🟫 Ingezonden door: Y.i
⚜️MAAR JIJ WAS HET TOCH⚜️
—————————
Beste OST Leden & Yvanna, ik wil jullie allen een frisse ochtend toewensen. Graag zou ik een ervaring met de groep willen delen en wens graag anoniem te blijven, maar ik lees wel mee hoor.
Ik ben al een poos lid van deze groep en heb besloten uiteindelijk mijn verhaal met jullie te delen. Ongeveer een maand geleden ging ik bij mijn moeder op visite. Zij is momenteel woonachtig te Menkendam en het was 9:00PM toen ik erheen ging. Doordat er Lockdown gaande was tegen die periode waren alle winkels al gesloten.
Op mijn mams haar oude dag, ben ik gewend van haar dat ze een heel humeurig oud vrouwtje is. Ik zag in haar koelkast precies 2 tomaten liggen in een hoekje. Ik dacht mij mezelf “ze zal deze toch niet meer gebruiken, blijkbaar heeft ze niet eens door als ik ze zal nemen en gebruiken. Bovendien zijn alle winkels al gesloten en ik kan toch nergens meer benodigdheden kopen”. Ik nam dus de tomaten zonder dit eerst aan haar te vragen, want ik wilde nog gaan koken die avond als ik weer bij mijn huis aangekomen was.
Na gegroet te hebben, ging ik snel weer huiswaarts. De volgende ochtend belde mijn moeder me heel boos & vroeg waarom ik haar 2 laatste tomaten ongevraagd genomen had, terwijl zij die zelf ook van plan was te gebruiken. Ik schrok natuurlijk en probeerde me uit deze situatie te lullen.
Okay, na 2 dagen ging ik weer bij mijn moeder op visite. Ik was er deze keer met mijn vriendin Tasha, die met haar eigen auto was dus lekker handig. Ik hoefde deze keer niet met openbaar vervoer of te lopen naar huis. Tasha en ik bleven ongeveer een half uur bij mijn mams op bezoek. Toen we zouden vertrekken, nam ik een plastic bakje om wat eten uit te scheppen. Ik was niet van plan nog te gaan staan koken als ik thuis aangekomen was, dus even wat eten meenemen leek me de beste optie.
Na het eten opgeschept te hebben, groette ik een ieder en liep de woning uit. Mijn moeder ging in de tussentijd naar de buurvrouw om gezellig een babbeltje te maken en mijn vriendin en ik vertrokken richting mijn huis. De volgende ochtend was het zondag en mijn moeder wilde lekker relaxen en goed uitrusten, dus belde ze mij om te vragen als ik wat lekkere massala kip voor haar kon brengen die ik gekookt had.
Ik was hier enorm verbaasd over, want ik was helemaal niet van plan te koken die dag. Ik had ook nooit plannen om die betreffende dag massala kip klaar te maken. Ik vroeg haar ook” mama, waarover heb je het? Ik zou dat echt niet klaarmaken vandaag”. Ze vroeg toen “waarvoor heb je dan die 4 pepers gevraagt aan Rosa (mijn zusje van 6jaar)?! Want gisteravond kwam Rosa naar de buurvrouw om te vragen naar die pepers die je wilde. Ik had niet meer zoveel pepers en daarom stuurde ik haar om er 2 voor je te nemen. Je bent speciaal terug gekomen voor die pepers, dus zeg maar gewoon eerlijk!”.
“Nee hoor mama, nadat ik vertrokken was naar mijn huis ben ik daar niet meer geweest. Heb ook helemaal niks aan Rosa gevraagd, vooral niet over pepers” zei ik geschokt. “Lieg niet, je bent gewoon terug gekomen om naar die pepers te vragen, want Rosa heeft me alles verteld hoor. Saide je ley so meisje? Dat kind gaat toch echt niet liegen dat je pepers wil hebben voor je massala. Ik dacht, nadat ik je eergisteren op je donder gegeven had, toen je zomaar ongevraagd tomaten uit me koelkast genomen had, je eindelijk geleerd hebt beleefd te vragen als je iets nodig hebt. Niet dat je zomaar van alles zit te nemen” Zei mijn mams.
Uiteraard werd dit een heel gehaal en getrek over pepers. Ik wist heel zeker dat ik niet naar pepers gevraagd had en mijn moeder geloofde me gewoon niet. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat ik niet terug gekomen ben, nadat zij vertrokken was naar de buurvrouw & ik naar huis ging. Uiteindelijk zei ik tegen mijn mams dat ik de volgende dag bij haar langs zou gaan om dit uit te praten, want het leek het alsof we aan de telefoon eruit zouden komen. Zij bleef me verdenken en ik verzekerde dat ik echt niet naar pepers gevraagd had.
Éénmaal daar aangekomen de volgende dag, spraken mijn moeder en ik weer over het geval. Ik bleef bij mijn punt, dus gingen we ervanuit dat het zeker mijn moeders zus Lydia ( die vlakbij woont) geweest moest zijn die Rosa gevraagd had om pepers te gaan vragen bij mijn moeder. Lydia en mijn moeder hebben al jaren ruZie, dus ze praten helemaal niet met elkaar. “Zij zal het wel geweest zijn en daarom zit Rosa haar te beschermen, want zo klein als ze was wist ze bliksemsgoed dat onze moeder & Tante Lydia niet spraken, daarom gebruikte ze mijn naam” dacht ik.
Na Rosa herhaaldelijk ondervraagd te hebben als dat het geval misschien geweest was en zij daarom de waarheid niet wilde zeggen, wat ze keer op keer ontkende, besloot ik op mijn beurt wel naar tante Lydia toe te stappen om haar dit te vragen. Op haar beurt gaf zij aan dat ze helemaal niks gevraagd had en ook niet eens thuis was die betreffende dag.
Mijn moeder en ik begrepen er nu nog minder wat er aan de hand was. Want ondertussen bleef mijn zusje bij haar punt dat ik haar echt gevraagd had naar pepers en niemand anders. Ze kon zelf in details mijn woorden herhalen, er was geen twijfel mogelijk en ze bleef bij haar zelfde verhaal. Integendeel keek ze mij aan alsof ik degene was die gek aan het worden was. Alsof ze me wilde zeggen “meisje, ben je gek aan het worden? Je hebt me toch naar 4 pepers gevraagd en hoe weet je het nu niks meer?”.
Lieve mensen van OST, ik kan jullie zeggen dat dit bijzonder verwarrend was voor ons allen. Uiteindelijk zei mijn moeder, bel Tasha en vraag haar als zij misschien terug gekomen was die avond. Misschien weet zij er iets van!? Ik wist dat me moeder me nu wel geloofde, maar ze probeerde een logische verklaring hiervoor te zoeken. Maar na Tasha opgebeld te hebben in bijzijn van mijn moeder bleek al gauw, wat ik ookal wist, dat tasha helemaal niet terug gekomen was. Ze wist evenmin iets af van pepers, laatstaan dat ze met mijn jongere zus gesproken had.
Dit was het moment dat mijn mams echt wist dat iets niet klopte. Iets wat de gedaante van mij heeft aangenomen had mijn jongere zus werkelijk aangesproken die nacht, hoogstwaarschijnlijk toen ik al vertrokken was naar mijn huis.
Rosa is tot de dag van vandaag heel stellig in haar geloof dat ik het was, die uitdrukkelijk gevraagd had naar 4 pepers. En uiteindelijk heeft Rosa dit vreemde figuur 2 pepers gegeven met toestemming van mijn moeder. Wij weten nog steeds niet wat wij hiervan moeten denken.
Dit gebeuren blijft enorm vreemd voor ons allemaal …… des te meer voor mij, want ik was daar echt niet om naar pepers te vragen. Als ik alleen maar eraan denk krijg ik weer kippenvel. Steeds als ik Rosa vraag wie het precies was die ze die avond gesproken had betreffende die pepers, zegt ze “Jij was het toch?”.
———
🔆 Mensen in het verhaal:
ROSA —————> Mijn jongere zus van 6 jaar
TASHA —————> Mijn vriendin
LYDIA ——————> Zus van mijn moeder
———
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties