🟦 Ingezonden door: L.N
⚜️MIJN ROMY⚜️ DEEL 2
———————----------
Romy wilde vluchten maar Rodney keek haar zo diep bedroefd aan dat ze zich schuldig voelde. Ze keek om zich heen en alles in deze wereld leek zo echt.
Ze voelde haar hart kloppen, ze ademde ook, ze kon toch niet dood zijn...... maar leven deed ze ook niet het was allemaal zo verwarrend. Rodney nam haar mee, ze liepen door een pad met allemaal mooie bloemen aan wederzijdse kanten, aan het einde van het pad was een grote rivier. De zon brandde op haar huid, wat was het toch warm. “Heb je zin in wat verkoeling?” vroeg Rodney en voor je het wist had hij zijn kleren uit en poedelnaakt sprong hij in de rivier.
Droom ik of maak ik dit allemaal echt mee dacht Romy in zichzelf. “kom je nog of blijf je daar staan?” vroeg rodney. Romy trok haar jurk uit en liep twijfelachtig naar het water, langzaam zakte ze erin tot aan haar nek, wat was het water toch heerlijk. Rodney raakte haar aan en kustte haar over haar hele gezicht. Ze kon niet ontkennen dat het heerlijk aanvoelde om bij hem te zijn.
De dagen vlogen voorbij, ze had nog steeds geen flauw idee waar ze precies was. Ze wist niet als ze blij moest zijn of niet, belangrijk was wel dat ze met haar geliefde samen was. Het viel Romy op dat er nergens in deze wereld een spiegel of klok te bekennen was, ze had geen tijdsbesef.
Intussen maakten de familie en vrienden van Romy zich extreem zorgen, ze was nog steeds in coma. Tony zat elke dag aan haar bed, hij staarde haar aan en ondanks dat ze daar zo lag te slapen was ze zo mooi, hij keek haar aan en begon te bidden. Hij pakte de gouden ketting die ze van haar oma gekregen had en drukte die in haar handen, even leek het alsof Romy lichtjes bewoog.
“Kom terug bij ons Romy! Wij missen je zo, wie heeft jou dit aan gedaan? Wat is er met je gebeurd?” fluisterde hij.
Intussen kwam Sylvia binnen en naast haar liep Romy’s moeder. “hallo jongen, lukt het een beetje?! Ik ben zo blij dat jij en Sylvia er zo voor mijn dochter zijn. Ik waardeer dit zo erg !” Zei de moeder. “Ach, mevrouw we houden allemaal van Romy dus dit is alleen maar logisch dat we hier voor haar aanwezig zijn” zei Tony troostend. Sylvia riep Tony aan de kant en zei “luister, er is hier meer aan de hand, ik heb zo een rare droom gehad, en normaal geloof ik er niet in maar dit leek zo echt!”.
“Kom laten we even op de gang staan praten, want Romy’s moeder heeft het al moeilijk genoeg” fluisterde Tony. Samen liepen ze naar de gang van het ziekenhuis....
“Ik droomde dat Romy gevangen zat tussen twee werelden het klinkt raar, maar het kwam over alsof ze met één been in het hiernamaals en met de andere been in de menselijke wereld was” zei Sylvia. Tony keek geschrokken en begon te stotteren. “Wat is er? Waarom reageer je zo geschrokken en zenuwachtig?” Vroeg Sylvia. “Nou, ehmmm …. mijn tante is medium en ze zei ook zoiets tegen me. Dat Romi in een andere wereld vast zit, maar ik heb het niet serieus genomen en dacht dat mijn tante maar wat uit zat te kraaien. En boem! …. nu droom jij dit!”.
“Waarom heb je daarover gezwegen?”vroeg Sylvia boos. “Romy verkeerd dus in groot gevaar, of zijn we haar al kwijt? Wat moet ik hiervan denken? Ik heb geen verstand van dit soort zaken dus hoe verder nu?” Riep Sylvia gefrustreerd. “We gaan de club eigenaar op zoeken want daar is het allemaal begonnen. Ik weet anders niet wat we moeten doen” zei Tony vastbesloten.
Snel gingen ze naar de kamer om de moeder van Romy te melden dat ze weg moesten. Gaan jullie maar ik ben hier zei ze..... snel liepen ze naar de auto. Ze zochten het nummer van de club en belden meteen. Degene die de telefoon opnam hoorden het verhaal rustig aan, goed zei “ik ga meteen jullie telefoon nummer aan de eigenaar doorgeven en dan belt hij jullie terug. Tony en Sylvia gingen naar het huis van Romy om te kijken of ze nog iets konden vinden wat ze misschien enig idee kon geven van wat haar was overkomen. Ze waren daar trouwens kind aan huis en hadden de sleutels nog van toen ze daar logeerden bij haar. Maar helaas zonder resultaat.
Ze waren inmiddels al een aantal uur aan het wachten op het telefoontje van de club eigenaar. Tony werd ongeduldig en pakte de telefoon om te bellen, maar die ging zelf al over. Hij nam op en gelukkig was het de club eigenaar. Hij had het verhaal al gehoord en nodigde ze uit om het persoonlijk erover te hebben. Daar aangekomen werden ze vriendelijk ontvangen, de club eigenaar was een kort dik mannetje van in de 50 met een grote snor en pretoogjes.
Ik ben erg geschrokken van wat ik vernomen heb, ik zelf kom uit Italië en daar maken we ook het een en ander mee. Ik heb deze club pas 4 jaar in mijn bezit en in die 4 jaar is er nooit iets geks gebeurt. Maar uit nieuwsgierigheid, en ook om jullie te helpen, heb ik contact opgenomen met de vorige eigenaar. Het was moeilijk hem te vinden en daarom duurde het een poos alvorens ik terug belde. Maar ik denk dat wat ik jullie te vertellen heb jullie wellicht verder kan helpen.
“De vorige club eigenaar vertelde mij dat er jaren geleden in deze club een jonge man om het leven gekomen was. Deze jongeheer was een echte player, heb ik begrepen. Hij had een meisje op het oog en dat was de vrouw van een beruchte drugs dealer. Nadat hij de vrouw veroverd had met zijn charmes begon hij een relatie met haar. Kort daarna kwam die drugsdealer erachter en heeft die minnaar van zijn vrouw in de club doodgeschoten. Midden in zijn buik een fataal schot met de dood tot gevolg” zei de Club eigenaar.
De eigenaar wees naar de hoek van de club en zei “kijk, daar in die hoek moet het schietincident zich voltrokken hebben volgens de vorige eigenaar”. Sylvia voelde haar lijf koud worden toen ze dit hoorde, want dat was precies de donkere hoek waar zij Romy de eerste nacht zag staan. Dezelfde hoek waar Romy beweerde dat ze de geheimzinnige knappe man ontmoet had.
“De jongen was kort nadat hij beschoten was dood gebloed hier in de club. Zijn familieleden wilden rituelen komen uitvoeren om de ziel van de jongen weg te halen van deze plek. Die mensen beweerden dat als ze dat niet zouden doen de geest van de jongen hier voor altijd zou blijven hangen. Maar de vorige eigenaar weigerde die familie toestemming te geven dat soort van onzin te komen doen in zijn club. Hij noemde dat onzin en afgoderij, dus de rituelen zijn nooit gedaan” zei de huidige eigenaar van de club.
Sylvia geloofde het verhaal niet meteen en vroeg om bewijs, dus beloofde de huidige eigenaar zijn best te doen om de vorige eigenaar naar bewijzen te vragen. Uiteraard hadden deze mensen geen reden te liegen, maar Sylvia reageerde uit ontkenning van de feiten een beetje dom en vol ongeloof.
Het enige wat de vorige eigenaar mee stuurde aan bewijzen was een foto waar de jongen en de vrouw van de drugsdealer op stonden. Uit zijn tas haalde de club eigenaar een envelop , hij haalde de foto eruit en wees het aan Tony en Sylvia. Sylvia begon te hyperventileren en Tony kon geen woord uit brengen, het meisje op de foto leek als twee druppels water op Romy! De club eigenaar gaf ze wat water om bij te komen. Snel pakte Tony zijn telefoon en liet een foto van Romy zien, en meteen begreep de club eigenaar hun reactie.
Hij verzocht ze dit alles voor zichzelf te houden want het was immers geen goede reclame voor zijn club als dit gebeuren uit zou lekken. Mensen zouden bang zijn zich daar nog te vertonen. Ze beloofden de club eigenaar discreet te zijn bedankten hem en verlieten de club. “Tony, wat moeten we doen?” Vroeg Sylvia overstuur. “Enige rest ons nog om de familie van die overleden jongen op te gaan zoeken. Als ze bekend zijn met rituelen zoals de eigenaar zei, dan kunnen hun ons misschien van advies geven wat verder te doen. Wij weten nu tenminste iets meer en dat die jongen Rodney heet. En mijn gevoel zegt ook dat we een medium moeten raadplegen, maar waar vind je zo iemand?!!” zei Sylvia overstuur.
“Denk toch na, ik zei je daarnet nog dat ik een tante heb met een gave. Laten we nu even bij haar langs rijden“ zei Tony. Het was een lange rit en na anderhalf uur rijden kwamen ze aan bij Tony’s tante.
“Tante Maureen, u had me laatst iets gezegd, maar ik geloofde u toen niet. Maar nu heb ik uw hulp hard nodig want ik ben erachter gekomen dat wat u zei helemaal klopt” zei Tony. Tante Maureen nam ze mee naar het balkon en gaf ze wat koude markoesa sap te drinken. “Vertellen jullie mij alles vanaf het begin, dan zal ik kijken wat ik kan doen” zei tante.
Na alles verteld te hebben keken ze tante Maureen vragend aan, ze fronste even en vroeg “wat had romy aan op die bewuste avond?”. Tony die al een tijdje stiekem verliefd was op Romy wist het nog als de dag van vandaag. “Ze had een witte jurk aan en rode naaldhakken tante” zei hij.
“Nou die spullen heb ik als eerst nodig om in contact met haar geest te komen. Ik hoop niet dat die spullen al gewassen zijn want dat maakt alles alleen maar moeilijker. En daarnaast mis ik nog een belangrijk ding ...heb je alles verteld wat ze aan had?” vroeg tante. Tony dacht diep na en zag Romy voor zich, zoals ze die avond eruit zag ....even werd hij afgeleid door die heerlijke rondingen die hij voor zich zag. “Een ketting! Een dunne gouden ketting met een hangertje in de vorm van een kruis, die ze gehad heeft van haar oma!” Zei Sylvia ineens.
“Dat is het!” riep tante Maureen. “Breng me al deze spullen zo snel mogelijk, we hebben niet lang meer, anders is ze voor altijd weg, ze zal overlijden want de geest van die jongeheer heeft haar al veel te lang in zijn greep en denkt van haar te houden. Hij wil haar voor zichzelf hebben dus moet ik gauw ingrijpen” zei tante met een zorgwekkende uitdrukking op haar gezicht.
Tony en Sylvia reden terug naar huis. Het was al laat geworden om die zelfde met de spullen terug te rijden naar tante Maureen. Ze woonde per slot van rekening niet echt dichtbij. Maar zouden ervoor zorgen dat zij de volgende ochtend de kleding en gouden ketting kreeg van Romy.
Die avond sliepen ze in het huis van Romy, middernacht voelden ze een ijskoude wind. Sylvia was de eerste die wakker ervan werd. Ze liep naar Tony die aan de andere kant van de kamer lag. Zijn huid was bleek en zijn lippen waren licht paars van kleur. Je kon gewoon duidelijk zien dat hij de gure wint ook voelde. Rustig maakte ze hem wakker. “wat.... Wat is er?” Vroeg hij slaperig. “Voel je die kou niet Tony, het is hier vreselijk koud. Gewoon ijskoud!” Zei ze.
Tony stond op en gaf toe dat de temperatuur van het huis inderdaad extra koud was. Ze kropen wat dichter tegen elkaar aan, ineens hoorden ze een deur dicht vallen met een harde klap. Ze renden richting het geluid, maar alle deuren waren dicht ... Sylvia begon ineens te gillen. Ze wees in de hoek van de kamer en beiden zagen ze een gedaante staan, kijkend vanuit de hoek met een duivelse blik.
Verstijfd bleven ze staan, niemand durfde een woord uit te brengen..... De gedaante verdween en alles was weer rustig. Je voelde hoe de kamer weer warm werd, die nacht hebben Tony en Sylvia nauwelijks nog geslapen. Ze hadden alles verzameld wat tante Maureen gevraagd had en ze besloten te vertrekken zodra de zon op kwam. Ze haalden de gouden ketting heel vroeg op in het ziekenhuis, tijdens bezoekuur. Ze gaven Romy een kus op haar voorhoofd en vroegen haar sterk te zijn en te vechten voor haar leven.
Intussen deden ze er alles aan om aan het adres van de familie van rodney te komen. De club eigenaar had ze de foto mee gegeven en ze bekeken de foto aandachtig op zoek naar aanwijzingen. Ineens zag Tony een vriend van hem op de achtergrond staan! “Heeee, kijk eens! dat is Bas, wie weet kennen ze elkaar?!” zei hij opgelucht.
Bas stond niet al te ver van Rodney op de foto. Bas woonde gelukkig nog op hetzelfde adres, ze besloten hem meteen op te zoeken nadat ze de spullen hadden ingeleverd bij tante Maureen. “Eeeh Tony, wat doe je hier? Das alweer een tijd geleden” lachtte Bas. Ze omhelsden elkaar, en Sylvia maakte kennis met Bas. Het tweetal werd uitgenodigd naar binnen.
“Ken je deze jongen op de foto, Bas?” Vroeg Tony toen ze rustig zaten. “eeeh dit is echt een hele oude foto, hoe kom je eraan vroeg” vroeg Bas. “Dat doet er nu even niet toe” zei Tony ongeduldig. “het enige wat ik je kan zeggen is dat deze info van levensbelang is” voegde Tony er wel even aan toe.
“Ik ken hem wel, hij had een relatie met mijn zusje en met mijn nicht tegelijk, we waren eerst vrienden maar bij mij heeft hij het goed verziekt! Zijn mentaliteit is uiteindelijk zijn dood geworden” zei bas. Het was te merken dat het gebeuren Bas niet koud liet. “Wat vervelend voor je Bas, ik weet hoeveel je van je zusje houdt, maar alles is toch goed met haar gekomen?” Zei Tony. “Ach ja, is al lang geleden en mijn zusje is inmiddels gelukkig getrouwd” zei Bas. “weet je ook waar zijn familie woont?” vroeg Tony.
“Ik zocht hem altijd op bij zijn ouderlijk huis” zei Bas. Hij gaf het adres aan Tony. Bas wierp een speelse blik op Sylvia “ben jij mijn beloning voor al deze info?”. Sylvia lachte verlegen, het was Bas niet ontgaan dat ze hem al enige tijd aanstaarde. “Als alles voorbij is, gaan we misschien een keer wat drinken, bas” beloofde ze. Het tweetal reed in de middag tijdens bezoekuur opnieuw langs het ziekenhuis om te kijken hoe het met Romy ging en later op de dag zouden ze een bezoekje brengen aan de ouders van Rodney. Romy zag er vandaag wat slechter uit, Sylvia pakte haar hand vast en fluisterde haar weer in om te vechten met alle kracht wat ze in zich had. “Geef niet op, blijf vechten. Je bent een sterke meid en je kan het!”.
Tony keek haar aan en begon weer te bidden, zijn liefde voor haar was zo groot, en even moest hij huilen om het feit dat hij haar dat nooit duidelijk had gemaakt. Hij wist ook niet als hij ooit de kans zou krijgen zijn gevoelens kenbaar te maken.
Onderweg naar de ouders van Rodney was het stil in de auto. Sylvia en Tony waren beiden uitgeput want dit vervelende gebeuren was zeer enerverend. “Hoe gaan we alles vertellen en uitleggen?” vroeg Sylvia. “weet je, ik heb zelf geen idee hoe ik erover zal beginne, maar we zien wel als we daar aankomen zij. Het komt helemaal goed” zei hij.
Ze kwamen aan op de plek van bestemming. Het was een oud groot huis met een ouderwetse bel, eigenlijk zag het er best eng uit. Tony belde aan en een oud vrouwtje deed de deur open. “Kan ik jullie helpen?” vroeg ze vriendelijk.
Even voelde Tony de zenuwen door zijn lichaam stromen. “we komen hier om u iets te vragen over een ene rodney, dat moet uw zoon zijn als dat correct is?” Zei Tony. De vrouw keek geschrokken en zei snel “er valt niets te vragen over hem. Hij is al jaren dood!”. De vrouw wilde de deur dicht doen, maar Tony stopte snel zijn voet ertussen “mevrouw alstublieft, hoort u ons even aan. Het is een kwestie van leven en dood!”.
“Ik geef jullie 5 minuten, zeg het maar. Want mijn man is overleden uit verdriet om onze zoon, vrouwen waren zijn lust en leven en ook zijn dood helaas” zei de mevrouw bitter.
Ze namen plaats in de woonkamer en begonnen rustig alles te vertellen, de moeder van Rodney werd steeds emotioneler. “Ik heb altijd al gezegd dat de geest van rodney nooit vertrokken was, hij was zo snel dood dat het niet anders kan dan dat zijn geest niet naar het licht is… en kijk nu, ik had gewoon gelijk! We hebben meerdere malen de club eigenaar benaderd maar hij wilde gewoon niet mee werken. Die man geloofde gewoon niet in dit soort rituelen, volgens hem was het allemaal bijgeloof” zei de moeder.
De tranen rolden uit haar ogen, je kon gewoon zien dat de moeder van Rodney nooit over zijn dood was heen gekomen.
Ineens vielen alle lichten uit, het was helemaal donker in huis ze hoorden een hard gegil en meerdere schoten.... iedereen zocht dekking! En toen was het stil, het licht ging weer aan en de moeder van Rodney lag op de vloer, er kwam schuim uit haar mond. “Ze krijgt een hartaanval!!!”schreeuwde Sylvia. Tony begon haar te reanimeren en intussen belde Sylvia een ambulance! “Help haar Tony! help haar!!” schreeuwde Sylvia overstuur. “ik doe mijn best Sylvia, echt waar” zei hij.
Sylvia huilde en gilde, het was alsof ze in een nachtmerrie beland waren.
Of de moeder van rodney het overleefd lezen jullie in DEEL 3 van mijn Romy.
🌺 Ik hoop dat jullie genoten hebben...
⭐️⭐️= Het verhaal is 50% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
——————
Reactie plaatsen
Reacties