STORY 681: NIKS STAAT MIJN GELUK NU IN DE WEG

🟨 Ingezonden door: P.E

         ⚜️NIKS STAAT MIJN GELUK NU IN DE WEG⚜️
——————————————————

Beste allen binnen OST, ik deelde al eerder een verhaal met jullie, story 679. En zoals beloofd zou ik jullie vertellen over die jaloerse klasgenoot van Saramacca.

Dit gebeurde toen ik nog op het IOL zat en mijn tweede jaar deed van de gekozen dagopleiding. Ik was goed met alle docenten en ook met bijna al de studenten. Dat dacht ik tenminste.

Ik had hier nog niet alle modules gehaald voor de LO akte. Ik volgde van een docent les, juf Sharda zal ik haar noemen voor dit verhaal. Ze was altijd lief tegen mij en ik kon merken dat ze mij mocht. Ik weet niet als het ermee te maken had dat ik een pientere leerling was die altijd alles snel begreep, dus kan daar geen uitsluitsel over geven. Ik zag wel dat ze niet zo blij was met de minder slimme leerlingen. Zag haar ook nooit aardig tegen de ‘dommere’ leerlingen doen.

Het viel me heel snel op dat ze een racist was, ze hield minder van leerlingen van een bepaald ras. Ondanks ze haar best deed dit niet te laten blijken, was aan alles van haar te merken dat ze niet zo gecharmeerd was van bepaalde studenten en van bepaalde juist heel erg. Maar goed, bij juf Sharda in de klas ontmoette ik een student genaamd Kamla. Deze Kamla was een donkerkleurige Hindoestaanse jongedame, lang, slank en een beetje 'boitie' (plattelands) van uiterlijk. Zij was zo een leerling die niet de slimste was, want ze had vrijwel alle modules verschrikkelijk veel keren opnieuw moeten doen.

Kamla kwam helemaal uit Saramacca met de schoolbus met nog een paar andere vriendinnen. En iedereen kende elkaar van de schoolbus. Zo is het meestal wanneer je uit een distrikt komt dat je bevriend raakt met elkaar. Ik moet eerlijk toegeven, ik had medelijden met haar omdat ze al van zover kwam en toch nog zulke slechte cijfers haalde. Dus waar ik kon hielp ik haar met bepaalde onderdelen, door haar extra uitleg te geven en mijn tijd te nemen met haar. 

Ik corrigeerde zelfs bepaalde opdrachten in haar schrift die we al behandeld hadden in de klas. Ze slaagde er altijd in alles fout over te nemen, dus maakte ik er een gewoonte van alles te corrigeren voor haar. Ze was me erg dankbaar. Zo dankbaar dat ze een dagje heel vroeg aan kwam wandelen met een roos die ze mij aanbood. "Dankjewel, voor jouw geduld en hulp, dit is voor jou" zei ze lachend, terwijl ze mij een pakketje in de handen duwde.

Ik wist toen niet dat het een roos was, omdat deze compleet gewikkeld was in krantenpapier en je kon op het eerste gezicht niet zien wat erin zat. Maar ze vertelde mij meteen bij geven van het pakketje dat ze een roos voor me gebracht had uit dankbaarheid.

Door de drukte van de dag, ben ik helemaal vergeten om het pakketje met de roos mee naar huis te nemen.

De volgende dag werd ik geconfronteerd met een hele kwade en vooral teleurgestelde Kamla, die het mij echt kwalijk nam dat ik haar roos niet meegenomen had naar mijn huis. Ik verontschuldigde mij en liet weten dat ik het zeker niet met opzet gedaan had. Met moeite kon ik haar tot bedaren brengen en uiteindelijk beloofde ze mij de daaropvolgende week een nieuwe roos te brengen. Ik vond dit geen probleem en zoals ze gezegd had, kwam ze weer aanwandelen met een roos. Opnieuw helemaal gewikkeld in krantenpapier, waardoor je die roos niet kon zien.

‘Wat lief zeg, dit kind doet echt haar best om haar dankbaarheid te tonen’ dacht ik nog. Het was wel mysterieus, want een roos wikkel je gebruikelijk toch niet in krantenpapier of is dat normaal? Zocht ik te veel erachter? Uiteindelijk ging ik ervan uit dat ze die roos gewoon zo ingepakt had om hem te beschermen. Ze moest trouwens een hele lange busrit nemen alvorens ze de opleiding bereikte, dus het was vast voor bescherming met alle krantenpapier zo om de roos gewikkeld.

Wel mensen, ik heb die roos naar huis gebracht en heb het meteen in water gezet. Ik was zo blij. Ik wilde het zelf stekken want er zaten takken bij, dus stekken zou wel lukken. Die roos zag er helemaal flauw uit, want zo een lange tijd gewikkeld blijven in krantenpapier in dit snikhete weer was echt niet slim. Maar ach, Kamla was niet de slimste en ze bedoelde het echt goed en dat waardeerde ik enorm. De bedoeling erachter en betekende veel voor me. Ik zette de halfdode roos in een vaas met water en vervolgde mijn dag.

Mensen, jullie geloven het of niet ……..

Meteen al de volgende dag bij het betreden van de klas, deed juf Sharda onaardig en gemeen tegen me. Ondanks ik niks fout gedaan had leek ze heel erg geïrriteerd van alles wat ik deed. Ik had al mijn opdrachten thuis afgemaakt zoals ik altijd deed en toch leek ze niet zo blij met me. Ze wilde ook niks van mij corrigeren, zoals ze gewend was bij mij te doen. Het leek alsof ze gewoon echt geen zin in me had, en mij niet geschreven kon zien.

Het gedrag van Juf Sharda tegenover mij was sindsdien heel erg vreemd. Ze leek haar best niet meer te doen wat mij aanging, alsof ze lui werd wat lesgeven aanging en hiervan baalde ik want ik wilde al mijn modules halen. Alsof dat niet erg genoeg was, kreeg ik ruzie met mijn beste vriendin die net als ik ook altijd hoge cijfers scoorde. Normaliter kreeg ik nooit ruzie met haar, maar nu ineens grote ruzie om één pietluttig iets. Ik weet niet meer waarover de ruzie ging, maar het was wel vreemd dat alles ineens mis begon te gaan. Ik had toen geen enkel idee waar het aan kon liggen.

Ik ben ergens bij een vrouw gegaan die culturu werk deed om een ‘luku’ te doen, omdat ik me een beetje zorgen maakte.

Nadat de luku gedaan was, zei die mevrouw tegen mij “gooi die roos weg, want dit is de reden van alle ellende die gaande is in jouw leven!”. Ik deed zoals mij geadviseerd was, want die roos was nu al bijna een week in die vaas met water en het was al helemaal verwelkt 🥀. Het moest al lang weggegooid worden maar vanwege drukte was ik er niet aan toe gekomen. Maar nu daar die luku vrouw het mij uitdrukkelijk zei om die roos weg te gooien, heb ik dat ook meteen gedaan.

In vertrouwde die luku vrouw meteen, want ze kon onmogelijk iets van een roos afweten die ik van een medestudent gehad heb en toch wist ze dat. Ik had er ook niks over gezegd, want ik wist zelf niet eens dat die roos het grote probleem was. Dit alles was een verrassing voor mij. Ik stelde niet teveel vragen aan die mevrouw, ze zei dat ik de roos weg moest doen dus dat heb ik gewoon gedaan. Ik gooide hem in de vuiltonnen langs de weg.

De volgende ochtend kwam Kamla naar me toe en vroeg me meteen op de man af “wat heb je met die roos gedaan?”. Ik schrok wel even van haar vraag. “Waarom die vraag? Het is gewoon thuis hoor” stamelde ik. ‘Hoe weet dit mens in hemelsnaam dat ik die roos niet meer heb?’ Dacht ik. Ze keek me een beetje aan alsof ze me niet vertrouwde. Dit was ook het moment dat ik echt begon te beseffen dat er iets goed mis was met die roos die ze voor me gebracht had.

Maar ik zei niks erover en hield me van de domme. Ondanks haar slechte bedoelingen deed ik nog gewoon aardig tegen haar.

Nu was het tijd om ons cijfer te halen. Kamla was weer lief naar mij toe en gaf me brasa’s. Ineens streelde ze mij aan mijn linkerschouder en gaf me veegjes over mijn beide schouders. Ik zag en rook niks, maar het voelde aan alsof ze iets smeerde aan mijn lichaam. Gezien het feit dat ik niks kon zien, dacht ik dat ik misschien teveel achter haar aanrakingen zocht. Heb me verder niet gefocust op haar vanwege de drukte van de dag.

Daarna pakte ik de bus, lijn 8 naar huis en onderweg plaagden een paar jongens mij. Ze zeiden gemene dingen tegen me dat ik er lelijk uit zag. Ik schrok me te pletter, nog nooit had iemand zoiets tegen me gezegd. Ik wist van me zelf ook dat ik er best wel mocht wezen en dat ik geen lelijk iemand was. Dat ik nu voor lelijk uitgescholden werd raakte wel een gevoelige snaar bij mij. Het deed me echt pijn. Waarom zou men me nu ineens van het ene op andere moment voor lelijk aanzien?

Ik ging de volgende dag opnieuw voor hulp bij die helderziende vrouw. Die dame zei tegen mij “het is de zelfde klasgenoot die voorheen al iets voor je gezet had, heeft opnieuw iets op jouw lichaam gezet om alleen tegenspoed en ellende te krijgen op jouw pad. Het is niet iemand die het met je meent dus blijf bij haar uit de buurt!”. Ik kreeg aanwijzingen van die luku vrouw wat ik moest doen als ik thuis aangekomen was, waaronder met blauwsel baden en nog enkele dingen.

Ik deed wat mij opgedragen was toen ik thuis aankwam. Ook met het blauwsel water ben ik gaan baden, vooral op mijn schouders spoelde ik met extra veel blauwsel. Ik moet eerlijk zeggen, daarna voelde ik me een stuk lichter dan voorheen. Alsof een hele grote last van mijn schouders af gevallen was.

De volgende ochtend kwam Kamla weer naar me toe, alsof ze meteen aanvoelde dat ik die demonische rommel van haar ‘weggehaald’ had van mijn lichaam. Ze deed ineens heel dramatisch alsof ik haar iets aangedaan had, alsof ze verdrietig was en verwachte dat ik haar ging troosten. Ik trapte niet erin en besloot ongemerkt uit haar buurt te blijven. Niks betreffende haar vertrouwde ik meer.

Kamla bleef verdrietig doen, ineens vertelde ze mij een verhaal over een andere vriendin van haar. “Je kent Samantha toch, die vriendin van me die op het VWO zit?! Ze woont ook op Saramacca bij mij in de buurt?!” Vroeg ze. Ik knikte en zei dat ik haar inderdaad kende. “Wel, ze is echt slim hoor. Maar die slimheid heeft ze niet van zichzelf, ze krijgt alleen hoge cijfers omdat ze altijd een speciaal smeersel op haar hoofddoek smeert en dit geeft haar bijzondere kennis”.

Ik vond het een vreemd verhaal dus vroeg ik haar waarom ze andere mensen hun privéleven en geheimen aan mij kwam vertellen. Ik vond dat niet zo netjes van haar.

De hele manier hoe Kamla het verhaal uit de doeken deed en hoe ze zo negatief sprak over Samantha, wilde zij dat ik afstand zou nemen van het meisje. Kamla leek ontzettend jaloers te zijn op Samantha haar ‘slimheid’ en dit was duidelijk te merken uit de dingen die ze zei over haar vriendin. Na dit voorval heb ik besloten gewoon een eind te maken aan de vriendschap tussen Kamla en ik.

Ik zei dit niet tegen haar maar voor me zelf zorgde ik ervoor afstand te nemen. Zodra ze met me kwam praten deed ik kort en had het zogenaamd altijd te druk. Op den duur bleef ze zelf weg en dat was precies wat ik wilde.

Ik merkte al gauw een verschil in mijn leven. Want sinds Kamla uit mijn leven was, ging alles ineens veel beter. Zelf juf Sharda begon plotseling weer poeslief tegen mij te doen en behandelde mij zoals voorheen. Ook mijn beste vriendin waarmee ik ineens ruzies kreeg, kwam zich verontschuldigen en alles was weer als vanouds. Ik besefte nu dat Kamla al die tijd mijn geluk zat te verstoren en tegen zat te houden met haar ‘hebie’s’, daarom kreeg ik alleen tegenslagen. Maar nu daar er geen contact meer was en ik mijn wasie gedaan had, kon niks mijn geluk meer in de weg staan.

Tot slot zou ik willen meegeven aan een ieder, wees voorzichtig met wie jij te vriend neemt. Let heel goed op wie het met je meent en wie niet, soms zijn het juist de mensen die de grootste glimlach hebben in jouw gezicht die jou het meest willen zien falen.

🌺Bedankt voor het lezen.

⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.