♓️ Ingezonden door: L.N
———————————
Beste mensen van OST, nu snel verder met het verhaal! Ik wens jullie heel veel lees plezier.
Armando hield me stevig vast.... vertel me toch wat je ziet zei hij...zijn stem klonk nu erg wanhopig!
Je hoeft niet bang te zijn we zijn hier samen in maak je niet druk. Ik werd wat rustiger en zei....ze hangt weer aan het touw en kan niet naar het licht er is iets mis gegaan! De geest verdween samen met de kou en alles werd weer rustig. Teleurgesteld verliet het tweetal de kamer. Wil je vanavond bij mij blijven vroeg Armando.... toen ik de angstige blik in zijn ogen zag twijfelde Ik geen moment en stemde toe de nacht bij hem door te brengen.
We aten wat en besloten vroeg naar bed te gaan.
Middernacht gebeurde het....ik werd wakker doordat ik een aanwezigheid naast mijn bed voelde.... langzaam deed ik mijn ogen open en zag de donkere man naast mijn bed staan. Hij wenkte mij om mee te lopen.... hij begeleide me naar de kamer van Oma Isabella. Ik was niet bang omdat hij naast mij stond en ik wist dat hij mij goed beschermde..... Toen ik de deur openende zag ik een hele groep geesten staan.... aan hun kleding kon je zien dat ze van de oude tijd afkomstig waren.
Ze keken me allemaal aan met een ijzige blik in hun ogen. Dit was tot nu toe de meest enge ervaring wat ik mee had gemaakt, ik heb nooit geweten of het besef gehad.... dat het mogelijk was dat er zich onder ons zoveel geesten begaven die op aarde rond hingen. De donkere man sprak me toe en zei...."dit zijn de familie leden van Oma Isabella, ze zijn hier gekomen om haar op te halen."
"Maar ze krijgen haar niet mee omdat er nog iets is wat opgelost moet worden". Ik keek de man vragend aan want zover ik wist had ik alles gedaan wat de geest mij vroeg..... De man verdween en even raakte ik in paniek... tot ik zijn stem in mijn hoofd hoorde. Hij gaf aan dat ik Armando moest vragen waar hij de spullen had verstopt!
Ik beloofde het in de ochtend te doen en alle geesten verdwenen. Onderweg terug naar de kamer kon ik mij gewoon niet voorstellen wat mij allemaal overkomen was. Wat mij wel erg blij maakte is dat ik nadat ik Oma Isabella geholpen had geen last meer zou hebben van geesten en mijn carriere als model dan kon gaan voortzetten. Ik hield Armando stevig vast en viel in slaap. De volgende ochtend werd ik wakker maar hij lag niet meer naast me.... onderzoekend keek ik rond in de kamer. Ik zag aan het voeteinde van het bed dat hij wat spulletjes voor mij klaar had laten leggen door zijn personeel.
Ik stond op om te kijken wat er allemaal lag.... een handoek badjas en tanden borstel en een tube tandpasta, verder een heerlijke Parfum een witte roos en badschuim! Ik moest lachen...ik vond het zo lief dat hij zoveel moeite voor mij had gedaan....ik stond op om mijn vader te bellen zodat hij wist dat alles ok was, ik wilde niet dat hij zich druk om mij maakte! En toen zag ik het....een mooie jurk hing aan de deur, ik had in mijn leven nooit zoiets moois gezien! Het prijs kaartje hing er nog aan en het was een hele dure jurk....ik voelde aan de stof en die was van zeer hoog kwaliteit.
Met open mond bewonderde Ik de jurk...ik belde snel mijn vader op ik kon niet wachten om de jurk te dragen,mijn mond viel nog wijder open toen ik onderweg naar de badkamer een doos met schoenen zag.... op de doos stond een briefje met " draag ons", ik moest lachen en openende de doos... aan Armando zijn smaak kon je gewoon zien dat hij in de modellen branche zat...hij wist precies wat een vrouw nodig had. Ik pastte de schoenen en ze zaten als gegoten. Na het douchen trok ik alle mooie spullen aan.... hij had er zelfs aan gedacht make up voor me klaar te leggen.
Ik nam plaats en begon me op te maken.
Mijn gedachten gingen alle kanten op....ik dacht eraan waarom mij dit allemaal moest overkomen, ik had altijd een duidelijk beeld van hoe ik mijn toekomst wilde hebben.... wat als ik dit allemaal oplos en ik blijf alsnog last hebben van geesten dacht ik angstig.
Ik voelde een lichte vorm van stress en begon mijn gedachten te verzetten. Terwijl ik mijn lipstick op mijn lippen smeerde dacht ik aan de grote zoete s- *taaf van Armando, hoe h- *ard en heerlijk het was.
Ik begon mezelf te be- *tasten... ik streelde over mijn dijen en begon met mijn C- *lit te spelen..... ik dacht aan Manuela en even leek het weer alsof ik haar sappen op mijn tong voelde, ik deed mijn been op tafel om overal beter bij te kunnen, en mijn vingers streelden stevig over mijn inmiddels drijfnatte C- *lit.
Ik dacht aan haar c- *lit op de mijne en kwam gigantisch klaar. Na het intieme moment met mezelf voelde ik me volledig ontladen.... snel pakte ik een nat doekje en veegde mezelf af. Ik keek nog even in de spiegel en besloot naar beneden te gaan.... door mijn ondeugende daad had het al lang genoeg mogen duren dacht ik met een lach.
Ik liep de eetkamer in en zag hem aan tafel zitten....hij was nog knapper dan ooit!
Gekleed in een skinny jeans instappers en een mooi shirt begroette hij mij met een charmante lach.
Hij stond op en hield mijn hand vast en zei....wat ben je toch oogverblindend mooi....de jurk zit als gegoten. Samen genoten we van een stevig ontbijt, na het ontbijt nodigde hij mij uit mee te komen naar het terrasje....het was een mooie zonnige dag en ik had er helemaal zin in.
Ik zocht een ingang om de boodschap door te geven het was immers hoog tijd daarvoor. Ik pakte zijn hand en vroeg voorzichtig waar hij de spullen had gezet, ik wilde hem niet laten merken dat ik zelf niet eens wist om watvoor spullen het ging. Zijn gezicht trok bleek weg en met een trillende stem vroeg hij “hoe weet je dat Nisia?”.
Direct verscheen oma Isabella, ik zag haar op afstand naar mij kijken. Ik schoof wat dichterbij en herhaalde nogmaals mijn vraag “..... ze.... ze zijn in de wijnkelder in de kast” zei Armando. Ik pakte zijn hoofd vast en streelde door zijn haar, ik keek hem aan en vroeg of hij mij erheen wilde brengen.
Met tranen in zijn ogen stemde hij toe en samen liepen we erheen.
Onderweg kreeg ik een onrustig gevoel...ik sprak mezelf moed in en deed mijn best mij op andere dingen te focussen.....ik wilde niet dat Armando merkte hoe nerveus ik werkelijk was. Bij aankomst in de wijnkelder nam ik even de tijd om rond te kijken. Het was best een grote kelder en er waren wijnsoorten van alle merken zoveel flessen wijn had ik nog nooit gezien. Armando liep richting de kast en pakte daar een koffer uit, hij zette het neer en voordat hij het open deed sloeg hij alle stof eraf!
Hij pakte de spullen uit de koffer en ik kreeg kippenvel over mijn hele lijf toen ik zag dat het de kleren waren waarin Isabella overleden was en het touw waar ze zich mee opgehangen had. Dat wist ik doordat ze altijd deze kleren aan had als ik haar zag. Isabella verscheen en wees naar een hoek van de wijnkelder waar ik een tafel zag met een doek waaronder iets verborgen zat.... voorzichtig liep ik ernaar toe en tilde de doek omhoog....ik zag dat er een zwart doosje onder lag.
Ik pakte het op en deed het open....er zat een ketting in gemaakt van Robijnen parels en diamanten het was zo mooi dat ik niet kon stoppen ernaar te kijken. Wat heb je daar vroeg Armando en pakte het doosje van me af. Ik kon duidelijk aan hem zien dat hij geschrokken was.... deze ketting was al eeuwen in de familie en tot nu toe had hij het alleen maar op foto's gezien.
Armando zei dat hij niet vaak in de wijnkelder was maar zich erover verbaasde dat dit hem niet eerder was opgevallen, hij keek me vragend aan en ik zei " misschien was het nog niet de tijd dat jij dit sierraad moest zien en hebben de geesten het voor jou en je personeel verborgen gehouden ". Armando knikte en bedankte mij voor deze verklaring.
We pakten de spullen en liepen de kelder uit..... de donkere man verscheen en zei tegen mij de spullen over te nemen van Armando....Ik vertelde het aan hem en zonder te twijfelen reikte hij mij de spullen aan. Ik ging zitten met de spullen op mijn schoot en voor ik het wist raakte ik in trance... ik weet niet of ik het zo mag zeggen, maar het leek gewoon alsof ik in een diepe coma was en in een andere wereld terecht kwam. Ik zag overal dwalende geesten.... ik vroeg me af waar ze heen gingen.
Verderop zag ik een groot veld met de mooiste bloemen die ik ooit gezien had. Deze wereld voelde zo rustig en vredig aan dat ik bijna erin wilde blijven.
Een mooie jonge vrouw wenkte me haar kant op te komen, ze had een betrouwbare uistraling waardoor ik besloot met haar mee te lopen. De bloemen veld verdween en ineens waren we in een groot bos...verderop zag ik een hutje staan en de vrouw liep wat sneller. Ineens verscheen de donkere man en pakte de vrouw vast..... en begon haar te wurgen! Ik schrok ervan haar ware gedaante te zien, ze kreeg kromme lange vingers en haar huid werd zwart en overal had ze bobbeltjes.
Haar voeten waren nu omgekeerd en haar enkels schoten naar voren. Ik deed enkele stappen achteruit de donkere man gooide haar in de lucht en ze verdween uit het niets.
Hij sprak me toe en zei: in deze wereld is er zowel goed als kwaad en daarom moet je naar mij luisteren en niet zomaar iets gaan volgen loop met mij mee zei hij streng. Het pad wat we bewandelen leek oneindig lang. En soms werd de donkere man aangevallen door rare enge wezens....hij vocht als een echte strijder en won het van de grootste en engste wezens die ons pad kruisden.
Ik hoorde een zware stem en de donkere man zei " hier scheiden tijdelijk onze wegen volg deze stem "... hoe dichterbij ik kwam hoe meer ik de stem begon te herkennen....Het was de stem van mijn opa van moeders kant hij was al jaren overleden! Ik zocht naar hem en zag hem zitten op een grote stoel.... kom tot mij mijn kind galmde hij. ....
Wat er verder gebeurde lezen jullie in DEEL 5 van Faya Nisia.
🌺 ik hoop dat jullie genoten hebben!
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
————————
Reactie plaatsen
Reacties