🟪 Ingezonden door: Anoniempje
⚜️IK WEIGERDE WEER TE SLAPEN⚜️
———————————
Goedemorgen OST leden, voordat ik met mijn verhaal begin, wil ik dat jullie allemaal WETEN dat ik niet probeer respectloos te zijn en dat ik niet probeer iemands cultuur, religie of traditionele overtuigingen niet te respecteren.
*TRIGGER WAARSCHUWING*
ONVERKLARBARE GEBEURTENISSEN DIE DE SCHRIJVER VAN DIT VERHAAL MEEMAAKT.
Vrijdag 19 april tussen 12.00 en 13.30 uur ging ik naar een uitvaartdienst van een van mijn klasgenoten, er worden geen namen genoemd omdat ik de familie niet wil minachten, noch heb ik het gevoel dat dit deel relevant is, omdat ik niet denk dat dit de oorzaak is van wat er in de nabije toekomst zal gebeuren.
Toen ik thuiskwam ging ik meteen douchen, want dat deed ik ook als ik ergens vandaan kwam, voordat ik besloot op bed te gaan liggen. Nadat ik gedoucht had pakte ik mijn telefoon en begon zinloos te scrollen en toen kreeg ik uit het niets een pijnlijke hoofdpijn bij dienst, ik voelde het lichtjes, maar nu werd het vertienvoudigd.
Na een tijdje viel ik in slaap en werd rond 17.00 uur wakker doordat mijn moeder schreeuwde dat ik mijn klusjes niet gedaan had, dus stond ik op en deed mijn huishoudelijke klusjes meteen terwijl ze me vertelde dat ze mijn telefoon zou wegnemen als het weer zou gebeuren. Ik ga niet tegen jullie liegen want nadat ik klaar was heb ik wat gegeten en ben op mijn laptop gegaan om een boekverslag af te maken terwijl ik naar wat documentaires luisterde.
Ik stopte rond 23.00 uur en toen klapte ik mijn laptop dicht en lag in bed, terwijl ik enkele ''ghosthunting'' filmpjes op youtube zat te bekijken. Om de een of andere reden was het erg warm in mijn kamer, ook al stond mijn ventilator op de hoogste stand en waren de shutters bovenaan open, ik viel rond 12:45 in slaap en mijn telefoon was ook bijna leeg, ongeveer 14%.
Toen werd ik rond 1 uur wakker en de lichten in mijn kamer waren uit... ik kon me niet eens herinneren dat ik ze uit had gezet, maar toen ik wakker werd lag ik op mijn rug in een half wakkere en half slapende toestand waarin ik mijn hoofd kon bewegen, maar niet de rest van mijn lichaam. Dat was toen ik een gejammer hoorde dat van de buitenkant van mijn kamer kwam alsof iemand huilde of zoiets... vervolgens voelde ik een paar handen op mijn hoofd en rondom mijn keel, die enorm hard samenknepen.
Ik sloot mijn ogen, maar het maakte niet uit want toen ik dat deed, leek het erop dat ‘alles’ wat bij mij in de kamer was ervoor zorgde dat ik mijn ogen open hield. Ik worstelde urenlang, maar het duurde waarschijnlijk twee minuten voordat dit ‘ding’ mij losliet. Ik bad in mijn hoofd, want ik kon mijn mond niet opendoen.
Toen ik weer kon bewegen, sprong ik op en droeg ik onmiddellijk een T-shirt, terwijl ik in een bh en ondergoed sliep en om de een of andere reden viel ik binnen een paar minuten in slaap, wat raar is, want wanneer deze dingen mij overkomen, val ik nooit in slaap, ik blijf gewoon wakker en doe Niets. Na een paar minuten werd ik weer wakker in die zelfde soort van trans toestand van half in slaap en een half wakker zijn, en deze keer was alles 10 keer erger.
De paar handen die op mijn hoofd drukten en rondom mijn keel en nek drukten mij heftiger dan voorheen. En deze keer was er een vrouwenstem die bleef zeggen “je bent van mij”, “je bent van mij, alleen van mij”. Ik was angstig, toch probeerde ik de Ayatul Khursi te bidden, maar het was alsof ik alle woorden door elkaar haalde, ik weet niet wat er met mij gebeurde op dat moment. Alles wat uit mijn mond kwam, sloeg nergens op. Het klonk als een gebrabbel en was totaal verkeerd.
Vervolgens voelde ik dat er iets tussen mijn benen zat en er ook aan mijn benen getrokken werden. Dit gebeurde los van elkaar. In mijn hoofd was ik opnieuw aan het bidden en ik probeerde mijn telefoon te pakken, maar dit lukte niet omdat ik niet kon bewegen, en mijn gedachten waren troebel, maar ik kon om de één of andere reden na ongeveer een minuut een heel klein beetje bewegen.
Één van mijn handen, de rechter, begon op de een of andere manier wat ‘los’ te komen, ik kon het lichtelijk bewegen. Ik kon het verplaatsen zodat ik mijn telefoon kon gebruiken die op de een of andere manier nog aan stond. Ik weet niet hoe, maar ik kon Ayatul Kursi schrijven in de YouTube-zoekknop en op play drukken voordat mijn hand weer slap werd. Na een tijdje schalden de verzen uit de Koran.
De kamer en het gevoel van ‘iets’ tussen mijn benen verdween ook meteen. Maar het gezang van de vrouw was er nog steeds, samen met de sjeik die aan het reciteren was in het YouTube-filmpje begon ik te reciteren in mijn hoofd Allahu laaa ilaaha illaa huwal haiyul qai-yoom
laa taakhuzuhoo sinatunw wa laa nawm; lahoo maa fissamaawaati wa maa fil ard
man zallazee yashfa’u indahooo illaa be iznih
ya’lamu maa baina aideehim wa maa khalfahum
wa laa yuheetoona beshai ‘immin ‘ilmihee illa be maa shaaaa
wasi’a kursiyyuhus samaa waati wal arda wa la ya’ooduho hifzuhumaa
wa huwal aliyyul ‘azeem
(dit zijn de verzen van de ayatul khursi)
En zo kon ik de tweede keer weer ‘vrijkomen’, na dit gebeuren ging ik niet opnieuw slapen. Ik was ontzettend moe, maar ook bang en weigerde weer te gaan slapen.
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties