STORY 66 : MIJN WREDE SCHOONMOEDER ( DEEL 3 )

🟩 Ingezonden door: S.N

             ⚜️MIJN WREDE SCHOONMOEDER⚜️ DEEL 3

—————————

We zaten in de vliegtuig en we hadden nog wat uren te gaan, Brian sliep.. ik keek nog even naar mijn mooie man en ging ook een dutje doen. Plotseling hoorde ik Brian weer gillen.. ik schrok keek hem aan, de mensen om hem heen ook.. u moet zich voorstellen hoe dat in een vliegtuig dit afspeelde.

Plotseling stond hij op en begon uit te iedereen schelden.. ik snapte er helemaal niets van.. er was even paniek in de vliegtuig. De steward kwamen te hulp en zo plotseling was hij weer rustig.. ik vroeg hem wat er aan de hand was.. waarom hij zo deed.. Het enige wat Brian kon zeggen is dat het leek of iemand hem aanviel en hij kon er niet bij. De reis hebben we gelukkig verder zonder rariteiten kunnen voortzetten.

Onze 1e nacht in New York, we verbleven in een mooie hotel met alles erop en eraan. Uitzicht vanuit wolkenkrabber was prachtig. Was een mooie ervaring. We hebben een gezellige dag gehad en gingen uiteindelijk vermoeid naar bed. We sliepen en de ellende begon weer. Alleen nu zag ik eigenlijk iemand anders dan Brian.. het leek Netalsof iets of iemand bezit van hem nam.. ik was doodsbang.. zijn ogen werden groot en rood.. eigenlijk werd ik bang van hem. Ik wist niet wat ik moest doen.

Ik bad toch God en vroeg om hulp. Maar het hielp niet.. uiteindelijk sloeg Brian alles Kort en klein in de hotelkamer en liep weg. Ik probeerde hem te achtervolgen, vroeg de receptie om hulp, maar ik kon hem niet tegenhouden en weg was hij met zijn spullen.. de receptionist vroeg wat er aan de hand was., zij dacht dat we ruzie hadden en gaf verder geen gehoor.. ze zei nog hij komt zo wel terug mevrouw gaat u maar naar uw kamer.

De avond ging voorbij, de nacht ging voorbij, het van ochtend en Brian was nog steeds niet teruggekeerd. Ik was in paniek.. belde vanuit new york mijn ouders op om hulp. Maar bij mijn ouderlijke woning nam niemand de telefoon op.. ik naar de receptie en vragen of ze hem gezien hadden.. ik was zo ongerust.. je bent in het buitenland en je man is gewoon verdwenen. Bij de receptie zeiden ze kunnen wij de politie informeren mevrouw, ik ja graag. Als u even plaats wilt nemen in de lounge.

Plots zag ik Brian voorbij lopen helemaal verward en voor zich uit starend netalsof hij de weg kwijt was. Ik rende naar hem toe.. de receptionist was erbij.. en bracht water voor hem terwijl we gingen zitten. Ik vroeg aan hem waar hij al die tijd was, maar er kwam geen reactie uit hem. Na 5 minuten gaf hij een reactie.. ik weet niet wat met me aan de hand is.. ik zie en hoor stemmen. Wel leden, ik heb meteen de eerste beste vlucht naar Nederland teruggenomen. Uiteindelijk kreeg ik mijn ouders ook te telefonisch te pakken en zei dat ik weer terug kwam en vertelde wat er aan de hand was.

Terug in Nederland ben ik niet naar huis gegaan maar naar mijn ouderlijke woning. Terugreis was gelukkig goed verlopen. We sliepen die avond bij mijn ouders en Brian heeft rustig geslapen. Mijn ouders hebben toen hulp ingeschakeld van mijn pandit (hindoe priester).. die gaf de volgende dag Brian wat te drinken en zei dat het in orde zou komen. Hij vertelde dat iemand werk deed en daardoor gebeurde dit alles. Hij stelde ons gerust en ik zag duidelijk verbetering.

We bleven een paar dagen bij mijn ouders en alles liep rustig..

Een week was voorbij en toen gingen we terug naar onze woning in Sittard. Toen we de straat voorreden kreeg ik een raar gevoel over me heen. Ik bekeek mijn woning van buiten en het zag zo kil en spooky uit. Binnen in huis was het koud, dus ik de verwarming aangedaan & ben koffers gaan uitpakken. Brian maakte het goed, dus was ik happy.

Weken gingen voorbij en mijn schoonouders kwamen terug uit India. We gingen op visite, ze had lekkers meegenomen en speciaal voor ons. Mijn schoonouders zagen er trouwens vrolijk uit ondanks dat Brian vertelde wat hem overkomen was.. ze reageerden echt raar.. ik was bezig met opscheppen van eten en plots stond me schoonmoeder naast me en zei dat ze apart voor mij had gekookt zonder peper. Ik zei zo lief dat u aan mij gedacht heb.. na getafeld te hebben en gekletst te hebben zijn wilden we naar huis gaan..

maar ze hield Brian nog even tegen en gaf hem de reserve sleutels van ons huis. Ik dacht bij mezelf “ hoe komt de sleutels bij haar, we hadden dit voor de vakantie aan mijn schoonzus Priya gegeven”. Bij terugkomst kregen we priya niet aan de telefoon. Ach, we hadden de sleutels.

Na een week begon de ellende.. Brian was vaker weg vanwege zijn werk, ik was voornamelijk thuis en met mijn werk bezig. Maar als ik sliep, zag ik een man in tulband op zijn hoofd op mij afkomen en deze man probeerde mij te wurgen. Ik kom niet schreeuwen, bewegen., helemaal niets. Uiteindelijk wanneer dat ding me los liet, werd ik zwetend wakker.. Er gebeurde zulke rare dingen in mijn woning. Op de zolder hoorde je hele zware voetstappen, als ik sliep.. leek of iets me riep.. ik hoorde duidelijk mijn naam. Als ik dit aan Brian vertelde werdt hij boos.. zo boos dat ik hem niet herkende.

Het leek of hij aan het veranderen was. Als ik hem wat vroeg reageerde hij boos uiteindelijk begon hij mij te slaan. Om ieder kleine ding dan klapte hij mij. We raakten steeds uitelkaar. Ik had geen contact meer met de buiten wereld. Hij had de telefoon weggehaald zodat ik niet met mijn familie kon bellen. Hij sloeg me bont en blauw en sloot me op in ons huis. Hij nam sleutels mee en ik kon nergens.. ik kon geen kant op.

Ik was zo verdrietig, twee maanden na mijn huwelijk, werd mijn leven een ware hel.. ik was doodsbang in mijn eigen huis.. ik hoorde stemmen, hoorde slepende geluiden.. als ik sliep viel die man met tulband mij lastig.

Ik bad ieder dag tot God om hulp.. maar niets.. Op een avond kwam Brian met 4 vrienden van hem thuis, hij had al gezegd dat zijn vrienden kwamen eten, dus moest ik voor eten zorgen. Zijn vriend was jarig en dat werd bij ons gevierd. Ik dacht dat hij meer mensen had uitgenodigd maar nee het waren maar 4 vrienden. Opeens zei Brian tegen Robin (zijn vriend die jarig was) matie ik heb je nog geen cadeau gegeven.. hier heb je je cadeau en ga maar los.

Brian pakte mij bij mijn bovenarm vast en duwde mij in zijn richting. Doe wat je wilt doen met haar. Lieve mensen van OST, ik ben die avond door deze 4 gasten verkracht.. ze waren dronken en onder invloed van drugs en Brian keek toe. Hij keek gewoon toe hoe zijn vrienden me vastpakten , mijn handen, benen en met een doek mijn mond hadden vastgemaakt... de tranen van pijn vielen langs mijn wangen en het deed hem niets. Hij had niet eens alcohol op en hij was niet eens onder invloed van drugs.

Hij keek strak voor zich uit wat ze me aandeden. Die gasten hebben de hele avond hun plezier op mij gebotvierd, en hij bleef toekijken zonder iets te doen. Ik voelde de niets meer, mijn lichaam deed zeer, maar ik voelde het niet meer... Toen ze uiteindelijk klaar waren hebben ze mij laten liggen en het enige wat Bryan kon zeggen.. was als je ooit maar dan ooit wat aan iemand verteld, ga jij en je familie eraan.

Mijn ogen gingen langzaam open, ik voelde alleen kou om me heen, mijn lichaam deed zo zeer, voelde beurs aan.. net alsof een paard over me heen was gegaan. Ik was me wel bewust van wat er afgespeeld had.. het enige wat me bij was gebleven.. waren de koele blikken van Bryan, zo emotieloos.. ik kon dit niet bevatten.. langzaam stond ik op en strompelde naar boven, de badkamer in.. en wat heb ik toen geschreeuwd en gehuild van pijn en verdriet. Het ergste was dat ik nergens terecht kon. Alles was zo afgesloten dan ik niet eruit kon en ik was bang.. angst.. bang voor Bryan.. zijn ogen.. zijn woorden lieten me maar niet los.

Ik heb mijn dekbed gepakt en ben strompelend de zolder opgegaan en kroop weg in een donker hoekje.. hoe moest ik verder.. waar moet ik heen.. hoe bereik ik mijn ouders.. ik moest weg van hier.. zo denkend viel ik in slaap. Plots werd ik bij mijn benen gegrepen en ik gilde zo hard ik maar kon.. maar ik zag niemand.. het stonk.. er hing een vreselijke vieze verrotte vleeslucht in de zolder. Ik moest braken.. ik hield het niet meer.. ik spuugde totdat ik niet meer kon.

Strompelend ging ik naar beneden, naar de badkamer.. deed de douchekraan aan en ben uren daar onder gaan staan. Totdat mijn lichaam niets meer voelde. Ben de logeerkamer ingegaan en het was al donker buiten.. angst gierde door mijn lichaam en toen hoorde ik gesleep op de zolder.. ik wilde gillen maar kon niet.. het lukte mij niet.. daarna weet ik het niet meer.. (ben toen flauw gevallen).

Bij daglicht werd ik wakker, ben toen naar de woonkamer gegaan.. met mijn dekbed en kussen.. weet niet meer hoeveel dagen ik zo gelegen heb. Totdat op klaarlichte dag ik de deur open hoorde gaan.. ik hoorde bekende voetstappen.. voetstappen van Bryan.. nu werd ik weer bang, maar ik kon nergens heen. Hij liep naar me toe en zei op een normale toon, ga je omkleden.. we gaan eten bij mijn ouders..

Ik keek hem aan en zei ik ga nergens heen met een angstig stem.. ik durfde niet eens te vragen waarom.. waarom hij mij dit aan moest doen.. Het enige wat hij zei, oké ik zeg wel dat je migraine hebt en weg was ie..

Ik zag hem weken niet.. ieder avond werd ik door iets in dat huis lastig gevallen.. rotte geur hing door hele woning. Totdat de deurbel op een dag ging.. ik keek uit het raam ( mijn ramen waren van sloten voorzien, dus kon ik niet uit een raam weggaan) en zag mijn ouders, oma en broers staan. Ik schrok.. had ruim 2 maanden niets van hun gehoord en zij andersom ook niet van mij.. ik gilde dat ik de deuren niet open kreeg.. en begon te huilen.. mijn broer haalde een straatsteen los en gooide de raam in en mijn broers klommen via de keukenraam naar binnen.

Ze wisten niet wat ze aantroffen. Ze zeiden tegen mijn ouders om buiten te wachten. Ze schrokken in welke staat ik was. Mijn ene broer moest overgeven vanwege de lucht in de woning. Mijn andere broer zei meteen dat er iets niet in orde is in dit huis en vroeg waar Bryan was en waarom ik zo mager was geworden in die 2 maanden, net een lijk zei mijn broer.. het klopte lieve mensen.. in een korte tijd was ik vel over been.

Je zag mijn ribben maar ook alle blauwe plekken, en striemen van riem op mijn rug. Mijn broer zei ga je omkleden, trek iets warm aan en pak wat kleding van je, we nemen je mee.. je blijft geen minuut hier..

ik keek mijn broer aan en zei ik durf niet naar boven te gaan.. er is iets daarboven.. een geest.. een man in een tulband die mij ieder avond en overdag zelfs lastig viel. Mijn broer zei we moeten snel weg van hier.. als je hier blijft dan zijn we ons enige zus kwijt.. kom ik loop met je mee naar boven.. neem je belangrijke spullen.. mijn andere broers gingen mee. Ze pakten vuilniszakken en stopten al mijn waardevolle spullen en papieren en kleding in een paar zakken.

Terwijl ze inpakken waren hoorden we plotseling iemand met zware voetstappen vanuit de zolder naar beneden komen.. mijn broers keken mij aan en ik hun.. plots hoorden we stemmen.. mijn broer ging kijken maar kon niets of niemand vinden., hij zei we moeten nu echt weg van hier.. volgens mij is dat ding boos.. we hoorden geluiden maar we zagen niets. Het leek of iemand zo boos was.. je hoorde overal grrr.. grr... grrrrr... geluiden. En de geur van verrotte lucht werd erger.

Mijn broer zei geen aandacht geven, we moeten zo snel mogelijk weg van hier. Ik was zo bang dat dat ding ons wat zou aan doen.. maar mijn broers pakten me stevig vast en zeiden wat het ook is laat je niet gek maken.. ik was zo danig afgezwakt dat ik nauwelijks op mijn benen kon staan. Mijn broer tilde mij de trap af. En boven hoorde alleen maar gebonk op de muren en grrrr grrrr grrr. Uit de keukenraam riep mijn broer hulp van mijn vader om mij eruit te halen.. mijn vader ving mij aan de andere kant op en mijn broers klommen hoestend uit te raam.

Toen mijn ouders en mijn oma me zagen en het verhaal aanhoorden over de verrotte lucht in huis zei mijn oma meteen dat het een demoon is. Ik had geen kracht om te praten of te lopen.. ik viel continue flauw.. In de auto leunde ik als een lijk tegen me moeder.. de tranen vielen alleen maar uit mijn ogen en ik kon niets zeggen. Mijn broers en ouders en oma waren zo boos.. het enige wat ze zeiden.. wat hebben ze mijn kind aangedaan..

Ik hoorde mijn broer zeggen tegen mijn vader.. dat hetgeen Bryan gedaan heeft met mijn zus.. zal hem duur komen te staan.. opgesloten laten in een huis..  het huis spookt... moest hij hiervoor met haar trouwen.. ze namen het besluit om naar de woning van mijn schoonouders te gaan.. die woonden in dezelfde dorp en op 15 minuten rijden..

Daar aangekomen zag mijn ouders vanuit buitenraam hoe mijn schoonmoeder Brian te eten gaf en hoe ze gingen lachen.. mijn broers die dat ook zagen werden zo boos. Zei tegen mijn moeder en oma blijven jullie hier.. wij gaan verhaal halen.. mijn ene broer was zo kwaad dat hij zei.. kijk wat ze met me zus hebben gedaan.. en hier zit die hond te lachen en te eten met zijn moeder.. mijn moeder en oma werden zo boos dat ze zeiden “wij gaan ook mee”.. ik moest in de auto blijven... alles was zo wazig voor mij en ik viel weer weg.. mijn moeder begon te huilen in de auto.. wat hebben ze met haar gedaan.. wat hebben ze met mijn kind gedaan..

Mijn broers en vader stapte uit de auto en zijn naar binnen gegaan.. na een half uur zag ik Bryan wegrennen en heel hard roepen.. als je haar niet meeneemt van hier dan kap ik haar in stukjes.. mijn broer kon hem nog inhalen en riep tegen me ander broer.. haal janice uit de auto.. nu.. we zullen zien we haar gaat kappen... mijn moeder en broer hielpen mij uit de auto.. mijn vader kwam boos uit de woning.. en zei kom we gaan weg van hier.. we hebben hier niets meer te zoeken..

Mijn broer die Bryan vasthield zei.. kijk daar staat ze hond.. ga en durf haar te kappen.. durf.. wat je en je familie haar aangedaan hebben tot nu toe is je gelukt.. durf haar nu aan te raken waar haar Broers zijn.. durf.. ga dan.. mijn ander broer zei je vergeet in ding dat wij nog leven.. en zolang wij nog leven.. moet niemand haar voor ons durven aan te raken.. je hebt een grote mond.. doe nu.. durf nu.. zijn moeder rende naar Bryan toe en zei doe hem niets.. wel mijn moeder heeft haar voor alles uitgemaakt en gezegd dat ze mij meenemen en dat ze voor haar opsluiting in de woning aangifte bij de politie zullen doen en ook voor mishandeling en dat hij heel snel een advocaat moet nemen voor een scheiding.

Na dit gezegd te hebben.. hebben mijn broers mij in de auto geholpen en we zijn weggereden..

🌺VOOR VERVOLG:

                         ( Lees deel 4 )

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is