STORY 144 : DIE OVERHEERLIJKE DOKSA

🟫 Ingezonden door: Naina

                   ⚜️DIE OVERHEERLIJKE DOKSA⚜️

————————

Dag trouwe OST leden, Jullie zullen zeker lachen om de titel, maar eigenlijk is het een best wel triest verhaal. Het is niet een eng verhaal, maar meer om iets uit te leren. Een klein deel heeft wel wat ‘spuku- achtigs’.

Dit verhaal speelt zich heel wat jaren geleden af. Een paar jaren nadat mijn ouders getrouwd waren, trouwde het broertje van mijn vader ook. Dit meisje was niet naar de keus van mijn grootvader maar ze gingen toch maar eens met het huwelijk omdat hij zei dat hij haar alleen wilde. Intussen was ik al geboren. Meteen na het huwelijk raakte mijn tante in de verachting en na een paar maanden ook mijn moeder. Ik was 2 jaar toen mijn nicht werd geboren en al 3 toen mijn zusje uiteindelijk werd geboren.

Natuurlijk wist ik toen niets, maar naarmate we groot werden, brachten wij veel tijd met elkaar door. Mijn moeder zag mijn nicht als 1 van haar dochters en zij kreeg ook van alles en nog wat wij kregen. Wij waren ook kind aan huis bij mijn oom en tante. Mijn tante was erg lief voor ons en zij behandelde ons heel goed, zelfs beter dan haar eigen dochter. Onderling, dus tussen mijn nicht, mijn zusje en mij was er nooit rivaliteit of ruzie.

Wij waren echt als 3 zusters en deelden alles met elkaar, ook onze geheimen toen wij tieners werden.

De tijd verstreek en niets veranderde er onderling tussen ons, alleen gingen de prestaties van mijn nicht op school erg achteruit. Zij was op de lagere school al een zwak leerling maar met onze hulp kwam ze toch op de muloschool.

Alhoewel mijn zusje en ik altijd de beste op school waren keken wij nooit met andere ogen naar onze nicht toen zij slecht werkte. We hielpen haar juist zoveel mogelijk zodat wij toch bij elkaar bleven. Wij wisten toen al dat wij wilden studeren en hoopten dat onze nicht gewoon mee zou doen met ons.

Op de muloschool veranderde het gedrag van mijn nicht totaal. Ze begon zich meer voor jongens te interesseren en minder op haar lessen.

Niet alleen op school hield ze zich met jongens bezig maar ook van huis uit. De hele dag reden er jongens langs ons huis, maar alleen zij wist precies wie er hoe laat langs geweest was. Toen wij merkten dat haar interesses naar iets anders gingen lieten wij haar een beetje aan de kant. Onze vader kennende, als hij wist dat wij ons de hele tijd met jongens bezig hielden zou er nog wat zwaaien voor ons. Niet dat wij als nonnen leefden hoor.

We spraken normaal tot jongens of over jongens, maar het bleef daarbij. We hadden nooit een vriend op school omdat wij onze studie belangrijker vonden dan een relatie. Bij onze nicht was het andersom. Inmiddels waren mijn zusje en ik al op de middelbare school en zij was nog op de mulo. Ons onderling contact werd ook wat minder. Toen wij eenmaal verder gingen studeren, was de contact erg weinig. We gingen nu alleen af en toe in het weekend op bezoek.

Mijn moeder en tante hadden gewoon nog regelmatig contact zoals altijd. Ook zij hadden nooit onderling ooit ruzie met elkaar gehad. Omdat de zussen van mijn moeder ver woonden, denk ik dat mijn ma deze tante als een soort zusje zag. Vandaar dat de relatie tussen hun altijd goed was.

Wij gingen dus nu nog maar af en toe naar mijn tante, maar wij hoorden wel nog alle verhalen. Intussen was mijn nicht van school gehaald omdat zij niets presteerde en maar bleef zitten.

Zij bleef dus gewoon thuis. En elke keer als wij daar waren kwamen wij met ideeën over welke opleidingen zij zou kunnen doen. Mijn tante zei elke keer nee, ze gaat niets meer doen. Ze gaat binnenkort trouwen. Wij zagen het als een grapje en lachten elke keer. Wat wij later hoorden was dat mijn nicht van school gehaald was omdat zij een vriend had. Mijn tante had dit echter nooit aan ons verteld.

Naast het feit dat mijn tante altijd lief voor ons was, kookte ze ook erg lekker. Dus elke keer voordat we naar daar gingen belden we en dan vroegen we altijd wat heb je klaargemaakt? Want alles wat je kookt is lekker. Het maakte ons niet uit wat zij klaarmaakte, maar we merkten op dat zij elke keer doksa( eend) had klaargemaakt als wij daar gingen. Ze zei dat ze het speciaal voor ons had klaargemaakt omdat wij het zo lekker vonden.

Je wilt niet weten hoe lief we die vrouw toen vonden. Een keer zaten we thuis nog erover te praten en toen maakte ik nog de opmerking van zo lief is ze he, dat ze altijd speciaal doksa voor ons kookt. Mijn pa zij toen : ‘’ oh vind je echt dat ze speciaal voor ons kookt?’’ ik zei hoe bedoelt u pa? Dat zegt ze toch elke keer’’. Mijn pa zei toen:’’ ja daarom zijn er altijd poten en vleugels over wanneer wij gaan eten. Als het speciaal voor ons was zou ze zeker betere stukken voor ons apart zetten.

Dus die vrouw moest niet zo liegen’’. Ik zei: ‘’ pa u vind dit zeker omdat u altijd in de clash bent met haar’’. Het was namelijk zo dat mijn tante een hele bazige type is. Mijn oom kan zijn mond niet voor haar openmaken. Zodra er iets is wat zij niet leuk vind scheld ze hem ook een huid vol uit.  Het lijkt altijd alsof zij de baas in huis is en hij heeft geen enkel zeggenschap, nog in het huishouden, nog in de opvoeding van hun dochter. Mijn vader vond dit niet leuk en hij zei er altijd wat van. En als ze dan wat terug durfde te zeggen liep het altijd uit op een gehaal getrek.

Je kon wel zien dat ze mijn pa niet echt hoefde, maar tegen ons bleef ze altijd even aardig. Toen mijn pa door had dat zijn broer er niets over zou zeggen ging hij niet meer zo vaak daar naar toe. Wij gingen dus meestal alleen met onze moeder.

Uiteindelijk hadden mijn zusje en ik de middelbare school afgerond en gingen voor een verdere studie. Mijn nicht was nog steeds thuis. Ze deed thuis het hele huishouden en ze ging ook onze zieke oma verzorgen die niet zo ver van hun woonde. Mijn oma had niet lang meer te leven en ze gaf mijn tante wat sieraden van haar.

Ze zei:’’ laat hiermee 3 gouden kettingen maken voor mijn 3 kleindochters. Ik wil het aan hun geven voordat er iets met mij gebeurt’’. De 3 kleindochters waren namelijk mijn nicht, mijn zusje en ik. Wij wisten echter nog niets hierover. Wat deed mijn tante, ze liet een hele set van ketting, oorbel en bracelet maken met dat goud, alleen voor haar eigen dochter. Elke keer wanneer mijn oma ernaar vroeg zei ze:’’ nee de kettingen zijn nog niet af’’. Dit hoorden wij achteraf van een andere tante die inwoonde bij mijn oma.

Mijn tante vond het feit dat mijn oma ook kettingen voor mij en mijn zusje liet maken zo erg. Ze vond haar dochter doet alleen alles, maar wij krijgen ook een aandeel terwijl wij niets doen. Maar dat zei ze natuurlijk niet tegen ons maar tegen die ene tante. Haar dochter droeg overal de sieraden naar toe, maar elke keer wanneer ze haar setje aantrok begonnen haar nek en oren vreselijk te jeuken. Zo waren ze op een dag naar een feest en niet lang sinds ze daar waren begon die erge jeuk weer.

Mijn nicht jeukte de hele tijd en bleef aan haar moeder’s oor zeuren dat ze die sieraden niet aan wilde, maar ze moest het verplicht aanhouden. Later deed mijn nicht stiekem de sieraden uit en wikkelde alles in een servet. Deze hield ze de hele tijd in haar hand vast en bleef uit de buurt van haar moeder. Onderweg naar huis had ze het naast zich gelegd, mijn tante dacht dat het gewoon gebruikte servetten waren en gooide het weg uit de rijdende auto.

Pas toen ze thuis kwam en alle sieraden wilde opbergen riep ze mijn nicht om haar sieraden uit te trekken, en toen pas zag ze dat mijn nicht niets meer aan had. Toen ze haar vroeg waar alle sieraden waren zei m’n nicht:’’ in de auto, ik had alles in een servet gewikkeld’’. Mijn tante gilde:’’ toch niet in die servetten die ik uit de auto gegooid had’’. Mijn nicht vroeg:’’ over welke servetten heb je het?’’ Allebei renden ze naar de auto om de sieraden te zoeken, en ja jullie kunnen het al raden, de sieraden waren werkelijk weg gegooid.

Mijn tante begon  mijn nicht uit te schelden en te slaan. Zo erg boos was zij. Mijn oom die inmiddels al in bed was moest zich weer aankleden en de hele terug weg rijden en zoeken tot hij  de sieraden vond. Tot de dag van vandaag zijn die niet gevonden. Maar ik denk dat het haar karma was, ze had dingen genomen waarop ze geen recht had.

Een keer zei mijn tante aan mijn moeder dat de familie zo ondankbaar is, ze gaat haar dochter zo ver naar toe sturen dat niemand ( in het bijzonder mijn oma) haar meer gaat kunnen zien. Wat zij allemaal stiekem gepland had wisten wij nog niet. Op een dag hoorden wij ineens dat mijn nicht op zo een datum zou trouwen. We schrokken een beetje toen we hoorden waar. Helemaal baka gado ai (achter God’s ogen) zou ze na haar huwelijk gaan wonen.

Nu zei m’n ma: ‘’ dus dit bedoelde je tante toen ze zei dat ze d’r dochter ver weg zou sturen’’.

Toen wij ons nicht spraken of ze eens was met ’t huwelijk en of ze niet gedwongen werd, zei ze: ‘’ nee, ik ben wel eens om te trouwen. Hij is erg knap en ik ben meteen verliefd op hem geworden’’. Okee, we waren wel blij voor haar. We deden alles voor haar, van make-up tot de wedding plannen, alles was perfect. We deden het echt met genoegen omdat we haar als ons eigen zagen.

Met alle liefde hebben wij alles gedaan. We leerden haar aanstaande man ook kennen en hij was echt een aardige jongen. Wat waren we super blij voor onze nicht. We wensten haar het allerbeste toe.

Na het huwelijk ging mijn nicht bij haar schoonouders wonen, en ze had vanaf dag 1 ruzie daar met een ieder. Haar man kwam te weten over de vele vriendjes die ze al gehad had, en niets verteld had. Hij waardeerde haar niet meer en deed waarin hij zelf zin had. Inmiddels was mijn oma al wijlen.

Dus nu was niet mijn oma die zo heftig verlangde om mijn nicht te zien maar haar eigen moeder. Ze kreeg de ene ruzie na de andere. Mijn tante woonde nu zo ver van haar dochter dat ze huilde om haar te zien. Mijn zusje en ik gingen juist meer op bezoek bij haar. Haar man besloot om niet te scheiden van haar maar begon echt te doen waarin hij zin had. Mijn nicht begon nu ook gek te doen. Ze vertelde al haar verhaaltjes over d’r verschillende vriendjes aan haar man. Over al de vriendjes die ze gehad had en wat ze allemaal gedaan had.

Omdat wij zo vaak daar naar toe gingen vertelde hij het aan ons. Wij probeerden met onze nicht te praten, maar koppig of dom als ze was luisterde ze niet naar ons. Ze had echt een hel van een leven nu omdat haar man ook alles aan zijn moeder vertelde, die begon op haar beurt haar schoondochter te haten en te pesten. Mijn tante was nu erg verdrietig. Ze huilde vaak wanneer wij, of mijn moeder op bezoek ging bij haar. Ze vertelde wel alles aan ons. Hoe slecht haar dochter het daar had. Inmiddels had mijn zusje haar man leren kennen, en wij waren druk met haar huwelijk aan het voorbereiden.

Mijn tante hielp met alles mee, omdat we ook veel bij haar gedaan hadden (dat dachten wij tenminste). Ze was er bij alles en ze riep ons elke keer weer om van die lekkere doksa te eten. Bijna elke zondag. We gingen elke keer omdat we het zielig voor haar vonden hoe ze zo verdrietig was over haar eigen dochter, en we probeerden die leegte te vullen voor haar. Maar zo een pech voor haar, haar dochter besloot haar man te verlaten en terug te komen naar haar ouders, net 2 dagen voor het huwelijk van mijn zusje. Wij wisten het toen natuurlijk niet, wij dachten ze is er voor het feest.

Ze deed mee met alles, maar ze zat wel erg zuur te kijken de hele tijd. Wij dachten dat ze zo keek omdat haar man niet meegekomen was. We vroegen wel naar hem en ze zei dat hij geen vrij had kunnen krijgen. Met alle drukte blijf je natuurlijk niet stil staan bij zoiets. We hebben gedurende de feestdagen niets opgemerkt, maar 1 dag na het huwelijk kwam die ene tante die bij onze oma inwoonde en verteldet aan ons wat er gebeurd was. Enige wat wij opgemerkt hadden was dat mijn tante en haar dochter heel vroeg weg waren. Mijn tante zei dat ze d’r niet lekker voelde.

Dus toen wij dit hoorden schrokken wij heel erg. We hadden niet verwacht dat mijn nicht zoiets zou doen en dat juist tijdens ’t huwelijk van mijn zusje. Mijn moeder en ik vonden het heel zielig en besloten hun op te zoeken. Toen wij bij hun aankwamen zei mijn oom dat moeder en dochter boven zijn. Toen we boven aankwamen zagen we mijn tante op de bankstel liggen. Toen ze ons zag komen begon ze hartverscheurend te huilen. Ze huilde zo erg dat ze kortademig en al werd.

We vonden het natuurlijk vreselijk voor hun, maar we konden niets doen. Ik vroeg haar wel of ik met haar schoonzoon moest praten om mijn nicht terug te nemen en ze zei:’’ ja doe dat alsjeblieft’’. Ik beloofde haar dat ik het zo gauw mogelijk zou doen. Ik belde hem om een afspraak te maken om mij ergens te ontmoeten en hij kwam. Hij zag er heel verslagen en verdrietig uit. Ik zei hem:’’ je hebt me nicht weg gejaagd, waarom ben je dan verdrietig’’.

Hij zei:’’ zus wat zeg je daar?? Ik heb haar weg gejaagd? Heeft zij dat verteld?’’ ik zie: ‘’ ja dat zegt ze, dat jij en jou moeder haar vreselijk pesten en haar op den duur weggejaagd hebben’’. Hij keek mij aan met tranen in z’n ogen. Hij zei: ‘’ nooit heb ik voor een dame gehuild, en nooit heb ik iemand z’n voeten gehouden en gebedeld zoals ik bij jou nicht heb gedaan. Ik zei wat bedoel je daarmee? Hij zei: ‘’ zus( zo riep hij mij uit respect) al wat je nicht in het verleden had gedaan, ik had haar alles vergeven en was alles vergeten. Ik probeerde opnieuw met haar en ik begon erg veel van haar te houden.

Zij had steeds elke keer een ander eis. Dan wilt ze dit of dat, of naar hier of daar. Ze was goed, maar elke keer als ze met haar moeder had gesproken begon zij vreemd te doen. Op den duur wilde ze dat ik alles hier moest laten en bij haar ouders zou gaan blijven. Dat heb ik geweigerd en ze was zo boos dat ze zei dat ze mij voorgoed zou verlaten. Ik dacht niet dat ze het meende, maar toen ik haar zag inpakken begon ik het te geloven. Ik heb haar gebedeld om niet weg te gaan, maar ze is toch weg gegaan. En nu zeg je dat ik haar weg gejaag heb?’’

Ik was helemaal sprakeloos van hetgeen ik hoorde. Ik kon hem geen antwoord geven en vroeg hem alleen of hij haar terug zou nemen indien ze terug kwam? Hij zei: ‘’ja, natuurlijk. Ik hou van haar’’. Ik zei ok, en ging weg. Thuis vertelde ik alles eerst aan mijn ouders. Mijn ma was ook geschrokken van alles wat ze hoorde en mijn pa was eerlijk gezegd boos op mijn nicht en tante. Hij zei ze spelen hier een vies spelletje, moeder en dochter. We keken mijn vader schuins aan en dachten hij met z’n vooroordelen.

Mijn nicht kan verkeerd gehandeld hebben, maar mijn tante speelde heus niet mee. Mijn ma belde me tante of ze thuis zou zijn want we wilden langskomen om te vertellen wat ik allemaal gesproken had met haar schoonzoon, ze zei dat wij niet hoefden te komen, zij kwam. Op zich vonden wij dat ook niet vreemd, pas later wisten wij waarom ze zo gedaan had. Ze kwam en ik vertelde haar alles en ze begon die jongen uit te schelden. Hij is een loser, hij heeft zoveel vrouwen, hij heeft me dochter weggejaagd. En ze begon hem te vloeken van hij gaat nooit gelukkig leven, nooit gaat hij een vrouw vinden.

Ik vond het eerlijk gezegd erg gemeen en onterecht en ik zei tegen haar: ‘’ je moet die jongen niet zomaar vloeken. Je dochter heeft verkeerd gedaan, en nu ik jou zo hoor praten denk ik dat je er ook meer over weet’’. Die vrouw zei niks en liep weg.

Dat was de laatste dag dat ze met ons gesproken had. Jaren hadden we geen contact meer, nog met haar nog met mijn nicht, zelfs mijn oom mocht ons niet meer spreken. Ik had wel nog af en toe contact met haar ex-schoonzoon. Mijn tante had aan de rest van de familie verteld dat IK een relatie had met haar schoonzoon en dat was de reden dat hij mijn nicht uit huis gezet had.

En ze zei ook dat wij trouwplannen hadden, men moest maar afwachten dan zouden ze zelf zien. Inmiddels kende ik mijn man ook al en hij wist wel dat dit alles niet waar was, want hij was mee om mijn nicht d’r man te ontmoeten. Na een paar jaar toen ze hoorden dat ik zou trouwen hadden ze ook geprobeerd om mijn schoonmoeder haar hoofd te vullen hiermee en ze was er ook bijna in getrapt. Inmiddels was die jongen wel al met iemand anders getrouwd en had hij zelfs al een kind. Hij was gelukkig met zijn gezin en mijn nicht zat nog thuis op mijn tante’s hoofd. Ze kon niemand vinden om mee te trouwen.

(Enkele jaren later)

Ik was inmiddels al getrouwd en een ander nicht van mij werd steeds ziek. De dokter kon niets vinden tot iemand hun vertelde over een man die haar misschien zou kunnen helpen. Ze ontdekten dat haar eigen familieleden dingen met haar deden, maar ’t vreemde was dat terwijl mijn nicht in trance was, zij over mij begon te praten terwijl ik niet eens daar aanwezig was. Het ‘’ding’’ dat op haar was zei tegen mijn oom dat hij mij moest helpen omdat er dingen met mij waren. Iedereen keek een beetje vreemd, maar ze beloofden mij toch te contacten. Meteen de volgende ochtend belde mijn tante mij op met de mededeling dat ik problemen heb.

Ik zei ben je nou gek, wat bedoel je? Ik heb geen problemen. Ze zei ja, jullie moeten gauw komen, want er is wat met je. Eerlijk gezegd had ik er niet veel zin in, omdat ik niet zo zeer in deze dingen geloofde, maar mijn man zei ze heeft de moeite genomen om je te bellen laten we gaan kijken.

Toen die heer mij zag zei hij:’’ je houdt van doksa he?’’ Ik keek hem met open mond aan. Ik dacht waar heeft hij het nou over. Hij zei je zal alles zelf zien en weten.

Hij las wat en ik ging als in een soort trance. Ik zag meteen mijn tante’s gezicht. Ze had zo een gemene lach op haar gezicht, zo één had ik nooit gezien. Ze was doksa aan het klaarmaken en zette iets als as erin. Toen ik dat zag begon ik meteen te huilen. Ineens begon ik Engels(Guyanees) te praten.  Ik bedelde die man om mij niets te doen. Ik sprak dus, maar iets anders had mij overgenomen. Die man vroeg wie het was, en ze zei haar naam ( ik ben de naam wel vergeten), toen vroeg die man van waar ze komt, zei ze uit Guyana.

Toen vroeg hij waar precies? Zei ze uit een begraafplaats. Vroeg hij wie haar gehaald had? Noemde ze de naam van mijn tante en haar vader op. En terwijl ik dit alles zei zag ik dus werkelijk mijn tante en haar vader bij een man, die hun meenam naar een begraafplaats. Ze haalden iets uit een graf, waarschijnlijk botten. En daarna zag ik haar de as uitspreiden in de doksa die ze speciaal voor ons klaarmaakte. Mijn tante sprong nu in, en zei:’’ haar moeder ziet deze vrouw als haar eigen zusje, waarom heeft ze dit met haar kind gedaan?’’

Toen zei dat ‘ding’:’’ niet alleen met dit kind, ook met de andere. Ze wilde het leven van de meisjes verpesten. Ze moesten het niet goed doen op school, hun school verlaten en ook niet trouwen. Ze hadden een slecht leven moeten hebben, maar ze zag juist het tegenover gestelde. De meisjes deden het goed op school, en ze zijn inmiddels gelukkig getrouwd terwijl die van haar gescheiden is. Daarom praat ze ook niet met hun, en daarom wordt ze ziek. Ze kan dit alles niet verwerken’’.

Toen vroeg mijn tante weer, maar waarom heeft ze hun dit aangedaan? Ze hielden zoveel van haar! Toen zei dat ‘ding’:’’ komt door de vader. Hij bokte die vrouw altijd, hij wees haar altijd op haar fouten en dat vond zij niet leuk. Ze haat hem heel erg. Dus om hem te breken heeft ze zijn vrouw ziek gemaakt, probeerde zijn kinderen kapot te maken en ook om hem te breken aan het werk enzo. Een paar keer is het haar gelukt, maar andere keren weer niet. Omdat deze mensen het echt meenden met haar. Ze hielden oprecht van deze dame. Sommige dingen zijn terug gaan werken op haar eigen dochter’’.

De man sprak het ‘ding’ toe dat hij haar zou terug sturen, en waar zij naar toe wilde gaan? Ze zei dat ze graag terug wilde gaan naar Guyana. Ik weet niet meer wat hij gedaan heeft, maar ineens kwam ik bij. Ik heb toen flink gehuild omdat ik dit nooit had verwacht van die vrouw. Ik kon mij alles van het gesprek herinneren en ook de dingen die ik gezien had. Maar ik heb ook gezien hoe ze inmiddels een kapotte vrouw is. Door haar eigen handelen en dat van haar dochter is ze zo geworden.

Wij kregen allemaal iets te drinken van die heer, omdat wij allemaal van die “heerlijke doksa” gegeten hadden. Het moest eruit gaan en door die drank zou dat gebeuren. Wij besloten om hierna zelf uit haar buurt te blijven en helemaal geen contact meer te houden. Ik heb een soort van een trauma gehad van doksa en had het jarenlang niet meer gegeten. Elke keer als ik doksen vlees zag kwam dat beeld voor mij.

Nu zijn wij al heel veel jaren verder, maar het gebeurde zie ik alsof het nog de dag van gisteren was. Alhoewel ik gepijnigd en heel erg boos was op mijn tante heb ik haar nooit kunnen haten. Ik denk ook niet dat ik dat ga kunnen doen. Ik heb geprobeerd om haar te vergeven en het is mij ook gelukt. Ik denk er ook aan, dat wanneer ze ooit met mij gaat praten ik ook met haar zal praten, maar ik moet natuurlijk weten hoe ik met haar om moet gaan. Ik moet vooral geen doksa meer bij haar gaan eten.

Dit verhaal is mij verteld door een vriendin zodat ik het voor haar zo goed mogelijk zou kunnen schrijven. Zij heeft het eerst gelezen en haar goedkeuring gegeven en daarom heb ik het verstuurd voor jullie allemaal.

🌺Bedankt voor het lezen!

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.