🟨 Ingezonden door: Naina
⚜️DE KINDEREN OP ZOLDER⚜️ DEEL 2
———————————
Die avond ging ik niet naar de zolder, aan de ene kant was ik bang om wat ik zou zien of meemaken, en aan de ander kant was ik ook een beetje moe, en wilde al gaan slapen. Vreemde was dat nog Rich nog Sade nog gehuild hadden. Nadat de film afgelopen was gingen Raisa en ik naar bed. Het moment dat mijn hoofd de kussen raakte viel ik in een diepe slaap. Dit was niet normaal voor mij, maar natuurlijk had ik het toen nog niet door. Ik weet niet meer hoe lang ik geslapen had toen ik Rich in de verte hoorde huilen.
Ik twijfelde of dit een droom was of werkelijkheid was. Ik had moeite om mijn ogen open te doen, maar het huilen stopte niet. Ik hoorde hem nog huilen. Ik vocht om mijn ogen open te krijgen. Het wilde maar niet lukken, toen ik door had dat Rich werkelijk huilde begon ik te bidden. En tijdens het bidden gingen mijn ogen ineens open. Ik keek meteen naast mij en het was leeg. Ik sprong van het bed af en rende naar buiten. Wij sliepen met open deur en ook de deur van de kinderkamer stond open.
Ik keek gauw daar en zag Sade slapen, maar Rich was nergens te bekennen. Ik hoorde hem nog steeds huilen en rende weer de gang op, het geluid leek van beneden te komen. Ik keek naar de slaapkamer van Raisa en de deur was nog dicht. Een beetje geirriteerd dacht ik in mezelf hoe ze zo diep sliepen dat ze hun zoon niet hoorden huilen, terwijl ik de trap afrende. Ik brak mijn nek bijna toen ik over iets struikelde. In het donker kon ik niet uitmaken wat het was, maar het leek op een hoopje kleren, maar toen mijn benen het raakten was het hard.
Ik had natuurlijk het licht niet aangedaan dus kon ik niet uitmaken wat er zo midden van de trap gezet was waarover ik gestruikeld was. Ik hoorde Rich nu harder en duidelijker huilen. Ik deed het licht aan en zag hem bij de voordeur staan worstelen met de deursleutel. Hij bleef de sleutel naar alle kanten draaien, maar het leek hem niet te lukken om de deur te openen. Hij stampte ook met zijn benen tijdens het draaien en gilde het ook uit van frustratie. Ik pakte hem stevig vast en trok hem naar de bank. Ik liet hem zitten en hield zijn gezicht vast.
Zijn gezicht was helemaal nat van de tranen en snot. Hij snikte nog na maar gilde niet meer. Ik vroeg hem waarmee hij bezig was en hij zei die kleine jongen was er weer. Hij wilde hem mee nemen naar buiten, want buiten waren er meer vriendjes van hem die op hun aan het wachten waren om te spelen. Ik zei hem het is nu tijd om te slapen en niet om te spelen, heb je hem dat niet gezegd? Ik keek door het raam naar buiten en zag niks of niemand. Rich zei dat hij niet wilde gaan spelen omdat hij het koud zou krijgen in zijn slaap kleren en ook zouden zijn ouders het niet goed vinden.
Toen werd de kleine jongen kwaad en begon hem te slaan en te trekken aan hem en dwong hem om de voor deur te openen. Toen het hem niet lukte werd de kleine jongen nog kwader en begon ook uit te schelden en deed heel gemeen tegen hem. Ook begonnen zijn vriendjes die buiten waren boos te worden en hem bang te maken. Ze bonkten tegen de voordeur, en Rich werd er erg bang van. Ik zei ze maakten je bang en toch was je bezig de deur te openen, hij zei die kleine jongen die in het huis was zei dat wanneer hij de deur niet zou openen hij hem dood zou maken.
Uit angst bleef mijn neefje dus aan de sleutel draaien. God zij dank dat hij het naar de verkeerde kant draaide. Ik zat bijna een kwartier beneden met mijn neefje en er was geen enkel teken van Raisa of Max. Ik werd wel een beetje boos op ze dat ze zich niet leken te bekommeren om die kinderen. Ik tilde Rich op en liep naar boven. Sade sliep nog en de deur van Raisa haar kamer stond wijd open. Ik keek fronsend ernaar en ik vroeg me af of ik gek aan het worden was. Volgens mij was de deur dicht toen ik naar beneden rende en bijna struikelde.
Ik herinnerde mij weer dat ding waartegen mijn voeten op de trap waren gekomen en het kwam in mij op dat ik niks op de trap tegen ben gekomen toen ik naar boven liep met Rich. Ik legde hem in zijn bed en zei tegen hem dat ik zijn mama ging halen. Ik liep gauw de kamer uit en rende weer de halve trap af om te kijken waartegen ik aangelopen was. Er was niks op de trap. Ik liep gauw weer naar boven en klopte tegen de deur van Raisa en riep haar.
Ze werd zo gauw wakker en vroeg wat er aan de hand was. Ik vroeg of ze even naar buiten wilde komen want Rich had haar nodig. Op de gang vertelde ik haar gauw wat er gebeurd was. Ze kon haar oren niet geloven, en vroeg ook of ik niet iets uit mijn duim zoog. Ik zei kom maar aan je zoon vragen. Rich zat recht op in bed, bang in de hoek van zijn slaapkamer te kijken. Ik negeerde dat en Raisa en ik gingen zitten bij hem. Toen hij zijn moeder zag begon hij weer keihard te huilen.
Nu werd Max ook wakker en kwam ook in de slaapkamer van Rich. Ik vroeg Rich om zijn ouders te vertellen wat er was gebeurd en hij keek me bang aan, hij zei:’ nee die kleine jongen heeft gezegd dat ik niks mag vertellen anders gaat hij mij dood maken”. Ik zei:” ok dan hoef je niks te vertellen”. Raisa en Max troostten hem en lieten hem slapen. Ik zei tegen hun, ik ben beneden als jullie willen praten.
Na een poos kwamen allebei naar beneden. Ik had koffie gezet en ze namen allebei een kop. Wij gingen aan de keukentafel zitten en ik wachtte deze keer niks af. Ik zei er zijn hier ernstige dingen aan het gebeuren en jullie doen er niks aan. Was het Rich gelukt om de deur te openen dan zouden wij hem misschien nooit meer terug zien. Ze gaven toe dat ik gelijk had. Ik besloot nu wel te vertellen wat er op zolder gebeurd was. Ik zei dat het zeer waarschijnlijk een bakru was waarvan ze last hadden, en naar aanleiding van het geen Rich eerder op de avond zei, zijn er meer buiten. Dit mocht niet met een korreltje zout genomen worden. Ze beloofden om er werk van te maken en iemand te zoeken voor hulp.
Het duurde een hele poos en ze hadden nog niemand gevonden die hun kon helpen. Inmiddels ging het nachtelijk gehuil van Rich en Sade gewoon door. Ik observeerde ook beter wanneer ik op de zolder was en ontdekte dat het ding daar boven ergens bleef. Wanneer ik het daar hoorde lopen keek ik vaak op de scherm van mijn laptop of ik een schaduw zag. Ik zag het vaak over mijn rug mee kijken.
Ik kreeg wel kippenvel maar ik werd niet zo erg bang. Het ding leek mij geen kwaad te willen of kunnen doen. Het moment dat het de trap af liep huilde Rich weer. Ik kwam tot de conclusie dat alleen Rich last ervan had. Zeker omdat het een jongen was, en het ding zocht een vriendje om mee te spelen. Ik kon er verder geen verklaring meer voor vinden. Nu zat ik met de vraag waarom Sade dan huilde. Ik was niet zo vaak in haar slaap kamer omdat Raisa haar elke ochtend naar beneden bracht en elke avond weer naar bed. En door de dag heen had ik daar niets te zoeken dus kon ik niet echt iets ontdekken.
Op een vrijdag avond waren wij op bezoek bij een oom, tegen middernacht besloot Raisa dat het genoeg was geweest en wij naar huis zouden gaan, maar Max wilde nog door blijven borrelen dus besloot Raisa met mij en de kinderen naar huis te rijden, omdat het niet zo ver was. Max zou dan later door 1 van de neven thuis afgezet worden. Toen wij thuis kwamen besloten wij gelijk naar boven te gaan omdat het al best laat was. Rich moest ook opgetild worden, en Sade werd door alle commotie wakker.
🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 3 )
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties