STORY 693: LAAT HET VOOR MIJ OPEN

🟪 Ingezonden door: R.C

                   ⚜️LAAT HET VOOR MIJ OPEN⚜️
————————————

Goedemorgen OST familie, een hele korte waargebeurde ervaring die ik met jullie wil delen.

Mijn vader was werkzaam bij een bekend security bedrijf als beveiliger. Het was daar normaal om steeds andere posten te beveiligen, verschillende plekken en gebouwen dus. Op een gegeven moment kreeg hij een nieuwe plek, die voorlopig zou dienen als zijn vaste post. Het was een plek ergens op noord, ik zal de naam niet specifiek noemen. Want dalijk moet je niet horen dat ik mensen hun bedrijf kapot wil maken.

Nadat mijn vader vernomen had wat zijn nieuwe post zou zijn, ging hij volgende de dag netjes naar het werk. Hij was wel benieuwd naar de nieuwe plek. Daar aan gekomen ging hij in zijn wachthuisje. Hij zette zijn spullen binnen en ging toen even een verkenningsronde maken op het terrein.

Hij zag dat de achter poort wagenwijd open stond. Achter die poort was er bebossing, het was een leeg perceel. Hij liep naar de poort en deed zijn moeite om de poort dicht te krijgen. Aangezien de poort behoorlijk verroest was, is het geen gemakkelijk taak geweest die poort dicht te krijgen. Hij was echt een tijdje bezig om dit klusje te klaren, maar het is uiteindelijk wel gelukt. Daarna liep hij weer rustig naar zijn wachthuisje.

Om zichzelf een beetje bezig te houden luisterde hij naar muziek op zijn telefoon en het duurde niet lang of hij viel in een sluimer.

Hij schrok ineens wakker tegen middernacht. Hij kreeg vrijwel meteen een ongemakkelijk gevoel die hij niet verklaren kon. Het voelde vreemd koud en kil aan in de omgeving . Hij kreeg er kippenvel van over zijn geheel lijf. ‘Misschien is het gewoon een beetje koud en moet ik nog wennen aan de nieuwe plek’ dacht hij. Hij zocht er helemaal niks vreemd achter, dat was het laatste wat hij in gedachten had. Hij deed zijn gebruikelijke ronde op het terrein, maar alles zag er normaal uit en er was niks aan de hand.

Nadat hij klaar was met zijn shift, ging hij netjes naar huis. Maar toen hij de volgende dag weer aan het werk ging, ontdekte hij dat de verroeste poort opnieuw wagenwijd open stond. Niks vermoedend, deed hij de poort opnieuw dicht. Hij vroeg zichzelf wel af wie de poort open gedaan had. Er was trouwens niks te beleven achter die poort, enige wat je daar zag was heel veel bos en onkruid. Hij stond een beetje rond te kijken en ging daarna terug naar zijn wachthuisje.

Tegen de zelfde tijd in de nacht, kreeg hij weer precies zo een eng gevoel als de eerste dag. Opnieuw met kippenvel over zijn lichaam, hij begon het deze keer wat vreemd te vinden dat hetzelfde zich herhaalde.

Maar ook deze dag gebeurde er niks anders dan dit vreemd gevoel nadat hij wakker geschrokken was. Toen hij de dag erna weer ging werken, heeft hij zijn “zegje” (mofo taki) gedaan. “Luister hier, ik weet niet wat of wie hier aanwezig is of hier woont op dit terrein, maar ik kom hier niet met slechte bedoelingen en wil ook niemand lastig vallen. Ik kom slechts mijn dagelijks brood verdienen om mijn gezin te onderhouden. Val mij aub niet lastig, laat mij niks merken van jouw aanwezigheid” zei hij.

Mensen, jullie geloven het of niet, die dag had hij geen last van niets. Geen kil, vreemd en koud gevoel meer. Hij zat rustig muziek te beluisteren, het duurde niet eens lang en hij viel zoals gewoonlijk weer in slaap van de geruststellende klanken. En deze keer kreeg hij een 'schone' droom.

Hij droomde over een hele mooie donkerkleurige vrouw. Ze was niet gewoon mooi, maar bloedmooi. Echt een schoonheid waar elke man gek van zou worden. Ze had een pangi om zich gewikkeld, maar haar mooie vrouwelijke rondingen kwamen toch goed tot uiting. Ze hield een mand in haar handen met kleine visjes daarin. Die vrouw ging met een brede glimlach op haar gezicht naar mijn vader en groette hem beleefd. Hij groette haar terug.

Ze zei vervolgens “A baka poort, libi eng opo gi mi, na drape meh waka psa“ (*laat die achter poort maar voor mij open, want daar loop ik altijd langs). Nadat ze dit gezegd had, zette zij de mand op haar hoofd en liep heupwiegend verder richting de poort. Ze ging regelrecht het bos in via de open poort, tot mijn vader haar niet meer kon zien.

Hierna werd mijn vader wakker, hij vond zijn droom wel heel erg apart. Hij was ervan overtuigd dat deze 'vrouw' iets van de plek was. Ze had haar aanwezigheid sinds het begin al duidelijk gemaakt, alleen begreep mijn vader het eerst niet. Maar nu daar hij wist van haar bestaan, besloot hij respect te tonen en zich aan 'haar' regels te houden. Ze had trouwens niks gevraagd dat teveel was, die poort open laten staan was iets dat zijn werk ook niet zou hinderen. 

Verder heeft mijn vader geen last meer ondervonden. Hij liet die poort voortaan gewoon open. Hij heeft hieruit geleerd om respect te tonen aan de 'dingen' van de plek, dan vallen ze je ook niet lastig. 

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton.