🟥 Ingezonden door: SBS
⚜️IK HEB GEEN KINDEREN⚜️
————————————
Goedemorgen iedereen van OST, ik heb een ervaring die ik wil delen met jullie. Ik hoop dat dit in de groep mag. Ik zou ook graag anoniem willen blijven dus aub mijn initialen alleen plaatsen.
Ik weet niet hoe ik deze ervaring onder woorden moet brengen en waar ik moet beginnen met vertellen, maar ik zal mijn uiterste best doen om jullie het te laten begrijpen wat er gaande is.
Voor dit verhaal zal ik me zelf Saritha noemen, ik ben een jongedame van hindoestaanse afkomst en ben mama van een schattig kindje. Mijn ouders zijn gescheiden sinds 2015. Ik woonde bij mijn vader, zo ook mijn jongere broers. Ik was blij dat ik bij de scheiding bij mijn vader kwam te wonen want mijn moeder was geen aardig iemand.
Tenminste naar mij toe was ze niet echt een fijn mens, ze zat mij aldoor te pesten en ik kreeg niet de indruk dat ze om mij gaf. Ze verzon aldoor leugens en liet het overkomen alsof ik dingen gedaan had, die helemaal niet zo waren. Ze maakte me aldoor zwart bij een ieder. Ik weet niet waarom ze zo een hekel aan mij had want voor mijn jongere broers was ze ontzettend lief en die konden niks fout doen in haar ogen. Ze gaf hun alle nodige liefde en die waren haar oogappels.
U kunt nu dus wel begrijpen waarom het voor mij een zegen was toen wij na de scheiding bij mijn vader kwamen te wonen. Ik hoefde dan niet meer geconfronteerd te worden met de dagelijkse pesterijen en leugens van mijn moeder. Het leven zonder mijn moeder was veel beter. Maar op mijn negentiende besloot ik uit huis te gaan en in te trekken met mijn partner Shayen. Ondertussen hield ik wel nog contact met mijn moeder, ik probeerde haar te vergeven voor al die lage handelingen die ze gepleegd had door de jaren heen. ‘Het blijft toch mijn moeder, hoe je het wil draaien of keren’ dacht ik.
Mijn moeder heeft intussen een andere man, ze is inmiddels al zes jaren met hem in een relatie.
Wij als kinderen hebben nooit een goede band met deze nieuwe man gehad. Sinds mijn moeder bij Shiva (zo zal ik hem noemen voor dit verhaal) introk, begon ze vaak ‘ziek’ te worden. Hiermee wil ik zeggen dat ze vaak in trans ging en bezeten werd door allerlei entiteiten. Ze werd vooral vaak ‘overgenomen’ door een mannelijke entiteit. Shiva bracht haar naar verschillende culturele dokters voor hulp, maar nergens konden ze haar helpen. Ze deden hun best maar het resulteerde nooit in een oplossing.
Er werd door al die culturele mensen gezegd dat mijn moeder bezeten was door teveel van die demonen of entiteiten, ik weet zelf niet wat voor ‘dingen’ allemaal in haar lijf zaten. Ik zal ze maar demonen noemen, want het zijn allemaal onreine entiteiten die daar helemaal niet horen.
Mijn moeder begon mijn vader de schuld te geven, ze zei dat ze last kreeg van deze ‘dingen’ sinds ze getrouwd was met mijn vader. Ik begreep er niks van, waarom zou ze zoiets zeggen?! Als het werkelijk zo was dat mijn vader met ‘hebies’ rond liep, waarom hadden wij als kinderen dan geen last ervan in onze woning? Ik woonde er trouwens met mijn kindje in de woning en heb nooit iets vervelend of raar meegemaakt rondom mijn vader. Geen van ons die er woonden hebben een vreemde ervaring gehad in de woning. Dus waarover had mijn moeder het nu?
Tot zover wij wisten, begon mijn moeder pas ‘last’ te krijgen sinds ze met Shiva een relatie begon. Toen ze met mijn vader woonde had ze nooit van die aanvallen waar ze ‘overgenomen’ werd door demonen. Als zoiets gebeurde zouden we het echt niet vergeten zijn.
Niet zo lang geleden was mijn moeder aan haar werk, toen ze ineens op de grond viel. Ze was toen helemaal in trans en was zichzelf niet meer. Haar collega’s schrokken zich een hoedje en wisten niet wat ze met de situatie aan moesten. Ze hebben haar op een taxi gezet en hebben haar naar huis gestuurd. Maar ze kwam niet thuis aan, dus begon een ieder mij te bellen om te vragen als ik misschien wist waar ze was. Ik was radeloos en begon een ieder te bellen die ik maar kon bedenken, maar nergens was ze te vinden.
Uiteindelijk belde ik haar baas, en daar bleek ze wel te zijn. Hij vertelde dat mijn moeder zichzelf niet was en dat ze er ook niet goed uit zag. Met andere woorden, ze was nog steeds in trans. Hij wist ook niet wat hij moest doen dus vroeg hij mij om haar op te gaan halen of iemand te sturen die dat kon doen. Ik begreep eigenlijk ook niet hoe ze ineens beland was bij haar baas. Maar dat deed er op dat moment ook niet toe, want dit hele gebeuren gaf me alleen maar stress.
Ik belde Channel, mijn moeder haar jongere zus, om haar op te gaan halen. Zij ging gauw richting de baas om mijn moeder daar op te halen en zelf bij aankomst verkeerde zij nog in een trans toestand. Mijn mams haar handen en lichaam voelden ijskoud aan, haar ogen draaiden steeds naar achteren en het leek alsof haar ogen compleet wit waren. Als Channel met haar probeerde te communiceren was ze extreem agressief en sprak met een vreemde stem en onbekend accent.
Shiva, was intussen ook al op de hoogte van de situatie met mijn moeder dus ging hij daarheen met zijn schoonzus. Die schoonzus ging mee omdat zij wilde proberen om mijn moeder te verlossen van datgene wat haar ‘bezeten’ had, maar dit lukte natuurlijk niet. Als het de culturele dokters niet gelukt was, waarom dacht deze schoonzus dat het haar wel zou lukken? Maar ach, een ieder was in shock van dit gebeuren dus ik snap wel dat ze wilden helpen.
Uiteindelijk na heel lang ‘bezeten’ geweest te zijn, is mijn moeder zichzelf later weer geworden. Ik belde mijn mams de volgende dag om te kijken hoe het met haar ging en ze kon zich niks herinneren van het gebeuren.
Enkele dagen verstreken …….
Mijn broertje Rajeev besloot mijn moeder op Eid (suikerfeest) te bellen, hij wilde weten als ze naar haar zus Channel zou gaan om dit te vieren. Maar mijn moeder reageerde ineens op hele vreemde toon en opnieuw met een hele rare stem/ accent “nee! Ik blijf hier en ga nergens, ik ben goed waar ik ben!”. Er werd toen opgehangen en vrijwel meteen kreeg hij een voice berichtje waar mijn moeder in zei “ik wil niks van jullie horen, ik heb geen kinderen!!! Bellen jullie mij niet elke keer, ik wil met rust gelaten worden! Ik weet niet wie jullie zijn!”.
Aan ‘haar’ stem te horen, die weer eens klonk alsof het een totaal ander mens was, wisten wij dat het niet mijn moeder was die eigenlijk aan het praten was. Ze was opnieuw in trans en dat ‘ding’ of die ‘dingen’ waren bezig te praten in die voice note.
Wij wisten verder niet wat wij moesten doen, en wij konden eigenlijk ook niks voor haar betekenen. Dus probeerden we de feiten te accepteren en haar met rust te laten. Elke keer als ze in trans ging kende ze ons niet en kon later niks ervan herinneren. Het werd te vermoeiend voor ons dus besloten wij als haar kinderen haar maar te blokkeren overal op social media. Wij hadden ons berust in het feit dat wij geen normale moeder hadden en haar niet konden helpen.
Rajeev, gaat vaker naar de stad vanwege school omdat hij daar moet zijn voor zijn praktijk. Hij vertelde dat hij mijn moeder toen tegen kwam en zij hem uitbundig riep toen hij omgeving Times Mall was. Hij zei dat hij niet reageerde op haar geroep aangezien ze beweerde geen kinderen te hebben. “Waarom roept ze me dan? Je hebt toch geen kinderen?! Dan hoef je me niet te roepen, jij kent me niet dan ken ik je je vanzelf ook niet” zei mijn broertje. Ik kon merken dat die voice hem echt geraakt had, vandaar zijn bittere reactie toen mijn moeder hem riep.
Rajeev hield er wel geen rekening mee dat onze moeder zichzelf niet is wanneer ze dit soort uitspraken doet. Maar om elke keer gepijnigd te worden met dit soort uitspraken van onze moeder, die teleurstelling kan een kind niet elke keer aan. Op een gegeven moment is men er gewoon klaar mee. Zo ook mijn broertje. Hij wilde niks meer van haar weten en ik had er alle begrip voor. Rajeev vertelde dat hij ook niet naar haar toe wilde, toen ze hem riep, omdat ze een vreemd rood lapje om haar schouder had. Hij vertrouwde dit niet en bleef daarom ook uit haar buurt, zijn gevoel gaf hem alarm signalen.
Niet zo lang geleden hoorden wij van mijn moeder haar jongere zus Channel, eigenlijk mijn tante, dat mijn moeder haar was gaan bezoeken.
Channel vertelde ons “jullie moeder is nu een compleet ander mens, ik herken haar nauwelijks terug. Ze is nu een inheemse, ze praat als eentje en kleed zich als eentje. Ze beweert nu zelf inheemse ouders te hebben. Ze drinkt kasiri, rookt de hele tijd een soort sigaar en praat vloeiend de inheemse taal. Ze had ook een rode lap op haar schouder, ik weet niet wat dat betekent maar het viel mij op. Haar man shiva was ook meegekomen, hij legde mij uit dat ze niet eens wist wie ik was, haar eigen zus kende ze niet meer. Aangezien ik haar zus ben wilde hij dat ik zag wat er gaande was met haar, dat ze niks meer wist en niemand kende. Ik was gewoon een vreemde voor haar, dus wilde hij mij de gelegenheid bieden opnieuw kennis met haar te maken. Het was zo vreemd want ze kende me echt niet”
Ik bleef natuurlijk met open mond luisteren naar wat mijn tante mij vertelde. Verder hoorde ik ook dat mijn moeder naar de auto liep en daar een kalebas en een fles Parbo bier uit haalde. Daarna schonk ze het bier in de kalebas en dronk het gulzig op. Hierna vertrokken ze, shiva hield het portier van de auto open voor mijn moeder en ze stapte in. Mijn tante zei dat ze wel kon zien dat haar man Shiva haar hielp met alles, want hij hield mijn moeders tas vast voor haar. En ook dat hij netjes het portier voor haar openmaakt als ze steeds in de auto moest, dan kwam het over alsof hij het accepteerde dat ze nu leeft met al die ‘dingen’ die leven in haar lijf. Alsof hij zich erbij neergelegd had.
Channel zei ook “shiva en zijn schoonzus vertelden mij dat ze gezien hebben dat er 6 of 7 entiteiten aanwezig zijn in het lijf van jullie moeder. In plaats van die dingen weg te halen, hebben ze besloten zich maar over te leveren aan die dingen en mee te werken met die dingen. Ik begrijp er niks van, maar denk ook dat ze niet kunnen om die dingen uit jouw moeder te halen. Denk niet dat ze die ervaring en weet hebben daarvoor om dit te doen”.
Dit is uiterst vreemd, ik begrijp het niet en zal het ook nooit begrijpen wat er speelt met mijn moeder. Ik heb het intussen geaccepteerd dat ik geen normale moeder heb. Ik hou op mijn eigen manier van haar, maar anderzijds denk ik dat het ook goed is dat ze niet in mijn leven is. Want de gemene pesterijen en leugens die ze altijd vertelde over mij, hebben me enorm diep geraakt en hebben me veel trauma’s bezorgd. Door haar heb ik een fucked up zelfbeeld over me zelf.
Anderzijds, als mens zijnde, blijft het toch aan mij knagen dat mijn moeder op zo een wijze gekweld wordt. Het is en blijft toch mijn moeder. Ik ben me er bewust van dat deze ‘dingen’ die in haar leven ook haar dood kunnen worden, want het zijn gewoon onreine entiteiten. Ze horen niet thuis in mijn moeders lichaam. En onbewust zit ik toch heel erg ermee in mijn maag. Ik wil me geen zorgen maken om mijn moeder en haar gewoon vergeten, maar ik kan het niet. Ik blijf aan haar denken en vraag me steeds af hoe ze het maakt.
Ik ben bang dat mijn moeder straks komt te overlijden en deze ‘takroe sanies’ dalijk voor ons achterlaat. Ik wil deze rommel van haar niet erfen, wil er niks mee te maken hebben. Ik heb door de jaren heen enkele kado’s en spulletjes gekregen van mijn moeder op mijn verjaardagen, maar durf niks van die kleding en sieraden te dragen, want ik ben bang dat ik straks ook bezeten zal raken. Ik ben gewoon heel bang, weet niet wat ik wel en niet kan vertrouwen tav mijn moeder, ben dus uiterst voorzichtig.
Dit is een ongoing story ….
Het probleem van mijn moeder is niet opgelost, en ik zit nog heel erg ermee zoals ik al heb laten blijken in mijn verhaal. Mijn moeder ziet vaak gedaantes en gewoon niemand kan haar verlossen waar ze geweest is.
Wij als kinderen kunnen niet veel voor onze moeder doen want haar man is ontzettend moeilijk en vervelend, hij laat dat niet toe. Wij hebben trouwens geen goede band met hem dus kunnen wij onze moeder niet ineens mee nemen voor een luku. Dat mag trouwens van het islam geloof ook niet om luku's te gaan doen.
Ik zou graag advies willen hebben van de leden.
- Hebben jullie enig idee wat mijn moeder scheelt?
- Hoe is het zover gekomen?
- Zal het door die man van haar komen?
- Waarom zou hij anders mee werken met die dingen die zitten in mijn moeder haar lijf?
- Of zie ik het verkeerd?
- Wie kan mijn moeder helpen?
- hoe kunnen wij als kids ons zelf beschermen?
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties