STORY 233 : ONTVOERD DOOR EEN ZEEMEERMAN - DEEL 3

🟦 Ingezonden door: Potjororo Bee

      ⚜️ONTVOERD DOOR EEN ZEEMEERMAN⚜️DEEL 3

—————————

Ze pakt dan zijn gezicht vast en zegt “ papa.... kijk me aan, .... papa alsjeblieft, schrik niet... ik ben het.... Trisha, jou kind... herken je mij papa?” De vader bekijkt haar dan beter en dan herkend hij haar. “ trishaaaaaaaa..... ben jij dat echt? Trisha echt? Droom ik niet? Je bent niet dood? Zeg me dat dit geen droom is!!!!” Zei de vader......” nee papa, ik ben het echt, ik ben nog in leven “ zei Trisha en ze omhelzen elkaar en huilden samen. De vader had echt tijd nodig dit alles te verwerken, want het was een zware pil om te slikken. Eerst was je kind dood en je leeft er al die jaren mee en leert er mee dealen. Jarenlang zichzelf de schuld geven dat hij beter op zijn kind gelet moest hebben. Eindeloos veel ruzies die hij met zijn vrouw gehad heeft, om wie nou werkelijk de schuldige was omtrent de verdwijning van Trisha....... en nu.... ineens was trisha hier, zijn dochter Trisha, jaahhhhh ... ze was zo mooi en ze sprak tegen hem. Ze rook zo lekker naar rozen, ze lachte als een engeltje en ze was beeldschoon...

De vader huilde het uit, samen met Trisha.... het was een zeer emotionele ontmoeting. Nadat de vader zichzelf een beetje hervonden had, liet Trisha haar vader eens goed en officieel kennis maken met haar man Aquan. “ Papa, dit is mijn man... wij zijn getrouwd en wonen hier in deze wereld samen. Je hebt hem wel ontmoet maar nu weet je ook wie hij is” zei trisha lachend. De vader keek beetje verward, dit was even veel info om te verwerken. “ ach pap, kom maar naar binnen...... ik laat je ons huis zien. Jou drie kleinkinderen wil je vast ookwel ontmoeten” zei Trisha terwijl ze haar paps naar binnen geleide.

Ze liepen het huis binnen en trisha liet de drie kinderen aan haar vader zien, eentje van 3 jaar, de anderen twee waren 5 jaar( Een tweeling). “ kijk dit is jullie opa, kom op.... hij is van heel ver gekomen om jullie te zien” zei Trisha. De vader was zo blij de kinderen te zien, hij omhelste ze en gaf ze kusjes, hij had nooit gedacht dat hij dit moment ooit mee zou maken om zijn kleinkinderen te zien, zijn bloedeigen kleinkinderen.... want trisha was zijn enige dochter en na haar “ dood” had hij die droom opgegeven om nog ooit grootvader te worden. En nu ineens had hij zijn dochter terug..... plus haar heel gezin, plus kleinkinderen.

Hij bedankte god luidop en tranen rolden over zijn gezicht. Trisha hield aquan stevig vast en bedankte hem zachtjes in zijn oor, ze was zo immens gelukkig om haar vader bezig te zien met haar kids. Hij sprak met ze en probeerde ze te leren kennen, hij zag er heel gelukkig uit. Maar het viel haar op hoe oud hij geworden was, de vele rimpels op zijn gezicht... hij zag er uitgeleefd uit, zo kapot, zo moe...... dat brak haar hartje. Wat zal mijn vermissing mijn ouders toch veel pijn gedaan hebben, dacht ze. Ze had daar vaak over nagedacht, maar nu werd ze ermee geconfronteerd in levende lijfe toen ze zag hoe afgetakeld haar paps eruit zag..... haar vermissing was zwaar voor hem geweest. Ze voelde zich rot van binnen en voelde zich schuldig.

Later toen trisha’s vader de kinderen had leren kennen, gaf ze hem een rondleiding in het enorme huis, ze wees hem waar hij mocht slapen en ze liet hem opfrissen en even slapen. Want door de opwinding van de dag was hij best wel overstuur. Dus ze liet hem ff alles verwerken en daarna toen hij weer wakker was, ging Trisha op een terras zitten met haar vader. Ze had toen een heel open en duidelijk gesprek met haar vader... ze vertelde hem alles wat haar overkomen was, ook over hoe haar leven was en dat ze gelukkig was met aquan. Maar dat ze soms wel verlangde naar haar hun( haar moeder en vader)... verder was ze wel gelukkig, liet ze hem weten. “Ik wilde mama hier ook hebben, maar was bang dat haar hartje het niet aan zou kunnen.....maar ik hou zoveel van jullie, geen dag gaat voorbij Zonder jullie in mijn gedachten te hebben, ondanks ik hier van alles heb. Mijn man heeft zo ongelooflijk veel rijkdommen hier en alles wat van hem is, behoort ook aan mij....maar jammer dat ik dat ik jullie hier niet heb om alles mee te delen” zei trisha bedenkelijk.

Tussendoor kwam een van de bediendes even melden dat het eten gereed stond in de eetzaal. Want de heer des huizes Prince Aquan, had de bediendes de heerlijkste gerechten laten bereiden voor het hoog bezoek. “ papa, ookal wat je doet, je mag het voedsel van hier niet eten. Anders wil je hier niet meer weg, ...... dus eet aub niet van het voedsel, want mama heeft jou vast nodig” smeekte Trisha.

Trisha en haar vader liepen kort daarna de prachtige eetzaal binnen, met kroonluchters aan het metershoge plafond die echt de adem wegnamen van de vader van trisha. Hij keek zijn ogen uit en de bediendes lachten hem vriendelijk toe, want aquan had ze de opdracht gegeven de gast extra in de watten te leggen. Het was zijn schoonvader en niet zomaar iemand dus. Er werden allerlei vreemde gerechten opgediend die aquan’s vader helemaal niet bekend voorkwamen, maar het rook er allemaal wel heel erg lekker.

Hij moest er zelf van watertanden....dat wilde hij eigenlijk wel proeven, want dit was een nieuwe wereld met heel veel nieuwe dingen en ....zeer vreemd lekker geurend voedsel. Toen een ieder aan de tafel plaatsgenomen had, zei Aquan “Mijn schoonvader, u bent gast in mijn huis.... voor u speciaal is dit feestelijk maal bereid, ik hoop dat u het lekker vindt, u zal hongerig zijn.... val maar flink aan. Wij hebben ook de beste wijnen en champagne, dus kies maar uit....”. Aquan hief zijn glas met wijn op en zei “ proost, op een lang leven voor ons gelukkig gezin en hoop dat dit nog lang zo mag blijven”. De vader van Trisha lachte en zei dat ie hetzelfde hoopte, zolang zijn dochter gelukkig was.

Een ieder begon toen lekker te genieten van het eten en Trisha’s vader kon dat niet, hij mocht dat niet van trisha en hij begreep dat ook. Want het moment dat hij zou eten, zou hij niet meer wegwillen uit deze wereld. Welliswaar een prachtige wereld.... een wereld zonder tekort aan voedsel en rijkdommen, er was heel veel vrede en liefde voor mekaar, dus geen oorlogen... dat wilde toch een ieder hebben? Maar ach, dat zou asociaal van hem zijn om toch maar te eten, want hij was dan de vader van een princess.... hij zou dan niks tekort komen, maar what about zijn vrouw thuis?

Zijn vrouw thuis had erg veel verdriet en ze ging meer en meer achteruit met de dag, dus hij kon haar dit niet aandoen, want eerst was ze haar dochter kwijt en nu ook haar man... de vader voelde zich nu al schuldig en hij mistte zijn vrouw ook heel erg. De gedachte dat hij haar zo in de steek gelaten had, ookal was het buiten zijn schuld om, liet hem al heel erg vervelend voelen en hij had haar aldoor sterk in gedachten. De beslissing was dus gauw gemaakt om niet te eten van al dit lekker eten, die Aquan speciaal ter ere van hem had laten bereiden. “Ik kies voor mijn terugkeer naar mijn vrouw, dit is slechts een bezoekje aan mijn dochter” hield trisha’s vader zichzelf voor. “ ik kan dit wel aan om niet te eten, ik ben een sterke kerel, wij mannen kunnen dat makkelijk aan” dacht de vader.

Aquan merkte op dat trisha’s vader helemaal niks gegeten had en alleen water gedronken had, dus vroeg hij op een bezorgde toon” vader, waarom eet u niet? Ziet het voedsel er niet uit naar wens?”. Glenn ( zoals de vader van Trisha heet) verzon een smoesje dat hij een moeilijke maag heeft en niet van alles kon eten, dus enige wat hij wilde was lemmetje en water. Dat had trisha hem opdragen toen ze alleen buiten zaten op het terras, om niks dan water en lemmetjes te vragen....... daaruit kon de vader wat lemmetje water maken, dat kon hij drinken om toch nog wat binnen te hebben. Om de smaak aangenamer te maken zou trisha voor verse honing zorgen die hij wel in zijn lemmetje water kon doen.

Maar eten moest hij absoluut niet doen van wat Aquan en zijn mensen hem zouden geven. Dus braafjes volgde de vader het advies van zijn dochter op...... ondanks zijn knorrende maag. In de wereld van aquan waren lemmetjes ten strengste verboden, omdat ze er op 1 of ander manier heel erg slecht tegen kunnen, ze verdragen het gewoon niet en zijn er op een soort manier bang van. Dus de lemmetjes konden ze de vader van trisha niet brengen, hij kreeg alleen water..... zoals hij vroeg, want het water drinken zou hem niks aandoen. Dat had trisha hem wel laten weten. Aquan en trisha aten van het overheerlijk maal en daarna bracht trisha haar vader naar zijn kamer zodat ie uit kon rusten.

Ze zag aan hem dat hij moe was, dus excuseerde ze zich bij haar man en trok haar vader mee de enorme trap op, “ papa, u ziet er vermoeid uit, ga maar een beetje slapen want het was een zware dag. Aquan, heeft morgen een hele dag uitgestippeld om u rond te brengen, zodat u meer van het rijk kan zien” zei trisha. Ze kwamen in de enorme gasten slaapvertrekken aan, in de kamer van haar vader. “Zoals u weet is er een eigen bad en wc in uw kamer.....Neemt u maar een heerlijke douche en ga lekker slapen paps, er zijn handdoeken in de kasten van de badkamer en maakt u gebruik van het ligbad... dat werkt goed voor de stress“ zei trisha lachend terwijl ze de kamer uitliep. “ slaap lekker pa... tot morgen, ik ga nu ff de kids in bed stoppen”

De volgende ochtend stond trisha op en ging zich klaarmaken.... ze zag Aquan niet meer naast zich liggen. Blijkbaar was hij al opgestaan om voorbereidingen te treffen voor het uitje die hij geplanned had voor haar vader. Ze lachte in zichzelf en dacht “ wat is aquan toch een lieverd, hij doet echt zijn best mijn vader naar de zin te maken, i am such a blessed woman”

Trisha deed wat makkelijks aan, ze wilde er mooi uitzien voor Aquan, haar liefde voor hem werd alleen groter met de dag, want hoe hij zich zo uitsloofde voor haar vader raakte een gevoelige snaar bij haar. Toen ze ready was liep ze naar de kamer van haar vader, die lag nog te slapen... hij snurkte heel luid, ze lachte en deed de gordijnen van de ramen naast zijn bed open...... “ papa, opstaan....... paps, het is al smorgens hoor”. Met moeite werd de oude man wakker, hij keek een beetje verward om zich heen, hij moest weer even zichzelf krijgen waar hij precies was.

“ ga maar baden paps, aquan heeft nieuwe kleding en schoeisel voor je klaar gelegd op die stoel daar in die hoek, neem je tijd je rustig klaar te maken.... er is geen haast hoor papa, ik ga dan even met de kids en Aquan ontbijten beneden. Als je klaar bent kom maar naar beneden, wij zitten in de eetzaal op je te wachten. Ik laat Serena mijn persoonlijke hulp buiten bij de trap op je wachten, zodat zij je kan begeleiden naar ons als je de weg kwijt mocht zijn” zei Trisha lachend .......” want is een groot huis, je kan hier makkelijk verdwalen, ik deed er ook lang over om niet te verdwalen” vervolgde Trisha weer met een brede grijns op haar gezicht. Ze zou net de deur sluiten en toen keek ze nog even om en zei “ ik heb vers water voor je klaargezet op het nachtkastje, drink het... je hebt je krachten nodig papa”. En ze sloot de deur.

Toen de vader klaar was met opfrissen en aankleden, bracht Serena de vader naar de eetzaal, waar Aquan en Trisha hem al op stonden te wachten. Ze liepen toen naar buiten waar een ander voertuig in de oprijlaan stond.....dit voertuig was groter en ruimer. Het moderne voertuig glom in de zon. Ze namen plaats in het voertuig en Aquan reed door de mooie netjes onderhouden straten van de prachtige indrukwekkende vreemde stad. Aquan liet heel veel mooie plekken zien en hij gaf daarbij ook uitleg erover, dat was wel prettig voor de vader van trisha, hij kon dan ook meer leren over wie wereld van zijn dochter.

Hij probeerde net als een leergierige leerling alles net als een spons in zich op te nemen, zodat hij dit alles weer met precisie aan zijn zieke vrouw uit kon gaan leggen. “ wat zou je moeder dit mooi gevonden hebben trisha, ze zou met haar mond open zitten kijken” zei de vader op een droevige toon tegen zijn dochter. “ ja paps, zou ze zeker geweldig vinden” zei trisha met een al even verdrietige uitdrukking op haar gezicht. “ kom op jongens, niet zo verdrietig....alles komt goed” zei Aquan lachend en gaf de vader een klopje op zijn schouder.

Glenn zat namelijk naast Aquan in het voertuig en Trisha had achterin plaats genomen.... ze wilde de mannen de ruimte geven om wat meer te wennen aan elkaar. En ze babbelden er flink op los, de vader stelde veel vragen en aquan was maar al te blij om de vragen in alle details te beantwoorden. Het deed trisha heel veel goeds om te zien dat ze goed met mekaar overweg konden.

Uiteindelijk na een uitgebreide rondleiding in een klein gedeelte van het rijk, die ookal urenlang duurde....... kwamen ze op de terugweg aan bij het huis van de ouders van Aquan. Telepatisch had aquan al aan zijn ouders doorgegeven dat ze er eindelijk aankwamen, want een bezoek aan zijn ouders was ook op schema. Zoals u weet hebben zeemeermannen en zeemeerminnen de kracht om telepatisch met elkaar te communiceren.

Praten hoefde dus in feite niet, maar om niet onbeleefd over te komen bij hun bezoek dan spraken ze gewoon, zoals de mensen op land dat doen. Trisha had sinds haar huwelijk ook ritueel de kracht om telepatisch met Aquan en haar kids te communiceren. Ze kon ook zichzelf tonen met benen of een prachtige vissens staart, ... ze had tal van bovennatuurlijke krachten ontvangen na de huwelijks rituelen en ze was er blij mee, ze voelde zich nu net één van hen. Maar goed, via de telepatische gave van Aquan liet hij zijn ouders dus weten dat ze er bijna waren.......

Toen het voertuig lange oprijlaan opreed stonden de ouders van Aquan al te wachten. Het leek wel een onvangst committee, want er stond een hele band met gespaste muziek te spelen...... trishas vader werd als een hoge piet ontvangen, met pracht en praal werd hij naar binnen geleid samen met trisha. Die arme indiaanse man wist niet wat hem overkwam, want sinds hij daar was leek het alsof hij in een droom leefde. Hij kon het allemaal nog steeds niet bevatten..... “ ik ben maar een simpele arme man, waarom

Zoveel moeite voor mij? Ik ben dit alles toch niet waard...” fluisterde hij trisha verlegen toe.

🌺VOOR VERVOLG:

                   ( LEES DEEL 4 )

⭐️⭐️⭐️= Het verhaal is 100% herschreven door de OST Beheerder paris