🚹 Ingezonden door: S.S
⚜️WAT WILDE HET VAN ME?⚜️
——————————
Geachte OST Leden, ik wil een ervaring met jullie delen van enkele jaren geleden toen ik nog op de middelbare school zat.
Ik moest altijd met openbaar vervoer naar school, bussen geblazen dus! Aangezien de afstand voor mij behoorlijk groot was, stond ik altijd enorm vroeg op om me klaar te maken en te vertrekken uit huis. Zo liep ik een ochtend weer richting de hoofdweg om de bus daar op te wachten. Toen ik me nabij de hoek bevond, zag ik een wolfachtig dier daar zitten. Toen het mij zag begon het meteen mijn richting op te lopen, ik was zo bang dat ik niet eens wist wat ik moest doen. “Dit beest gaat me aanvallen en mij dood maken”schoot er door mijn hoofd.
Wonderbaarlijk genoeg kwam het beest naar mij toe, bleef vlak voor me staan en keek mij recht in de ogen aan. Het maakte ik een soort van knikkende beweging alsof het me gebaarde hem te achtervolgen. Ik kreeg meteen kippenvel over mijn geheel lijf en ik probeerde de andere kant op te lopen, maar het beest kwam steeds voor me staan alsof hij me met opzet blokkeerde zodat ik niet weg kon lopen. Ik besloot dus in de richting mee te lopen waar hij me naartoe wilde begeleiden, maar tussendoor stopte ik met lopen … hopende dat hij het niet door zou hebben. Maar elke keer als ik dit deed, stopte het beest ook om te kijken waarom ik achterbleef. Hij liep dan weer naar mij toe om precies in mijn gezichtsveld te staan, letterlijk precies voor mij kwam hij steeds staan.
Ik wist echt niet wat ik met deze situatie aanmoest, ik wilde oversteken om aan de andere kant van de weg te gaan staan maar ook dit wilde het beest niet toestaan. Hij kwispelde niet met zijn staart alsof hij wilde spelen ofZo …. Nee hoor, hij bleef mij aankijken met een koude blik, die me rillingen bezorgde over me geheel lijf. Normaliter kun je aan dieren zien als ze speels zijn, of als ze gewoon aandacht zoeken zoniet agressief. Maar dit dier leek gewoon geen emotie te hebben en keek me alleen aan zonder dat ik wist wat ik eruit moest begrijpen.
Op een gegeven moment was het beest ineens weg en nergens was hij te bekennen. Ik weet tot de dag van vandaag niet wat ik hiervan moet denken en wat hij van me wilde.
Mijn tweede ervaring :
In hetzelfde jaar ging ik met mijn vriend en zijn neefje naar een dansie, toen wij zo tegen 4 uur in de ochtend richting huis reden, waren we ergens verdwaald op kwatta. Wij waren die route niet gewend dus we kwamen in een verkeerde straat en we zagen een oude man heel langzaam lopen.
Mijn vriend zakte de ruit en ging heel langzaam naast de oude man rijden, hij vroeg de man hoe we moesten rijden en waar we precies waren. De man liep langzaam naast de auto en keek naar ons zonder een woord te zeggen. Mijn vriend heeft de vraag een aantal keren herhaald, maar de man gaf geen antwoord. Toen schold me vriend de oude man uit en reed een stukje door om vervolgens bij een woning daar de auto te keren.
Toen we al gekeerd waren zagen we die man nergens meer, hij was nergens te bekennen. Er was ook nergens waar de man zo snel heen gegaan kon zijn, hij was in een fractie van enkele seconden verdwenen.
Onderweg naar huis hebben we bijna een vreselijke aanrijding op het nippertje kunnen voorkomen. Het had echt een haartje gescheeld of ik was er niet meer om jullie dit allemaal te vertellen ….
⭐️⭐️= Het verhaal is 40% herschreven door de OST Beheerder Yvanna P Simson
Reactie plaatsen
Reacties