STORY 256: MIJN EIGEN ERVARING: IETS KWAM MEE - DEEL 2

🟫 Ingezonden door: C.S

⚜️MIJN EIGEN ERVARING: IETS KWAM MEE⚜️ DEEL 2

——————

Voordat ik verder begin te vertellen, wil ik even met KLEM benadrukken dat NIEMAND zich aangesproken moet voelen door mijn ervaring/ verhaal...... aangezien er in Suriname heel veel Jongens zijn die ARTHUR heten, dus niemand hoeft zich aangesproken te voelen. mijn ervaring is niet bedoeld om mensen vervelend te laten voelen, het is slechts mijn ervaring en dit moet ik van me afschrijven zodat ik verder kan met mijn leven

Okay nu ga ik verder met vertellen:

Toen wij weer aankwamen op Suralco, gingen wij weer naar de plek waar wij geweest waren die nacht. Ik voelde gewoon hoe de geest mij

verliet, ik werd zwak en licht in mijn hoofd en viel op mijn knieen op de grond. De geest was precies daar uit mijn lichaam gegaan, .... bij het perceel waar hij woonde, dat zag ik toen pas staan ....op een stenen muur, perceel C1 was dat. Ik was toen weer me zelf, ik was een beetje verward...ik voelde een leegte in mij, maar ik kon sommige delen van de gesprekken met “iMi” nog goed herinneren, maar verder wist ik niks. Ik was in een soort van roes, want ik sprak ook een andere taal als imi in mijn lijf was, helemaal niet zoals ik normaliter sprak.

Maar goed, wij waren bij perceel C1 en dat was precies naast perceel C2, dat was waar arthur destijds woonde toen hij jonger was. Als het ware.... kon je het bijna zien als 1 perceel, want het waren kleine percelen. Ik was helemaal zwak en kon niet zelf lopen, arthur hielp me naar de auto en wij reden naar huis. Onderweg wilde arthur nog van mij horen, wat ik nog wist van “ons” gesprek in de auto, toen wij reden naar Suralco, maar ik wist gewoon niks niks niks....ik wist zelf niet eens waarover hij het had. En arthur zei zelf ook niks erover ....bleek dat arthur dus lange conversaties gehad heeft met de geest, die zich op dat moment in me lichaam bevond, tijdens de lange rit. En toen de geest eenmaal uit mijn lichaam was, wilde arthur er geen woord over reppen, hij was wel stil en leek alsof hij iets te verbergen had. Want hij weigerde me te vertellen wat er allemaal besproken was. Enige wat Arthur zei was “ ik wist dat jij niet degene was die met mij sprak, ik wist dat een geest in je zat, want die geest wist heel veel van me... zelf over mijn sexualiteit, dat ik twijfels heb en allerlei andere grote familie geheimen wist de geest over mij, dingen die zelf jij niet weet en nooit zal weten”

We reden naar huis en ik moest echt bij komen. Ik vond het zo erg dat ik IMI ( want zo heette de geest) geen hulp kon aanbieden. Hij was intussen goeie vrienden met mij geworden voor de korte tijd dat wij mekaar kenden. Zodra ik droomde was hij bij mij en als ik wakker was, lag hij ook naast me in bed en wij konden goed opschieten met elkaar. Hij gaf mij advies en het voelde alsof wij een goeie vrienschap hadden. Hoe raar dit ook mag klinken. Ik was angstig voor imi, want ik was er bewust van dat dit een geest was en geen mens, maar tegelijkertijd stelde ik zijn aanwezigheid op prijs ....want hij leek geen kwade bedoelingen te hebben met mij. Imi herhaalde ook steeds, tegen mij...” ik ben een pure ziel”..... ik begreep niet helemaal wat hij daarmee bedoelde, maar ik kon eruit halen dat hij een goeie geest was. En ik merkte ook geen slechte dingen aan hem in de tijd dat we met mekaar omgingen. De geest was aldoor in mijn buurt, zelf mijn familie had door dat ik soms wel me zelf was.... en soms nam de geest van mij over.... en als de geest in mij was, begon ik ineens heel anders te doen en praten.

als de geest niet in mijn lichaam was, dan was de geest naast mij... en mijn familie zag de geest zelf met mij lopen en thuis bij mij wist een ieder, dat dit serieus was. Terwijl ik dus in de auto zat naar huis, dacht ik dus aan IMI......... als laatst zei de geest tegen mij, voordat hij mijn lichaam verliet “ wees voorzichtig in alles wat je doet, zeg elke seconde dat je maar kan aan je ouders hoeveel jij om ze geeft en van ze houdt, want dat zou ik ook graag aan mijn eigen ouders willen zeggen, dat is mijn wens, maar ik kan dat helaas niet doen....”. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik aan die woorden dacht van imi, want ik wist hoe hij zich voelde, hij wilde zijn ouders zeggen hoeveel hij van ze hield en vooral zijn moeder. De geest van imi was voor dat moment uit mijn lichaam, maar ik dacht aldoor aan hem, Raar, maar waar....

Iets wat ik verzuimd heb te zeggen, is dat arthur en ik een relatie hadden die ongeveer een jaar lang duurde.... Ik wil dit persoonlijke detail toch eventueel delen met de lezers nu, omdat jullie het volgende wat ik ga vertellen dan beter zullen snappen. Elke keer dat ik ruzie kreeg met arthur of als arthur mij pijnigde ( hij en ik hadden best veel ruzies) riep ik die geest IMI weer en op een of ander manier kwam de geest meteen opdagen, ik hoefde hem alleen aan te roepen. En zo liet de geest ook aan arthur weten, dat hij er echt is en echt bestaat. IMI maakte Arthur bang zodra hij mij pijn/ verdriet gaf. Arthur heeft er nooit veel over willen loslaten, wat imi hem precies gezegd heeft en hoe IMI hem bang maakte.... , maar ik merkte dat arthur op een soort manier bang begon te worden als die geest in mij zat of rondom mij was. Ik kon het maar niet begrijpen.

Maar goed, ik vervolg.......ik ben de geest van IMI dus met arthur terug gaan brengen, daarna gingen wij naar huis. Tussen mij en arthur ging het helemaal niet goed, hij deed raar tegen mij, had een soort van arrogante houding... tegelijkertijd was hij bang voor mij. Want ik riep de geest van IMI steeds weer terug, zodra ik even ruzie met arthur had. Dat maakte de situatie niet veel beter natuurlijk, want de geest deed dingen die arthur bang maakte, ik heb geen flauw idee wat de geest precies deed om hem bang te maken, maar het werkte juist tegen mij, want arthur wilde mij juist steeds minder. Hij belde een dag ineens en zei dat hij volgens zijn ouders ons relatie uit moest maken en dat was een harde slag voor mij. Want ik had deze jongen in heel veel harde tijden van nood geholpen en sprong in de bres voor hem waar maar nodig was. Maar goed, hij belde mijn moeder en zei dat het maar beter was als de relatie uit was en hij wilde door met zijn leven gaan.

Ik heb mij berust in de situatie, als hij door wil gaan met zijn leven en hij zonder mij verder wil, dan moet ie dat maar doen. Ik wens hem alleen het beste toe in het leven, dat is de soort persoon die ik ben. Ik wens hem niks dan goeie dingen toe. Arthur ging dus uit mijn leven, Ik werd enorm depressief, wilde niet meer leven, had aldoor verdriet en pijn.... zoveel hield ik van Arthur. Ik had dit niet zien aankomen. De geest van IMI riep ik steeds en die gaf mij troost en hij zei tegen mij dat arthur geen goeie jongen voor mij was. Dat had IMI mij vaker gezegd in mijn dromen.... en ook als de geest bij mij kwam in persoon, ik kan niet zeggen hoeveel keren de geest bij mij kwam en naast mij lag in bed. Mijn moeder en zus wisten hiervan, ze vonden dit geen gezonde situatie... mijn moeder heeft de geest van IMI zelf vaker gezien. Dus zij weet dat dit geen spel is, ze weet dat er werkelijk iets rondom mij was en met mij meeliep ...en ook komt als ik het aanroep.

Over IMI ben ik te weten gekomen, dat hij als baby begraven is op perceel C1, maar hij is nu een man van 27 jaar dus hij is blijven groeien, hij is niet klein meer... en in de geesten wereld groeien de geesten ook, zo informeerde hij mij dus. Dat was iets wat ik helemaal niet wist......Hij vertelde mij dat hij Arthur ook kende sinds hij klein was, hij zag arthur altijd voetballen... hij keek naar arthur en wilde met hem spelen en contact met hem hebben, maar arthur zag hem niet. Er kon dus geen contact komen tussen Imi en arthur omdat arthur geen geesten kon zien en blijkbaar ook niet kon aanvoelen. Arthur is nu 24 jaar..... dus het leeftijds verschil is niet groot.

voordat arthur dus geboren was ... 3 jaar ervoor, was er op het erf ernaast, een baby begraven. Door wie precies.... ???dat was nog niet duidelijk, wie zo een daad begaan kon hebben. Was het een abortus? Of een doodgeboren baby? Allemaal onduidelijk....maar hoe het ook wezen mag, deze zelfde baby die daar 27 jaar geleden was begraven ... is dus IMI, hij is de geest van diezelfde baby. Alleen nu een volwassen geest. Dit vertelde de geest mij persoonlijk ... plus kwam de geest weer in mijn dromen aldoor om allerlei dingen duidelijk aan me te maken. Geestelijk putte dit allemaal me uit, ik schrijf misschien alsof het makkelijk was voor mij, maar geloof mij mensen.... het was een zware tijd.

Ik kreeg vaak aanvallen dat ik depressief was door die stress van mij en arthur en IMI kwam toen naast mij liggen in bed en zei steeds “ je hebt zoveel pijn, kom met mij mee.... dan hoef je niet meer zo verdrietig te zijn aldoor”. Ik heb geweigerd een aantal keren, maar doordat ik op den duur de wil verloren heb om nog door te leven, heb ik imi beloofd dat ik met hem mee zou gaan. Ik koos dus voor de dood, ik had genoeg van alle verdriet en drama van mij en Arthur. Ik begon al van een ieder afscheid te nemen en IMI zou mij in mijn slaap meenemen en ik zou niet meer wakker worden, dat liet hij mij weten. Ik was al naar bed en men belde mijn moeder wakker om gelijk naar me kamer te gaan om me wakker te schudden. Dat deed mijn moeder ook, ze schudde me wakker en huilde voor me....zij smeekte mij om niet te kiezen voor de dood, want als mijn moeder mij zou laten doorslapen, zou ik de volgende dag niet meer in leven zijn. Imi stond al te wachten en wilde mij meenemen met hem, zodat ik geen verdriet meer hoefde te hebben. Het brak mijn hart om mijn moeder zo verdrietig te zien en ik koos toch maar voor het leven. Ik koos voor mijn moeder, want mijn moeder is mijn alles ..... mijn steun en toeverlaat, ik besloot sterk te blijven voor mijn moeder en niet op te geven. IMI moest ik opgeven, want dit was niet normaal dat ik aldoor een geest om mij heenhad.

Ik ging allerlei bonumangs af .... ik werd veel/vaak opgelicht en mijn ouders hebben zich groen en geel betaald aan dit soort mensen, allemaal oplichters en leugenaars, zonder dat ik hulp gehad heb van dit soort schaamteloze beesten, die spelen met het gevoel van mensen die echt hulp zoeken. Mijn leven ging echt door een diep dal en dan onnodig te zeggen hoe dat voelt, als iemand je dan ook nog gaat oplichten op zo een moment in je leven. Uiteindelijk werd ik geholpen door een lieve oude javaanse vrouw, die communiceerd met de doden en veel verstand heeft van de culturele en geestelijke wereld. Deze mevrouw heeft me geen geld gevraagd en hielp mij uitstekend. Dankzij haar heeft ze de band tussen mij en IMI op haar eigen manier op een vredige manier verbroken.

Door de bezoeken van mij aan deze oude javaanse vrouw, kwam naar boven, dat de moeder van imi ....blijkbaar de moeder van arthur was. Want voordat arthur geboren was, had de moeder een baby geaborteerd ...of misschien was de baby dood geboren. Op het erf C1 had de moeder, de baby naar alle waarschijnlijkheid begraven..... kort na geboorte werd het kind begraven, want precies ernaast op perceel C2 woonde de moeder van arthur destijds. Kort daarna was de moeder van arthur naar brasil vertrokken, haar geboorte land....en daar bleef ze een poos, daarna is ze ook weer terug naar suriname gekomen. En toen pas heeft de moeder arthur gehad, 3 jaren later. Dit was allemaal info die de oude javaanse dame vanuit de geestenwereld binnenkreeg, volgens mij van IMI kreeg ze de informatie rechstreeks.

Let wel mensen, dit is de informatie die ik van de mevrouw binnenkreeg die met de geesten communiceerde. Want uit me zelf zou ik dit soort info allemaal nooit te weten gekomen zijn, als de oude javaanse medium mij deze info niet gegeven had.

Toen ik de info te horen kreeg, vielen alle stukken van de puZzel voor mij op zijn plek, want arthur sprak tijdens de auto rit naar Suralco met de geest die in mij zat. Hij weigerde mij het heel gesprek te vertellen. Hij vondt dat het prive zaken waren over zijn familie en dat het niet voor mij was om te weten. Hij zei ook dat ie me nooit zou vertellen, wat er besproken was. Blijkbaar had “imi” ook duidelijk gemaakt aan Arthur, dat hij de oudere broer was van hem......:: en dat de moeder hem als baby begraven had. Daarom vroeg hij mij aldoor om zijn moeder te zeggen, dat hij van haar hield.

Maar ik begreep het niet, want ik kende zijn moeder niet, dacht ik. Maar nu blijkt, ik kende IMI zijn moeder wel....... want de moeder van Arthur wist dat wij een relatie hadden, dus ik was geen onbekende voor die ouders. En toen de ouders wisten dat de geest van IMI bezit van mijn lichaam nam en dat de geest aldoor bij mij was, eisten de ouders van Arthur meteen dat er een eind aan onze relatie kwam. Ik begreep het toendertijd niet, maar sinds Mevr.A ( de oude Javaanse dame) mij alles vertelde...... werd mij meteen alles duidelijk, dit was WAARSCHIJNLIJK een heel groot familie geheim van Arthur en zijn familie. Ik mocht niet weten dat er een baby daar begraven is, maar ja.... is wel duidelijk nu wat er 27 jaar geleden gebeurd is. De baby is zeker niet vermoord, dat zei IMI ook, maar is dood geboren of tijdens de thuis bevalling doodgegaan.... dat was in ieder geval wel doorgegeven, vanuit de geestelijke wereld, ik weet het niet precies. Maar zoals ik het begreep van de javaanse medium, de familie schaamde zich dus voor dit familie geheim, die mij heel veel pijn en stress bezorgd heeft.

En Arthur........ die ben ik kwijt, die liet mij zitten in de tijd van nood, hij wist misschien allang wat er gaande was, maar schoot me niet te hulp. Hij wist volgens mij dat “imi” zijn overleden broer was en hij wist blijkbaar dan ook dat deze geest van zijn broer, bezit van mijn lijf nam, ....wanneer hij dat maar wilde. Arthur wist ook dat de geest van iMi mij waarschuwde dat hij (arthur dus) een verwarde jongen is, die zwaar met zichzelf in de knoop ligt op vele fronten en daarom helemaal niet bij mij past . Hij zou me alleen teleurstellen en pijn doen.. Maar goed, liefde is geen keus, het overkomt je gewoon, ik laat alles in god zijn handen,...

Ik kan me nog 1 ding herinneren, dat IMI altijd naar beneden keek, hij wilde zijn gezicht nooit aan mij tonen, waarom weet ik zelf niet. Ik maakte er geen probleem van ... maar er was een moment dat ik zijn gezicht gewoon optilde naar boven. Ja, ik kon dat gewoon... net als een mens, maar het was geen mens en dat wist ik, dat wist mijn familie thuis ook, want ze konden hem ook allemaal zien. Ik tilde dus zijn gezicht op en zag ......... ARTHUR!!!!!!!! GEWOON HET GEZICHT VAN ARTHUR...... sprekend gewoon, ik schrok mij toen kapot en wist niet wat dit te betekenen had. En ik was zo geschrokken hiervan, dat ik nooit meer durfde om hem aan te raken.... want ik begreep er niks van en als hij de hele tijd naar beneden wilde kijken, dan liet ik dat maar zo. Ik heb het nooit begrepen waarom hij steeds naar beneden bleef kijken, ik dacht persoonlijk dat hij ARTHUR zijn gezicht aangenomen had, omdat hij mij gerust wilde stellen, .... want geesten kunnen allerlei vormen aannemen die ze zelf willen. Maar bleek dus niet zo in dit geval, hij was gewoon een broer van ARTHUR...... vandaar die sprekende gelijkheid van uiterlijk.

IK duizelde van deze informatie, toen het tot mijn hersenen doordrong.....ik herhaalde het weer “IMI was gewoon de broer van arthur”.... en dat wilden de ouders van arthur naar alle waarschijnlijkheid (en arthur zelf ook), verborgen voor mij houden. Daarom moest de relatie van ons ook meteen kapot..... ze eisten het einde van de relatie tussen Arthur en ik. Er mocht niet teveel info naar buiten komen, Maar ookal is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaald hem wel. En dat arthur zijn eigen broer mij waarschuwde voor hem, plus de oude javaanse vrouw .. die mij ook zei dat ARTHUR niet geschikt voor mij was, hij heeft wel zijn goeie kanten maar ligt innerlijk overhoop met zichzelf, dus heb ik arthur maar moeten loslaten en ben verder gegaan met mijn leven. De pijn was vreselijk om zonder hem verder te moeten leven, wij hebben heel veel samen mee gemaakt en ik had nooit gedacht dat het zo zou eindigen, maar ach...... it is what it is, life goes on.

Dit is de waarheid nu rechtstreeks van mij .......en niet wat audry denkers heeft gepost op things for sale en ook eerder op spuku tori, zij heeft slechts een stipje van het hele verhaal aan jullie verteld..... maar mensen, nu kennen jullie rechtstreeks van mij het heel verhaal. De geest van IMI nam bezit van mijn lichaam, omdat ik een zwakke geest heb en mijn lichaam stond open op dat moment toen wij in de nacht daar bij het project waren. En de geest wist dat arthur zijn broer was.... daarom koos hij mijn lichaam om mee te komen, want via arthur’s lichaam kon dat niet. Ik was de zwakke.... dus IMI kwam via mijn lichaam binnen en zo ontstond de band tussen mij en de geest.

Sorry dat ik af en toe in herhaling trad, dat was alleen om de mensen te helpen het verhaal beter te snappen, want dit alles is best ingewikkeld. Ik ben pas afgelopen donderdag compleet bevrijd van de geest van imi, want de geest verliet mij niet en was aldoor rondom mij en lag naast mij, liep naast mij....... op den duur begon dat zijn tol te eisen, het maakte mij geestelijk moe en uitgeput, ik werd depressiever en dacht alleen aan de dood, ik wilde niet meer leven en had nergens meer zin in, maar dankzij de oude javaanse mevrouw ben ik bevrijd van de geest.

Het was geen slechte geest, maar wij zijn van 2 verschillende werelden, hij van het doden rijk en ik van de levende wereld.... dus zijn aanwezigheid trok mijn energie weg, waardoor onze band beëindigd moest worden. De hulp van die oude javaanse dame was dus echt mijn redding geweest.....en daarom heb ik het gevoel om nu pas mijn verhaal met de wereld te delen. Ik ben nu pas ready... ik ben nu pas weer helemaal me zelf. Ik heb geen geest meer die mij overneemt en via mij praat en leeft. Af en toe ruik ik wel nog de parfum achtige geur van imi ineens, maar ik zie hem niet meer en heb geen last van hem meer. Nu ben ik weer de volle 100% me zelf..........Bedankt voor uw aandacht en Tijd.

⭐️⭐️⭐️⭐️= Het Verhaal 100% geschreven door de OST Beheerder Paris Simson & kwam tot stand middels een telefoongesprek tussen de verteller C.S en de OST Beheerder Paris.