STORY 586: HET VERHAAL VAN MEESTER YANG - DEEL 5

🟪 Ingezonden door: Seyi Maru

       ⚜️HET VERHAAL VAN MEESTER YANG⚜️ DEEL 5
——————————————

Vrijwel meteen zwaaide Marinus met het zwaard in Yang zijn richting. Dit kwam onverwacht, en Yang sprong heel snel naar achteren om te ontwijken. Marinus zwaaide rond zich met het zwaard om zijn kunnen te tonen. Yang zag meteen dat Marinus wel echt verstand had van wat hij deed. Hij wist inderdaad goed met het zwaard om te gaan. Steeds probeerde Marinus in de aanval te gaan met het wapen, maar het lukte hem niet om Yang te raken. Deze wist steeds op snelle behendige wijze het zwaard te ontlopen.

Het ging een tijdje goed, tot Marinus met een vlugge beweging een snee gaf Yang’s been.

“Jaaahhhh chinees, Ik heb je!!!” schreeuwde Marinus. Maar terwijl Marinus zo vreugdevol reageerde, greep Yang zijn arm waarin hij het zwaard vast hield en wist hem met een ferme snelle trap het wapen afhandig te maken. Het zwaard viel op de grond en Yang greep hem razendsnel. Marinus dook ook op het zwaard af, maar met een onverwachte zwaai vanuit Yang zijn zijde, kreeg Marinus een enorm diepe snee bij zijn elleboog. Het was zo erg dat het leek alsof zijn arm los hing.

Er spoot bloed vanuit alle kanten, en het erf lag vol bloed. Marinus kreunde, schold uit en schreeuwde luid, hij had enorm veel pijn en dat was ook aan hem te zien.

Marinus keek geschrokken uit zijn ogen en ook de agenten leken niet gerekend te hebben op dit bloedbad. Of in ieder geval niet zo snel, want ook in hun ogen zag Yang duidelijk angst. “Zomaar spraken ze dan zo stoer, was dat alleen maar om mij bang te maken” dacht Yang.

Ondanks Marinus zo gewond was en bloedde van alle kanten, ging hij toch weer in de aanval. Yang zwaaide met het zwaard en deze keer kwam er een hele diepe snee in Marinus zijn dijbeen. Ook dit begon hevig te bloeden, het zag er vreselijk eng uit. Weer begon Marinus luid te schreeuwen en te kreunen, hij gilde het letterlijk uit als een beest. Hij kon uiteindelijk niet meer op zijn benen staan, want hij had teveel bloed verloren.

Yang liep naar hem toe, maar Marinus gilde “Genoeg!!!! Genoeg!!! STOP ROT CHINEES, blijf ver van me!!! Je hebt gewonnen, het is goed, je hebt gewonnen klootzak!!!”.

De agenten trokken hun wapen en richten deze op Yang. “Gaan jullie nu vals spelen? Kan Marinus weer niet tegen zijn verlies en moet hij nu weer overgaan tot lage handelingen” zei Yang agressief.

Marinus hief zijn hand (die nog functioneerde) op, in de richting van de agenten. Hij gaf ze aan niks te doen, ondertussen hevig kreunend van de pijn. “Laat hem, het is klaar …. Hij heeft gewonnen, breng me naar het ziekenhuis! Het is klaar, we verliezen tijd. Haasten jullie je, breng me naar een ziekenhuis. Ik verlies teveel bloed nu. Ik voel me lichtjes in mijn hoofd, kom weg!!! Help me nuuuuui!!!”. De agenten snelden naar hem en sleepten hem letterlijk naar de auto. Met de grootste spoed reden ze weg van het perceel richting een ziekenhuis.

Yang was de winnaar geworden in deze strijd. Hij was opgelucht en voelde zich de koning te rijk. Maar ergens voelde hij alsof iets niet klopte, want alles was veel te snel en makkelijk gegaan naar zijn mening. En door de tijd heen had hij één ding van Marinus geleerd, niks gaat makkelijk bij deze slechte man. Hij is door en door slecht.

Al gauw werd Yang zijn gevoel bevestigd, want toen hij de woning binnen liep om zijn vrouw te vertellen over zijn overwinning, zag hij haar bloedend in bed liggen. Het bed leek een waar bloedbad. Ze had bloed liggen overgeven, haar hele kin en borst waren vol met dik bloed. Overal lag er bloed, en zijn vrouw lag er slapjes bij alsof ze zich met alle kracht vast klampte aan het leven. “Mijn liefste, ik red dit niet langer …. Ik voel het leven uit mijn leven sijpelen. Ik wilde jou en onze dochter niet zo snel verlaten, maar achh ….ik, ik, ik hou van jullie mijn engeltjes ….ik zal altijd over jullie waken, zorg aub goed voor ons meisje” zei Anne.

Yang probeerde kalm te blijven voor zijn vrouw, tranen vloeiden over zijn gezicht, hij streelde haar over haar hoofd, haar wangen en ging met zijn vingers door haar lange haren. “Schat, natuurlijk zal ik goed voor onze dochter zorgen. Maar jou kunnen we echt niet missen in dit leven, je gaat beter worden en dat weet ik. Hou vol schat. Ik ga hulp halen voor je, je kan dit lieverd! Geef aub niet op schat”.

“Nee ga niet weg Yang, blijf bij me. Ik ga niet langer blijven op deze aarde, ik voel mijn eind naderen …. Ga niet weg schat! Mijn laatste momenten wil ik jou naast me hebben, hou me vast alsjeblieft. En wat mooi, je hebt gewonnen mijn liefste. Ik had ook niet anders verwacht van je. Ik heb altijd geloof in je gehad, je bent een warrior! Mijn warrior …. Geloof meer in je zelf schat, je bent sterker dan je denkt! Beloof me dat je weer met Kung-Fu zal beginnen, het is jouw passie en onze dochter heeft haar sterke papa nodig voor bescherming. Ik zal aan de andere kant zorgen voor onze zoon, wij zullen je daar opwachten” zei Anne moeizaam met haar laatste krachten.

Hierna blies Anna haar laatste adem uit.

Yang was ontroostbaar, hij heeft dagen lang gehuild en maandenlang gerouwd om zijn geliefde. Hij leefde in die tijd als een zombie, at en dronk nauwelijks, hij verwaarloosde zichzelf want hij leek niet over het verlies heen te komen. Hij kon het niet verwerken dat hij nu zonder zijn grote steun en toeverlaat verder moest in dit leven. Anne was degene die hem altijd steunde in tijden van nood en als hij twijfelde over zijn beslissingen was zij degene die hem wist te overtuigen dat alles goed zou komen. 

Nu was zij weg, zijn enige 'veilige haven' en 'rots in de branding' was van hem weggerukt. Het enige wat hij nog had om voor te leven was zijn mooie dochter. Hij had zijn vrouw beloofd goed voor haar te zorgen en dat was nu zijn enige levensdoel.

Alsof het leven al niet pijnlijk genoeg was, overleed Yang zijn dochter ook vrij plotseling. Dit was slechts enkele maanden na het overlijden van Anne. Zijn dochter werd ook behoorlijk ziek en wederom konden de artsen geen oorzaak vinden. En al gauw verliet ze het leven zoals haar moeder en broer. Dit was natuurlijk werk van Marinus, en dat probeerden de arbeiders ook duidelijk te maken aan Yang. Want ze hadden het vernomen van derden dat Marinus overal op zat te scheppen dat hij zo een haat had voor Yang en hem zodanig uit zou roeien tot er geen nageslacht meer van hem over was.

En precies dit had hij gedaan, beide kinderen van Yang waren overleden. Als kersje op de taart Marinus niet alleen de kinderen maar ook Yang’s mooie vrouw van hem afgepakt.

Yang was heel verdrietig, zwak, hij had al opgegeven in dit leven, hij had nu niks meer over voor te leven. Al zijn levensvreugde was hem afgenomen. Enige waarvoor hij leefde was zijn gezin, maar die waren nu weg. Hij had niks meer ….., hij voelde zich hopeloos verloren. Uiteindelijk werd hij ziek, want hij verwaarloosde zichzelf, at en dronk nog steeds niet. Enige wat hij deed was in bed liggen, hij vermagerde en kreeg hevige koorts. Hij hoopte zo zelf ook dood te gaan, door zichzelf uit te hongeren. Hopende op deze wijze ook naar zijn familie te gaan in de hemel.

Yang’s vrienden maakten zich zo een zorgen om hem. Ze gingen om en om bij hem logeren, om zodoende op hem te letten en te proberen hem te laten eten. Ze hadden dit wel voorover voor hem, want hij was ook altijd goed geweest tegenover hun. Zelf toen hij zelf aan het opbouwen en struggle’n was, had hij ze altijd volop fruit en groenten meegegeven voor hun gezinnen, naast hun dagelijks loon.

Deze vrienden maakten zich echt zorgen om Yang. Want hij weigerde echt mee te werken. De vrienden hebben toen besloten contact te maken met Yang’s familie in Singapore. Destijds ging alles per brief, dus het duurde heel lang voordat er antwoord terug kwam. Alles was zeer primitief.

Uiteindelijk toen er weer bericht kwam vanuit Singapore, bleek dat de schoonmoeder het verlies van haar dochter niet verwerken kon. Ze sukkelde al met haar gezondheid en dit was de genadeslag voor haar. Ze overleed niet lang nadat het bericht binnen kwam, dat haar kleinkinderen en dochter niet meer leefden. De schoonvader was woest toen het nieuws hem bereikt had, plus kwam erbij kijken dat zijn vrouw nu ook overleed. Dit allemaal was een regelrechte aanleiding van Marinus zijn wrede manier van werken.

Anne’s vader, een Chinese Shaman, wilde nu alleen wraak nemen op Marinus. Zijn enige dochter was hij kwijt, ook zijn kleinkinderen die dit geslacht verder moesten vertegenwoordigen waren vermoord. Dit diende terug betaald te worden, zei de schoonvader. Als Shaman had deze man enorm veel weet van de geestelijke/ spirituele wereld, maar vanwege zijn leeftijd was hij gestopt met het beoefenen van dit ‘werk’ om werk voor anderen te doen. Hij was er ook extreem goed in, omdat hij ook de gave had spiritueel contact te leggen met alles wat anderen niet konden zien.

Maar nu daar dit zijn nageslacht overkomen was, besloot hij zich weer te verdiepen in de spirituele wereld. Dit wat Marinus gedaan had zou hij niet ongestraft laten. ‘Met duistere machten werken op mijn bloed, nou …. Dit zal het enige en laatste gezin zijn die je kapot maakt hebt met deze smerigheid! Nu wil je ook mijn schoonzoon uitschakelen, maar dit zal niet gebeuren zolang ik leef’ beloofde de schoonvader.

De schoonvader haalde al zijn krachten uit de kast, letterlijk, ….hij riep alle krachten bijeen van de voorouders, verzamelde deze ongekende kracht in een amulet middels allerlei ingewikkelde rituelen. Deze amulet had nu krachten, het was geen normaal amulet meer. In de Chinese cultuur komt dit heel vaak voor dat men een amulet gebruikt die spiritueel bewerkt is. Het kan verschillende doeleinden hebben, ligt eraan waarvoor de amulet bereid/ gemaakt is. In dit geval was de amulet gemaakt voor spirituele bescherming.

In het Amulet zat dus de spirituele beschermer, genaamd meester Lai.

Het amulet werd samen met een brief, via een familielid van de schoonvader, netjes geleverd aan Yang. Toen deze ‘t amulet in zijn huis kreeg, veranderde de sfeer in de woning meteen naar een stukken positievere omgeving. Yang begon zich langzaam maar zeker beter in zijn vel te voelen, hij begon weer te eten en hij sterkte aan. Met zijn depressie leek het ook de betere kant op, hij huilde niet meer de hele dag. Hij kon het verdriet beter een plaats geven. Natuurlijk miste hij zijn vrouw en kinderen nog, maar het amulet bracht een vreemde rust in huis. Yang kon het zelf ook niet verklaren, maar hij voelde zich getroost en gesterkt door aanwezigheid van het amulet in zijn woning.

Hij was zijn schoonvader dankbaar, want nu voelde Yang weer alsof hij weer helder kon denken en de wereld weer aan kon.

Meester Lai, de spirituele bescherm engel, was vanaf het moment dat hij Yang bereikte meteen actief. Hij begon al het kwaad te bestrijden dat zich in- en rondom de woning gaande was, ook dat wat op het perceel gaande was. Het vee wat Yang toen aangeschaft had, en de nieuwe gewassen die geplant waren door de vrienden gingen niet meer dood. Alles was weer gezond en zag er mooi en fris uit. Het perceel was nu beschermd.

Marinus die druk in de weer was met zijn black magic en duivelse rommel, kon het natuurlijk aanvoelen dat er iets gaande was. Want die demonische entiteiten die hij naar Yang gestuurd had om hem te vernietigen, kwamen allemaal weer terug naar hun eigenaar. Nog diezelfde nacht reden Marinus met zijn twee politie vrienden naar Yang toe, ze waren van plan wraak te nemen. Ze vonden Yang maar een beetje vervelend worden. Voor zo een kleine chinees, had hij hun leven wel aardig moeilijk gemaakt.

Eenmaal daar aangekomen, het was rond 3:00AM, slopen ze het perceel op. Marinus had de agenten betaald om meester Yang te vermoorden, ze moesten deze keer gewoon korte metten maken. Yang moest dood, klaar!!! Geen gepraat en geen gedoe meer, was de opdracht.

Marinus bleef in de auto zitten, maar parkeerde wel zodanig dat hij alles op afstand kon volgen. De agenten gingen met getrokken wapen het terrein op. Ze riepen Yang om zijn woning uit te komen. Yang stond in de deur opening en zei “vinden jullie het echt nodig op dit uur van de dag op visite te komen bij een ander. Hebben jullie geen manieren geleerd thuis? Jullie hadden overdag hier langs moeten komen, dan hadden jullie misschien nog een kans bij mij!”.

“Wat lul je nou eigenlijk voor onzin?!” Zeiden ze geïrriteerd. Voordat Yang kon antwoorden, hoorden ze een luid gekraak gevolgd door een keiharde slag, alsof iemand een boom in tweeën brak en daarna op de grond smeet. Het geluid kwam van achterop het perceel. De twee heren schrokken hier behoorlijk van, één van ze rende meteen op het geluid af.

🌺 VOOR VERVOLG:
(LEES DEEL 6)

⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.