♈️ Ingezonden door: Älzìrå D Åñtømōï
⚜️IK ZIE DINGEN VOORAF⚜️ DEEL 1
————————
Goededag OST, dit is mijn eerste ervaring die ik met jullie zou willen delen. Ik ben een jongedame met een gave om doden te zien en met ze te communiceren. Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog niet met mijn aangeboren gave weet om te gaan.
Toen ik nog maar 10 jaar oud was, zag ik een meisje voorin van ons erf staan. Het was in de ochtend uren en ik was mijn tanden aan het poetsen. Het is zo dat wij op een erf wonen met 4 woningen en ons gezin woonde in een woning achter op het perceel. Ik vond het natuurlijk vreemd dat er daar een onbekend meisje voorin stond bij het eerste huis. Het meisje stond daar luid te huilen, ik riep nog tegen haar “ waarom huil je? Wat is er met je aan de hand? Kom hier bij mij, misschien kan ik je ergens mee helpen?!”. Ik spoelde even mijn gezicht af en knipperde met mijn ogen en binnen seconden was het meisje verdwenen.
Dit was toen ik tot de ontdekking kwam dat ik een gave had die speciaal is. Ik zal vandaag een ervaring delen die best emotioneel is voor mij.
Mijn verhaal heeft te maken met mijn nichtje die door criminelen doodgeschoten was te “Un The Run” ( servicestation ) in 2019 (dit geval is bekend bij velen) te Paramaribo.
Ik begin even helemaal vanaf het begin. Vier dagen voordat mijn nichtje overleden was, is ze bij me moeder gekomen. En haar laatste woorden waren: " Boii Ally er gaan veel mensen dood deze tijd ik wil me bekeren en naar de kerk gaan". Ik zei tegen haar “ ja je hebt gelijk boii”. We spraken nog over heel veel andere zaken.
( Bij ons is in de familie is het namelijk zo dat deels van ons christenen zijn en een deel van ons zich bezig houdt met cultuur). Ik heb een gave maar weet niet precies hoe ermee om te gaan. Voordat er iets gebeurd zie ik het van tevoren of droom ik het heel duidelijk. Deze gave heb ik van me moeder geërfd. Ik krijg visioenen van dingen die gaan gebeuren. En wanneer ik deze visioenen krijg weet ik meteen dat er iets ergs daarna gaat gebeuren. Zo werkt dat bij mij.
En nu gaan we door met dat van me nichtje. Me zoon was op Donderdag jarig, bijna iedereen die was gekomen had zwart aan. En dan maakte ik nog een opmerking van het lijkt alsof we hebben afgesproken dat we vandaag zwart gaan aandoen.
Iedereen begon luidop te lachen. Maar wat ik vreemd vond, is dat me nichtje alleen een andere kleur aan had, zij had lichte rose aan. Maar ik lette daar niet echt op, aangezien ik het te druk had en dacht “ach, is toch maar een feest en ieder trekt aan wat ze maar willen “
Het was een zaterdag toen ik droomde over een geweldig groot feest waar iedereen aan het dansen, lachen en plezier aan het maken was. Ik voelde me zo op me gemak, dat ik zelfs mee begon te dansen. Maar ik realiseerde me meteen dat ik met iets fouts bezig was. Want me moeder zei altijd dat als je droomt over een feest waarbij jij zelf ook aan het dansen bent, wil dat zeggen dat je spoedig iemand in de familie gaat verliezen.
En als je zelf niet meedanst is het gewoon iemand die je kent, die zal komen te overlijden. Ik ben wakker geworden en begon te bidden, want het was ook mijn eerste keer dat ik over een feest droomde en nog erbij zo een groot feest. En plotseling hoorde ik een stem die overduidelijk mij zei: "Je gaat iemand verliezen die jou erg dierbaar is, maar je moet niet te lang treuren want er zijn meerdere vervelende dingen die gaan gebeuren”.
Dus leden van OST, als je me hart kon voelen op dat moment he?! Ik ben de volgende tijd gelijk naar me moeder gestapt en het haar allemaal verteld.
Ze zei me nog “we blijven rustig en zien wat er gebeurd”. Ik dacht nog aan me zoon, want hij was met zijn vader meegegaan. Zondag 5 mei, de hele dag voelde ik me zo vervelend. Je weet wel, zo een gevoel alsof je je niet op je gemak voelt, maar je kan de vinger niet erop leggen wat er aan de hand is.
Ik besloot een beetje uit huis te gaan om mijn hoofd te ontstressen, ik had dat echt even nodig. Daarna ging ik weer naar huis. Daar overviel me broertje me met het tragische nieuws “ Allie, ze hebben Cadisha geschoten”. Toen wisten zij nog niet als ze dood was of niet. Men ging ervanuit dat ze gewoon gewond was en dat alles wel weer goed zou komen. Ik zei gelijk met zekerheid aan ze dat ze dood is “ ze leeft niet meer, zij is overleden!”. Door mijn gave wist ik dit meteen, ondanks ik het niet gezien had. Ik heb een ander nichtje ( die ook met ons ingewoond had en intussen verhuisd is ) gelijk gechat “ons zusje is er niet meer”. Terwijl nog niks bekend was eigenlijk!
Een ieder die me kent, Weet dat ik van grappen maken hou, maar zulke smakeloze grappen maak ik niet hoor. Mijn nichtje met die ik aan het chatten was over dit gebeuren, vroeg me vol ongeloof “Allie stop met je grappen mang, dit is niet grappig”. Ik zei tegen haar “nee hoor. Het is echt geen grap ze hebben haar dood geschoten. Ze leeft niet meer en je weet dat ik nooit een grap zou maken over zoiets”. Terwijl ik dit tegen haar zei kwam er tegelijkertijd een foto van het ongeval in mijn DM komen en ik stuurde het door voor haar.
OST leden, Het was helemaal niet makkelijk voor mij op dat moment. Ik schrijf dit gebeuren nu met tranen in me ogen. Ik mis haar nog elke dag geloof me.
En nu komt het: mijn nichtje is overleden en haar geest is nu op me neefje gekomen, zij nam bezit van zijn lichaam. Ze zei heel duidelijk dat die mannen die haar dit hebben aangedaan gaan boeten voor hun daden en ze gaan niet ver komen.
Normaliter wanneer ik deze dingen zag gebeuren, dat een geest een lichaam van een ander betreedt, wist ik niet wat het inhield en bij moest voorstellen, want ik heb geen weet van cultuur.
Dus toen mijn nichtje zo sprak via neefje, zei ik nog in me zelf “wauw dus dit alles bestaat werkelijk, het is echt aan het gebeuren”. Ik vroeg me af hoe mijn neefje zich voelde op dat moment toen de geest hem over genomen had.
Maar toen dit alles gebeurd was had ik ook een oom ( Paulus noem ik hem maar ) die niet aanwezig was bij de familie om deze zware periode mee te maken met ons. Hij is niet eens komen begraven, als ik namen ga noemen weten jullie over wie ik het hebt. Dus laat het maar liggen. Enkele dagen nadat mijn nichtje begraven was, kreeg mijn moeder plotseling een telefoontje. Zij kreeg te horen dat oom Paulus in het ziekenhuis lag, omdat hij een zware electrische schok gekregen had en zijn geheel lijf was verbrand. Gelukkig was hij nog in leven toen wij het telefoontje kregen.
Mensen, Dit alles vergt veel energie van mij om neer te pennen dus ik stuur dit alvast voor jullie om te lezen en de rest vertel ik in het volgende deel. Ik moet even bijkomen en me zelf herpakken. Want dit is een zware tijd geweest voor mij ....
🌺 VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 )
⭐️⭐️= Het verhaal is 70% herschreven door de OST beheerder Paris Simson
—————
🔆 IK ZIE DINGEN VOORAF
🌺 DEEL 1 :
🌺 DEEL 2 :
🌼Thanks for reading.
Reactie plaatsen
Reacties