STORY 591: DE VLOEK VAN EEN MOEDER - DEEL 4

🟧 Ingezonden door: NAINA

              ⚜️DE VLOEK VAN EEN MOEDER⚜️ DEEL 4
—————————

Melissa kwam stipt op tijd. Ze stelde zich nogmaals voor en ik nodigde haar uit om op het balkon te komen zitten. Ze zag er heel zenuwachtig uit en ik besloot gewoon te wachten tot zij zelf over hetgeen zou beginnen waarvoor ze gekomen was.

In de tussentijd bracht ik drinken en wij spraken over ditjes en datjes. Ik observeerde haar zo een beetje en dacht bij mezelf:” zij lijkt niets op Vani. Ze is juist helemaal het tegenover gestelde van Vani”. Uit het niets zei ze ineens:” Azem ligt in het ziekenhuis, hij heeft geprobeerd om zelfmoord te plegen”.

Ik sprong op van mijn stoel en gilde: ” wattt??” Ze zei:” schrik niet, alles is nu normaal”. Ik werd een beetje hysterisch, ik dacht nu helemaal aan de ellendige tijd die Vani had meegemaakt in het ziekenhuis. Ik zei:’ hoezo bedoel je dat alles normaal is. Wat is er gebeurd, wat heeft hij ingenomen?”, en ze zei:” gramoxone”. Mijn ogen werden groot. Ik zei:” en je zegt dat alles normaal is???” Ze zei:” luister even dan vertel ik je vanaf het begin wat er aan de hand is. Ik zei :”ok”.

Melissa zei “ ik ken Azem nu al een hele poos. Wij zijn samen aan onze opleiding begonnen. Hij is echt een uitblinker, en hij viel echt op in alles wat hij deed. Ik was meteen verliefd op hem en zocht alle mogelijke manieren om met hem te praten. Hij was altijd aardig en al spoedig werden wij vrienden. Hij leek wel erg gestrest wanneer hij soms sprak en ik vroeg hem altijd wat er aan de hand was. Hij zei elke keer niets, maak je niet druk. Het gaat over. Maar hij bleef door stressen. Soms zag hij er echt verdrietig en verslagen uit en ik probeerde alles op alles te doen zodat hij me zou vertellen wat er aan de hand was. Uiteindelijk vertelde hij mij toch. Hij had een relatie met een dame en zijn moeder was niet eens ermee. Ik zag het niet als iets ergs en zei het ook tegen hem, hij zei het is wel erg. Ik wil met haar trouwen, maar mijn moeder is er absoluut tegen. Ze wilt haar niet in huis, niet als schoondochter, ik mag helemaal geen contact met haar hebben. Hij zei dat hij voorlopig niet kon werken vanwege het weinige tijd wat hij over had na de opleiding, en zo was hij dus volledig afhankelijk van zijn moeder. Ik vroeg of hij met zijn vader erover gesproken had, en hij zei dat zijn vader niet bemoeit met hem. En zijn moeder is de enige die hij heeft. Zij heeft gezegd als hij voor Vani kiest, dan is zijn moeder dood voor hem. En hij wist niet wat hij moest doen. Ik had erg veel medelijden met hem en probeerde hem op alle manieren te troosten. Na school bleef ik met hem in de auto zitten en praten. En zo brachten we heel veel tijd met elkaar door. Hij had me ook een paar keer gekust. Ik liet het toe omdat ik wist dat hij streste, hij was verdrietig en ik voelde nu meer voor hem dan voorheen. Ik wist wel dat hij nog met Vani was, maar ik zag dat het steeds slechter ging. Op den duur zei Azem dat hij het uitgemaakt had met Vani. Hij leek wat opgeluchter, minder gestrest nu en lachte wat meer. Mijn dag kon natuurlijk niet meer stuk. Ik was super blij dat het uit was, want nu maakte ik kans. Alhoewel hij niet meer streste bleef hij naschool toch nog tijd met mij doorbrengen, en wij hadden een leuke periode samen tot Vani zelfmoord pleegde. Azem was nu weer zo gestrest en verdrietig en nu sloot hij zich helemaal af van mij, hij zat erg ermee en voelde zich echt schuldig om alles. Het duurde me even een tijd tot ik tot hem kon doordringen. Ik sprak veel met hem en probeerde hem blij te maken met leuke dingetjes. Hij leek juist steeds gekker te worden. Hij zei dat hij Vani overal zag. Zelfs als hij sliep leek het alsof ze bij hem was, in de auto, op de opleiding, overal zag hij haar. Ik wist dat hij verdriet had en ik dacht dat hij dit alles uit schuldgevoel had, maar op een avond zaten wij naschool bij waterkant te praten in zijn auto, en ik zag uit mijn ooghoek iemand op de achterbank zitten. Ik keek snel in die richting, maar ik zag het niet meer. Ik zei niets tegen Azem omdat ik dacht dat het gewoon een schaduw ofzo was, ik liet het voor wat het was, maar dit begon nu vaker te gebeuren. Ik zag het nergens anders, alleen in zijn auto. Wanneer wij in mijn auto ergens naar toe gingen gebeurde er niets, of zag ik niets, maar zodra ik in zijn auto zat zag ik haar. Ik wist dat het Vani was. Ik had Azem gevraagd om haar voor mij te beschrijven, en hij had precies dezelfde eigenschappen genoemd die ik nu zag. Ik was niet bang voor haar. Ik had niets met hun break up en haar dood te maken gehad, dus ik voelde mij niet bedreigd. Alleen vond ik het niet leuk om haar elke keer te zien wanneer ik mijn vriend kuste. En een keer schold ik haar woedend uit en vroeg of ze uit de auto wilde opdonderen. Azem schrok heel erg van die uitbarsting en keek mij alleen aan. Hij vroeg Melissa, wat is er aan de hand, naar wie kijk je en wie scheld je uit?” Heel boos zei ik die dode vriendin van je. Azem keek mij met grote ogen aan, hij zei waarover heb je het? Wat bedoel je? Toen vertelde ik hem dat ik zijn overleden vriendin al een hele poos zag, ik wist dat zij het was omdat hij haar had beschreven, en ze keek altijd boos wanneer zij aan het knuffelen en kussen waren. Azem leek nu niet meer geschrokken, maar bang. Hij wilde nog wat vragen, maar ik zei hem om niets te zeggen. Hij moest mij weer naar mijn auto brengen, en we zouden morgen weer praten. Tot dan moest hij niets zeggen of vragen. De volgende avond ging ik niet in zijn auto zitten. Ik zei we nemen mijn auto vandaag. Ik reed ergens waar er toch drukte was en ik parkeerde. Ik durfde niet meer naar onze vaste plek te gaan, bang dat ik Vani weer zou zien. Toen we geparkeerd hadden begon Azem meteen, waarom doe je zo vreemd? Ik zei Azem, ik denk dat ze je achtervolgt. Azem zei wie? En keek om zich heen. Ik zei je gaat niemand op straat zien, Vani achtervolgt jou. Azem werd stil. Hij zei hoe kom je erbij. Ik zei je zei altijd tegen mij dat je haar overal zag, maar ik dacht altijd dat je uit schuldgevoel dacht dat je haar zag, tot ik haar ook zelf begon te zien. Maar ik zag haar niet elke dag, of overal, ik zag haar alleen als ik met jou in jouw auto zit. En een keer was ik uitgereden met jouw auto en ik zag haar de hele tijd op de achterbank. Wanneer we elkaar kussen en knuffelen kijkt ze erg boos naar ons. Ik begon nu ook boos te worden en ik begon Vani uit te schelden, waarom ze ons niet met rust liet enz. Azem werd nu erg boos op mij, hij vond van waarom ik Vani uitschold. En we kregen erge ruzie. Hierna leek het alsof wij elke dag ruzie kregen. Om de gekste en kleinste dingen kregen wij ruzie. Zelfs op school. Ik begon een beetje afkeer aan Azem te krijgen vanwege dit en op een dag was ik het echt zat en ik zei tegen Azem dat wij liever een punt achter alles konden zetten want het ging niet goed. Azem ging echt tekeer en zei zoveel dingen, maar ik luisterde letterlijk niet. Boos reed hij weg. Ik was net thuis aangekomen toen hij mij al belde. Ik had geen zin in nog meer ruzie maar nam toch op. Hij vroeg mij waar ik was en ik zei dat ik net thuis was. Hij vroeg mij of ik op zo een plek zo snel mogelijk kon komen. Ik vroeg hem wat er aan de hand was, en hij zei kom dan zie je zelf. Ik werd een beetje bang en kreeg zo een naar gevoel vanbinnen, alsof er iets ergs gebeurd was. Ik vloog bijna naar de plek waar hij gezegd had om te komen. Daar aangekomen zag ik Azem’s auto. Ik liep direct naar de bestuurders kant en zag dat de deur open was. Op de grond zag ik een groen vloeistof en er lag ook een witte fles daarnaast. Azem was druk aan het overgeven. Ik gilde AZEM!!?!?!?! Hij keek op, zijn ogen waren helemaal rood, hij zei:” help mij!” Ik zei Azem wat heb je gedaan, hij huilde en zei dit was niet de bedoeling, ik weet niet hoe ik zover ben gekomen. Breng me a.u.b. gauw naar e.h.b.o. Ik wachtte geen enkel moment en reed gauw naar EHBO. Hij werd meteen behandeld, zijn maag werd leeggepompt. Hij maakte een vreselijke tijd mee. Ik moest zijn ouders bellen en die kwamen ook. Zijn moeder was helemaal hysterisch. Ze negeerde mij wel totaal, alsof ik niet bestond. Ik liet dat voor wat het was. Na observatie en behandelingen bleek dat Azem de gramoxone niet ingenomen had. Hij had het weer eruit gespuugd, waardoor zijn organen niet beschadigd waren. Alleen zijn mond en lippen. Dat was een hele opluchting. Hij werd wel opgenomen om behandeld te worden. Ik ging hem elke middag bezoeken, wanneer zijn ouders kwamen sprak zijn vader wel, maar zijn moeder negeerde mij nog steeds. Een paar keer heb ik Azem alleen kunnen spreken, en ik vroeg hem waarom hij zoiets gedaan had. Hij zei dat hij het zelf niet wist. De dag toen wij ruzie hadden en hij wegreed zag hij ineens Vani naast hem in de auto zitten. Hij was nog boos en begon tegen “haar” te gillen en te vragen wat ze wilde. Ze glimlachte alleen en zei:” Azem ik heb je altijd gezegd dat ik je nooit voor iemand anders zou laten, hoe kan ik dan aanzien dat je met Melissa bent. Je bent van mij en je blijft van mij en ik neem je met mij mee. Azem geschrokken als hij was wist niet meer wat hij deed. Hij bleef maar rondrijden en ineens stopte hij bij een winkel waar hij de gramoxone kocht. Hoe hij wist dat het daar verkocht werd weet hij zelf niet. Hij reed naar een plek waar er niemand kwam en parkeerde de auto, en zat hele poos voor zich uit te staren. Vani was er nog steeds. Ze vroeg:” waarop wacht je Azem, maak een einde aan alles zoals Melissa gezegd heeft”. Dit bleef ze herhalen tot hij de fles opendeed en een slok wilde nemen. Iets hield hem weer tegen. Alhoewel hij zichzelf niet was, leek er toch een ander stem tot hem door te dringen:” waarmee ben je bezig Azem”, en Azem stopte. Hij zat weer voor zich uit te staren en hij hoorde Vani steeds weer zeggen: “maak er een einde aan. Maak een eind aan alles”. Op den duur nam Azem een slok, weer hoorde hij de andere stem:” wat doe je beta (zoon) en hij deed de deur open en spuugde alles eruit. Hierna begon hij meteen over te geven, en belde hij mij op.

Ik was heel erg geschrokken van Melissa’s verhaal. Ik had rustig zitten luisteren tot zij uitverteld was. Ik vroeg haar of zij een paranormale gave had, waardoor zij dingen kon zien of waarnemen. Ze zei van niet, maar ze vond het raar dat ze Vani wel had gezien.

Ik vroeg of Azem zo een gave had, en ze zei ook van niet. Toen kwam ik tot de conclusie dat Vani zeer waarschijnlijk door deze 2 gezien wilde worden, daarom konden ze haar ook zien. Ik zei tegen Melissa dat zij en Azem met Azem’s auto bij mij moesten komen wanneer hij al ontslagen was, misschien kon ik hun helpen. Melissa keek raar naar mij, ze zei waarom zou je ons willen helpen, jij was toch Vani’s vriendin. En hoe ga je ons helpen? “Ik zei dat ik hiermee ook Vani zou helpen. Melissa vond mijn opmerking wel raar, ze wist niet waarover ik het had maar ze beloofde om terug te komen.

Hierna hoorde ik een paar weken niets van Azem noch Melissa. Ik dacht misschien gaat het al goed daarom hoor ik niets meer. Op een middag kreeg ik eindelijk een telefoontje van Azem. Ik vroeg hem hoe het nu met hem ging en hij zei prima, maar te veel andere problemen. Ik zei andere problemen? Wat bedoel je? Hij zei dat hij en Melissa tegenwoordig alleen heftige ruzies kregen alles uit de hand liep, hij had haar ook een paar keren geklapt en zij had ook geprobeerd om zelfmoord te plegen. Het was toevallig thuis bij haar, en hij was ook daar dus hij kon het tijdig voorkomen.

Later toen hij met haar erover sprak zei ze dat ze niet wist waar ze mee bezig was. Ze leek gewoon te handelen zonder na te denken. Ik vroeg aan Azem of hij Vani nog zag, hij was even rustig en daarna gaf hij toe van wel. Hij zag haar nog vaak, ze leek hem geen moment met rust te laten en ging overal met hem mee. Ik zei Azem kunnen jullie vanmiddag nog bij mij komen. Het gaat niet goed en als jullie er niet gauw wat aan doen gaat het fataal aflopen voor jullie. Je hebt dringend hulp nodig.

Hij zei dat hij niemand kende die hem kon helpen, en ik zei:” daarom roep ik je toch”. Hij zei dat hij zijn best zou doen om te komen, maar kwam toch niet. Ik wist dat het hun nooit zou lukken om te komen bij mij, want Vani wist dat ze ontdekt zou worden door mij en dat wilde zij helemaal voorkomen. Ik belde Melissa op om een afspraak met haar te maken. Ik legde haar het probleem uit en zei dat zij mij naar Azem zijn huis moest brengen zodat ik meteen kon kijken hoe erg het was. Ik zei haar wel dat ze niet tegen Azem moest zeggen dat ik meekwam.

Melissa zocht een moment uit waarbij Azem alleen thuis was en wij gingen naar daartoe. Azem was in zijn slaapkamer en ik vroeg of ik even naar daar mocht. Met z’n drietjes liepen wij naar binnen. Meteen keek ik omhoog, de andere 2 volgden mijn blik ook, maar natuurlijk zagen zij niks. Ik bleef strak naar daar kijken, Vani was daar. Azem en Melissa waren stil. In de tussentijd probeerde ik met Vani te communiceren. Zij was daar, in een hoek in Azem’s slaapkamer. Ze probeerde het contact met mij te vermijden.

Ik bleef haar roepen (telepathisch) en haar aandacht op te eisen maar zij weigerde. Ineens was zij weg. Nu keek ik naar de andere 2. Ze waren de hele tijd muisstil gebleven. Ik legde uit over mijn gave, en vertelde hun dat Vani daar aanwezig was. Melissa liep meteen uit de kamer. Ze zei:” ik wil niet bemoeien want ik hem mijn leven lief”. Ik zei:” of je nou wilt of niet, je bent al erbij betrokken. Vani is erg boos en vastbesloten om Azem mee te nemen en als jij in de weg staat dan neemt ze jou ook mee”. Ik vroeg aan Azem of ik even in zijn auto mocht kijken, en hij deed de auto open.

Daar zat Vani op de achterbank. Ik vroeg Azem van wie al de spullen op de achterbank waren (knuffelbeertjes etc.). Hij zei dat hij enkele van Vani had gehad en enkele van Melissa. Ik zei:’ is er een speciale hierbij?”, toen pakte Azem een rode knuffel op, hij zei:” toen ze me deze gaf had ze me gezegd dat ze me nooit voor iemand anders zou laten. Toen dacht ik dat ze bedoelde dat zij mij nooit voor een andere jongen zou laten, nu begrijp ik dat ze bedoelde dat zij mij nooit zou laten zodat ik wat met iemand anders zou kunnen hebben”.

Ik zei:” dat is inderdaad zo Azem. Ze gaat je nooit laten en weg gaan, en ze gaat er ook voor zorgen dat jij nooit iemand anders gaat kunnen hebben, is dat wel zo dan gaat ze jullie allebei doodmaken”. Azem zei dat hij dat best wel geloofde, want de dagen dat hij geen contact had met Melissa ging alles goed, maar zodra hij weer contact had, begon er ruzie en leek het alsof zijn hoofd weer niet werkte. Ik vroeg aan Azem of hij op zo een manier wilde doorleven of hij ergens hulp zou zoeken. Hij keek me aan en antwoordde niet. Hij leek niet te weten wat te doen of te zeggen. Melissa zei:” als jij geen hulp gaat zoeken ben jij mij alvast kwijt, want ik ben niet van plan om te gaan vechten tegen een geest. Ik heb haar niets gedaan, maar ze gaat mij ook niet met rust laten. Dus als je geen hulp gaat zoeken dan mag je mij vergeten”. Azem keek haar aan en uiteindelijk zei hij dat hij hulp wilde.

Azem en Melissa gingen naar meneer R. en hij zei hetzelfde. Azem werd achtervolgd door zijn ex en daaraan moest er een einde komen, anders zou hij niet lang leven, aangezien hij nooit een leven alleen zou kunnen lijden. Zij werden geholpen en eindelijk ging alles nu goed. Hij zag Vani nergens meer en hij en Melissa kregen geen ruzie meer om de gekste dingen.

Azem had in de tussentijd afgehaakt van zijn opleiding omdat hij een grote achterstand had door alle gedoe. Hij besloot weer te gaan werken, en toen Melissa hem vroeg om zich weer in te schrijven weigerde hij. Hij zei dat hij de opleiding niet meer wilde doen. Melissa bleef wel door op de opleiding en Azem ging werken. Binnen hun relatie ging het heel goed en Azem wilde graag dat Melissa bij hem kwam inwonen. Melissa besprak het met haar ouders, en ze hadden geen moeite mee. Azem had wel toestemming van zijn ouders nodig, omdat hij nog steeds bij hun inwoonde.

Azem zijn moeder gilde huizenver. Ze zei:” ik wil haar niet, ik heb je gezegd dat ik niemand van een ander geloof of ras wilde hebben, je wilt nu een Javaanse meid in huis brengen die een ander geloof heeft dan die van ons”. Azem zijn vader vroeg aan zijn vrouw of zij nog niets geleerd had uit haar vorige fouten. Ze gilde ook tegen hem:” wat voor fouten, ik heb niets gedaan. Ik heb alleen gezegd dat ik haar niet wilde, en nu zeg ik weer dat ik deze niet wil. En owee je het toch doet dan heb je een groot probleem”.

Azem dacht terug aan de tijden met Vani, wat zijn moeder allemaal gedaan en gezegd had en wat ze hem allemaal had laten doen. Azem werd erg boos, hij gilde tegen zijn moeder dat het genoeg was. Ze had niets meer te bepalen, het was zijn leven en deze keer koos hij wel voor degene van wie hij hield. Hij zei:” je hebt al 1 dood op je geweten, dat was een vreemde voor jou en het heeft je niets gedaan, je hebt niet eens gehuild toen je hoorde dat ze dood was, juist was je erg blij, je zei nog dat je zoon eindelijk vrij was van die churail(heks) en ze veranderde echt in eentje. Ze bleef een hele poos mijn leven zuur maken, alleen om jou, maar de volgende dood die je op je geweten gaat hebben gaat die van je zoon zijn”.

Zijn moeder werd helemaal stil, daarna begon ze te huilen. Ze zei:” zomaar geef je mij de schuld van de dood van dat meisje, ik kende haar niet eens”. Azem zei:’ en daarom juist had je niet over haar moeten oordelen. Je hebt naar mensen geluisterd, je hebt haar geen kans gegeven. Je hebt niet eens de moeite gedaan om haar eerst te leren kennen, voordat je gezegd had dat je haar niet wilde. Nu doe je hetzelfde met Melissa.

Je praat nooit normaal tegen haar, je geeft haar gewoon ook geen kans, alleen omdat ze Javaan is en een Christen is. Dat heeft toch niets te maken met de persoon die ze werkelijk is”. Azem zijn vader zei tegen Azem dat hij zomaar zijn adem aan het verspillen was hier, door met haar te praten. Als zij eenmaal iets in haar hoofd heeft kan niemand haar iets anders uitleggen, en totdat zij d’r zelf niet openstelt gaat het niet goed gaan. Ze heeft een beeld in haar hoofd van de perfecte vrouw voor jou, en zo iemand gaat ze alleen maar accepteren. Azem zei:” mama, je zoon is niet perfect, en hij heeft geen perfecte vrouw nodig”. Zijn moeder zei niets meer. Zijn vader zei dat hij wel akkoord ging, en dat Melissa daar mocht komen wonen.

Om dit verhaal af te ronden ga ik nu een beetje fast forward: Azem en Melissa wonen nu al enkele jaren samen in het huis van zijn ouders. Zijn moeder heeft nooit een goede band gehad met Melissa, ze behandelt haar erg slecht. Dit zorgt voor heel veel ruzie tussen Azem en Melissa, tussen Melissa en haar schoonmoeder of tussen Azem en zijn moeder. Er gaat geen enkele week voorbij dat er geen erge ruzie is in huis. Azem wordt nog steeds erg veel beïnvloedt door zijn moeder.

Hij luistert vaak naar zijn moeder en kiest meestal haar kant. Melissa is dit alles ook al zat en doet nu lelijk tegen eenieder. Ze kiest voor zichzelf, en ze laat niemand haar dingen komen zeggen. Gelukkig heeft ze wel ondersteuning van haar schoonvader en ouders, hierdoor kan ze nog op beide benen blijven staan. Terwijl Azem al lang kapot is van dit alles. Hij is weer overgestapt naar roken, alcohol gebruik en meiden. Hij heeft weer hier en daar vriendinnen zoals vroeger. Hij leeft in een ware hel.

Het lijkt alsof hij opzoek is naar een geluk die erg ver weg is. Azem zijn moeder ziet dit alles, maar kan niets eraan doen. Ze weet niet hoe zij het moet aanpakken. Ze is ook ongelukkig omdat haar zoon ongelukkig is, ze huilt vaak als ze denkt aan hoe Azem zijn leven gelopen is. Hij heeft zijn droombaan niet gehad, hij heeft geen goede vrouw gehad, hij heeft niet het leven die ze voor haar zoon gewenst had. Ze accepteert dat Javaanse meid nog steeds niet, het liefst gingen ze uit elkaar. Kijk wat ze haar zoon aandoet. Ze blijft haar best doen zodat dit ooit een dag gebeurd, dan is haar zoon eindelijk verlost en kan hij met een lief, goed meisje trouwen, zoals zij dat altijd gewild had. Dan gaat ze uiteindelijk blij en gelukkig worden, alleen wanneer haar zoon dat ook is.

Azem zijn moeder ziet niet echt wat ze haar zoon aandoet met haar gedrag. Misschien is het gewoon karma die daar een rol speelt, of is het “de vloek van een moeder”. Vani’s moeder had gezegd: “zie je hoe ik voor mijn kind huil, hoe ik zoveel verdriet heb vanwege mijn kind, zo zal die vrouw ook huilen voor haar kind”.” ik wens haar zoon niet dood, nee, maar mijn dochter was niet goed genoeg voor haar, haar zoon gaat nooit een gelukkig leven hebben. Hij gaat nooit goed met een vrouw kunnen leven. Hij gaat een puinhoop van zijn leven maken, en dan gaat zijn moeder precies zo huilen voor haar kind, zoals ik nu huil voor mijn kind”.

Dit is nu precies wat er gaande is in het leven van Azem. Jammer dat de onschuldige Melissa ook hiervoor gestraft wordt.

Vani heeft Azem losgelaten, maar ze kijkt wel van een afstand toe wat er allemaal gebeurd.

🌺Bedankt voor het willen lezen

⭐️= Het verhaal is geplaatst Zoals die ontvangen is.