🟩 Ingezonden door: D.F
⚜️HET WAS HAAR BAKROE⚜️ DEEL 1
——————————-
Odi odi OST leden, hoe gaat het met jullie? Na lang wachten ben ik nu eindelijk ready om mijn verhaal te vertellen.
Ik wil anoniem blijven, dus beheerder kunt u Aub me naam niet erbij plaatsen?! Mensen, ik ben een heel jong meisje, maar heb al 2 kinderen en een man in huis.
Mijn ervaring die ik jullie vertellen zal, speelde zich af in 2019 toen ik mijn man ( TEVIN ) pas leerde kennen. Ja we zijn beiden van 1 buurt, dus er was tegen die periode een feest bij mijn buurvrouw (Helianthe). Haar zoon Kenneth was jarig en zij nodigde mijn moeder uit. Uiteraard nam mijn mams me mee naar het feest. Ik kende die mensen maar sprak eigenlijk nooit met ze, terwijl mijn moeder dat wel deed. Maar goed, zo kwam ik op die mensen hun feest terecht via mijn mams.
Daar aangekomen was een Brass Band bezig te spelen, dus liepen wij gewoon door. Ik gaf de jarige ( buurvrouw’s zoon Kenneth ) een hand om te feliciteren en liep daarna rustig verder. Hij keek wel op een soort van hongerige manier naar me, maar ik dacht “Ach, mannen zijn nu eenmaal zo thirsty als ze vrouwen zien, dus stoor je maar niet eraan”.
Tot mijn verbazing ( wij zaten al ) toen Brass Band klaar was met spelen was, kwam meneer de jarige weer mijn richting op en wilde weer een handje. Aangezien ik niet moeilijk wilde doen, feliciteerde hem nog eens. Zijn moeder kwam meteen aangelopen en zei trots aan mijn moeder “a boj foe mi lob tjigri tjigri meisje” ( mijn zoon is dol op zulke slanke meisjes ). Ik ben slank en dat beviel hem overduidelijk want hij bleef me hongerig aankijken, maar ik gaf hem geen aandacht. Kenneth, was helemaal niet het type man waarop ik viel. Uiteindelijk moest kenneth naar zijn andere gasten toe en had ik weer even rust.
Niet lang daarna zag ik een leuke jongen die ook aanwezig was op het feest. Hij keek aldoor mijn richting op, maar helaas kwam hij geen kennis maken. Dat vond ik jammer, maar gelukkig kwam hij een maand daarna wel kennis maken, hij bleek Tevin te heten en was een neefje van mijn Buurjongen Kenneth. Dit was dus in 2019
oke, alles ging uitstekend, die twee neven ( Kenneth & Tevin ) waren altijd samen dus zo ging ik ook mee als ze op stap gingen. Wij drieën waren altijd bij elkaar, gingen letterlijk overal samen. Er was niks aan de hand, echt een mooie band vond ik het en ik zag nergens jaloezie … die twee neven waren echt Close als broers. Ik ging ook vaak naar buurvrouw Helianthe en ze die deed super aardig tegen me. “Wat zijn dit toch leuke mensen” dacht ik bij me zelf. Zo kwam ik dus in deze familie terecht, Tevin was mijn wederhelft.
Jaja ….tot dat het bijna eind van het jaar was ( november 2020).
In Oktober sliep ik …… en ik schrok plotseling wakker & zag een jongen naast mijn bed staan. Ik had nog slaap, dus dacht “misschien is het maar een droom”, ondanks ik met open ogen in bed zat. Ik ging weer liggen en keerde mijn gezicht naar de andere kant, richting mijn man en viel weer in slaap. In die periode kreeg ik alleen rare dromen over kleine kinderen die aan me vroegen om mee naar huis te komen met ze. En elke keer als ik “nee” zei, begonnen ze te woest te gillen en vroegen me op dreigende toon “wil je zien hoe lelijk ik werkelijk ben?”.
Soms huilde ik ook in me slaap. De vervelende en vooral enge dromen bleven aanhouden. Wanneer ik het aan mijn man vertelde, zei hij me altijd “bid gewoon, blijf dat doen …. alles komt goed!” en precies dat deed ik.
In begin November zou buurvrouw Helianthe’s zusje ( Rebecca ) jarig worden dus ze nodigde ons uit. De dag van het feest brak aan; in de verte hoorde ik dat de BrassBand Begon te spelen. Ik werd behoorlijk kwaad op Tevin, want ik wilde dit mee maken hoe ze aan t spelen waren & hij had me opgehouden waardoor ik die hele show/ optreden van die Brassband gemist heb. Door mijn irritatie ( mi bing fuga echte) en hoe ik onbeschoft tegen hem begon te doen, besloot Tevin dat we maar thuis zouden blijven en niet meer naar het feest zouden gaan. Meneertje had ineens geen zin meer om te gaan met dit gedrag van me. Ik werd alleen nog maar kwader, want ik had me zelf al helemaal voorbereid voor dit feest.
Uiteindelijk zijn we toch naar het feest gegaan tegen 7:30PM. Daar aangekomen bleek het een hele wintie prey te zijn die gaande was, met alles erop en eraan, zoals ik begrepen heb van de aanwezige mensen was het een “ingi prey”. Ik heb geen verstand van deze dingen, ben niet opgevoed met zulke culturele gedoe, dus dit vond ik hartstikke interessant, ik wilde hier echt meer van weten en keek mijn ogen uit. Ik zag mensen dansen op de indiaanse muziek, ik bleef langs de straat staan met mijn dochtertje.
De band stopte met spelen ( nadat ik daar een kwartier gestaan had ) om ff een pauze te nemen en wat te eten/ drinken. Ik zag de jarige Rebecca rond lopen tussen de gasten met iets dat op een fles leek en zij maakte zoveel mogelijk mensen nat daarmee achter hun nek. Ik begreep er niks van en snapte niet waarom ze dit deed om mensen hun nek nat te maken, ik zei het al, ik weet absoluut niks van culturele gebruiken. Rebecca kwam ook mijn nek nat maken, want ze probeerde dat letterlijk bij zoveel mogelijk mensen te doen. Ik hoorde nog iemand uit de menigte luidop zeggen “ jo mik sma kies winti dja” ( straks laat je nog iemand in trans raken ).
Rebecca begon luidop te lachen en liep heupwiegend verder naar de andere bezoekers die nog buiten stonden om hun nek ook nat te maken. Daarna vervolgde zij haar weg naar binnen op het erf. Toen ze haast iedereen een beurt gegeven had, met die vloeistof in mensen hun nek, begon de muziek weer te spelen. Vrijwel meteen raakte Rebecca in hevige trans ( a meisje kies wintie ). En niet alleen zij kreeg wintie maar bijna iedereen die onder die grote tent zat op het erf, kregen massaal wintie. Ik vond het echt apart en ik moet zeggen dat het wel mooi was om te zien. Ik genoot ook echt van de muziek die ze speelden.
Tevin ging het erf op, om even een babbeltje met Kenneth te maken. Ik bleef alleen zitten met anderen die ook op straat zaten te chillen, ik had intussen stoelen dus maakte ik het me comfortabel met mijn dochtertje. Na een hele poos gezeten te hebben kreeg ik vreselijke dorst dus besloot ik het erf op te lopen. Ik liep naar Tevin toe, liet hem weten dat ik wat wilde drinken en we liepen richting de bar. Ik kreeg wat te drinken en stond rond te kijken, terwijl mijn man naast me stond.
Ik zag dat er een man achter me kwam staan met een bierfles, hij probeerde die open te krijgen. Meteen schoot de gedachte door me heen “ laat die dop niet op me schieten, want ik ben bang dat het in mijn oog gaat ofzo”.
Mensennnnnnnn ……. Het moment dat ik die “ poef!!” Hoorde van hoe die fles open schoot, was ik me zelf compleet kwijt. I lost control!!! Ik beefde als een blad, alsof iets anders mijn lichaam over nam en bezit van me nam. Mijn voeten beefden oncontroleerbar en ik voelde Zwak aan, ik raakte in paniek en gilde “ Tevinnnnnnnn!!!!”. Hij nam gauw mijn dochtertje & ik viel in het zand, want ik had echt geen kracht te staan. Tevin hielp me om op te staan en meteen daarna begon ik te dansen alsof me leven ervanaf hing. Ik werd maar niet moe, ik wilde alsmaar dansen en dansen …. Ik kon niet stoppen, mijn lichaam wilde meer meer meer meerrrrr dansen. Zelf toen ik bijna niet meer kon ademen en het gevoel had dat ik zou stikken, moest ik door dansen want mijn lichaam wilde dat.
Op den duur voelde ik alsof ik de jarige Rebecca een brasa ( omhelzing) moest gaan geven, maar dat kon op dat moment niet omdat Kenneth ook wintie had en hij was al bezig haar op dat moment een brasa te geven. Kenneth wilde haar niet los laten, hij bleef haar maar omhelzen …. Hij bleef zich strak vast klampen aan haar.
Doordat ik in trans was wilde ik Rebecca ook een brasa geven terwijl Kenneth mij maar de kans niet gaf. Dit maakte me op 1 of ander manier behoorlijk woest. Ik wilde zelf gaan vechten daar op die mensen hun feest, alleen maar omdat ik de jarige niet kon omhelzen. Ik hoorde een paar mensen in paniek gillen “ oe poer’ a meisje, poer’ ing fu drape” ( halen jullie haar van daar weg, haal haar weg! ).
Tevin kwam mij toen weg halen van de dansvloer, hij zette me ergens op een stoel om te zitten zodat ik weer me zelf kon krijgen. Ik herinner me niet alles, het ging als een waas aan me voorbij maar dit is dus wat ik gehoord heb en kleine stukjes zelf onthouden heb. Als een puzzel herinnerde ik me hele kleine stukjes van wat er die avond allemaal gebeurde, ik was helemaal verward en dit was nieuw voor me. Ik wist niet wat ik hiermee aan moest.
Tevin probeerde steeds met me te praten en me rustig te krijgen. Hij vroeg me onbegrijpend “wat is er met je? Hoe krijg jij ineens wintie? Wat is er gebeurd?”. Ik probeerde het hem zo goed en kwaad als het ging uit te leggen, maar ik kreeg geen kans me mond open te doen want precies hoe ik de woorden uit wilde spreken mi Baar wintie baka ( ik ging weer in trans ). En deze keer was ik niet te houden hoor mensen …. Het kwam heviger op mij, dat ik me nog minder kon herinneren en niks meer tegen kon houden. Ik moest me gewoon laten gaan waar deze wintie me wilde brengen. Ik ging zo tekeer dat ik een ring kwijt raakte, die mij zeer dierbaar was. Deze had ik in het begon van onze relatie van Tevin gehad.
Tussendoor was ik weer even me zelf en begon toen huilend op mijn knieën met mijn handen woelend in het zand naar mijn ring te zoeken. Tevin probeerde me te troosten terwijl ik onbedaarlijk huilde, ondertussen zijn best doende me uit het zand te trekken. Troostend zei hij “Maak je geen zorgen, je zal het weer terug vinden, zo niet zal ik een andere voor je kopen, dus laat dat ding maar”. Meteen daarna kreeg ik weer ineens wintie, ik begon te dansen … en dat ging maar door en door. Er leek geen eind aan te komen, want ik kon niet meer en me lichaam scheen dit ook niet aan te kunnen. Ik was zo moe maar me lijf wilde niet stoppen met dansen, alsof het op automatische piloot was.
Ik viel uitgeput in het zand, zakte door me benen van vermoeidheid …. Ik kon echt niet meer, maar toch ging het dansen steeds door.
Na weer even gedanst te hebben, viel ik weer vermoeid in het zand. Zo ging het een hele poos door, dansen …. Vallen … dansen, vallen. Ik was me zelf echt gewoon ongelukken aan het geven & enkele oudere aanwezige dames zagen dit en zeiden “a san’ dis no boeng yere, pot’ ing fu s’dong” ( wat hier aan het gebeuren is, is niet iets goed hoor, laat haar gewoon even ergens zitten ). Ik werd toen door mensen gezet op een stoel om tot rust te komen, maar ik begon toen moord en brand te gillen “ano ingi … ano ingi … a wang’ kier mi ….. a wang’ kier mi!!!”. Dit bleef ik herhalen elke keer en men vroeg me “soema wang kier joe?” (Wie wil je dood maken?)
“Mi ma …. Mi ma, na ing wang kier mie” ( Mijn moeder, het is mijn moeder die me dood wil maken ) gilde ik. Ik hoorde dat men paniekerig gilde dat men me achter het huis moesten brengen, want natuurlijk stond een ieder mee te kijken op het feest. Tevin hielp me samen met anderen achter het huis te brengen. Buurvrouw Helianthe is een “ luku-vrouw” ( culturele medicijn-vrouw ) dus achter haar woning had ze allerlei attributen in haar “werkruimte” waar ze gebruikelijk ook klanten ontvangt die ze een “wasie” ( cultureel bad) moet geven. Ik werd gebracht achter het huis in buurvrouw haar werk ruimte.
🔆 VOOR VERVOLG;
( LEES DEEL 2 )
Helianthe = Buurvrouw
Kenneth = Zoon van Helianthe
Rebecca = Jongere zus van Helianthe
Tevin = Mijn man ( Neefje van Helianthe )
Wilgo = De man van Helianthe
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna P Simson
Reactie plaatsen
Reacties