🟪 Ingezonden door: T.K
⚜️IK REED DE HELE NACHT⚜️
———————
Lieve OST Familie, Ik ben een dame van 61 jaar oud en woon te leiding. Mijn 6 kinderen zijn al volwassen en uit huis en hebben hun eigen leven. Ik ben gezegend met heel veel kleinkinderen en al mijn kinderen leven nog.
Ik zal jullie vandaag een ervaring van mij vertellen die ik zelf niet eens begrijp. Ik weet niet als andere mensen dit ook mee gemaakt hebben, maar het is mij wel overkomen hoor. Ik heb dit verhaal van mij al eens naar verschillende social media forums gestuurd, om antwoorden te krijgen, maar heb nog geen bevredigende antwoorden gehad hieromtrent. Dus wie weet via familienieuws lukt dat wel, dat er mensen kunnen reageren die dit wel herkennen.
Maar goed, hier gaat mijn ervaring. Ik ging uit huis om naar een feest te gaan in de stad, nadat ik van het feest kwam zou ik naar huis rijden, maar zat in een drukte vast vlak voor Court gebouw, omdat er daar een feest of orga was. Dus zat ik rustig te wachten tot men door zou rijden, zodat ik ook verder kon. Maar mensen, vanaf dat moment wist ik niks meer. Het was alsof ik me zelf niet meer was en op automatische piloot begon te rijden, alles beleefde ik in een waas. Ik heb nog nooit drugs genomen in mijn leven, maar kan me voorstellen dat het ongeveer zo een gevoel moest zijn, want ik was niet bij, maar zag wel .... hoe de auto door mij bestuurd werd.
Ik reed en reed.... maar wist niet waarheen ik precies ging, tussendoor leek het alsof ik eventjes bij was, toen zag ik dat ik in een hele vreemde buurt was. Ik was tot op dorp beland, hoe kon dat? Ik herinner me niet eens de weg gereden te hebben. Ik herinnerde me niks en ook niks, ik was helemaal in de war en toch raakte ik niet in paniek. Het was alsof er een rust over me was, zoals ik zei, het was alsof ik hoog was of droomde....maar alleen was dit echt, want ik was met mijn auto tot op lelydorp gereden vanuit de stad. Ik stapte uit de auto en keek om me heen en ja hoor, dit was echt en was geen droom. Ik had mijn uitgaans kleding aan dit was echt....
Ik ging weer in mijn auto zitten en besloot naar huis te rijden, maar ook dit keer ging het mis. Ik herinner me alleen dat ik het stuur draaide richting de stad, maar weer was ik helemaal overgenomen door “ iets”, wat ik zelf niet beschrijven kan, alsof een wintie of iets me overnam en mij leidde naar waar hij/ zij mij wilde. De volgende locatie was ergens op noord, daarna op blauwgrond. Ik kwam tussendoor steeds even bij, wat me heel erg in de war bracht op den duur. Waarom reed ik steeds naar andere plekkken, zonder dat ik bij was. Hoe gebeurde dit? Om die auto de hele nacht te besturen, zonder brokken te maken en zonder bij te zijn al die tijd.
Ik heb uiteindelijk wel met moeite mijn huis kunnen bereiken. Maar toen ik eenmaal thuis was heb ik een hele tijd in de auto gezeten, om sense te maken van de hele situatie, want ik begreep er helemaal niks van. Hoe kon dit toch gebeuren? Dit is me ook niet eerder overkomen. Gewoon hele stukken van mijn avond kon ik niet herinneren, echt urenlang van mijn memory was ik kwijt en toch heb ik aldoor aan 1 stuk door de auto gereden door heel suriname.
En ik kan u verzekeren, die auto was puntgaaf... ik heb geen aanrijdingen gemaakt, maar weet ook heel zeker dat ik niet bij bewustzijn was, toen ik de hele nacht die auto bestuurd heb. Achteraf hoorde ik van twee mensen dat ze mij ontmoet hebben in het verkeer en ze vroegen mij waarom ik ze aankeek en niet gegroet heb. Maar ik weet er natuurlijk niks van, maar mijn lichaam
Heeft wel de hele nacht die auto gereden.
🌺Hoe dat kan? Ik weet het zelf niet. Gelukkig had mijn auto een volle tank benzine, anders was ik gewoon ergens gestrand misschien. Wie kan mij vertellen wat mij overkomen is ?
⭐️⭐️⭐️= Het verhaal is 100% herschreven door de OST Beheerder Paris Simson.
Reactie plaatsen
Reacties