⬛️ Ingezonden door: Fenny Zandgrond-Rotsburg
⚜️MIJN POLS MOEST HET ONTGELDEN⚜️
———————
Hallo lieve OST lezers, hier is Mijn eerste post, hopelijk spuku genoeg.
Dusse, met vrienden waren we bezig omkruid te verwijderen op de Javaanse Moslim begraafplaats te Sumatraweg. Mn vriendinnen zijn Christen als ik. Een vriend die er ook bij was en winti beleider is, deed steeds zijn 'taki' en vroeg de doden om toestemming om te mogen schoonmaken. Ik ben altijd sceptisch over dit soort gedragingen en wees hem steeds weer erop dat de doden dood zijn en geen enkele macht bezitten. Maar hij volharde in zn taki's.
Tot ik een ochtend ontwaakte en recht in de spiegel van mijn klerenkast keek. Ik lag op mn zij. In de spiegel zag ik een Javaanse vrouw in zwart, zwarte hijab die ze herstelde op dr hoofd terwijl ze naast mijn bed stond. Toen ik haar zag keerde ze zich om en liep weg. Van schrik heb ik niet gezien waar naartoe, maar weg was ze.
Ik vertelde een Javaanse collega en die wees me erop dat de doden in hun eigen wereld leven en wij dat niet moeten verstoren. De vrouw was een waarschuwing. De vriend met zijn takie’s grijnsde na mn verhaal van oor tot oor, want mijn ervaring was voor hem een bevestiging van zn geloof.
En nu: vanaf die dag werd mijn linker pols zwak. Ik kon niks met die hand pakken. S’avonds kermde ik van de pijn. Massages hielpen voor een dagje. Ik Besloot toen niet meer naar die begraafplaats te gaan.
Tot ik een dagje uit protest - lees tranga yesi- TOCH weer naartoe ging. Want mi no frede neks. Ik heb t geweten. Die pols!!!! Het gaf me weer vreselijk veel problemen.
Na ongeveer 3 maanden de lokatie te hebben ontweken is de pols nu in orde. Gemasseerd en nooit meer naar die ene begraafplaats.
SPUKU or not???? ........maar het is werkelijk gebeurd.
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is. — in Amsterdam, the Netherlands.
Reactie plaatsen
Reacties