🚹 Ingezonden door: Chris Ali Atmo
⚜️GETEISTERD DOOR EEN WATERGEEST⚜️ DEEL 2
—————————
Via via was Febby in contact gekomen met verschillende culturele mensen, omdat ze de situatie beu was dus is ze voor hulp gegaan. Sommige adviseerden haar een “pai” ( culturele offering ) te gaan brengen op die plek buiten de stad bij de kreek waar het wezen haar mee wilde sleuren. Dit heeft ze dus ook enkele keren gedaan, steeds weer met een andere lukuman of bonuman. Allemaal hadden andere ideetjes en andere oplossingen, maar geen van deze oplossingen heeft haar geholpen. Zij bleef maar last hebben van die “oude vrouw”.
Uiteindelijk zeiden die mensen waar ze geweest was, dat ze haar niet verder konden helpen omdat ze zelf ook zagen dat er geen verlichting kwam met de oplossingen waarmee zij kwamen aandragen. “je moet maar ermee leren leven dat deze watergeest aldoor met je is, hoe vervelend het ook is .. veel kunnen wij niet voor je doen want deze watramama ( zeemeermin ) is er eentje van hogere rang dus lukt het ons niet haar weg te halen voor je. Ook in de geesten wereld heb je lagere en hogere klassen en deze waar jij last van hebt, is er eentje die geen makkelijke is. Als ik door blijf proberen om die watergeest te verwijderen, gaat het levens beginnen te eisen van je familie. Dat heeft zij werkelijk tegen me gezegd. Vandaar dat ik denk dat het wijs is niet door te proberen” zei de laatste lukuman die ze bezocht had voor hulp.
Febby was hier zeer ongelukkig over, omdat ze niet zo door wilde leven met deze last van die oude enge vrouw. Ze begreep trouwens ook niet zo goed die connectie van die oude vrouw en die watramama. Was het die watramama die zich toonde in de vorm van een oude lelijke vrouw? Ze had dit ook gevraagd aan die culturele helpers en allemaal hadden weer een andere theorie, erg verwarrend voor haar. Dit leek allemaal hopeloos, ze had geen hoop hulp te vinden met dit probleem.
De ruzies thuis die aldoor gaande waren en de gespannen sfeer waren geen goed voorbeeld voor de kids en dit maakte haar verdrietig.
Via Gloria ( een kennis van Ronny), die eens bij ons behandeld was, kreeg Febby ons contact gegevens. Gloria had vernomen dat het gezin problemen en zij wist dat ze goed geholpen was door ons, daarom gaf ze ons telefoonnummer aan Febby en Ronny.
Febby liet er geen gras over groeien en ze maakte gauw een afspraak om al de volgende dag bij ons langs te komen met haar gezin. In de middag uren arriveerde zij met Ronny. Het woord werd voornamelijk gevoerd door Febby, omdat zij vooral het meest last had en doorhad dat er iets niet pluis was. Ze werd emotioneel tijdens het vertellen en moest bepaalde momenten zelf huilen. Dit bewees dat ze echt met dit probleem in haar maag zat al die jaren. Ook liet ze ons weten de gave te hebben om “meer” te kunnen zien wat anderen niet konden waarnemen. Ze had een zesde zintuig en daar was ze niet altijd even blij mee, omdat niet een ieder dit serieus nam.
Om febby niet te lang in de spanning te laten, lieten wij haar meteen weten dat wij haar wel konden helpen van die “last” waarmee ze al zo lang leefde. Enige wat wij vroegen van haar en haar gezin dat ze mee zouden werken en zich stipt moesten houden aan de gemaakte afspraken. Zij gingen er akkoord mee. “ moeten we dan opnieuw naar die kreek als u ons gaat helpen?” Vroeg Febby. Wij verzekeren haar dat dit niet het geval was, daar wij op een andere wijze ons cultureel werk doen.
Ik zag dat niet alleen de watergeest degene was die een last was voor dit gezin. Ik zag nog veel meer andere entiteiten die rond dit gezin hingen. Geen wonder dat hun leven niet vooruit ging en de relatie alleen achteruit leek te gaan. Het was in feite een wonder dat Febby en Ronny nog met elkaar waren, want er waren zoveel “ takru sani’s” ( slechte entiteiten) die de sfeer verziekten bij deze mensen. Ik zag dat deze entiteiten ook het jongste dochtertje ( Sandra, 3 jaar) aan het beïnvloeden waren, want het leek alsof ze helemaal afwezig was en haar ogen knipperde ze aldoor alsof ze in een andere wereld verkeerde.
Door mijn gave, voelde ik meteen aan dat Sandra al sinds haar geboorte belast was met deze negatieve energieën. Wij lieten het gezin weten dat wij het verwijderen van de entiteiten gewoon vanuit ons eigen huis zouden bewerkstelligen. Ze keken ons allemaal geschrokken en tegelijkertijd verbaasd aan, want zoiets hadden ze nog nooit gehoord. De andere mensen die voorheen getracht hadden te helpen, hadden het gezin altijd weer naar de plek buiten de stad gebracht. Vandaar hun verbazing dat onze aanpak anders was ....
De afspraak was dat het gezin 3 dagen achter elkaar bij ons langs moesten komen. Wij zouden dan de nodige rituelen doen voor de zuivering, uitdrijving en bescherming. Dit werk moest echt drie dagen gedaan worden, één dag zou geen effect hebben.
De dag naderde dat Het gezin bij ons langs zou komen. De zon stond hoog aan de hemel en het zag eruit alsof het een mooie dag zou worden. Maar vreemd genoeg, een uur voordat het gezin bij ons moest arriveren, werd het plotseling erg donker en bewolkt .... alsof er een hevige regenbui aan zou komen. Het waaide verschrikkelijk hard en bliksemde aan de lopende band, dit beloofde niks goed want de bomen op ons erf waren aldoor wiegend aan het meebewegen met de sterke windstoten. Uiteindelijk barstte een hevige onweersbui los, het regende pijpenstelen.
Wij schrokken hier niet van, aangezien wij wisten waarom het allemaal gebeurde. Het was tegenwerking vanuit de “ andere wereld”, ze probeerden op hun eigen wijze te verhinderen dat wij redding/ hulp zouden bieden aan dit gezin.
Kort nadat de onweersbui begonnen was, kwam het gezin bij ons aan op de aangegeven tijd en ze renden gauw uit de auto onze woning binnen. Febby zei nog “Wat een vervelende regen, juist vandaag moet het gaan regenen”. Ik zei tegen haar “ ja, die dingen proberen het ons moeilijk te maken, maar dat gaat ze niet lukken want wij doen ons werk gewoon door”.
Voordat wij met onze rituelen begonnen, spraken wij met Febby en haar man om hun uitvoerig uit te leggen hoe wij te werk zouden gaan. Ook dat zij zich open moesten stellen voor de almachtige god daarboven om bevrijd te mogen worden. Nadat wij hun op alles voorbereid hadden, en alvast de inleidende rituelen gedaan hadden, begeleidde mijn vader hun naar achteren te komen, waar ze beiden een wasie ( cultureel bad ) zouden krijgen. Ondertussen was het nog hevig aan het onweren, het regende verschrikkelijk en de wind ging tekeer, mijn hele batiek ( Javaanse klederdracht ) leek van mijn lijf weg te willen waaien.
Ik richtte mij toen tot de natuur, aangezien het zo vreselijk aan het onweren was en vroeg de goden van de natuur mij te ondersteunen en in elke positieve vorm bij te staan tijdens dit werk wat ik voor deze mensen moest doen.
Een ieder ging staan op de plaats waar ik ze aan wees ..... En al gauw, zag ik het gezicht van Febby veranderen in die lelijke oude gedaante gelijkend op een oude vrouw, die veel weg had van een heks. Deze “heks” probeerde me met haar verschrikkelijk lelijk uiterlijk aan te kijken in mijn ogen. Ik weet niet wat haar bedoelingen waren, maar wat ik sowieso wist was dat ze geen enkel goede bedoelingen had. Ik keek haar dus niet in de ogen aan, want ik had geen zin om de redenen te weten waarom zij bezit genomen had van Febby’s lijf. Ook had Febby gezegd dat zij dit ook niet wilde weten, ze wilde alleen zo gauw mogelijk bevrijd worden en doorgaan met haar leven.
Mijn doel was gewoon gauw deze slechte entiteit verwijderen uit febby’s lijf.
Ik bleef gericht op mijn werk en deed de rituelen, wij gingen over tot het baden van deze twee mensen. Met veel tegenwerking van deze enititeiten is het uiteindelijk toch gelukt de cliënten te bevrijden van het kwade. Ik zag overduidelijk hoe er groen wit achtige flitsen uit hun lichamen schoten, wat erop wees dat deze entiteiten één voor één vertrokken uit dit gezin hun leven. Meteen nadat ik dit waargenomen had, stopte het per direct met onweren, de regen klaarde heel mooi op. Heel merkwaardig en tegelijkertijd ongelooflijk, maar het was echt alsof iemand daarboven in de hemel een kraan dicht gedraaid had. Ik heb dit enkele keren mee mogen maken en toch blijft dit me verbazen altijd wanneet ik het weer zie gebeuren.
Nadat de uitdrijving, reiniging en bescherming plaats gevonden hadden, mochten onze cliënten zich weer gaan drogen en aankleden. Met enkele aanwijzingen van ons, verlieten ze onze woning en daarna moesten ze nog 2 dagen komen bij ons. De volgende dag namen zij ook de kleine Sandra mee & wij hebben onze rituelen gedaan voor haar. Gelukkig waren de 2e en 3e dag veel rustiger dan de eerste. De zon scheen en zaken verliepen gesmeerd. Sandra begon weer te stralen en was weer een vrolijk klein meisje, ze zat niet aldoor meer te staren in de lucht alsof ze onder de drugs zat of in een andere wereld leefde.
Na ons werk afgerond te hebben al die dagen, mochten de mensen vertrekken. “Mocht er toch nog iets mis gaan en zal er weer wat vreemd gebeuren met jullie, laat het ons meteen weten” zeiden wij tegen ze.
U gelooft het of niet, tot de dag van vandaag hebben deze mensen niks slecht meer meegemaakt. Geen ruzies meer thuis, Febby zegt dat haar man de liefste is ooit, die heks ziet ze ook niet meer & haar dochter is ook helemaal in orde.
Lieve mensen, dit was het voor deze keer ....
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Paris Simson
————————
🔆GETEISTERD DOOR EEN WATERGEEST
🌺 DEEL 1 :
🌺 DEEL 2 :
🌼Thanks for reading.
Reactie plaatsen
Reacties