STORY 234 : ONTVOERD DOOR EEN ZEEMEERMAN - DEEL 4

🟩 Ingezonden door: Potjororo Bee

      ⚜️ONTVOERD DOOR EEN ZEEMEERMAN⚜️ DEEL 4

—————————

Trisha keek hem geëmotioneerd aan en zei “ ach papa, hou op, je bent mijn vader... je betekend de wereld voor mij, je bent een deel van mij. Je verdiend zo een onthaal wel “. Ze pakte hem bij de arm vast voor emotionele steun en lachte met tranen in haar ogen naar hem.

Natulas en Autika liepen hem tegemoet.......natulas schudde zijn de vader’s hand en zei “welkom trisha’s vader, we zijn blij u te ontmoeten” en hij lachte vriendelijk en zei verder “we zijn zo blij om u eindelijk te mogen ontmoeten. Het is een ware eer.... de vader van mijn zoon zijn mooie vrouw te mogen zien in levende lijve, wat een fijn moment is dit voor ons allemaal. Weet u hoe verheugd wij zijn dat trisha met aquan getrouwd is? “.....

De vader zei “ u kunt mij Glenn noemen, zo noemt een ieder mij in mijn dorp. Ik ben erg onder de indruk van jullie wereld, ik moet me zelf nog aldoor knijpen om te weten dat dit geen droom is. Maar ik ben ook erg vereerd dat u mij op deze wijze ontvangt in uw prachtig huis... ehm... of kasteel, sorry... neemt u mij niet kwalijk, ik ben dit allemaal niet gewend. Maar ik voel me zeer blij om u ook te leren kennen, want ik dacht dat mijn dochter al overleden was en ik wist niet dat ze nog in leven was. Nu ik haar zie .... is mijn oud hartje weer vol leven. Zij was mijn oogappeltje en toen ze verdween stortte de wereld van mijn vrouw en ik helemaal in”

Natulas keek hem bezorgd aan en zei “het spijt ons ten zeerste, dat het zo moest gaan .....maar we hadden geen andere keus, want het menselijke ras is bang voor ons, terwijl wij geen kwade bedoelingen hebben en ze noemen ons watramama en watrapapa ,maar wij zijn gewoon een ander verder ontwikkeld ras. Zoals jullie dat zeggen, is het menselijk ras een best primitief ras, die nog verder moet ontwikkelen en als jullie onze krachten zien, die voor ons als normaal gezien worden, noemen jullie dat super krachten. Vandaar dat ik dat zeg... dat wij een verder en hoger ontwikkelde beschaving zijn. Wij hebben heel veel jaren geleden besloten ons af te zonderen onder water omdat het ons een logische beslissing leek en omdat wij ons prettig onder water voelen, dat laat ons veiliger voelen. Zoals je hebt kunnen merken is er hier alleen vrede en liefde, niemand is gemeen of slecht tegen mekaar. Dat wilden wij zo houden, wij wilden ons ras in stand houden ....omdat wij wisten dat er een tijd zou komen op aarde, dat het anders zou zijn. Er zou een tijd van haat en zelfdestructie komen, oorlogen, misgunnen en geldzucht ...... en daar wilden wij geen deel van uitmaken, daarom verkozen wij het water. Heel diep onder water waar niemand ons zou kunnen vinden, daar trokken wij naartoe en zoals je ziet is het ons gelukt de vrede te bewaren. Een liefdevolle omgeving te creëren.....daar zijn mijn vrouw en ik trots op, dat wij deze mooie veilige haven in stand hebben kunnen houden voor ons watervolk. Dat trisha er nu ook deel van uit mag maken, vinden we een eer en we zijn zo blij met haar”.

Natulas vervolgde “ wij zijn vele duizenden jaren, voor de mensheid bestond al ontstaan, daarom dat onze ontwikkeling ook veel verder gegaan is dan die van de mensheid. Maar toch vindt ik jullie mensen zeer boeiend, wij komen vaak tussen jullie volk op aarde om jullie stiekem te bestuderen..... jullie boeien ons, zoals wij jullie boeien. En toen mijn zoon verliefd op een mens werd en hij bij zijn keus bleef, konden wij als ouders niks anders doen dan zijn keus respecteren en dit was tegelijkertijd ook een uitdaging voor ons, aangezien het niet zo vaak voorkomt dat zeemeermannen met het menselijk ras trouwen. Wel dat er mensen relatie hebben met zeemeerminnen en zeemeermannen.... maar dat het tot een huwelijk leidt, dat is niet eerder voorgekomen. Dat Aquan dat persé wilde doen heeft ook ons aan het denken gezet en was geen makkelijke beslissing, maar uiteindelijk was het voor zijn blijdschap en zijn beslissing respecteren we ook”. Aquan viel zijn vader in de rede “ Ja vader, gelukkig maar dat ik die keus gemaakt heb, want ik ben nog nooit zo gelukkig geweest met een beslissing..... Trisha is mijn beste beslissing ooit, ik bewonder haar nog elke dag. Ze maakt mij compleet en ze heeft mij de meest prachtige kinderen geschonken” zei hij trots en lachte trisha toe, terwijl hij haar hand vast pakte.

Autika de Queen of the waters, Aquan’s moeder liet toen eindelijk haar stem horen en zei “ De kracht van ons, is het water.... onze wetenschappers hebben heel lang geleden de geheimen van het water ontdekt, dus water is onze energie bron. Wij halen zuurstof uit het water en ook ons electriciteit krijgen wij doormiddel van water, de evolutie door de vele duizenden jaren heeft ervoor gezorgd dat wij gewoon volledig afhankelijk zijn van water en we kunnen er heel veel mee......het is een deel van ons, het is ons leven”. Terwijl autika dit zei, was ze wat dichterbij gelopen van trisha’s vader. Want ze had zich al die tijd een beetje op afstand gehouden, omdat ze haar man, de koning de ruimte wilde geven te praten. Hij was namelijk heel enthousiast trisha’s vader te ontmoeten en hij had de avond ervoor nauwelijks kunnen slapen. Dus vandaar dat ze hem rustig met de man van aarde liet praten...

Maar nu daar Autika haar man genoeg had laten praten met Glenn, wilde ze zelf ook even kennis met hem maken, want het zou anders niet zo beleefd overkomen, dacht ze. Zij liep naar trisha’s vader en schudde zijn hand ....met een warme zwoele stem zei ze “ ik ben Autika, the queen of the waters..... men noemt mij ook, de moeder van het water”. Trisha’s vader kreeg de zenuwen van deze vrouw, ze was duizenden jaren oud maar ze leek zo jong, hij kreeg het maar warm van haar. Ze rook zo lekker en haar handen voelden zo zacht, maar ook een beetje koud.... hij voelde meteen een soort opwinding in zich, “ ik weet niet waarom deze mooie blonde vrouw mij zo laat voelen, want ik hou van mijn vrouw en ik mag niet zulke gedachten hebben” dacht Trisha’s vader.

Autika praatte niet veel maar lachte heel veel en was heel vriendelijk tegen hem. Blijkbaar wist ze ook dat Glenn helemaal onder de indruk was van haar schoonheid, aangezien het watervolk telepatische krachten heeft. Maar autika zei er niks van en lachtte alleen maar lief naar de oude man, die schijnbaar ondeugende gedachtes begon te krijgen. Trisha gaf haar vader een duwtje, lachend en spottend keek ze hem aan en zei “ papa, je bent al oud...en die vrouw heeft al haar man hoor, bovendien wacht mama thuis op je”. Hij keek een beetje verlegen, beseffende dat Trisha ook de krachten bezat om in zijn hoofd te kijken. Hij lachte ook schaap achtig terug.

Het bezoekje bij de ouders was erg relaxed en er werd veel gelachen en gedronken, natuurlijk dronk de vader van trisha alleen water en hij kon niks van het overheerlijke voedsel eten, hij moest weer de smoes gebruiken dat zijn maag voor problemen zou zorgen dus hij at niks. Aquan zei tegen zijn ouders, dat ze niet te lang konden blijven want ze waren best moe, ze moesten nog een stukje verder naar huis.... en Trisha wilde naar de kinderen, die had ze al de hele dag niet gezien. Alleen in de ochtend tijdens het ontbijt tijd met ze doorgebracht en daarna was ze weg met haar vader en aquan, urenlang rond rijden en dan de schoonouders bezoeken. Ze was nu moe en wilde haar kinderen zien en een beetje tijd met ze doorbrengen en ze kon aan haar vader zien dat ie ook best moe uitzag. Aquan kondigde dus hun vertrek aan .... Er werden weer handen geschud en ze vertrokken. Pas laat in de avond waren ze weer thuis.

Intussen waren het al 8 dagen dat Trisha’s vader verdwenen was........ en daar beneden diep onder water was, zonder iets te eten....alleen maar water drinken. Hij begon zwak te worden en ook nog heel erg ziek, trisha zei aan aquan” schatje, ik maak me enorm zorgen, mijn vader moet weer weg, hij moet naar boven....want hij is ziek, het gaat echt niet goed met hem en hij is oud en zwak, hoe hij niets eet zal het niet goed aflopen met hem. Breng hem aub terug..... en snel ook”

Aquan zei “maar jij wil hem toch geen eten geven”. Trisha raakte geirriteerd en zei “ hoezo? Zeg geen gekke dingen hoor, je weet dat hij hier gaat blijven als hij hier eet... dat weet je blikemsgoed en dat mag niet, hij moet terug naar zijn vrouw, mijn moeder .......die vrouw zal het niet overleven zonder hem. Zou jij willen leven zonder mij naast jou?”. Dat zette Aquan aan het denken. Trisha keek hem woedend aan & vervolgde “ als deze man doodgaat, zal jij dat op jou geweten dragen, dat zeg ik alleen ...praat dan nooit meer over jou volk dat jullie vredeliefend zijn, want deze man, mijn vader .... is mijn bloed, mijn hart....en je wil hem hier dood laten gaan? Hoe durf je Aquan.... hoe durf je..?”

“Hij heeft ook nog andere families die van hem houden....” zei Trisha, ze wilde nog veel meer verwijten naar Aquan zijn kop slingeren, maar hij zette zijn vinger op haar lippen en zei “ stttttt..... stil nu schat, rustig aan wifey....sttttttt....je geeft mij niet eens de ruimte na te denken, waarom ga je zo tekeer schat, ik kan niet zelfzuchtig zijn en hem hier houden. Luister hier, morgen vroeg zal ik hem terug brengen naar boven.....goed?!!”. Ze knikte..... en Ze liep gelijk naar de kamer waar haar vader lag. Aquan keek haar na, haar mooie rondingen, haar lang zwart haar die golvend over haar schouders lag.... terwijl ze zich voortbewoog in een rode volledig doorzichtige slaapjurk jurk. Rood, haar favoriete kleur..... ach, wat stond dat mooi op haar, het paste bij haar temperament als ze kwaad op hem was. Hoe kan ik deze mooie vrouw iets weigeren?”dacht hij. Intussen kwam trisha in haar vaders kamer aan, op haar tenen liep Ze naar binnen. Alhoewel er een dik vloerkleed in de hele kamer lag, liep ze toch zo voorzichtig mogelijk naar binnen, ze wilde haar vader niet aan het schrikken maken.

Haar vader lag met gesloten ogen, maar hij sliep niet ...... hij hoorde trisha’s zacht gehuil en hij maakte zijn ogen langzaam open. “papa ....lukt het een beetje?” Vroeg ze bezorgd. Glenn knikte zwakjes, hij kon nauwelijks bewegen en praten ging ook best moeizaam, hij was heel mager geworden. Hij zag er niet goed uit en Trisha was er overstuur van. Trisha zei “ papa, het komt allemaal goed met je, nog even volhouden paps, morgen vroeg brengt Aquan je weer naar boven...... want hoe je niet kon eten hier, ben je drastisch verzwakt en afgevallen. haar vader glimlacht even en zeg zachtjes “is goed trisha “.

Trisha kijkt de oude magere man met betraande ogen aan ....... hij zag er nog kleiner uit in het imposante grote bed, het raakte haar..... het leek alsof hij al dood was, zo vreselijk slecht zag hij eruit. Zo mager en leek alsof hij niet meer leefde, ze begon erger te huilen en ze dacht aan het slechtste scenario, dat hij de nacht niet zou overleven. Ze was juist zo blij haar vader weer bij zich te hebben en nu dit ..... deze rot situatie dat hij hier niet mag, niet kan eten. De vader deed zijn ogen weer dicht, hij was te zwak......Trisha deed het deken iets hoger en bedekte haar vader ietsje beter.

Hij ademde nog .....ze hoorde zijn adem een fluitend geluid maken, alsof hij op sterven lag. “ hou vol papa, hou vol.....morgen als je weg gaat, zeg mama alsjeblieft dat ik van haar hou en dat ik gelukkig ben. Ik kan helaas geen waardevolle spullen mee geven want dat is tegen de regels van onze wereld hier beneden. Zou ik dat toch doen dan zal dat jullie meer slecht dan goeds brengen. Is niet dat ik dat niet wil, want ik wil jullie alle waardevols geven wat ik bezit, maar op de wereld boven zal het in het begin goed gaan en later zal je er alleen ongeluk mee hebben en moeten offeren ... en dat wil ik jullie niet aandoen, ik hou veel te veel van jullie” fluisterde Trisha haar vader toe.

“ geeft niet, mijn kleine trisha....wat moet een oude man met rijkdommen, enige wat ik wilde was mijn dochter terug. Dat is nu gebeurd en mijn hart is blij” fluisterde de vader erg moeizaam terug. Trisha huilde en pakte haar vaders hand vast, “ ja papa...... ja... ik ben hier en ik blijf met je zitten tot aquan je terug brengt” zei ze.

“Lig maar rustig papa, je bent zwak.... je hoeft niet terug te praten, maar luister eens ....je hebt toch visnetten?” Vroeg Trisha. “ja” knikt haar vader. “okay, onthou dit goed papa ......zodra je weer thuis bent, moet jij je visnetten uitzetten elke dag, ik zorg ervoor dat jij heel veel vissen zal vangen, die kan je verkopen aan de andere dorpsbewoners of in de stad, dat mag je zelf bepalen.....en je zal een heel goed bestaan kunnen opbouwen met het geld dat je verdienen zal. Er zal aan vis nooit een tekort zijn zo lang je leeft en ook zal geen tekort meer zijn aan geld en voedsel, want je netten zullen nooit leeg zijn. En met de opbrengsten van jou vis zal je mama naar de doctoren kunnen brengen en haar de verzorging kunnen geven die ze verdient ”. Weer knikte de oude man....

Heel vroeg de volgende ochtend is een ieder al wakker. Trisha heeft de hele nacht niet geslapen, ze zat naast haar vader en zong indiaanse liedjes voor hem, die hij ook voor haar zong toen ze een klein meisje was..... nu was het haar beurt om voor hem te Zingen. Haar mooie stem galmde door de grote kamer..... de vader had rustig geslapen en ze was opgelucht dat hij de nacht overleefd had. S’morgens kwam Aquan de kamer binnen om de vader mee te nemen, hij gaf Trisha een kus en vroeg haar als het een beetje ging met haar. “ ja schat, ik ga hem alleen heel erg missen” en ze nam huilend afscheid van haar vader, ze gaf hem een lange brasa.

Even later loopt Aquan weer even de kamer uit en hij komt terug met de kinderen, hij zet de kids op het bed bij hun grootvader zodat ze hun opa kunnen groeten en hij neemt ook afscheid van zijn 3 kleinkinderen. Daarna helpt aquan de man naar het voertuig die beneden in de inrit gereed staat, hij kon nauwelijks lopen ..... maar aquan tilt hem op, hij is zo licht en zo zwakjes, dus met zijn gespierde armen tilt Aquan de oude man op en plaatst hem in het voertuig. Trisha staat in tranen uit een enorm groot raam te kijken.....ze kijkt hoe het voertuig met haar vader uit het zicht verdwijnt. “ hij kon niet eens een bad nemen, tijd was kostbaar..... hij moest zo snel mogelijk weg, hij moest nu eindelijk gaan eten” dacht trisha nog. De tranen vloeiden rijkelijk...” papa.....ik hou van je” fluisterde ze zacht.

Na een half uur stopt aquan en stappen ze uit aquan zet de vader weer in een soort slaap en voordat je denkt is hij weer in een luchtbel. Ze maken weer de reis naar het oppervlakt, na een poos zijn ze aan de oppervlakte van een grote rivier. Aquan brengt de luchtbel naar de wal en ze belanden op een modderbank van een Zij rivier ,aquan checked nog even als Glenn ademt en duikt dan weg.... weer de enorme diepte in. Trishas vader komt weer bij bewustzijn en schrikt als hij ziet waar hij is, hij ploetert en klautert naar de zijkant en blijft in het modder zitten, hij kijkt rond en herkend al gauw de plek waar hij is .

Er is hier niet zo ver vandaan een hoofdweg en een vissersdorp, maar er is geen weg om daar naartoe te lopen ......en dan ziet hij een boot in de verte aankomen, die kwam uit de richting van een inheemsdorp dat ook niet zover is. De vader had ook door dat Aquan hem niet in de buurt gezet had van zijn eigen dorp.... waarom aquan dat gedaan heeft, begreep hij niet ? Intussen was de boot iets dichterbij gekomen en de vader begon te wenken en probeerde uit alle macht te schreeuwen. Maar de inheemsen in de boot schrokken toen ze hem zagen, want zijn heel gezicht en heel lichaam zat vol van de modder, in de verte leek dat een beetje eng. ze dachten dat het een” djoembie”( kwade geest) was dus gingen ze verder. Een normaal mens zou niet daar zijn zonder een boot, dachten ze.

Eenmaal bij het vissersdorp aangekomen vertelden ze wat ze hadden gezien en een groep van 25 vissersboten gingen terug om te kijken wat het was en ze zagen “dat ding”ook... helemaal onder de modder, ze schreeuwden in de verte en vroegen wie hij was, hij zei wie hij was en de mensen gingen vol verbazing dichterbij. Ze waren heel erg nieuwsgierig en vroegen hem hoe hij daar terecht gekomen was en vroegen hem waar zijn boot was..... de man deed zijn verhaal en de mannen waren stom verbaasd. Ze hadden dit soort verhalen vaker gehoord en het was ookwel vaker voorgekomen dat mensen uit het dorp de watramama’s en watrapapa’s ontmoet hadden langs de rivier en dat ze het nu weer persoonlijk konden horen van de oude man, was onvoorstelbaar want deze man stond erom bekend goudeerlijk te zijn. Hij was er niet eentje die op zat te scheppen en loog tegen mensen, altijd was hij een rustige man geweest en ze wisten dat hij dit niet uit zijn duim zoog. De groep namen de oude indiaanse man mee naar de hoofdweg en belden de politie. na een uurtje kwam de politie en ze namen hem mee naar de stad, want hij had medische verzorging nodig. Hij was sterk vermagerd en hij moest aan een infuus. Uiteindelijk brachten ze hem rechtstreeks naar een ziekenhuis ....

Uiteindelijk kwam de vader er weer bovenop, hij werd terug gebracht naar zijn dorp en hij kon zijn vrouw weer in de armen sluiten. Ze huilde van blijdschap en ze kon niet geloven dat hij nog leefde. Ze was zo blij te horen dat trisha nog leefde en ze bedankte god daarvoor, ookal kon ze haar dochter niet in de armen sluiten..... het feit dat Trisha gelukkig was, dat maakte een moeders hart al blij van binnen. De moeder haar gezondheid ging stukken vooruit, want ze piekerde niet meer. haar dochter was in leven en ze leefde nu gelukkig met haar gezin, dat was het enige wat de moeder nog wenstte..... “ 3 kleinkinderen... wat mooi toch, wat wil een mens nog meer, nu kan ik gelukkig sterven” zei de oude vrouw, terwijl ze langs de oever zat en over het water heenkeek.

🌺Beste leden, dat was het ik hoop dat jullie hebben genoten van mijn verhaal...hopelijk is nu duidelijk hoe dit verhaal naar buiten gekomen is. De vader van trisha vertelde alles aan de dorpsbewonders wat hij meegemaakt heeft in de andere wereld, die vonden het zeer boeiend. Want gelooft u mij.... die vader had heel veel te vertellen, ook uit lange gesprekken die hij gehad heeft met trisha en Aquan in de dagen dat hij daar beneden was, is informatie naar buiten gekomen en deze info hebben wij voor u verwerkt in dit verhaal. Het is een opsomming van gebeurtenissen die in 1 verhaal zijn gezet. Ik hoop dat u ervan heeft mogen genieten. Dank u!

⭐️⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder paris