✅ Ingezonden door: Berto B
———————
Dag iedereen van OST, Zo hier ben ik ook eindelijk met mijn verhaal over de anamoestraat en jozef israel straat. Dit wat ik vertellen zal is gebeurd in het jaar 1994 waar wij woonden op tourtonne 4.
Het begon zo ;
Mijn oudste broer zat opgesloten te politie post Geyersvlijt. Ik ben namelijk 2e kind van de familie dus moest ik mijn mama helpen om eten weg brengen naar politie post . Het was voor 3u in de middag, dus ik haaste mij op de fiets om op tijd aan te komen op plaats van bestemming, maar waar ik reed was er een javaanse begraafplaats. Ik zag een Lange man met een kleine jongen. A tjieng boi, a bing weri wang sjat’ broekoe, een pet op, zonder hemd, zonder slippers aan ( die Kleine jongen had een korte broek aan, een pet, zonder hemd etc)
En die lange man had helemaal wit aan, hij had geen voeten, hoe ik ook me best deed om die voeten te zien... ik zag ze niet. En dit was gewoon overdag gebeurd, langs de begraafplaats in de felle zon. Dit was niet in de avond uren.
Ik dacht toen “ mie mama, wat doet zo een kleine jongen op straat zonder slippers op dat hete asfalt. Dat moet zijn voeten branden”. Toen ik iets dichterbij kwam, stopten de 2 met lopen en keken me aan, ik dacht “ wat nu?”, maar toen namen zij ineens een sprint in het bos daar waar die begraafplaats was. Ik schrok natuurlijk, Ik reed nu gauw voorbij, met die gedachten nog eens om te keren en te kijken als ik ze nog zag . Ik dacht “hé pe a man go naga a pikin boi” ( waar is die man heengegaan met die kleine jongen? ).
Terwijl ik naar ze zocht, .....werd ik ineens met een enorme kracht geslingerd van mijn fiets, het ging allemaal zo snel dat ik nauwelijks kon beseffen wat me overkwam. Ik vloog een heel eindje vandaan vlakbij de Esso service station die daar vlakbij was en kwam onder een auto terecht. Gelukkig was de auto stil op dat moment, anders was het niet mooi met me afgelopen. Want de auto waaronder ik kwam was een draaiende auto, de motor stond aan... maar de meneer in die auto had het zien gebeuren hoe ik gesmeten werd van mijn fiets door iets onzichtbaar. Hij had meteen op zijn remmen getrapt van de schrik.
Nadat ik zo gevlogen was door de lucht, en met een vreselijke smak op het asfalt terecht gekomen was gedeeltelijk onder zijn auto, kwam die meneer gelijk uit zijn auto. Hij vroeg me als alles in orde was met mij.... dus heb ik hem verteld wat ik gezien had. Die meneer werd zelf ook bang, omdat hij alles had zien gebeuren, maar hij wist op dat moment nog niet hoe de vork in de steel zat. Toen hij mijn verhaal hoorde, keken we nog eens.....maar we zagen echt niemand op de weg. Meneer wilfred ( dat was die aardige meneer zijn naam) heeft me naar mijn huis gebracht, want ik had een paar schaafwonden opgelopen.
Thuis aangekomen, vertelde ik mijn ouders het hele verhaal en voelde me niet lang daarna vreselijk ziek. Zalig mijn oma maakte een “watra” ( kruiden bad ) van knoflook, zwa lanja ( citroen ) etc.....
Mijn oma heeft me gebaad, zij kreeg een “ wintie “ ( zij ging in trans ). En in haar wintie taal vertelde Oma me “ joe miti 2 takroe sani, sjat man en langa man maar, omdat joe sjie ding ....da ding free nak’ joe trowe”. ( je hebt twee entiteiten ontmoet, lange man & korte man, die niet verwacht hadden dat jij ze zou kunnen zien, daarom vlogen ze op jou af en sloegen ze je van die fiets ).
Ik moet eerlijk zeggen, Na die wasi voelde ik me echt stukken beter. Maar het vervelende was, dat ik daarna zo bang geworden was om weer te fietsen,..... want elke dag moest ik die zelfde straat rijden naar het politiepost. Gelukkig heb ik na deze vervelende ervaring nooit meer iets gezien of meegemaakt, want ik kreeg een tapoe ( culturele bescherming ) mee van wijlen mijn oma & die heeft tot nu toe zijn werk prima gedaan.
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Paris Simson. — in Amsterdam, the Netherlands.
Reactie plaatsen
Reacties