🟩 Ingezonden door: Inice Nicole Maabo
⚜️TOEN WAS ER INEENS ETEN⚜️
————————
OST leden, ik wil even enkele ervaringen met jullie delen. Ik heb een gave en geloof dat god of mijn beschermengelen mij bepaalde ‘beelden’ laten zien van dingen die nog moeten gebeuren.
Ik was 7jaar oud toen mijn moeder, mijn broer en ik niets te eten hadden. Mijn moeder had het ontzettend moeilijk om ons dagelijks te eten te geven. We zaten aan tafel met lege borden en kannen. In geloof dat we iets heerlijk aten. Mijn moeder had ons voorgehouden dat we moesten fantaseren wat wij wilden eten. ‘Denk aan iets lekkers, je favoriete gerecht’ zei ze. En voordat we waren begonnen met fantaseren daarover, gingen we in gebed. Met tranen in mijn moeders ogen begon ze te bidden. We dachten dat het een spelletje was.
We waren niet eens behoorlijk begonnen om uit die lege borden te eten, met andere woorden, wij deden alsof we aan het eten waren. En vrijwel meteen daarna ging mijn moeder haar huistelefoon over.
Twee ‘zusters’ belden mijn mams op en vroegen haar naar de kerk te komen, waar een man Gods woord profeteerde, dat er een verpleegster thuis zit met haar kinderen aan de groenhart straat no 8. Mijn moeder was al bekend bij deze betreffende kerk en daarom dat ze haar informatie al hadden. ‘Ik zou graag langs willen komen, maar heb er het geld gewoon niet voor om uit huis te gaan’ antwoordde ze. “Neem maar een taxi en kom naar ons toe” zeiden die dames.
Mijn mams deed zoals haar opgedragen was en ze ging naar de kerk toe. Daar kreeg ze een enveloppe met als inhoud een maand salaris, van die betreffende tijd. Daarnaast kreeg ze ook 2 boodschappen tassen vol met voedsel en benodigdheden, waardoor er voldoende te eten zou zijn voor ons. Mijn moeder kwam thuis en wij hadden plotseling van alles te eten. Het vreemde was dat wij precies te eten kregen wat wij gefantaseerd hadden. Dit is ook de reden waarom ik mijn verhaal nu met jullie deel, want tot in de puntjes klopte het voedsel voor ons allemaal. Bijzonder vreemd, maar wel zoals het werkelijk gegaan is.
Ik was 9 jaar toen ik een visioen kreeg, hoe mijn grootvader stierf. Hij lag in een langwerpige kast, zoals ik dat te zien kreeg. Naderhand gezien, was dit dus de vrieskist waarin hij gezet was. Ik kreeg altijd het idee en het gevoel alsof de here god daarboven mij deze visioenen liet zien. Ik was daarom al heel vroeg ervan bewust dat ik een gave had. Want ik kreeg op hele vreemde en onverwachte momenten ineens visioenen binnen van dingen die later ook gewoon werkelijkheid werden.
Maar goed, na mijn visioen gehad te hebben, werd ik wakker de volgende ochtend en zei meteen aan mijn grootmoeder ‘opa leeft niet meer, hij is naar de hemel gegaan’.
Mijn grootmoeder die op de hoogste was van mijn gave, barstte meteen in huilen uit. Het was namelijk zo dat mijn moeder en tante mijn grootvader naar de dokter gebracht hadden omdat hij zich niet lekker voelde in de nachtelijke uurtjes. Terwijl ik aan het slapen was, gebeurde dit dus en ik wist helemaal niks van het feit dat mijn moeder, haar zus en mijn opa vertrokken waren. Toen ze later thuis kwamen, vroeg mijn grootmoeder meteen zenuwachtig “en? Hoe is het afgelopen met hem?”. Zij kreeg toen het droevige nieuws te horen van mijn moeder dat mijn opa overleden is onderweg naar het ziekenhuis.
Ik wist dit natuurlijk al, omdat ik al de visioenen gehad heb dat hij niet meer op deze aarde was.
Dit hele gebeuren heeft me zo getroffen dat ik niet naar de begrafenis mocht. En ik moet eerlijk zeggen, ik weet tot de dag van vandaag niet waar hij begraven is.
Toen ik 13 jaar oud werd, mocht ik als vakantie jobber in het AZ ziekenhuis bij de technische dienst werken. En voor onderhoud moesten wij TL buizen verwisselen in het mortuarium. Ik zag toen voor het eerst in mijn leven die kasten, die vries lades .. waar ze die lijken in zetten, en toen kreeg ik meteen kippenvel over mijn geheel lijf. Want dit was het moment dat ik besefte dat ik in mijn visioen hier naartoe gekomen was. Die ruimte kwam me bekend voor, ik was hier al eerder geweest toen ik mijn opa zag liggen. Het moet via astrale projectie geweest zijn, dat ik uit mijn lichaam getreden was op dat moment.
Terwijl ik daar was, kreeg ik tegelijkertijd heel veel signalen door, ik kon heel veel voelen in één keer. Met de gave die ik heb, krijg je alle emoties en boodschappen door van de overledenen. Heel veel mensen die daar lagen, waren gestorven aan de gevolgen van AIDS. Ook andere ziekten hoor, maar wat ik heb onthouden was dat van de schrijnende AIDS gevallen op dat moment.
Ik schrok er wel van, want het is een ziekte waarover niemand praat. Het was een taboe, zelf nu in deze tijd is dat nog steeds zo. Hoeveel mensen met HIV en AIDS lopen er rond in Suriname, heb je ooit gezien dat ze hun verhaal openlijk vertellen? Nee, een ieder doet er heel erg geheimzinnig over. Vandaar dat deze informatie die ik spiritueel binnen kreeg mij even van slag maakte. Ik was ook nog maar een kind van 13 jaar en dit soort info is dan behoorlijk heftig. Maar goed, dit was even in het kort een beetje over mijn leven.
Mocht u mijn ervaringen boeiend vinden, laat dit weten in de commentjes. Ik zal dan misschien nog wat ervaringen met jullie delen.
⭐️⭐️= Het verhaal is 70% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties