🚹 Ingezonden door: L.N
⚜️HET MANDJE⚜️ DEEL 6
—————————-
Beste mensen nu snel verder met het verhaal!
Ik wens jullie heel veel lees plezier.
Horie....(hou vast) schreeuwde de assistent toen hij zag dat rosa het mandje bijna liet vallen. Rosa keek geschrokken rond, ze hoorde haar meisje gillen en de tranen rolden over haar wangen. Huil niet alles komt goed zei Janice, kijk hoe ver we al zijn gekomen... rosa probeerde zichzelf in bedwang te houden en dacht op dat moment alleen aan haar moena.... ze mistte haar dochter zo vreselijk en ze dacht aan de nacht dat ze samen keken naar de sterren regen.
Toen alles nog normaal was...alleen met haar dochter...haar liefde...haar alles!!! En nu is haar dochter zo ziek dat ze nieteens meer zichzelf was!
Ze veegde haar tranen en liep dapper door!
Eenmaal aangekomen bij de tempel van baas kopro werd het mandje neergelegd, opgelucht haalde rosa adem, eindelijk van dat afschuwelijke gewicht af, ze ging zitten op de dichtstbijzijnde stoel die ze kon vinden, en ze kreeg een schouderklopje van de assistent, goed gedaan dame zei hij lachend. Baas kopro kwam de ruimte in lopen, het viel de dames erg op dat als hij zichzelf was dat hij krom liep..... hij had last van bepaalde ouderdoms kwaaltjes dat was duidelijk te zien. Zo zie je maar weer he dat hij geen oplichter is fluisterde Janice, als de obia bezit van hem neemt is hij alles behalve krom of zwak.
Baas kopro begon te bidden bij zijn tempel en de assistente kreeg de opdracht het bad voor moena voor te bereiden. Het badje stond klaar en baas kopro zei dames wat er ook gebeurd jullie blijven op je plek niet rennen, niet huilen en probeer niet bang te zijn. Haal het kind dan kunnen we beginnen, twee assistenten liepen naar de kamer waar moena verbleef, ze deden de kamer open en zagen moena als een beest in een hoek zitten....je kon aan het kindje zien dat als ze niet snel geholpen zou worden ze dit niet zou overleven.
Haar haar was nat en hing voor haar gezicht, ze was lijkbleek en ze had grote donkere zwarte kringen om haar ogen. Haar lippen waren droog en gescheurd en er kwam slijm uit haar mond.
De assistent pakte haar vast en ze beet strijdlustig in zijn hand, hij gaf geen kick en samen tilden ze haar op, ze vocht met alle kracht maar ze kon niet ontkomen. Baas kopro zijn obia(beschermengel) nam al snel bezit van zijn lichaam, hij begon te bidden en de demonen gingen als een gek tekeer, ze waren razend! Hij pakte een hand vol koperen munten en riep de sterkste demoon op om te praten. Soema sin oenoe (wie heeft jullie gestuurd) vroeg hij aan de demoon....de demoon keek hem aan en begon te lachen, het was een hele erge treiterende lach, maar tegelijkertijd klonk het uitdagend en dreigend.
Baas kopro pakte de crabassie(kom)met water en schonk het over de demoon heen, hij gilde het uit van de pijn en deed zijn mond wijd open waaronder baas kopro de munten in zijn mond legde....ie no wan takie mo poering djie (je wilt niet praten sta dan in voor de gevolgen) zei baas kopro. De munten brandden op de demoon zijn tong, hij kronkelde van de pijn maar sprak niet.
Baas kopro deed zijn vinger omhoog en de assistente pakte een extra zak koperen munten hij deed er een sterk ruikend middel op en maakte een cirkel om moena heen. Snel bracht een andere assistent een stoel, ze plaatste het kind er op en deden wat munten onder haar voeten. Baas kopro stuurde de assistent om wat extra sterke medicijn te halen om de demoon goed te kunnen mishandelen.
De demoon kwam los en wilde rennen maar het enige wat het kon doen was in de cirkel blijven, hij kon geen stap buiten de cirkel plaatsen.
Woest keek hij om zich heen, van alle kanten hoorde je enge geluiden en dan die stank die er hing was niet te houden. Janice plastte bijna in haar broek van angst, even volhouden Janice fluisterde rosa...baas kopro zei dat we niet bang mochten zijn. Janice bedaarde.... maar bleef angstig rond kijken!
Baas kopro pakte moenas hoofd vast en wreef een middel in haar gezicht, de demonen schreeuwden nu in koor....aai wo takie of wo brong (gaan jullie praten of branden) riep baas kopro....meerdere stemmen kwamen uit het kind haar mond en ze spraken verschillende talen. Het is masra Jefferson die ons stuurde, schreeuwden ze in koor! Baas kopro pakte een ei en maakte het nat met wat alcohol, de assistente wreef moena helemaal in......een voor een dreef de obia van baas kopro de demonen uit! Moena was na lange tijd weer zichzelf.... ze mocht naar haar kamer zodat baas kopro zijn werk af kon maken.
Hij bemachtigde de demonen nu en beveelde ze weer plaats te nemen in het mandje. Hij sprak ze hevig toe maar de assistent vertaalde niet....dus ze wisten niet wat hij zei! In ieder geval klonk het dominant en verre van vriendelijk.... vol bewondering keken rosa en Janice toe hoe de obia zijn werk deed, het was uitmuntend! Iedereen was moe en rosa werd apart geroepen door baas kopro, hij zei tegen haar, binnen drie dagen moet de overdracht plaats vinden, je dochter moet nog een paar dagen baden en aansterken...voordat ze hier vertrekt moet je van het mandje af zijn. Rosa begreep wat baas kopro bedoelde...die avond sliep ze op het kamp van baas kopro, het voelde zo veilig en krachig aan.
De telefoon ging over..... wie belt me zo laat dacht rosa, ze keek en het was Jefferson. Hallo Jefferson waarom bel je zo laat zei ze..... ik voel me niet lekker rosa zei hij met een trillende stem. Wat is er dan met je schat van me...zei rosa met een sadistische blik in haar ogen. Boy rosa ik weet het echt niet....schat het is nu al laat ik kom morgen naar je toe, maar ik moet eerst ergens iets ophalen dan zie je me....hou je hoofd koel! Rosa eindigde het gesprek en ging slapen.
De volgende dag belde ze Jefferson vroeg op, hij klonk al stukken beter.....rosa vroeg Janice bij moena te blijven pakte het mandje en ging op pad.
Wat rosa opviel is dat het mandje geen gewicht had, het leek bijna alsof de satanische machten juist mee werkten om het kamp van baas kopro te kunnen verlaten. Ze kwam aan bij Jefferson en gaf hem zoals altijd een kus en een brassa....schat wat heb ik je gemist zei ze . Ik jou ook mooie dame...hoe is het met moena? Ach je had gelijk met die baas kopro hij is niet zo goed als dat mensen zeggen, morgen brengen we moena naar iemand anders.... ik heb die spullen al gekocht, maar sosso haast om hier te komen ben ik vergeten die doos op te halen boy.
Jefferson lachtte in zichzelf hij wist nu zker dat zijn gemene plannetjes die hij beraamde allemaal zouden lukken, moena had geen hulp gevonden en zou over een paar dagen overlijden, en dan had hij rosa helemaal in zijn macht totdat ze gek zou worden en hij alles over kon nemen....hij genoot van de gedachten en kon gewoon niet wachten.
Waar denk je aan schat zei rosa....ga die doos voor me halen dan? Snel duwde rosa een papiertje in Jefferson zijn handen met het adres waar de doos opgehaald moest worden.
Jefferson vertrok....onderweg zette hij wat muziek en danstte vrolijk, hij kwam aan op de bestemming nam de doos aan en reedt meteen terug. Ineens begon hij zich vreemd te voelen....het was een gevoel wat hij niet thuis kon brengen, onrustig eng en onheilvoorspellend....paniekerig keek hij om zich heen! Ineens begon de auto te stinken Jefferson deed snel de ramen open...maar niets hielp de geur werd alleen sterker met de minuut.
Jefferson zette de auto aan een kant en maakte de doos open, maar tot zijn grote verbazing was die leeg!
Hij werd nu erg bang want een lege doos met zoveel gewicht was onmogelijk...hij gooide de doos weg en reedt zo snel hij kon weer de weg op, duizenden gedachten gingen door zijn hoofd! Hij begon de vreselijke stank weer te ruiken en keek in de achteruit spiegel en de doos lag gewoon weer op de achterbank, hij keek weer vooruit en zag kedesh en zijn zwangere vrouw midden op de weg staan in haar armen droeg ze de baby die helemaal onder het bloed zat....Jefferson begon te gillen week uit en kwam met een harde knal tegen een boom aan. De telefoon ging over.... rosa nam op en het was het ziekenhuis, snel ging rosa erheen.
Jefferson lag in de prak en kon nog maar net praten, hij vertelde rosa wat hem allemaal overkomen was. Ze hoorde alles rustig aan en keek hem recht in zijn ogen aan terwijl hij moeizaam zijn verhaal deed. Ineens had Jefferson door dat rosa geen liefdevolle blik had....hij zag haat in haar ogen. En dat was het moment dat hij door had dat ze alles wist! Hij brak en zei.....het mandje zit in de doos he? Dat klopt Jefferson neem je rotzooi Terug!!! Het is in je nadeel gevallen dat jij als volwassen hond het mandje niet kan zien! Na dat gezegd te hebben verliet rosa het ziekenhuis! Ze liep weg en keek geen moment meer om! Na 3 dagen overleed Jefferson op een onverklaarbare manier, toen ze hem aantroffen zag hij eruit alsof hij al heel lang dood was, zijn huid was helemaal zwart.
Rosa sprak met baas kopro en vroeg of hij al wist hoe het met Jefferson zou aflopen, de oude man grijnste maar gaf geen antwoord! Hij riep moena naar zijn dovo(tempel) En zei in diepe bos taal..... je hebt wat gewenst bij de sterrenregen en ik ga je wens vervullen. De assistent vertaalde en de obia van baas kopro riep de bevrijdde geest van kedesh op...moena kon hem niet horen of zien maar kon duidelijk zijn aanwezigheid voelen. Pappa houdt u nog van me vroeg ze....de obia van baas kopro vertelde haar wat de yorka van haar vader zei...ze stelde hem heel veel vragen, totdat de obia van baas kopro zei dat het tijd was voor de geest om te vertrekken naar het licht.
Bedankt oom kopro zei moena, ik had gewenst om nog een keer met mijn vader te kunnen praten.
Kopro gaf haar een tapoe(bescherming) gemaakt van 3 koperen munten en zei...me ptieng nooitie moro wang sma mang dangra joe( mijn kind nooit meer zal iemand je een haar kunnen krenken)
Na me ding e karie baas kopro(mij noemen ze baas kopro). Rosa moest lachen en keek naar de koperen munten ze bedankte baas kopro en zijn assistenten van harte! Iedereen nam afscheid en baas kopro bleef tevreden achter.
En het mandje?
Die heeft niemand ooit meer terug gezien!
🌺Ik hoop dat jullie genoten hebben
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
🌼Thanks for reading.
Reactie plaatsen
Reacties