🟨 Ingezonden door: B.N
⚜️IK WIL GEEN VREEMDEN IN MIJN HUIS⚜️ DEEL 2
—————————
Dirk en ik hadden vaak telefonisch contact. Na 5 maanden kwam mijn zus Natasha bij me op visite, maar ze bleef niet erg lang. Ze was naar de zondag markt geweest en had wat groente en fruit voor me gekocht.
Twee dagen daarna besloot ik op visite te gaan bij haar omdat ze mij wilde spreken. Op een gegeven moment zei ze “ik ga je wat vertellen maar je moet niet bang worden. Dat huis waar je woont is niet goed”. Ik zei “ik weet het intussen al, de sfeer in die woning is echt heel vreemd. Ik voel mij aldoor bekeken“. Ze zei “je moet iemand zoeken om het te beroken”. Ik beloofde haar om er werk van te maken.
Na een tijdje torie gesproken te hebben, vertrok ik richting huis. Eenmaal thuis aangekomen zat er een enorme kikker voor mijn kamerdeur. Ik schrok natuurlijk, want ik moet echt niks van deze smerige beesten. Dan is het nog zacht uitgedrukt, ik heb echt een bloedhekel aan ze. Ik heb Creoline met zout op dat beest gegooid en heb hem midden op straat gesmeten. Ik vroeg me zelf af hoe dat beest in de woning gekomen was, aangezien het deze potdicht op slot was.
Na een week of twee kreeg ik een droom:
Ik zie een, voor mij onbekende, man en vrouw die sluipend probeerden mijn slaapkamer in te gaan. Ik kwam net van buiten, stond bij die deur in de woonkamer toen ik die twee ontdekte. Ik schreeuwde “sang oenoe e go doe ini mi kamra!?” (wat gaan jullie in mijn kamer doen?!). Hiervan schrokken ze heel erg en renden vliegensvlug naar de eerste kamer en deden gauw de deur dicht. Ik rende hun achterna en smeet de deur open van die slaapkamer waar ze zaten. Ik zag ze toen in het bed liggen alsof er niks aan de hand was. Ik gilde toen tegen ze “Hell noooo!!!! Jullie zijn geen mensen, jullie zijn al overleden en jullie wonen hier met mij in één huis?!!!! Hoe is dit mogelijk?!”
Ik werd toen ineens wakker. Die droom had me enorm beangstigd, maar ik wist niet wat ik ervan moest denken. Natuurlijk wist ik dat er iets niet pluis met de woning was, maar die boodschap kon ik niet uit de droom hale wat er nou precies gaande was ermee.
Ik kreeg na een paar dagen weer een droom en die zelfde vrouw van de vorige droom liet zich weer zien. Deze keer kwam zij met me praten en zei vroeg “sa joe e doe dja?” (wat doe jij hier?). Ik zei “joe boi joer a oso gi mi“ (die jongen van jou, heeft deze woning verhuurt voor me). Ze zei “mi no wani vreemde sma ini mi oso” (ik wil geen vreemden in mijn woning ). Ik zei “mi no kon’ foe tang langa dja ...mi abi mi djari mi no mang bouw ete daarom mi de dja voorlopig” (ik blijf hier tijdelijk, ik heb mijn perceel maar het lukt me nog niet te bouwen, daarom blijf ik hier nog even)
Ze zei “ooh?! maar mi taki mi no wani vreemde sma dja!” (ohh, maar zoals ik al duidelijk maakte net, ik wil geen vreemden in mijn woning hebben!). Toen zei ik geïrriteerd “ie dede kaba, no kon weri mi ede go set’ a tori nanga joe boi!“ (je bent al dood, maak mijn hoofd niet moe met je geklaag en ga dit met je zoon regelen!). Hierna werd ik wakker.
Weer een andere dag, ging ik wat eerder naar bed maar werd tegen 11:30PM wakker. Ik kon toen niet meer slapen. Ik slaap gebruikelijk altijd met een bijbel onder mijn kussen, met de bladzijden open geslagen. Na veel gedraai in mijn bed viel ik weer in slaap. Tegen half 3 in de ochtend schrok ik ineens wakker omdat ik gewurgd werd. Iets onzichtbaar was mij aan het wurgen, en de greep was verschrikkelijk heftig, ik kon nauwelijks ademen of slikken.
Ik heb gevochten voor mijn leven, begon te bidden in mezelf en heb moeite gemaakt om die bijbel te pakken. Na een paar minuten van vechten met dat onzichtbare ding, heb ik die bijbel kunnen pakken en op m’n borstkas gezet aan de kant waar mijn hart is. Ik kreeg ineens een onmenselijke kracht alsof god mij deze kracht gegeven heeft. Ik stond op van mijn bed en voelde nog steeds de onzichtbare hand rondom mijn nek. Maar gesterkt door god aan mijn zijde, greep ik met mijn beide handen de onzichtbare hand vast. Ik kon niks zien, maar voelde wel dat er een gedaante was.
Terwijl ik god zijn naam en gebed luid prevelend uitsprak, deed ik de slaapkamerdeur open en liep door de woning naar de voordeur en smeet de onzichtbare gedaante uit het huis.
Vraag mij niet hoe dit mogelijk was, maar ik heb dit precies zo gedaan zoals ik het nu vertel. Zoals ik al zei, was het god die mij de nodigde kracht en begeleiding gaf op dat moment. Ik kon dat ding niet zien, maar ik kon ‘hem’ wel voelen. Daarna sloeg ik de deur met een klap dicht, toen de entiteit buiten gezet was. Ondanks ik vrijwel altijd een bange schijtert ben, voelde ik mij op dit moment heel erg zelfverzekerd en niet bang. Ik weet naderhand niet hoe ik dit gedaan heb.
Ik ben daarna in slaap gevallen alsof er niks aan de hand was. God zijn aanwezigheid heeft mij gesterkt, want dit was een hele heftige belevenis. Later toen ik wakker werd was ik zelf verbaasd over mijn handelen. En nee, dit was geen droom!
Ik heb over deze gebeurtenissen niks gezegd, niet tegen Dirk en ook niet tegen Wendell. Op aandringen van mijn zus ben ik een luku gaan doen bij Culturele genezer, genaamd Josta. Deze dame zei dat die vrouw een sweri heeft gedaan voordat ze stierf en dat de zonen nooit moeite gedaan hebben om deze ‘hebi’ te verwijderen van de woning. Bovendien waren er nog kleding en spullen van de vrouw in de woning aanwezig, wat haar aanwezigheid alleen versterkte. Het was altijd een hele dominante vrouw geweest en ze wilde niemand in haar huis hebben, zelf nu daar ze niet meer in leven was.
Josta zei “efu joe wani, mi kan meki mi masra kon smoko a oso gi joe “ (*als je wil kan mijn man het huis voor je komen uitroken). Ik ging ermee akkoord dus kwam haar man een ‘smoko oso’ voor mij doen. Mensen, zomaar heb ik betaald om dit te laten doen, want de situatie werd alleen maar erger. Ik begon alleen meer vreemde dingen mee te maken in het huis. Ondertussen vlogen de maanden voorbij en voordat je denkt waren we zes maanden verder.
Dirk kwam weer naar Suriname en de dag van aankomst ben ik bij hem langsgeweest en daarna nog één keer. Ik heb natuurlijk normaal tegen hem gedaan en liet niks merken. Op den duur zei ik wel tegen hem via een whatsapp berichtje “ik ga mezelf de komende tijden even terugtrekken, omdat ik mijn eigen persoonlijke zaken heb waar ik me op wil focussen”. Natuurlijk heb ik het op een zo respectvol mogelijke manier gezegd, dat het geen vervelend gevoel bij hem op moest wekken. Maar hij heeft compleet niet gereageerd op mijn berichtje. Zelf niet eens een telefoontje, geheel niks.
Ik was nog woonachtig in de woning maar me zelf al voorgenomen om te verhuizen. In de tussentijd had ik een kennis en een neef op de hoogte gesteld van wat ik allemaal mee maakte. Beiden zeiden tegen me “betre tak joe froisi, no smoko a oso. Ding sma abi ding sani, libi ala sani so ..... teki joe pototo da joe gwe
(*verhuis liever uit de woning, berook de woning niet. Die mensen hebben hun dingen in het huis, laat alles precies zo. Neem je spullen en verhuis)
Helaas was het niet zo makkelijk voor mij, ik had nergens te gaan. Niemand had vrije ruimte dat ik tijdelijk bij ze in kon wonen dus was ik verplicht te blijven in de woning.
Een nacht liep mijn zoon naar de slaapkamer om iets te halen, maar ik zag hem geschrokken een ommekeer maken en terug lopen. In zijn gezicht zag ik de angst, ik vroeg hem wat er aan de hand was. In kindertaal zei hij “ik zag Obama daar in de slaapkamer!”. Obama was de bijnaam van een jongen die mijn zoon van de oppas kent. Mijn zoon was destijds nog jong dus kon niet echt goed praten, maar wel verstaanbaar genoeg. Zelf toen al wist hij dat iets niet klopte, en hij was ontzettend bang.
Ik was kwaad dat deze ‘dingen’ in ons huis ons bleven lastig vallen en begon uit te schelden en te bidden.
Hoe kon ‘obama’ ineens in ons huis zijn?! Dit kon nooit iets goed zijn, het was vast iets om mijn zoon te misleiden tot iets slecht. Of het wilde mijn zoon iets aandoen. Ik maakte me behoorlijk zorgen, wat als ik een keer sliep of bezig was en niet door zou hebben dat iets mijn kind iets aan wilde doen en ik dit niet door had?
Een dag zei me neef “ik zal je komen bezoeken”. ik zei oke. Mijn neef is iemand die geesten kan waarnemen. Hij kwam
Langs en nadat hij weg was zei hij me op de app “Titia, ik moet je iets zeggen maar beloof me dat je niet bang zal worden. Er stond een vrouw naar ons te kijken toen ik daar was .......en a sjie dati mi loekoe eng en mi sjie eng toch a tang”. (*ze zag dat ik haar aankeek en toch bleef ze, ze ging niet weg).
Toen zei hij “mi dat’ no e frede jere, a mag sabi tak’ mo sori eng. (* ik ben niet bang voor haar, ze mag weten dat ik haar zal laten zien wie ik ben).
Mijn neef besloot vaker langs te komen, om meer poolshoogte te krijgen van de situatie in ons huis. Omdat het maar erger begon te worden en wij steeds vaker vreemde dingen begonnen waar te nemen in de woning. Zo gaf mijn neef mij vaker advies en kneepjes wat ik allemaal kon doen, om mij te beschermen voor de tussentijd tot ik een andere woning gevonden zou hebben. In mijn huis had ik overal knoflook geplaatst in bijna alle hoekjes van de woning, op zijn advies. Op de deuren, aan de binnen en buitenzijde, waren er ook allemaal kruisjes getekend met ‘temre man’ krijt en houtskool.
De vreemde activiteiten in de woning bleven aanhouden. Al mijn elektrische apparatuur ging na elkaar kapot. Mijn televisie, mijn magnetron, mijn ventilator, mijn waterkoker. Ook mijn Airco in de slaapkamer besloot een dag niet aan te gaan .....zomaar ineens, ondanks het een nieuw apparaat was.
Een nacht, toen wij nog maar net in slaap gevallen waren, werd er plotseling heel hard op de slaapkamerdeur geslagen. Het klonk als iemand die enorm veel kracht had, van de schrik zaten mijn kinderen en ik meteen rechtop in ons bed. Dit ging een tijdje door dat ‘het ding’ bleef slaan op de deur en precies hoe het begon is het weer gestopt. Onnodig te zeggen dat ik niet durfde op te staan om te kijken wat of wie het was. Er is die nacht geen oog meer dicht gedaan natuurlijk.
S’ochtends bleek het huis nog precies zo afgesloten te zijn, niks was verplaatst, het huis was potdicht dus geen dief of rover was in de woning geweest. Het waren natuurlijk weer die ‘dingen’ van het huis die besloten hadden tekeer te gaan.
Weer een andere avond, lagen we in de kamer tv te kijken, wij allemaal waren nog wakker en ineens was het huis pikkedonker. Mijn dochter en ik stonden op van het bed en liepen naar het raam om naar buiten te kijken als het licht toevallig uitgevallen was bij ons in de omgeving. Maar wat bleek, de hele omgeving had normaal stroom. Wel vreemd dat alleen onze woning zonder elektriciteit zat. We keken alleen tv dus het kon ook niet dat er sprake was van overbelasting.
Ik liep naar de zekeringkast, en zag dat de breker naar beneden gedrukt was. Iets had dus bewust onze stroom toevoer afgesloten. Ik deed de breker naar boven en we hadden weer normaal elektriciteit.
Een ochtend kwam ik uit het bad met mijn zoontje. Ik liep naar mijn slaapkamer en zag voor mijn slaapkamerdeur opnieuw een enorm grote kikker zitten. Ik gilde zo luid, dat mijn dochter die nog lag te slapen wakker schrok. Die kikker sprong toen mijn slaapkamer binnen. Ik heb ‘hem’ vast geklemt aan die kleren kast met een dweil, smeet creoline en zout erop, tot hij dood ging. Heb hem vervolgens met een grote boog op de straat gegooid.
Op de zelfde wijze heb ik talloze grote kikkers dood gemaakt die op vreemde wijze het huis binnen kwamen. Nergens was er een gaatje of kiertje en toch kwamen deze verschrikkelijke beesten het huis binnen. En het waren geen kleintjes die via een klein kiertje binnen zouden kunnen komen, dit waren echt van die joekels en van abnormale grootte. Vaak als ik van het werk kwam, stonden er weer 6 tot 8 grote kikkers precies bij de voordeur op mij te wachten. Ik weet dat sommige buurten meer kikkers hebben dan anderen, maar de manier hoe dit huis kikkers had was echt opvallend en niet normaal.
Op een zaterdag ben ik naar het werk geweest om over te werken. Toen ik thuiskwam voelde mijn dochter zich niet goed, van het ene op andere moment had ze hevige koorts. Ik heb haar gebaad met blauwsel, melase en zout. Op advies van mijn neef had ik altijd bepaalde culturele middeltjes in huis, voor dit soort gevallen. En gelukkig heeft het in dit geval geholpen en mijn dochter voelde zich langzamerhand steeds beter.
Een dag zag mijn dochter de slaapkamer deur van één van de slaapkamers openstaan en ze trok hem dicht, kort daarna werd ze weer behoorlijk ziek. Dit was de slaapkamer waar ik over gedroomd had dat ik die twee mensen in gezien had. Ik heb mijn dochter opnieuw gebaad met de zelfde huismiddeltjes. Langzamerhand werd ze weer de oude. Maar ik kreeg daarna dromen dat mijn dochter me scheel aankeek, op een vreemde manier, en daarna deze betreffende kamer binnen ging. Ik schrok toen wakker, ik wist niet wat deze droom mij wilde vertellen maar het voelde gewoon verkeerd aan. Het was mij duidelijk dat er ‘dingen’ huisden in die kamer.
Mijn neef was intussen te weten gekomen via zijn cultureel onderzoek dat Dirk heel goed op hoogte was van wat er gaande was in het huis. Hij wist heel goed dat de woning verschrikkelijk spookte. Het was namelijk zo dat hij een drugsdealer was, en hij gebruikte de Jorka (geest) van zijn overleden moeder om zijn ‘zaken’ te doen, waardoor hij ongemerkt alles in het duister kon doen zonder ooit gearresteerd of betrapt te worden. Dirk was dus niet zo aardig als ik aanvankelijk gedacht had, hij was een gemene berekende vent die zijn eigen overleden moeder geen rust gunde en haar voor zijn karretje gespannen had, alleen om geld mee te verdienen.
Maar het probleem momenteel was dat die Jorka niet meer mee wilde werken, omdat ik nu met mijn kinderen in ‘haar’ woning verbleef. Ze weigerde de opdrachten uit te voeren die Dirk haar gaf. Ze was echt niet blij met ons en dat liet zij ook merken want mijn dochter werd constant ziek. Wij belanden vaker dan normaal bij de EHBO, voor steeds andere klachten, vaak ook abnormale hoge koorts. De artsen gaven haar medicatie maar niks bleek te helpen. Ze bleef overgeven en kon bijna geen voedsel binnen houden. Ze wilde daarom niet meer eten, omdat toch niks binnen bleef.
De dokter zei “als dit zo door blijft gaan zullen we haar moeten opnemen, dus kijk het nog even aan en laat het mij weten. Koop gatorade en laat haar dit drinken, het zou moeten helpen”.
Gelukkig had ik wat extra geld ontvangen van mijn werk, extraatje gehad van het werk dus dat geld zou ik opzij leggen om huur te betalen voor een ander huis. Ik was natuurlijk keihard op zoek naar een nieuwe woning, maar het lukte mij echt niet. Alle huurwoningen waren ziekelijk duur en de betaalbare waren binnen een wip en zucht weg.
Wat ik op een gegeven moment deed, op advies van m’n neef, was een paar dagen thuis slapen en een paar dagen bij mijn zus. Veel ruimte had ze niet, maar tussendoor even bij haar slapen kon nog net. Maar het hielp ons wel om af en toe even uit het spookhuis te zijn, mijn kinderen zag ik meteen opbloeien als we niet aanwezig waren in het ‘ons’ huis.
Mijn neef vertelde mij op een gegeven moment, dat hij last begon te krijgen van de Yorka van Dirk’s moeder. Bleek dat ‘zij’ vergezeld van twee andere Yorka’s geweest is om hem aan te vallen. Hij zei “a kon’ nanga 2 trawang fu kon val mi aan, dang tap’ wang afstand a be loekoe. Mi taigi eng, joe mi wani meki mi priti joe mars gi joe”.
(*die geest van die oude vrouw kwam met twee andere geesten op me af om mij aan te vallen, terwijl zij op afstand stond te kijken. Ik zei tegen haar, kom jij maar dichterbij dan kan ik je mars voor je aftakelen).
———
MENSEN IN HET VERHAAL:
Bernice ——> Oudere dame (Mijn vriendin) 70+ jr
Dirk ————> Kennis van Bernice sinds jongsaf
Wendell ——> Broer van Dirk die in NL woont
Mitchell ——> zoon van Dirk (19 jaar)
Natasha ——> Mijn zus
Chanice ——> mijn dochter chanice (14 jaar)
Jamal ———> mijn zoon
———
🌺VOOR VERVOLG:
(LEES DEEL 3)
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton
Reactie plaatsen
Reacties