🟩 Ingezonden door: G.N
⚜️HAAR FATALE FOUT⚜️ DEEL 1
————————
Dag iedereen van OST, dit verhaal gaat over mijn jongere zus Emma. Ik zal vertellen wat haar overkomen is, de reden waarom ik dit deel is omdat ik mensen wil laten weten wat ‘wisie’(zwarte magie) allemaal aan kan richten.
Demonen voeden zich met onze pijn, verdriet en ellende. Ze gebruiken de slechtheid en hebberigheid van mensen met een slecht innerlijk om anderen die wel een goed hart hebben te vernietigen.
Emma is mijn half zus, wij hebben de zelfde vader maar niet de zelfde moeder. Maar mijn moeder heeft altijd voor haar gezorgd alsof het haar eigen kind was, met veel zorg, aandacht en liefde. Emma stond altijd al bekend als een kind van God, ze was een trouwe kerkganger, zo is ze opgevoed in ons gezin. Wij hielden enorm veel van haar, ze was bij ons het zonnetje in huis. Er was niemand die niet van haar hield en ik als zus ben altijd trots op haar geweest.
Emma was pienter, ze kreeg allemaal mooie cijfers op school, ze studeerde zonder dat wij achter haar aan hoefden te zitten en ze had haar uiterlijk mee. Ze was echt een hele mooie meid, als ze op straat ging keken zowel mannen als vrouwen om als ze langs liep.
Ik ben zelf woonachtig in Parijs, maar ik heb altijd het financiële gedeelte van haar onderhoud op mij genomen. Ons contact was ook uitstekend ondanks ik in Europa woonde en zij in Suriname.
Op een mooie dag vertelde ze mij opgetogen dat ze een leuke man ontmoet had waar ze smoorverliefd op geworden was. Ik was erg blij voor haar dat ze de ware liefde gevonden had want dat verdiende ze gewoon. Het leven kon niet alleen bestaan uit studeren, dat kind had ook gewoon warmte van een metgezel nodig.
Het was allemaal goed en ze was gelukkig, het is altijd mooi als de here God een goede man op je pad stuurt dacht ik bij mezelf. Ik genoot keer op keer weer van een blije Emma aan de andere kant van de lijn! Wel klaagde mijn zusje vaak over een andere dame die het voorzien had op haar man!
Ik zei haar dan altijd “meid, wat van jou is, is van jou en als die heer echt van je houdt kan geen enkele vrouw hem van je afpakken! Ga in gebed en leg je problemen neer bij de heer, God heeft met ons allemaal een plan”.
Na het horen van deze woorden was Emma altijd weer rustig en verder spraken we dan over koetjes en kalfjes. Tegen eind 2012 nam Emma’s leven ineens een hele andere wending.
Emma belde me op en klaagde over jeuk aan haar geslachtsdeel, buikpijn en voor je het wist was de jeuk en pijn verspreid over haar hele lichaam! Ik adviseerde haar een bezoek aan de huisarts te brengen en dit deed ze ook. Ze kreeg medicatie van de arts. Maar kort daarna kreeg Emma ineens vaginale wratten en iets over haar hele huid wat op eczeem leek! Wederom ging ze op mijn verzoek naar de huisarts. Ze kreeg een verwijskaart naar een dermataloog! Die dacht meteen aan een geslachtsziekte, hij gaf haar allerlei medicijnen maar niets hielp! Het was dus geen geslachtsziekte en de dokter zelf begreep er niks van.
We probeerden van hulpmiddelen tot aan de recepten van allerlei artsen maar niets scheen te helpen. Emma werd alleen zieker en zieker!
De jaren vlogen voorbij en uiteindelijk had ik in 2015 de kans om naar Suriname te gaan. Ik belde Emma om haar te melden dat ik haar heel graag wilde zien, Emma die normaal dolgelukkig was als het om mij ging klonk niet enthousiast, sterker nog ze wekte de indruk dat ze me niet wilde zien. Ik heb haar tijdens mijn verblijf in Suriname ook niet kunnen lokaliseren, en niemand van ons gezin wist waar ze woonde. Het stoorde me heel erg dat ik zover gekomen was en mijn lieve zus niet kon zien.
Ondanks dat dit mij enorm pijn deed, heb ik mij berust in de situatie. Toevallig kreeg ik kort voor mijn vertrek het adres van Emma, dus besloot ik haar toch een bezoekje te brengen! Ik trok mijn stoute schoenen aan, ook al wilde ze mij niet zien. Ik stond al gauw met een groot kado voor de deur van mijn zusje.
Mensennnnn, bij binnenkomst kreeg ik de schrik van mijn leven, ik trof mijn zusje aan en ze leek niet meer op een mens maar letterlijk op een kikker! Van top tot teen leek haar huid, en haar uiterlijk op dat van een enorme kikker vol wratten. Ik raakte overstuur en kon mijn tranen niet bedwingen, samen huilden wij in de kamer, we spraken geen woord maar onze gezichten en tranen vertelden het hele verhaal! Ik durfde haar niet aan te raken en daar voelde ik me erg schuldig over!
Maar zoiets engs had ik nog nooit gezien, hoe kon het zijn dat mijn mooie zus zo onherkenbaar geworden was. Welke mysterieuze ziekte was dit nou? Vanwaar kwam dit ineens en waarom konden de artsen de oorzaak niet vinden? Ik kon niet langer bij haar blijven, mijn emoties liepen te hoog op, ik had moeite dit te verwerken en ik bleef niet te lang. Ik reed gauw weg, volledig overstuur gingen er heel veel nare en angstige gedachten door mijn hoofd! Hoe kan dit, waarom hebben ze me nooit gezegd hoe erg het was met mijn zusje, wat word er nog meer voor mij geheim gehouden?
Er was zoveel om over na te denken, ik was in shock. Ik wist dat mijn zus ziek was maar ik had zelf niet in mijn stoutste dromen zoiets verwacht.
De volgende dag ging ik terug….
Emma en ik hebben niet dezelfde moeder zoals ik al vertelde aan het begin. Gelukkig was haar moeder die dag terplaatse en kon ik haar spreken. Van haar moeder begreep ik dat iemand Emma op een wrede manier ‘bewiest’ (behekst) had! Ik heb totaal geen kennis van dit soort zaken en wist op dat moment even geen raad! Ik moest heel erg snel op zoek gaan naar een Bonuman of wisie man .... of een andere culturele genezer om hulp te zoeken voor mijn zusje.
Wij hebben verschillende culturele genezers gevonden, van verschillende religiën maar niks mocht baten. De ene luku na de andere, dag in en dag uit …. De ene wasie na de andere, maar het was elke keer weer gewoon hetzelfde resultaat, er kwam geen enkele vooruitgang en geen genezing. Duizenden gaf ik uit maar nergens konden ze haar genezen!
Iedereen van de familie zat met hun handen in het haar. We werden gestuurd van hot naar her. Mijn periode in Suriname was voorbij, ik moest terug naar huis en moest weer aan het werk. Ook al wilde ik blijven, het kon gewoon niet maar ik beloofde geld te sturen voor de verdere behandelingen van Emma. Er was een hatitiaan die erom bekend stond de meest hardnekkige demonen te kunnen verwijderen, zijn vraagprijs was 35000 srd, die hebben we ook netjes betaald maar helaas zonder resultaat!
Een andere ‘doe mang’ werkte voor haar en ze moest middernacht baden op een begraafplaats. Heeft ze dus ook gedaan, maar Emma werd alleen maar zieker en zieker! In 2017 werd de ellende nog erger mijn zusje begon constant te kwijlen en haar huid werd kurkdroog alsof het elk moment kon barsten! Emma verloor alle hoop en in Oktober 2017 moest ik na een zelfmoordpoging van mijn zusje met spoed naar Suriname!
Ze wilde met niemand praten, dat wilde ze alleen met mij. Iedereen smeekte me gauw daarheen te gaan. Halsoverkop vertrok ik met spoed naar Suriname om er voor haar te zijn.
Inmiddels had ik al duizenden euro’s uitgegeven aan genezers die niets bereikt hadden, ik was zelfs in kastgeld gegaan om de kosten te kunnen betalen. Ik heb natuurlijk geen geldboom waar ik geld van kon plukken. Ik had het behoorlijk zwaar om al deze kosten te kunnen dekken voor haar genezing in Suriname. Maar ik had het er wel voorover want ik wilde mijn zus weer gezond en blij hebben.
Op zanderij aangekomen pakte ik rechtstreeks een taxi naar mijn zusje! Daar aangekomen gaf mijn zusje aan dat ze het niet meer zag zitten en alleen maar dood wilde! Ik was heel erg gefrustreerd, en dacht “heb ik hiervoor zo mijn nek uitgestoken om nu dit aan te moeten horen! Was dit allemaal verloren geld geweest?! Ik heb zo gevochten voor je genezing en ik geef zelf niet op, want ik blijf maar betalen en betalen en jij wil nu ineens dood. Je wil opgeven?!”. Heel wat emoties stroomden nu door mijn lijf, woede frustratie en vooral onmacht!
Ik ben er heel kort gebleven in Suriname omdat ik op dat moment ook midden in een verhuizing zat, en mijn werk was erg moeilijk met vakantie dagen. Ik zou anders mijn baan kwijt raken. Voor mijn vertrek heb ik Emma wel op het hart gedrukt niet op te geven en dat ik haar zou blijven steunen tot we een oplossing gevonden hadden. Zij moest gewoon volhouden en geloof hebben. Ik weet dat het makkelijk gezegd was, maar ach…. Wat kon ik anders? Ik deed mijn uiterste best voor haar en dat moest ze echt weten. Ze gaf me haar woord niks geks meer te zullen doen.
Zelf toen ik weer in Europa zat, stopte mijn zoektocht naar allerlei culturele genezers niet. Als ik niet aan het werk zat, zat ik nachtenlang het internet af te speuren naar iemand die kon helpen. Zo kwam ik via via terecht op een facebook groep genaamd “original spuku tori”, die veel verhalen deelde over het paranormale leven, wisie, bonu, het occulte en het culturele. Ik begon de verhalen te lezen en nodigde mijn zusje uit om ook lid te worden. Ik las verhalen van allerlei mensen die van hun kwalen waren genezen! Er ging een wereld voor mij open, er was weer hoop. Ik besloot de beheerder een dm te sturen en te vragen of ze iemand kende die ons kon helpen.
Ze adviseerde mij mevrouw Anna, een Javaanse dame die hier in de groep vaker haar verhalen deelde over haar spiritueel/ cultureel werk. De beheerder gaf aan haar niet persoonlijk te kennen, maar naar aanleiding van haar verhalen/ ervaringen zou ze eventueel kunnen helpen. Er kwamen trouwens vaker verhalen binnen van mensen die wel hulp van mevrouw Anna gehad hebben dus de beheerder moedigde mij aan bij deze dame langs te gaan.
Helaas hebben we ook bij mevrouw Anna geen oplossing kunnen vinden, ondanks haar pittige prijzen. Wij waren terug bij af!
Ik bleef de verhalen lezen, het gehele jaar door in de hoop iemand te vinden die mijn zusje zou kunnen genezen. Ik begon de verhalen van ‘het byzonder kindje van de reus’ te lezen, mijn zusje en ik waren hieraan verslaaft en konden keer op keer niet wachten op de volgende deel! Ik probeerde onder de verhalen reacties te plaatsen om hulp te zoeken, en de lezers vonden mij volgens mij behoorlijk irritant, omdat ik onder haast elk verhaal een reactie plaatste en smeekte voor hulp. Ik was gewoon radeloos en wist geen raad meer.
Naderhand bekeken begrijp ik wel dat het ook vervelend geweest moest zijn voor mensen om dit te lezen, dat iemand dit onder elk verhaal deed om te vragen door welke culturele genezer ze geholpen zijn. In Suriname deelt men dit soort info niet graag, omdat ze bang zijn dat hun ‘inbere tori’ (geheimen) uit zullen lekken. Mijn zusje las mee en zei dan “laat het maar, misschien verdien ik ook geen hulp!”.
Ik heb mijn reacties daarna weer verwijderd, maar een dame nam het voor me op toen ik aangevallen werd door sommige lezers dat ik teveel wilde weten.
Iets voelde positief aan deze dame. Er was iets met deze dame en ik kreeg keer op keer een grote drang om haar te benaderen! Ik volgde mijn gevoel en stuurde haar een dm waar ze per direct op reageerde! Het was een hele zorgzame en lieve dame, het leek alsof we elkaar al jaren kende. Ze toonde heel veel begrip en leefde mee met mijn situatie, ik voelde me weer krachtig en gemotiveerd! Ze gaf me een nummer van iemand die ons kon helpen.
En ze beloofde mij verder te begeleiden, dit voelde als een grote steun in de rug! Ik belde het nummer maar kon degene niet meteen bereiken. Ik maakte me zorgen omdat ik die lieve dame ook beloofd had haar op de hoogte te houden van alles, ik besloot de moeder van Emma het nummer te geven zodat ze het verder kon regelen met die heer! Nadien heb ik niets meer van ze gehoord, mijn zusje die ik zo gesteund had heeft mij overal geblokt waar het maar kon!
Ik had heel veel verdriet hierover, maar ik vond het ook erg vreemd. Ik deed mijn uiterste best om in contact te komen met haar moeder en dat is na een tijdje ook gelukt. Ze waren naar de Luku van die heer geweest en door de uitkomst daarvan wilde mijn zusje zich per direct distantiëren van ons allemaal!
Ik vertel jullie uitgebreid over deze Luku in het volgende deel.
🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 )
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties