🟥 Ingezonden door: Marlon Kampie
⚜️HET FEEST VAN MIRIAM⚜️
—————————
Goedemorgen OST leden, velen die onderstaand verhaal lezen zullen wel denken dat dit verhaal niet op waarheid berust.
Dit artikel had ik ongeveer 35 jaar geleden in MS DOS in elkaar geratst. Gisteren moest ik op heel oude harde schijven gaan spitten en graven om een sport item te zoeken die ik in 1983 geschreven had. Toen kwam ik dit stuk toevallig weer tegen. Met enige aanpassingen nu van MS DOS naar Windows leek het mij een geschikt item voor Original Spuku Tori.
Het verhaal speelde zich af begin jaren 1970 – ik was toen rond de 15 a 16 jaar oud – aan de Wicherstraat, ergens tussen de Hofstede Crullaan en de Lothlaan in de Combébuurt. Ik Was toen ongeveer 15/16 jaar oud.
Ene Miriam – om privacy redenen vermeld ik geen familienaam – vierde haar 15e verjaardag. Zoals het toentertijd ging werd er een feestje gegeven. Heel veel vrienden en kennissen uit de kring waren dan ook uitgenodigd. Miriam zat toen op de Louiseschool en had ook een grote vriendinnenkring.
Ik had toen ook geholpen bij de voorbereiding van het feestje, palmtakken halen achter Geyersvlijt, en de versiering. Rond 20.00 die zaterdagavond was het reeds aardig druk. Er werd gedanst, gegeten, gedronken. Maar aan één van de tafels zat een heel mooi meisje in een prachtige rosé/witte jurk tot aan haar enkels, alleen in haar ééntje.
Het meest vreemde hierbij was dat elke jongen die met haar ging dansen een soort van welbehagen-, opfleurend- of zelfs een bevredigend gevoel kreeg, dat ons in de zevende hemel deed wanen. Ook bij mij was dat het geval. Bij de jongens liep het zaligmakend gevoel dat wij kregen en ervaarden met haar wijze van dansen als een rode draad door de tent.
Iedereen vertelde aan iedereen. A sma é dans swietie. En dan weten jullie wel hoe het dan bij vooral de boys toegaat. Jan, Piet, Klaas en jammer genoeg ook Marlon, gingen en moest met haar dansen.
Klokslag 24.00 uur die zaterdagavond was zij ineens verdwenen en was haar stoel aan de tafel leeg. Frappant genoeg had niemand van de genodigde het door wat er zich afspeelde die avond, ook de jarige Miriam niet. Ze had evenwel door dat er iets niet pluis of in de haak was, maar wat het precies was wist ze ook niet, vertelde zij later in de week.
Er was maar één die het door had. Dat was de vader – waarschijnlijk geestelijk heel sterk – van Miriam. Maar om geen paniek en angst onder de aanwezige tieners te veroorzaken hield hij het voor zichzelf. Hij wist dat het geen kwaad kon. Zelfs de moeder van Miriam had het niet door.
Het verhaal kregen wij een dag later te horen bij het opruimen van de palmtakken, stoelen en tafels. Het geval bleek dat degene die in haar ééntje aan de tafel zat, op de middag voor het feest na een tragisch ongeval aan de Kwattaweg op haar Mini Honda bij een aanrijding met een truck ter plaatse overleed.
Zij was een vriendin en klasgenote van Miriam, en zij was ook uitgenodigd. De conclusie kon getrokken worden dat zij dus ook op het feestje van Miriam wilde zijn. Merkwaardig genoeg was er niemand die haar tijdens het feestje – op de vader van Miriam na – heeft herkend. Ook andere vriendinnen en klasgenoten niet.
Ik hoop dat er onder de lezers van dit waar gebeurd verhaal ook enkelen toevallig aanwezig waren op het feestje van Miriam toen. En dat er ook voor nog wat aanvulling gezorgd kan worden.
Ook met stellen van vragen kan er meer in mij opkomen over die bewuste avond begin jaren 1970. Ook degene die thuis zijn in de materie van het geestenrijk kunnen hun bevindingen geven.
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties