🟪 Ingezonden door: Jerry Mohamed
GETROFFEN DOOR ZIJN EIGEN ZWARTE MAGIE
------------------------
OST leden, Het leek vroeger een strijd te zijn wie sterker en machtiger was en hoe snel jij jouw eigen rivaal kon uitschakelen. De meesten onder deze magiërs waren zelfs niet vies om menselijke schedels te gebruiken als onderdeel van hun duivelse praktijken.
Het was in de jaren 40 en in die tijd woonde er ergens in een district , de naam van het district is niet zozeer ter sprake, een man die zo goed bedreven was in zijn magische praktijken dat zelfs een hond of een kat niet in zijn buurt durfde te komen. Hij was bekend onder de naam bapak Kimpol. Er werd gespeculeerd dat deze man zichzelf in een dier, bv. in een kip of een kat, kon veranderen om zijn vijanden af te kunnen luisteren of te bespioneren.
De geruchten gaan zo sterk aan toe dat een ieder bang was om een vreemde kat in de omgeving weg te jagen. Natuurlijk waren buurtbewoners bang, stel je voor dat het geen echte kat was, maar die ene gevreesde opa die zichzelf in een dier veranderde en alles bespioneerde. Zoals in elke strijd zal je ook altijd een meerdere hebben en zo ook een zekere opa, opa Sarmin. Opa Sarmin woonde niet ver van deze ene opa Kimpol. Hij sprak niet veel en was zeer bescheiden.
In tegenstelling tot opa Kimpol was opa Sarmin juist eerder geliefd bij de bewoners van de kampong , een ieder kwam bij hem voor geestelijke hulp. Zelfs relatie,s die kapot dreigden te gaan, werd op het laatste nippertje door hem gered. Hij deed veel sociaal werk, de gotong royong gedachte { samenwerking } werd door hem geleid en veel jongeren zagen in opa Sarmin een grote guru. Dit alles wekte natuurlijk jaloezie en wrevel op bij opa Kimpol en het werd met de dag erger en erger.
Hij beraamde dus een plan om opa Sarmin uit te schakelen. Nee, opa vormde een gevaar voor opa Kimpol. Die man moest uit de weg worden opgeruimd. Opgeruimd staat netjes en daarvoor zullen de schedels, zijn " persoonlijke assistenten " , hem helpen. Althans dat dacht hij. Wat hij niet wist, was het feit dat opa Sarmin al op de hoogte was van dit duivelse plannetje. Hoe hij dit te weten kwam, dat hield hij voor zichzelf. Was zijn grootste geheim en wapen die hij meenam in zijn graf.
Trouwens niet zomaar was hij ook bekwaam en een wong pienter, hij had ook zijn eigen " handlangers ". "Hmmmm" dacht hij bij zichzelf. Zoals de andere opa zijn voorbereidingen trof, zo trof opa Sarmin ook zijn eigen voorbereidingen. Hij zal ten koste van alles en iedereen zijn eigen gezin en zichzelf beschermen en trok op een middag naar het bos. Aan zijn eigen vrouw verklapte hij niets en vertrok rustig richting bos. Hij kwam pas na een week weer thuis aan, deed verder normaal zijn dagelijkse werkzaamheden en deed alsof zijn neus bloedde.
Hij wachtte rustig op de tijd af en was zeer rustig en ontspannen. Tegen zijn eigen vrouw zei hij alleen maar : " Aku pak Sarmin joh, odjoh goleh memoloh " { Ik ben papa Sarmin en zoek verder geen ruzie met mij " }
Op een ochtend hoorde men de vrouw van opa Kimpol hysterisch gillen. Ze trof haar man stuiptrekkend op de grond aan, zijn beide ogen puilden naar buiten uit en het ergste wat ze zag was de kaken van de twee schedels die vastbleven aan de hals van haar man.
Haar man werd namelijk gebeten door de schedels en de kaken lieten hem niet los. Dit horrorachtige tafereeltje duurde een hele tijd. Een ieder kwam haastig op het luid gegil van de vrouw af, maar Sarmin kwam heel kalm en rustig aangelopen en bood hulp aan, prevelde wat uit zijn mond en kort daarna lieten de schedels hun kaken los en rolden over de vloer, maar helaas pindakaas, opa Kimpol liet de geest en lag dood op de vloer van zijn kamer.
Op de dag van de begravenis was opa Sarmin ook persoonlijk aanwezig en nam zogenaamd apart afscheid van zijn buurman, nee anders gezegd zijn rivaal. Hij sprak heel bescheiden en zachtjes de volgende woorden tot het lijk : " Je hebt mij onderschat he jo Sundel, jij krijgt mij niet klein.
Zelfs jouw duivelse assistenten zijn boos op jou, omdat je mij uit de weg wilt, orah, nee hiervoor ga je nu voor moeten boeten ". Kort voor zijn dood vertelde opa Sarmin het hele verhaal aan zijn oudere zoon en die op zijn beurt weer aan zijn eigen zoon.
Namens deze zoon teken ik deze tori op en gedeeld met de overige lezers........mator kesuwon, salaam......... heel hartelijk bedankt!
⭐️= Het stuk is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties