⬛️ Ingezonden door: Armand Fräser
⚜️BAKRU'S KOPEN IN NICKERIE⚜️
----------------------
Geachte OST leden, in Nickerie hadden wij een zijstraat uitgekozen waar we regelmatig met vrienden konden voetballen in de middag uren na schooltijd. In die straat reden haast geen auto’s, en hoefden wij niet om de haverklap de wedstrijd te staken om een auto te laten passeren.
Op een middag stopte een auto pardoes midden op ons speelveld, en stapte een mannelijke passagier uit. Aan zijn spraak konden wij horen dat hij Guyanees was. Hij vroeg of we wisten waar Ba Fikkie woonde. In Nickerie stond Ba Fikkie bekend als iemand die zich bezig hield met occulte zaken (bonu tori), en om die reden werd hij niet alleen vermeden, maar ook gevreesd. Aanvankelijk hielden wij onze mond. De angst om op de vraag van de man antwoord te geven, kwam omdat een vriend van ons een jaar geleden was overleden, nadat hij Ba Fikkie had getreiterd. Ba Fikkie riep toen tegen hem: “Mi e gi yu eyti dei.” (vrij vertaald: “Ik geef je acht dagen.”); en exact na die acht dagen overleed onze vriend Frits op onverklaarbare wijze. We waren dus heel gereserveerd en eigenlijk een beetje bang om informatie over Ba Fikkie te delen met de Guyanese man. Toen hij beloofde ons te betalen voor die info, nam een tweetal van ons plaats op de achterbank van de auto, en brachten hem naar het adres waar Ba Fikkie woonde. Te voet keerden we onmiddellijk terug om verder te gaan met ons voetbalspel.
Een maand later zagen we de Guyanese man weer in Nickerie. Hij was nu in paniek en wederom opzoek naar Ba Fikkie. Die was inmiddels verhuisd naar Coronie om bij zijn moeder in te trekken. Zijn moeder, een hoog bejaard vrouwtje, had zijn hulp nodig in de huishouding en voor de dagelijkse zorg. Hij vroeg of we hem konden brengen naar Coronie, of dat we iemand kenden die daartoe bereid was.
Wat was nl. het geval. Hij had bij zijn eerste bezoek twee bakru’s gekocht bij Ba Fikkie (Bakru’ s worden altijd als paar verkocht); maar het bleken in zijn geval om twee mannetjes te gaan, waarvan één homo bleek te zijn en de andere straight. Daar kwam hij pas achter toen hij in Guyana was teruggekeerd. De Bakru die straight was verlekkerde zich dagelijks aan de vrouw van de Guyanese man, waarbij de beste man steeds van het bed werd gegooid. Daar op de vloer werd hij ook nog gepakt door de Bakru die homo was. Het was geen leven voor het echtpaar. Zijn vrouw die dagelijks klaagde over pijn in haar schede dreigde de relatie te beëindigen. Ze kon het gewoon niet meer aan. Ook hij was het zat dat de homo Bakru zijn seksuele lusten op hem botvierde. Hij vertelde dat afgezien van dit onderdeel hij verder niets te klagen had over de werkzaamheden die de Bakru’ s verrichtten; zijn gronden werden goed bewerkt, en op het financiële vlak liepen zijn zaken als een zonnetje.
We vonden een oudere broer van één van onze vrienden, Glenn genaamd, die bereid was de man naar Coronie te brengen, om bij Ba Fikkie de Bakru’s in te ruilen voor een echte paar (man en vrouw) en vervolgens terug te keren naar Guyana. Hij en zijn vrouw konden dan weer van elkaar genieten. Van Glenn hoorden wij hoe het zweet over zijn rug liep onderweg naar Coronie. Hij was nooit eerder zo bang geweest in de auto. De Bakru’ s gingen flink te keer in de kofferbak; het ging zo erg aan toe dat hij overwoog zijn Guyanese passagier met zijn bagage en al uit de auto te zetten.
In Coronie aangekomen, verontschuldigde Ba Fikkie zich voor het misverstand en kreeg de man een echte koppel mee. Toen ze weer aankwamen in Nickerie kregen wij wat geld toegestopt door Glenn op één voorwaarde dat we met niemand erover zouden praten. De Guyanees vertrok de dag daarop terug naar Guyana en sedertdien hebben wij niets meer van hem vernomen. Blijkbaar leefden hij en zijn vrouw alsook de Bakru koppel een voorspoedig en gelukkig leven.
⭐️= het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties