🈴 Ingezonden door: CTA
⚜️8 JAREN IN GREEP VAN DE DUIVEL⚜️ DEEL 2
————————
Een avond heb ik gedroomd van m’n schoonmoeder, ik droomde van iedereen een beetje en in m’n droom. In deze droom mi bin begi yipi. Mi begi mi schoonvader fu yipi ing grangpitjing ( ik smeekte bij een ieder voor hulp. Ik smeekte ook mijn schoonvader om zijn kleindochter te helpen ). Ik zei tegen m’n schoonmoeder “begi gie Yasmine dat a kon betre?!”( ik smeek het je, kan je voor Yasmine bidden dat ze weer beter kan worden? )
Mijn schoonmoeder was boos en ze zegt tegen me “fu saindeh ye kaar mi?” ( waarom roep je me eigenlijk?) .
En op dat moment slaat Yasmine me op m’n enkel en ik veer rechtop in bed en weet je wat ze zei? Als ik het nu nog zeg krijg ik kippenvel, ze zei “Je moet maé niet storen”. Af en toe sprak ze wel ......maar zeer sporadisch door de jaren heen. Je kon de keren echt tellen. Ze functioneerde niet meer als een normaal mens, geen werk ..... het weer alsof ze een klein kind was. Als ik niet tegen haar zei om te gaan plassen deed ze dat niet. Ik moest haar letterlijk alles zeggen en niks ging uit haar zelf. Maar als moeder zijnde heb je geen keus en neem je dit voor lief. Mijn dochter heeft ook niet gekozen voor dit was haar overkomen is.
Ok we zijn naar Su gegaan, Yasmine at en dronk niet en ging ook niet naar het toilet. De stewardess zei “maar mevrouw ik heb uw dochter nog geen een keer naar de wc zien gaan” toen zei ik dat ik hulp ben komen zoeken in Suriname. M’n dochter eet niet ze slaapt niet, ze zei” ik begrijp het” en ze liet ons toen met rust.
We logeerden bij mijn nicht in Suriname en vandaar uit gingen we hulp zoeken bij diverse personen. Mijn neefje heeft me toen naar een man uit Canada gebracht die moest ik 2000 betalen, ik zei m’n neef “ik doe het niet”
Toen ik ging bidden heb ik gezegd ik geef geen geld meer uit. God brengt me bij de juiste persoon maar ik geef geen geld meer uit. We zijn naar een andere man gegaan hij gaf haar water niets hielp, ze sprak niet ze at niet sliep niet. Iedereen in het huis was bang voor Yasmine maar ze begrepen het wel ik ben ze ook heel dankbaar dat ze ons onderdak aanboden.
ik was naar mijn oom gegaan en hem uitgelegd dat ik kwam voor beterschap voor Yasmine en dat we dit keer niet bij hem logeerden maar bij mijn nicht. Ik vroeg hem als hij mij financieel kon bijstaan indien nodig. Hij zei natuurlijk dat is geen probleem. Dus terwijl ik met hem praat rent Yasmine ineens de straat op. Mn nicht neefjes erachteraan. Die honden huilden maar ze renden niet achter haar aan terwijl ze wel achter ons aanrende. Mn nicht is in de auto gesprongen en reed achter Yasmine aan en heeft haar kunnen grijpen. Toen hebben ze haar in de auto gesleurd. Ook een keer sprong ze van het balkon af en heeft mijn neef d’r bij d’r haar gehouden en zo weer omhoog getrokken.
We hebben echt dingen meegemaakt boi ik gun het niemand!
Je moest haar 24 uur in de gaten houden. Mijn andere kinderen kregen gewoon geen aandacht omdat ik continue met Yasmine bezig was. We zijn dus naar die 2 mannen geweest zonder succes. We gingen naar m’n neefje om hem op te zoeken en zijn schoonouders waren die dag bij hem op bezoek. Dit waren Javaanse mensen en ze keken naar Yasmine en zeiden “ san e pasa naga ju piking?” ( wat is er met je kind aan de hand? ). Ik zeg “mi kon suku yipi dja” ( ik ben hier hulp voor haar komen zoeken in suriname ).
De schoonouders komen uit een dorp boven de rivier en die schoonvader zei tegen mij “ I wan mi tjaar ju piking na wan sma? Naar a dorpu fu mi?” ( wil je haar brengen naar iemand in ons dorp die haar zal kunnen helpen? ).
Ik zei “nou graag! Alles is welkom”. Toen zei hij “ Okay, maar dan ga ik zeggen dat jij de zus van mijn schoonzoon bent, want daar helpen ze alleen familie .... ze helpen echt geen mensen buiten het dorp en vooral geen buitenstaanders”. Ik vroeg deze meneer hoeveel ik dan zou moeten betalen, hij zei “nee, wij nemen geen geld”. Ik zei is goed.
Dus hij heeft zijn zus in het dorp gebeld om te laten weten dat wij kwamen. Wij gingen dus naar een dukun ( Soort van Javaanse genezer ) hij geneest mensen. Ondertussen was ik al anderhalve maand in Suriname en ik zou maar 2 maanden blijven. Dus we hebben de afspraak op zaterdag gemaakt en de volgende dag op zondag gingen we naar colakreek. Mijn dochter stond daar in het water als een standbeeld en ik vroeg aan mijn nicht of er geen slangen in het water zijn. Ze verzekerde me van niet. Toen liep er een Inheemse vrouw voorbij die daar werkte en ze liep langs en kwam toen naast me zitten.
Ze zei “mevrouw mi mag aksi ju wan sani?” ( Mevrouw mag ik u wat vragen? ). Ik zei d’r ja. Ze zei “ wan sani pasa naga ju piking noh?” ( er is iets gebeurd met uw dochter he? ).
Ik zeg “ja na yipi mi kong suku” ( ja hoor, daarom ben ik hier gekomen om hulp te zoeken )
Ze keek me verdrietig aan en zei “Mi gado vrouw so wan mooi piking” ( Mijn god, Wat een mooie meid )
Ik zeg “ ja ik weet ook niet wat er is ... ze heeft een overleden vrouw gevonden, daar is ALLE ellende mee begonnen. Toen zei ze tegen mij “ i wani mi tjaar ing dji mi grangpa? Kande a kang jepi ...Maar a noh deh lik djaso ung abif ko nanga botto” ( wilt u haar misschien niet brengen naar mijn grootvader, misschien kan hij haar helpen. Maar hij woont niet vlakbij, we moeten er dan met de boot heen ).
Ik zei tegen die aardige Indiaanse dame “ luister, ik heb gister al hulp gevonden, dankjewel dat je hulp wilt aanbieden. Mocht het daar niet lukken dan kan ik alsnog contact met u opnemen”.
We vertrokken naar het dorp de volgende dag. Toen die mensen Yasmine zagen begon iedereen te huilen.
Die vrouw waar ik bleef begon te huilen. ik zei tegen haar “ maé i naaf krei mi sab dat mi piking o kong betre” ( Oma, u heeft niet te huilen, mijn kind zal beter worden ). Ik zei dat tegen haar, Omdat die Engelen dat tegen mij gezegd hadden in mijn gebed dat mijn dochter weer beter zou worden. Dat geloof had ik dan ook gewoon dat mijn kind beter zou worden.
Die vader des huizes is voor de deur gaan zitten zodat Yasmine niet zomaar weg kon rennen.
De volgende dag moesten naar de dukun gaan. Het is ongeveer 500meter lopen. Yasmine weigerde om te lopen. We waren misschien 200 meter er vandaan maar ze was aan de grond genageld je kreeg haar niet van de grond af net cement. Die dochter van de dukun kwam ons tegemoet. Ze zei “maak je niet druk we zijn in een dorp ze kan nergens naar toe gaan” Het hele dorp was op te hoogte van haar dus ze is veilig.
Dus we liepen richting die dukun en zijn dochter liep naar hem toe en ze liepen even naar achter. Toen kwamen ze weer terug en hij zei tegen mij “ gaat u maar zitten ....mijn dochter gaat uw dochter wel eventjes halen” en werkelijk Yasmine kwam ineens wel gewillig mee met die dukun zijn dochter. Ik heb geen idee welke rituelen ze allemaal gedaan hebben, maar het feit is dat Yasmine gewillig meekwam. Ze is op het erf blijven staan, maar ze kwam niet naar binnen.
De dukun zei “maak je geen zorgen, ze is veilig”.
Ze stond daar en die man zei “je hoeft me niets te vertellen ..... ik zal geestelijk zelf onderzoeken wat er aan de hand is met haar, maar ik kan je pas morgen zeggen als ik je kind beter kan maken. Als ik haar niet beter kan maken ga ik er niet aan beginnen......kom morgen dan ga ik je precies zeggen”
Dus de volgende dag kwamen we weer terug. Yasmine bleef weer tot voor de erf staan. Ze stond als een standbeeld. Hij zei “ ik ga je helpen, a piking fu ju e go in wang takru winti. Het was niet voor haar bestemd ze was op de verkeerde plek op de verkeerde tijd....Het was niet voor haar bedoeld. Maar ik kan je helpen ik kan haar beter maken”.
Mijn dochter had al 3 jaar geen menstruatie gekregen, maar ineens de dag dat die man haar wat culturele medicatie wilde geven voor hulp.... diezelfde dag kreeg ze ineens weer normaal haar menstruatie. Natuurlijk vonden we dit uiterst vreemd, Wij gingen weer terug naar die Dukun en ik zei hem dat ze plotseling weer een menstruatie heeft. Hij zei “ ik weet het, die Demonen gaan altijd beginnen tegen te werken maar maak je niet ongerust”.
Hij stuurde me naar de stad om te kopen:
een klein flesje pompeia
een witte draad
een stuk witte katoen
een nieuwe naald te gaan kopen.
Wij ( m’n nicht en ik ) gingen naar de stad en weer terug en hebben de spullen gebracht. Hij deed de naald in de fles pompeia, maar de draad moest droog blijven. Ik moest met die naald achter haar oren smeren, die pompeia achter haar nek, knieën en voeten. De volgende dag was die menstruatie gestopt.
Toen gingen we weer naar de dukun. Hij gaf ons een glas water met Jasmijn erin mee naar huis en Yasmine moest het drinken.
Thuis aangekomen .... mijn nicht en neef hielden haar handen vast zodat ik het water aan haar kon geven. Ze heeft die man gewoon als een blad in die hoek gegooid en m’n nicht ook. Toen zijn we weer naar die man gegaan en verteld dat ze het niet wilt drinken. Hij zei “ ze is al jaren ziek dit gaat niet over 1 dag gaan maar ze gaat beter worden”. Dus wij de volgende dag weer een poging wagen. Ik had dat glas met Jasmijn in m’n hand achter m’n rug en mijn nicht kleedde haar uit. Toen gooide ik het water op haar hoofd, over haar gezicht. Toen keek ze me aan, ik wastte haar en die nacht is ze zelf naar het bed gelopen om te gaan liggen, voor het eerst in jaren!
De volgende dag gingen we verder met de rituelen.
Ze kreeg een koord dat om haar middel moest blijven en het had een bolletje en dat moest voor haar navel blijven.
Inmiddels verstreek de tijd in Suriname en moest ik weer naar huis. De dukun smeekte me om m’n ticket te verlengen, want hij wilde nazorg doen hij wilde het in de gaten blijven houden.
Het witte draad mocht pas worden weggehaald 1 dag na een volle maan. Ik kon niet langer blijven want ik had mijn andere kinderen thuis in nederland en m’n man moest weer beginnen met werken. Hij kon niet aldoor met ze zijn, dus ik moest echt terug naar Nederland. Ik had me ticket al een keer verlengd en kon niet weer verlengen anders moest ik een hele nieuwe ticket kopen.
De dukun heeft geen geld aangenomen ik wilde hem een slof sigaretten geven en hij werd zo boos. Toen heb ik kip en rijst gekocht en alles aan z’n vrouw gegeven.
Ok we komen aan op Schiphol ik had mijn man al gebeld wanneer we terugkwamen zodat hij ons kon ophalen. We kwamen op Schiphol en m’n dochter d’r mond zat vol met spuug die ze gewoon niet uitspuugde. Dus toen m’n man er was nam hij haar en liep met haar naar buiten en hij kneep in haar wangen om al het spuug eruit te krijgen.
Ik zei tegen hem “ ga jij Yasmine baden, ik ga naar de huisarts”. Ik legde hem uit dat ze die koord draagt en het niet van haar lichaam mag tot na de volle maan.
Mn man zegt “ ja is goed”, hij zei tegen Yasmine “begin je kleren weg te halen”. Ze kleed zich uit mijn man loopt weg om een baddoek te pakken en komt terug. Hij stopt haar onder de douche. Ik ben weer terug thuis en mijn man vraagt “ maar welke wit ding mag ze niet weghalen?”. Ik zeg “ dat witte koordje/ draadje die om haar middel hangt”. Hij zegt “ ze heeft niets om haar middel hoor”.
Ik zei “ zeg geen stommiteit joh, het was er wel hoor”. Dus we hebben overal gezocht, maar we vonden het niet terug ........ ze heeft het ongemerkt weg kunnen halen. We hebben zelf in de wc gekeken, over het raam en ook in de auto. Ik heb haar geen seconde uit het oog verloren. Ik had haar zelf aangekleed in Su en ze is niet naar het toilet gegaan. Nu begreep ik waarom die dukun wilde dat we nog bleven om dit soort dingen te voorkomen. Achteraf ga je denken beter mi bin las a ticket maar m’n man moest gaan werken en ik wilde m’n kinderen niet alleen thuislaten. En ja hoor mensen, toen begon de ellende weer opnieuw na 2 weken.
Toen heb ik gezegd ik geef het op....
🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 3 )
—
Namen:
( * De namen zijn FICTIEF )
Mevrouw Cindy Lie-Sam ->Verteller van deze ervaring
Mevrouw Lont —————> Moeder van de verteller
Samantha —————> Jongere zus van de verteller
Yasmine ————————> Dochter van de verteller
Helena —————————> Vriendin van Eric
Melissa —————————> Dochter van Helena
Eric ——————————> Bonuman/ Wisieman
—
⭐️⭐️⭐️⭐️= Het verhaal is 100% geschreven door D'anvers Precious Piqué & kwam tot stand middels een telefonisch gesprek met de ANONIEME verteller.
Reactie plaatsen
Reacties