🟨 Ingezonden door: S.N
⚜️MIJN WREDE SCHOONMOEDER⚜️ DEEL 1
———————
Geachte OST leden & paris, zoals beloofd hier mijn persoonlijk verhaal. Blijf graag anoniem en heb ook de namen en plaatsen gewijzigd, omdat ik familie leden heb die ook lid zijn van Original spuku tori.
1989, was mijn huwelijksdag, een hele koude winterdag.. maar daar voelde ik niets van vanwege de nerveusiteit. Vandaag een week na mijn wettelijke huwelijk, zou mijn vader en mijn broers mijn handen officieel weggeven. De zaal was vol mensen, iedereen zat te wachten tot dat ik naar de maro (huwelijksaltaar voor Hindoestanen) begeleid zou worden. Iedereen is altijd in afwachting hoe de bruid eruit ziet.
Mijn nichtjes zaten met mij in een aparte ruimte in de zaal, vol bewondering naar mij te kijken en complimenten te geven en tussendoor grapjes te maken over huwelijksnacht.
Mijn hart huilde omdat ik na vandaag ver van mijn ouders en broer zou wonen. Mijn hart huilde omdat een week geleden na mijn wettelijke huwelijk, ik niet meer wilde trouwen..
Wat als een romantische huwelijk begon.. in de ochtend naar beautysalon.. je mooi maken, haren opsteken met prachtige speldjes, je bruidsjurk aantrekken.. het jawoord geven, ringen dragen, elkaar een kus geven en daarna met beide families eten, drinken en dansen.. waauuuww.. klinkt mooi.. maar het eindigde in een drama.
We waren net thuis vanuit de zaal, mijn ouderlijke huis nog, mijn 2 ooms en tantes en kids logeerden deze dagen bij mijn ouders, dus we waren net thuis en toen ging de telefoon. Mijn (ex) schoonvader belde en begon uit het niets mijn ouders, opa en familie uit te schelden).. toen ik dit hoorde zei ik nee.. ring of geen ring maar het traditionele huwelijk gaat niet door. Iemand die zo respectloos is naar mijn ouders en familie.. met zulke mensen kan ik niet leven..
Mijn man (ja, we waren al wettelijk getrouwd) die belde mij daarna op en bood zijn excuses aan en zei ik kom nu naar je toe.. zeg aub niets af., ik hou toch van je..
Na 2 uur stond hij met zijn moeder voor de deur. Ik zei ik begrijp niet waarom je vader zo doet.. zonder enig reden.. we hebben met z’n allen zo een gezellige avond achter de rug. Waarom?
Ook hij wist niet wat hem mankeerde.. Brian (zo noem ik hem in mijn verhaal) keek me aan en zei je zult geen spijt krijgen Janice (in dit verhaal noem ik mezelf zo), ik zal goed voor je zijn. Zeg aub het huwelijk niet af. We hebben nog een week te gaan. Zijn moeder zat vanuit een hoek te kijken en kwam naar me toe en zij tegen mij het komt goed, maak je geen zorgen ‘Brian’ zal goed voor je zorgen.
Terug naar waar ik begon “ mijn tradionele huwelijksdag”, daar zat ik dan wachten totdat ik begeleid zou worden naar de maro (Hindoestaanse huwelijksaltaar) nadat de rituelen van bruidegom waren uitgevoerd door de priester, werd ik door mijn nichtjes begeleid naar de maro (huwelijkstempel). Hier werd door de priester alle huwelijksrituelen voltooid.
Daarna volgende ons openingsdans, Brian hield me stevig Vast en zong in mijn oor “jab koi baat biegar jaaye, jab koi muskiel hojaye, tu dena Saath mera” oh ham nawaab” betekenis is wat voor problemen we op ons pad tegen zullen komen, vergeet me niet en sta mij altijd bij, mijn lieveling”..
Het moment van afscheid nemen met mijn ouders, broers en familie was zwaar.. mijn vader heb ik nooit zien huilen.. maar toen ik in een doli (tradionele draagkoets voor bruiden) de zaal uit werd weggedragen, keek ik nogmaals naar mijn ouders en broers.. zag ik tranen in de ogen van mijn vader, ik keek hem aan en vond dat hij 20 jaar ouder uitzag.. hij keek zorgelijk.. ik nam plaats in de auto en ging naar mijn toekomstige woning...
🌺VOOR VERVOLG:
( Lees deel 2 )
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties