🟪 Ingezonden door: Potjororo Bee
⚜️ONTVOERD DOOR EEN ZEEMEERMAN⚜️ DEEL 2
—————————
Aquan zei “je gaat nu mijn ouders ontmoeten en je moet niet bang zijn hoor, ze zijn heel aardig en zullen blij zijn jou te ontmoeten, ....daarna laat ik jou je nieuwe kamer zien, je zal het vast wel mooi vinden.....ik laat nieuwe kleren voor je in orde maken, zodat je heel veel leuks hebt om te dragen en met die woorden gaf hij haar een zoen op haar voorhoofd en zette haar weer op haar benen . plotseling gaat de voordeur met een zwaai open. ..en daar staan 2 oudere mensen, een lange blanke man en naast hem een vriendelijk lachende vrouw met prachtig lang haar. Als de twee oudere mensen zien dat ze wat onwennig en zenuwachtig naar ze kijkt, lachen beiden vriendelijk en de vrouw zei “ welkom ...welkom mooi meisje” en ze omhelst trisha , trisha’s hart klopt zo hard dat ze bang is dat die vrouw het zou horen .
ze glimlacht even met een verlegen blik en keek aquan aan, de man schudde haar hand en zei “ ik ben natulas, de vader van aquan en dit is mijn vrouw autika we zijn blij dat je er bent... kom maar naar binnen, voel je thuis. Aquan zal je rond wijzen hier in het huis. Als je wat nodig hebt wees niet bang om ons te vragen of vraag aquan maar” zei de vader. Terwijl ze de lange gangen doorliepen van het enorme huis, zei Natulas “ ik zie dat je nog jong bent lief kind, maar voor je denkt zal jij een volwassen vrouw zijn .....ehm, tjA.... laten wij niet vooruit op zaken lopen, maar mijn zoon lijkt heel blij met jou te zijn”.
Trisha stond verlegen te kijken en zei niets , ze wist gewoon niet wat te zeggen. “Ik ben pas 12 jaar en deze mensen praten al erover dat ik hun zoon’s vrouw zal worden?” Dacht ze bij zichzelf. Aquan bracht trisha naar haar kamer zodat ze zich op kon frissen en schone kleren aan kon doen. Want ze was nog in haar vuile bebloede kleding. Ze friste zich op en aquan kwam haar ophalen uit haar kamer ....... samen liepen ze de enorme zalen voorbij in het gigantisch huis, Ze kwamen in een grote eetzaal aan, daar werden de lekkerste gerechten geserveerd. Trisha had een vreselijke honger en ze liet het eten goed smaken.
Ondertussen spraken de ouders heel aardig tegen haar, ze vertelden meer over hun wereld en wisten dat hun zoon vaak de menselijke wereld in de gaten hield, omdat hij een vrouw van de mensen wereld wilde. Want over 5 jaren moest hij trouwen, dan was hij geslachtsrijp.....de onderdanen van het rijk onder water, zagen er jong uit maar ze waren in werkelijkheid al vele honderden jaren oud. Ze konden langer leven, bleven langer jong, ze konden telepatisch communiceren met elkaar als dat nodig was en ze bezitten nog heel veel andere krachten. Trisha luisterde met alle aandacht, dit was heel erg nieuw en indrukwekkend voor haar.
De moeder zei toen tegen trisha “ Aquan was altijd al gefascineerd van de menselijke vrouwen, dus hij wil niet met een vrouw van ons ras trouwen, daarom heeft hij voor jou gekozen. Jij zal dus met ons blijven totdat het zover is. Na de huwelijks rituelen zal jij tot een van ons behoren, je zal krachten krijgen, de krachten die ook elk lid van ons volk heeft hier onder water... voorbeeld: je zelf kunnen vertonen aan de mens zoals jij dat wil, met of zonder staart, je krijgt van ons een speciale kam die heel veel speciale krachten heeft. Dat zal een deel van jou zijn, wij allemaal ... de vrouwen dan, hebben een gouden kam met krachten. Deze kam red ons uit hele vervelende of gevaarlijke situaties soms. De mannen hebben een vork met krachten en wij dames een prachtige kam”. De moeder haalde haar kam tevoorschijn en liet de glanzende gouden kam zien aan Trisha. “ wauwwww.... hij glimt zo, is ie echt goud?” Vroeg ze verbaasd? “ ja mijn kind, heel veel in onze wereld is van goud” zei de moeder.
De jaren vliegen voorbij, het is al 5 jaren dat trisha is vermist werd. Niemand had haar terug kunnen vinden, tot groot verdriet van haar moeder....die begon te sukkelen met haar gezondheid, ze was echt aldoor ziek...... maar de meeste mensen van het dorp waren gewoon door gegaan met hun leven, ze waren al vergeten wat er was gebeurd.
intussen was trisha 17 jaar en de dag brak aan voor haar huwelijk met aquan , het werd een enorm groot en luxe huwelijks feest, alle notabelen van het land waren op het feest en trisha was de mooiste vrouw op het feest iedereen bewonderde haar. En wat was aquan trots op zijn mooie vrouw, er werd tot in de ochtend gefeest ......een jaar ging voorbij en trisha werd zwanger, ze schonk het leven aan een tweeling, ze was zo blij met haar baby's en aquaian was zo trots dat hij met een mens kinderen had gemaakt.
Als cadeau kreeg hij van zn vader heel veel rijkdommen en uitgestrekte stukken land onder water, natuurlijk kreeg hij veel meer. Zijn vader was notabene de koning van het water volk. In menselijke bewoording zou men zeggen” ze zijn onmenselijk rijk”, in hun onzichtbare onderwater wereld, was niemand arm.... het leven onder water was probleemloos, een ieder had voldoende rijkdommen, waardoor er geen hebzucht heerste, geld of goud waren nauwelijks van belang voor hun... omdat een ieder voldoende goud, zilver en diamanten had. Enige waarvoor men het gebruikte was om zichzelf te versieren. De vader van aquan was de koning, dus trisha was in de meest welgestelde familie van het water rijk terecht gekomen...
Heel veel jaren verstreken, trisha’s moeder was nog steeds niet de oude, ze bleef sukkelen met haar gezondheid en ze leefde met pijn in haar hart, sinds de verdwijning van haar jonge mooie dochter. Ze gaf zichzelf heel erg de schuld dat ze niet goed genoeg op haar kind gelet had. Maar natuurlijk was het de schuld niet van de moeder.
Diep onder water .......had trisha intussen drie kinderen en was nu zelf moeder, zij dacht af en toe terug aan haar kinderjaren en ze droomde vaak over haar moeder, ze wist dat haar moeder zeker helemaal kapot zou zijn van haar vermissing, zo goed kende ze haar moeder wel,.... maar ze mistte haar moeder heel erg, vaak de neiging om gewoon op bezoek bij haar te gaan. Maar ze wist ook dat het haar dood kon worden, want het zou een shock voor haar zijn en haar moeder zou nu een heel stuk ouder zijn en ze wilde haar moeder niet zo een schrik bezorgen, en aquan had haar verboden dat te doen. Dat bracht haar ook aan het twijfelen en de angst was groter dan de durf op dat moment. Ze was sinds 12 jarige leeftijd met aquan verder opgegroeid en als hij advies gaf, dan was dat wet... ze nam aan dat hij wijs was en wel beter zou weten. Hij behandelde haar altijd met respect en was uiterst lief voor haar, dus als hij haar verbood naar boven te gaan, dan was dat vast uit goeie bedoelingen, dacht ze bij zichzelf. Intussen was ze heel veel van hem gaan houden en ze keek heel erg tegen hem op. Ze had enorm veel van aquan en zijn ouders geleerd, ze was hun erg dankbaar.
11 jaren waren intussen verstreken, dus ook 11 jaren dat ze bij aquan was, over een paar dagen zou zij 23 jaar oud worden en haar geliefde aquan had haar gevraagd wat haar wens was. Op al haar vorige jaardagen wist ze niet wat te vragen dus vroeg ze hem ook niks. Hij bracht haar dan uit zichzelf de mooiste edelstenen, die zeer zeldzaam waren. Ze was er blij mee, alleen maar omdat ze van aquan waren.
Maar dit jaar was het anders.....nu wist ze het heel zeker; ze wilde haar moeder zien, het was nu of nooit.....ze rende naar aquan omhelste en kuste hem, “schatje ik weet al wat mijn wens is, ik wil mijn moeder zien. Ik droom over haar en mis haar, ik voel het gemis heel erg. Sorry dat ik dit moet zeggen, maar ik voel ergens de leegte zonder haar....het is.... trouwens mijn moeder, nu daar ik zelf moeder ben, besef ik des te meer hoe belangerijk een moeder is voor haar kids, ik wil haar warmte, ik wil in haar ogen kijken en zeggen hoeveel ik van haar hou, ik wil dat ze weet dat ik leef en gelukkig ben. Ik wil onze kids aan haar laten zien. Haar ook laten weten dat ze oma is van de meest prachtige kids...Zou ik aub mijn moeder mogen bezoeken schat? Ik hoop dat jij dit begrijpt.....zei ze op een verdrietige toon, tranen rolden over haar wangen.
hij pakte haar zachtjes vast bij de schouders en schudde haar zachtjes “ho ho ho....niet zo snel, niet zo hard van stapel lopen lieverd, ik had je al gezegd dat het haar dood zou zijn, jou mams is heel erg zwak geworden. Ik zie haar soms huilen bij de rivier als ze aan jou denkt blijkbaar, ..... ik ga heel vaak naar boven.......dan zie ik je mams langs de oever van de rivier, ze ziet er magertjes en doodziek uit......als ze je plotseling zou zien, zou dat haar dood worden en dat willen wij beiden niet. Maarrrr......ik dacht aan iets anders, jou vader kan ik wel gaan halen, hij is wel sterk genoeg. Wat denk jij daarvan? Geestelijk zou hij dit wel aankunnen, denk ik” zei Aquan tegen haar.
Toen trisha dat hoorde, sprong ze bijna een gat in lucht van blijdschap....”dank je ....dank je baby, dat je dat voor mij wil doen” zei trisha helemaal geëmotioneerd. De dag van haar verjaardag brak aan en ze wou geen feestje hebben, dat had ze uitdrukkelijk aan aquan gezegd en hij was er niet zo blij mee, want elk jaar was er een hele viering van haar birthday ter ere van trisha . Vroeg in de ochtend stond aquan op want het was trishas verjaardag .
Sinds Aquan en Trisha getrouwd waren, kregen ze van de ouders van aquan een nieuw onderkomen om in te wonen, zij gingen dus apart wonen....zodat ze rustig aan een eigen gezin konden beginnen. Het onderkomen was prachtig, een gigantische woning van enorme afmetingen..... waar ieders mond van open zou vallen, indrukwekkend, luxe van boven tot beneden..... het was als het ware een paleis vol goud, glas en spiegels. Trisha kreeg ook in dit huis haar drie kindertjes, en nu kwam ook haar vader.... ze was er helemaal ondersteboven van, ze was nog nooit zo blij geweest. Na zoveel jaren zou ze hem weer eens zien. Ze liet de bediendes een mooie rode jurk klaarleggen, die ze aan zou doen voor de ontmoeting met haar vader. De beste kleermakers hadden er wekenlang aan gewerkt om deze jurk te maken voor haar verjaardag en die lag al een tijdje klaar in de kast. Nu kon ze de jurk dus eindelijk aan... dit was de dag.
Intussen boven bij de rivier..... omgeving van het dorp waar trisha vandaan kwam: Aquan zat op de loer, hij keek uit naar trishas vader, want hij had hem al een paar dagen geobserveerd, sinds trisha haar wens kenbaar gemaakt had. Hij wist dat de vader elke ochtend heel vroeg bij de rivier was om naar zijn visnetten te kijken. En zoals gebruikelijk het geval was.....Ja hoor, daar kwam hij aan lopen en hij stapte in zijn korjaal, niet wetende dat iemand hem in de gaten hield. Aquan zwom zodanig op een afstand....om niet op te vallen.
Ongemerkt zwom hij dichterbij de korjaal, hij was niet boven het water oppervlak te zien, want hij zorgde ervoor dat hij diep genoeg zwom dat de vader er niks van merkte. Toen aquan precies onder de korjaal was, gaf hij een zodanig harde duw dat de vader zijn balans verloor en in het water viel. Aangezien de vader zijn netten aan het checken was en tussendoor even stond in de korjaal, wist aquan precies op welk moment het juiste moment was om de vader uit balans te krijgen....de vader viel het water in en Aquan plaatste hem meteen in een luchtbel, zodat hij kon ademen.
Trisha’s vader was heel erg bang, want hij wist even niet wat hem overkwam... beetje bij beetje realiseerde hij wat er aan het gebeuren was, door de luchtbel zag hij een gedaante met een menselijk uiterlijk van boven en een vissen staart aan de onderkant......” dus.... dus... al die tijd waren dit geen leugens, watra papa’s bestaan echt.... ze bestaan, ik kijk nu naar eentje” zei hij zachtjes tegen zichzelf. Hij zag hoe de watra papa dieper en dieper dook met hem, hij werd er alleen maar angstiger van. “ gaat dit wezen me vermoorden en dan opeten? Of gaat ie me levend opeten? Wat is hij met me van plan?” dacht de oude man. De vader was zo bang en zo in shock .....maar hij voelde zich langzamerhand in een soort van roes gaan, alsof hij weg doezelde in een slaap toestand... dat deed Aquan met hem, via een hypnose omdat de man helemaal overstuur begon te raken en hij begon te hyperventileren, alsof hij naar adem snakte. Dus aquan moest wel ingrijpen en hem in een rust toestand brengen...
Hij valt uiteindelijk in een zeer diepe slaap. Aquan vervolgd de reis probleemloos naar de diepste diepten van zijn wereld. De vader van trisha komt weer bij zinnen, als hij naast aquan zit in het vreemde voertuig waarin trisha ook eens gezeten had. Hij kijkt beetje verward om zich heen....” wie ben je? Soema na joe? Waar ben ik?” Vroeg hij toen hij aquan naast zich zag. “ geen zorgen, ik doe u niks aan.... dat beloof ik”zei de blonde jongen lachend. De vader begreep er niks van, want hij herinnerde aquan’s gezicht wel, hij was een watra papa en hij had een staart. Toen de vader in die luchtbel was, had hij die staart van Aquan en aquan ook goed bekeken, want dit was een wereld wonder........ dus nu daar hij dat zelfde gezicht weer zag in het voertuig, precies naast zich.... begreep de vader er geen ene moer van, want die blonde jongen had nu gewoon normaal benen. Nergens een staart te bekennen... “ ben ik nu gek aan het worden ofzo?” Dacht hij? Hij keek weer naar beneden als er echt geen staart daar was bij de jongen. “ zoekt u wat?” Vroeg aquan lachend? ...”ehmmm, nee....laat maar”.
“Wat ga je met me doen? Waarom heb je mij weg genomen van mijn familie? Mijn vrouw zal kapot hiervan zijn dat ik niet thuis kom....wij zijn ons kind ookal kwijt geraakt enkele jaren geleden en......” probeerde de vader nog uit te leggen en hij wilde ook begrijpen waarom hij naar deze vreemde plek gebracht was, maar Aquan viel hem in de rede en zei “ geen zorgen.... komt u maar tot rust, ik zal u niks en ook niks aandoen. Als u even rustig blijft komt alles aan het licht en zal u snappen waarom u hier bent, geloof mij maar.... u zal hier geen spijt van hebben”
Trisha’s vader zei toen ook niets meer, hij dacht bij zichzelf “ ik kan toch nergens heen en tot nu toe heeft die jongen me niks aangedaan, dus laat me maar zien waar dit heengaat”. De vader zat rustig en gaf zijn ogen eens goed de kost, ergens begon hij toch van de reis te genieten, want hij zag mooie straten, prachtige bomen, veel bloemen, mooie mensen, alles was zo netjes onderhouden......byzonder mooie gebouwen en veel mooie mensen op straat. De vader van trisha genoot duidelijk van al het moois en aquan moest daar stiekem wel van lachen, de rit liep voorspoedig, ze namen ongeveer dezelfde route naar het huis waar hij elf jaren terug met trisha naartoe reed. Alleen is het huis van Aquan en Trisha vijftien minuutjes verder dan het huis van Aquan’s ouders......
Uiteindelijk stopt het voertuig voor een indrukwekkend groot wit huis met veel glas en enorme pilaren .....lijkt wel een kasteel, dacht trishas vader. aquan stapt uit het voertuig en maakt de deur open voor zijn schoonvader, dan lopen ze naar de voordeur. De deur zwaait open en een mooie jonge vrouw met zwart lang haar in een diep rode sissi jurk, komt breed lachend naar buiten.......hij keek de vrouw aan maar wist niet wie ze was, want toen ze verdween was ze pas 12jr en nu een oogverblindend mooie volwassen vrouw. Ze loopt naar hem toe en omhelst hem en begint ook onbedaarlijk te huilen en ze trekt hem stevig naar zich toe. De oude man begrijpt hier duidelijk niks van en stoot haar weg ........
🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 3 )
⭐️⭐️⭐️= Het verhaal is 100% herschreven door de OST Beheerder Paris Simson.
Reactie plaatsen
Reacties