OST 079 : IK ZAL HET VOOR JE AFMAKEN ( DEEL 3 )

🈴 Ingezonden door: M.J

⚜️IK ZAL HET AFMAKEN VOOR JE⚜️ DEEL 3
————————

Beste OST familie, Nadat ik mijn verhaal geplaatst heb in deze groep, heb ik gekeken waar ik hulp kon vinden betreffende mijn probleem ( dat ik constant 10 maanden aan het vloeien was).

Ik heb hulp kunnen vinden bij een lid van de OST familie genaamd Christiano- Alidikromo ( Chris Ali Atmo )

Ik heb persoonlijk contact opgenomen met de vader van Christiano & met hem zelf. Ik ben daar in hoogsteigen persoon geweest op: vrijdag 18 Juni 2021. Toen ik aankwam hebben vader en zoon mij ontvangen en mij bepaalde dingen uitgelegd. U mag weten dat Jayden ook met mij meegekomen is naar deze ontmoeting, want hij was degene die me financieel ondersteunde om te betalen voor deze sessie met christiano en zijn vader. Dus toen ik een uitgebreide uitleg kreeg hoe hun te werk gaan, wat er allemaal verwacht werd van mij, hoorde jayden dit allemaal ook. Hij zat precies naast mij en het gesprek werd met ons beiden gevoerd.

Mensen ik vertelde jullie al sinds het begin, Jayden gelooft helemaal niet in dit soort van dingen. Je mag doen wat je wil, hij weigert gewoon te geloven dat dit soort culturele dingen bestaan en hulp kunnen bieden in sommige gevallen. Enige wat voor hem telt is de kerk, hij blijft vasthouden aan zijn christelijk geloof zegt hij. Natuurlijk is dit erg tegenstrijdig want je bent zo een christelijk persoon maar je gaat zo erg vreemd & doet me hiermee zoveel pijn, ondanks je dit ziet ga je door en liegt er steeds over. Hoe ben je dan zo Christelijk?

Om naar deze meeting met Christiano en zijn vader te gaan, wilde ik alleen gaan zonder Jayden. Ik zei hem “ Ik ga met mijn nichtje, je hoeft dan niet met me mee aangezien je toch niks ervan gelooft”, maar meneertje wilde met alle kracht en geweld mee. Want hij was bang dat ik de naam van hem en zijn ex door zou geven, dus kwam hij alleen mee om toe te zien dat dit niet gebeuren zou. Hij ging met me mee met de verkeerde bedoelingen, hij kwam niet eens mee voor mij maar om die Ex haar naam en de zijne te beschermen.

Dat maakte me enorm verdrietig van binnen, maar ik dacht alleen aan me eigen beterschap nu! Wat hij wilde denken kon mij toen even niet schelen ..:: ik telde nu, ik moest herstellen en weer de oude worden.

Tijdens ons gesprek stelden chris en zijn vader voor dat ik apart moest gaan wonen, nadat ik vertelde wat ik de afgelopen 10 maanden heb moeten doorstaan. Toen Jayden dit hoorde mensennnn……. die jongen ging tekeer als een briesende leeuw. Ik heb hem nog nooit van mijn leven zo woedend gezien, meneertje begon die 2 heren allerlei beschuldigingen naar het hoofd te smijten. Volgens hem wilden Chris & zijn vader ons uit mekaar halen, dat ze daarom volgens hem geen goede bedoelingen hadden met ons beiden.

Maar ik begreep het standpunt van die heren wel, ik moest apart gaan wonen, want zolang ik bleef inwonen met Jayden zou ik door blijven bloeden. “De woning moet gereinigd en gezuiverd worden, dan mag je weer erin” zei Christian zijn vader. Uiteraard hoefden wij hiermee niet aan te komen bij Jayden want hij wilde niks van deze dingen in zijn woning hebben. Volgens hem allemaal afgoderij gedoe en het zou toch niks helpen. Bovendien was er volgens hem helemaal niks aan de hand in het huis.

Ik besloot ondanks het ongeloof en die enorme kwaadheid van Jayden gewoon door te gaan met Christiano en zijn vader. Ik kon niet zo door gaan, ik moest hulp vinden … ik moest een oplossing zoeken voor mijn welzijn, mijn gezondheid, ik moest meer van me zelf houden. Niet zoals ik al die tijd gedaan heb, dat Jayden mijn alles was en ik hem voorop stelde. Ik cijferde mezelf weg voor hem en hij leek het niet in te zien. Degene die op nummer 1 voor hem stond al die tijd was zijn Ex. Hij ging hoog en laag om haar te beschermen in elk opzicht. Zij was het middelpunt van onze relatie en ik heb dit lang genoeg geslikt en ik was er gewoon klaar mee.

Ik besloot na deze ontmoeting met Christiano & zijn vader bij mijn familie te gaan wonen. Tot groot ongenoegen van Jayden ……

Ik mag jullie vertellen mensen, al na de eerste keer een wasie nemen bij mij “helpers” ( Chris & Vader ) voelde ik meteen een enorme verlichting. Ik kan het niet beschrijven wat ik precies voelde, maar het was alsof er een geestelijke last van mij afgevallen was. Bij thuiskomst voelde ik alsof ik moest plassen en wat er allemaal uit kwam …… verschrikkelijk gewoon, ik was geschokt. Heel veel klodders oud vies bruin bloed, heel veel slijm zoals ik nog nooit eerder gezien heb in mijn leven. Kortom enorm veel rommel, echt heel veel troep die je niet zou verwachten dat uit een lichaam van een mens kan komen. Ik krijg weer kippenvel over me geheel lijf als ik eraan terug denk wat ik daar gezien heb.

Ik heb daarna een frisse douche genomen en heb alles uitvoerig gereinigd, daarna een maandverband ingedaan.

Jullie geloven het of niet, maar toen ik s’morgens mijn ogen opendeed en in mijn onderbroek keek zag ik nergens 1 druppeltje bloed. Het was helemaal schoon, mijn maandverband was even wit gebleven. Ik werd hier zo emotioneel van, want als je na 10 maanden alles geprobeerd had en niks hielp, kun je je indenken hoe radeloos ik was voor een oplossing. En nu was ineens alleen opgelost …. Maar ik was nog steeds huiverig en bang dat het terug zou komen. Dus ging ik steeds plassen en tussendoor keek ik als het nog even schoon was & ja hoor, alles bleef even schoon ……

Ik heb na lange tijd zo goed geslapen, zonder stress en aldoor dat vies gevoel van een bloedend geslachtsdeel. Ik voelde me geweldig, schoon, verlicht, opgelucht, blij, gezegend ….. ik kan niet uitleggen hoe goed ik me voelde maar deze stap om mijn helpers te contacten heeft me geen spijt gegeven.

Dag 2, ben ik weer geweest bij mijn Helpers voor mijn tweede Wasie ( cultureel bad ) en daarna voelde ik me alleen maar beter dan voorheen. Het leek alsmaar beter en beter te worden. Voorheen kon ik helemaal niet slapen in de middag uren en nu sliep ik als een roos. Alsof ik alle slaap die ik gemist had al die tijden begon in te halen, gewoon echt heerlijk was dat. Na lange tijd voelde ik weer de levensvreugde in mij branden, ik had weer zin in dingen ondernemen, ik wilde niet meer dood … ik hield weer van me zelf. Er kwam zelf na lange tijd weer een grote smile op mijn gezicht.

De derde wasie zou plaats vinden op Zondag, maar er was lockdown dus ben ik Maandag 21 Juni 2021 geweest voor die derde wasie. Sindsdien geen enkel probleem meer betreffende die bloedingen en niet eens blaasontstekingen meer. Alles gewoon verdwenen als sneeuw voor de zon. Met Jayden is het contact ook bekoeld, want meneer blijft volhouden dat hij niet gelooft in zulke dingen en dat het allemaal afgoderij en onzin is. Hij moet maar doen waarin hij zin heeft, ons contact is nu gewoon oppervlakkig op afstand. Dit was mijn keus en niet de zijne, maar ik kies voor mijn eigen gezondheid en welzijn …..

Ik heb van Christiano & zijn vader ook een speciale culturele bescherming gekregen, die ik met een speldje moet bevestigen aan mijn kleding.

Wat ik jullie nog niet verteld had, maar ook allang aan het afspelen was; ik had aan mijn werk een javaanse collega genaamd Jennifer. Tot zover ik wist hadden zij en ik geen problemen, ook nooit ruzie of een woordenwisseling gehad. Maar jennifer had ( zo bleek achteraf ) een pen van mijn bureau genomen en die had ze “bewerkt” met demonische machten. Ze was daarvoor naar iemand geweest om dit te bewerkstelligen. Ik wist hier niks van en werd behoorlijk ziek, plus had ik destijds al te dealen met de problemen van Jayden zijn ex die van haar zijde ook met haar wisie praktijken bezig was.

Dit was een enorm harde en vooral zware tijd voor mij, omdat ik dit gebukt ging onder een juk waarvan ik helemaal niet op de hoogte was. Ik werd van 2 kanten aangevallen met duivelse machten; maar ik denk echt dat god me behoed heeft dat ik niet eraan bezweken ben. Anders kan ik het niet verklaren hoor mensen. Want ik was al klaar om gewoon op te geven in dit leven.

Via een kot’ luku ( cultureel onderzoek) ben ik dus erachter gekomen dat Jennifer met mij bezig was.

Wel mensen ……. Toen ik Maandag 21 Juni 2021 aan mijn werk kwam met die bescherming gespeld aan mijn kleding, kon ik meteen zien hoe Jennifer niet in me buurt kon komen. Ze rende steeds ver weg van me en het was zo opvallend, alsof ze ineens bang voor me geworden was. Ze keek me met angstige ogen aan alsof ik haar juist iets aangedaan had. Ze heeft zich tegen 11:00AM ineens ziek gemeld, want na 2 uren in me buurt zijn kon ze het niet langer aan. Ze zei tegen de manager “Ik voel me zo rot ineens en voel aldoor alsof ik het uit wil schreeuwen van ellende, ik voel me van binnen heet worden en ben verward op één of ander manier”. Ze gooide haar haren los, alsof ze niet wist wat ze met zichzelf aan moest. Ze zag er inderdaad uit alsof ze “lost” was en ze verliet het kantoor haastig.

23 Juni 2021 ( vandaag dus ) is ze niet komen opdagen .... dus marki e sori, er ligt echt veel tussen hemel en aarde en heb dit echt mogen ervaren hoor mensen. Mi leer ondro fini ( ik heb het aan den lijve mee mogen maken) niet een ieder die met je lacht & met jou eet meent het met jou!!!!!

En dan te bedenken dat Jennifer mij altijd complimentjes gaf aan het werk, ze glimlachte altijd met mij. Ze vond altijd weer iets mooi aan me, mijn haar, mijn ogen, mijn kleren, mijn tas of me schoenen ….. altijd was mevrouw poeslief. Je zou dan denken, wat een geweldige collega is ze wel en je bent gezegend met zo iemand om mee te werken. En dit dacht ik ook hoor, tot ik die kot’luku deed en erachter kwam dat JUIST zij met me bezig was. Ik zou dat nooit van haar verwacht hebben maar het is een les om zeer voorzichtig te zijn met de mens ….. want niet alles wat glimt is goud!

Wat mij nog meer bevestiging gaf dat Jennifer werkelijk schuldig was, is het feit dat ze nooit meer tegen me gesproken heeft sinds ik met die bescherming aan mijn werk gekomen ben. Het was alsof ik haar grootste vijand aller tijden geworden ben. Dit bewijst mij dat die kot’luku geen onzin geweest was. Ik werd door Jennifer ineens zuur aangekeken, ze deed alsof ik niet bestond en bleef ver uit me buurt. Niet eens gegroet werd ik meer, iets wat ze normaal altijd uitbundig deed bij mij.

Op de afdeling waar ik werk bij een lanti kantoro ( overheids gebouw ) zitten wij met 8 collega’s en toen ik ziek was en in het ziekenhuis lag, belden alle collega’s mij om te informeren naar me gezondheid en toonden belangstelling, waren bezorgd om mij aldoor en deden hun uiterste best attentie te tonen. Maar Jennifer die liet niks van zich horen, terwijl zij juist aan het werk de liefste was als ze voor me stond. Maar juist in tijden van nood, was mevrouwtje nergens te vinden.

Toen ik na 2 maanden ontslagen werd uit het ziekenhuis en mij weer liet zien aan het werk, schrok Jennifer zodanig dat ze me stotterend vroeg “ je … je … je operatie, heb je die al gehad intussen? Zouden ze je niet opereren?”. Ik zei haar” nee hoor, ik zou helemaal geen operatie doen”. Ze zei met haar liefste stemmetje “ Ohhhh okay, nou goed dat alles beter met je gaat”.

Ik ben er via collega’s achter gekomen dat Jennifer meerdere collega’s behekst heeft, ik ben niet de eerste en zeker niet de laatste. Het schijnt een gewoonte van haar te zijn. Een andere collega die ze bewerkt heeft met haar zwarte machten, lag 6 maanden in het ziekenhuis en was doodziek, bijna heeft die het niet overleeft. Zij moest ook een operatie ondergaan en nadat ze hersteld was is ze niet meer bij ons aan het werk gekomen. Ze heeft met spoed overplaatsing gevraagd naar een andere ministerie.

En later kwamen wij hierover te weten wat de reden was!

Jennifer doet alsof lanti kantoro ( overheids kantoren ) van haar ouders zijn, want een ieder die volgens haar meer bereikt blijft ze beheksen. Jennifer is al 50+, ik snap niet waarom ze pret erin heeft haar eigen collega's te beheksen. Hoe kan jaloezie iemand zo ver drijven dit te doen met een ander? Echt onbegrijpelijk voor mij, maar het zijn dingen die dagelijks gebeuren.

Nu pas snap ik wat mijn zalig moeder bedoelde “ano ala pier tifi na lafu” ( Niet elke lach is een gemeende lach).

Tot slot:
Christiano alidikromo, ik wil jou en je vader uit het diepste van mijn hart bedanken voor alles wat jullie voor mij gedaan hebben. Mijn leven hebben jullie gered, ik ben uit een diep zwart gat gehaald & ik zal dit nooit meer vergeten. God zal jullie beiden zegenen, hoop dat jullie nog veel meer mensen helpen met jullie gave.

Jayden en ik hebben nu niks meer, ik kies voor mijn gezondheid!

⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna P Simson