🟧 Ingezonden door: Pamela H Groenfelt
⚜️OMGEVING TOEKOMSTWEG: ONS HUURHUIS⚜️
————————————
Goedemorgen Yvanna, Pamela hier, ik had beloofd mijn spuku tori te sturen voor de OST leden.
Hier gaat mijn verhaal:
Ik was in de 4e maand van de zwangerschap van m’n oudste zoon toen wij naar een ander huurhuis verhuisden. Het huis stond in omgeving toekomst weg. Een wijk waar stafleden en Suralco arbeiders woonden. Een mooie ruime splitlevel met 6 ruime slaapkamers, mooie keuken, dubbel bad en toilet met ligbad. Het erf was vrijwel helemaal verhard met beton en er stonden sierlijke bloem bakken rondom het terrein.
Het huis vonden wij helemaal niet duur voor wat wij ervoor terug kregen. Wij huurden het huis en kochten de mooie imboedel over die er stond in de woning. In het begin was het rustig in de woning, maar niet lang daarna begon het te krioelen van de paranormale gebeurtenissen in het huis. Beetje bij beetje begonnen ons dingen op te vallen. Tijdens mijn zwangerschap dommelde ik soms in slaap op de sofa en een manspersoon zei eens fluisterend in mijn oor met een warme adem "opo go sribi".
Ik schrok wakker, want ik was alleen thuis en wist dit heel goed. Ik gehoorzaamde en maakte de tv uit en liep de trap op naar boven en ging naar bed.
Ik liet tijdens het baden, wanneer ik alleen thuis was, de badkamer deur van beneden open staan. Opeens voelde ik dat iemand mij vanuit de binnentrap aan het bekijken was. Het voelde zeer ongemakkelijk dus trok ik de deur maar dicht. Ik liet een ander keer mijn oranje kam op de wasbak buiten van de badkamer. Ik ging douchen en toen ik naar buiten kwam was de kam gewoon verdwenen. Ik zocht de hele woning en nergens was die kam te vinden.
Ik liet het toen maar zo, ondanks ik zeker wist dat er niemand thuis was die de kam genomen kon hebben. Later toen ik de keuken in liep om het eten te bereiden, lag die kam daar demonstratief neergelegd midden op de keuken vloer.
Als de vader vn mijn zoon samen met mij thuis was, vroeg hij me vaker als ik degene was die gelachen had in de kamer naast de woonkamer. En natuurlijk was ik het niet, want ik was op dat moment in de keuken. Wij hoorden vaker gelach en gebabbel in huis en wanneer je op onderzoek uitging om te kijken wie dat was, stopte het geluid meteen zodra ik in de buurt ervan kwam.
Mijn toenmalige echtgenoot ging nooit zonder mij naar boven, hij was echt bang. Je hoorde regelmatig een onzichtbaar persoon de binnen trap afkomen. Je hoorde ook iets, dat klonk alsof iemand op droge knieën, trede voor trede de trap af kwam. En dit gebeurde maar al te vaak, maar wij probeerden ons er niet aan te storen. Ik beviel na verloop van tijd van een flinke zoon. Hij werd met gedeeltelijk grijs haar geboren. Uiterst apart dus. Vanwege de activiteiten in huis hield ik hem altijd in mijn buurt, je wist tenslotte nooit wat er mis kon gaan. We hadden 2 baby bedjes. 1 boven en 1 in de woonkamer beneden.
Soms gilde mijn baby het ineens uit, hij begon te huilen alsof hij ergens van geschrokken was. Hij werd helemaal rood, vuistjes gebald en keek met grote ogen naar het plafond. Het was duidelijk dat hij iets zag wat wij niet konden zien.
Ik deed later ook de oppas in onze woning voor m’n schoonmoeder die 2 nakomertjes had. Zo was het eens zo een dag dat ik moest oppassen. Zij keken naar de tv en ik was in de keuken bezig met snackjes. Opeen hoorde ik lawaai en gegil. De gordijnroede met overgordijnen en vitrage waren wild aan het schudden. Ondanks er niemand te zien was die dat deed, ging die roede behoorlijk tekeer.
De jongetjes gilden en mijn baby huilde ook hysterisch. Ik pakte de 3 kleintjes gauw, pakte hun slippertjes en ging naar mijn buurvrouw een huis verder om op mijn toenmalige echtgenoot te wachten. We waren gewoon niet vrij en ook niet veilig meer in dat huis.
Weer een andere dag gebeurde er opnieuw iets heftigs. Er was een zwaar lederen bankstel boven. ‘iets’ onzichtbaar tilde dat het bankstel op en liet het met een luide smak op de houten vloer vallen. Het hele huis trilde hierdoor op zijn grondvesten. Het was duidelijk dat het ding of die dingen wilden dat wij hun aanwezigheid opmerkten. De voetstappen op de boven verdieping van een onzichtbaar wezen werd elke dag luider en duidelijker.
In onze logeer kamer maakte ik altijd een bed op, voor onverwachte gasten die wilden rusten. Mijn echtgenoot had altijd vrienden over de vloer, ze bleven vaak tot heel laat op visite, dus je wist maar nooit wie uiteindelijk zou slapen of gewoon tussendoor een dutje zou willen doen.
Een dag hadden wij weer visite en wij zaten met ons bezoek achter het huis. Ineens hoorden wij hoe het gras op het perceel achter die van ons, opzij werd gedrukt en er vervolgens ‘iets onzichtbaar’ gewoon precies langs ons de woning binnen liep. Je kon het overduidelijk voelen en horen dat er iets langs ons gelopen was. Het ging regelrecht de open deur binnen, en we hoorden hoe het ‘ding’ met hoorbare stappen de trap op liep in het huis.
De muziekformatie ‘Jong Sukru Sani’ had hun oefen plek niet ver van de woning, dus dat ‘ding’ had de woning even verlaten toen er kawina muziek begon te spelen. Ik weet niet wat het precies daar is gaan doen, want nadat ze gestopt waren met de muziek is het ‘ding’ terug naar de woning gekomen. Tenminste dat is de meest logische verklaring, want het kwam terug vanuit die richting en precies nadat er geen muziek meer was.
Sinds dit gebeuren geloofde een ieder ons, want voorheen hadden ze hun twijfels. Maar deze keer hebben ze het zelf mee kunnen maken.
Wij hebben deze nacht haastig onze kleren ingepakt en zijn naar onze ouders vertrokken. De dag erna had de buurman een ‘smoko patu’ gemaakt en deze middenin van de woning geplaatst. Daarna keerden wij terug naar de woning want onze hele inboedel stond er nog. Na de ‘smoko oso’ was het drie maanden heel stil in de woning. Er gebeurden geen vreemde dingen meer en het was echt een lust om er te wonen.
Maar zomaar ineens begon de paranormale activiteit opnieuw, wij hoorden weer iemand met die droge knieen lopen op de trap. We lieten een paé (javaanse oude man) halen die cultureel werk deed om ons te helpen. Maar al zijn gebeden, rituelen en tapu’s leken niet te helpen. Want de problemen bleven zich voordoen.
Een volle evangelie kerk kwam ons te hulp, maar ook dat hielp maar tijdelijk en daarna was het precies hetzelfde liedje. Die mensen van de kerk hadden heel wat raar hangende flesjes (in een kast in de garage) die in een kast hingen volledig opgeruimd. Volgens hun hoorden al die attributen daar niet thuis en kon dat de oorzaak zijn van de vreemde activiteit in de woning. Maar het heeft niks geholpen.
Integendeel hoorde ik mijn zoontje, die intussen ander half jaar oud was, spelen en praten tegen iemand in de woonkamer. Ik haalde hem direct uit de woonkamer en ik bracht hem met al z’n speelgoed bij mij in de keuken. Hij zag ook een man in de hoek van het voorterrein onder de olijfboom staan. Hij zei me vaker dat hij die man zag en als ik dan keek zag ik niemand staan. Terwijl hij me aanwees dat hij die man daar echt wel zag staan. Ook in huis zag hij die man, die ik niet kon zien.
Ik begreep later dat de vrouw des huizes, een waktiman voor haar man had gezet bij die woning, zodat zij vrij uit kon gaan wanneer ze dat maar wilde. Er waren ook bakrus in die woning, want mn zoontje speelde en sprak ook altijd met een kleine jongen.
De eigenaresse van de woning woonde in het buitenland, ze kwam af en toe op vakantie in Suriname, maar weigerde altijd het terrein te betreden. Ook al nodigde ik haar elke keer uit om naar binnen te komen, had ze altijd een smoesje klaar om niet verder te komen. Ze bleef netjes voor de poort. Dit bewees ook duidelijk dat zij wist wat er gaande was in haar woning.
Toen hij 2 jaar oud was verhuisden wij, want het was gewoon echt niet meer gezond voor ons om in zo een situatie te blijven. Op de nieuwe plek, de nieuwe woning hadden wij eindelijk rust gevonden. De sfeer en energie van die woning voelden duidelijk heel anders aan.
Dat was mijn verhaal in het kort. Een andere keer krijgt u een andere gebeurtenis van mij.
Groetjes Pamela
⭐️⭐️= het verhaal is 50% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties