STORY 583: HET VERHAAL VAN MEESTER YANG - DEEL 4

🟧 Ingezonden door: Seyi Maru

       ⚜️HET VERHAAL VAN MEESTER YANG⚜️ DEEL 4
——————————————

Yang zijn leven was na het overlijden van zijn zoon alleen nog een ergere hel geworden. Zijn vrouw was niet alleen aldoor ziek, maar ook vanwege het verlies van haar zoon is zij meer achteruitgegaan. Ze was helemaal mager geworden, zag er echt niet gezond meer uit. Enige wat ze deed was huilen om het verlies van haar eerste kind.

Enige wat Yang kon doen was machteloos toekijken hoe zijn leven ten onder ging. Al die geweldige gevechtskunsten die hij aangeleerd had, konden hem zelf niet eens helpen om dit probleem op te lossen. Hij was niet opgewassen tegen duistere machten, hij wist dit ook heel goed. Marinus had trouwens al laten zien waartoe hij in staat was met zijn duivelse krachten.

Enkele maanden gingen voorbij …..

Anne werd ontzettend ziek, erger dan gebruikelijk. Het zag eruit alsof ze niet lang meer zou leven als dit zo door zou gaan. Verscheidene bezoeken aan het ziekenhuis liepen elke keer uit op niks. De artsen konden niks mis vinden aan haar, volgens hun testen verkeerde ze in uitstekende gezondheid. Maar ze konden zelf ook zien aan haar dat ze niet gezond was en ze stonden zelf ook voor een vraagstuk waar ze geen antwoorden op hadden.

Zo keerden Yang en zijn vrouw elke keer huiswaarts zonder een oplossing. Ondertussen ging Anne alleen meer achteruit. Dit was duidelijk ‘werk’ van Marinus, hij was nog steeds bezig zijn gezin kapot te maken. De dood van zijn zoon was niet voldoende voor die wrede duivelse man.

Gefrustreerd en ten einde raad, stuurde Yang bericht voor Marinus om hem te laten weten dat dit kat en muis spelletje van hem eindelijk diende te stoppen. Hij had er genoeg van, hij wilde dat Marinus uitdagen opnieuw te gokken tegen elkaar. En hij wilde een hartig gesprek met die klootzak voeren. 

Natuurlijk kwam Marinus opdagen, en geamuseerd met een smerig lachje stond hij bij de poort van het perceel. Yang stelde voor “als jij het spel deze keer van mij wint, zal ik met mijn gezin vertrekken naar Singapore en krijg jij jouw land gewoon terug. Je mag ons huis dan ook houden. En mocht ik winnen, dan blijf ik hier wonen op het land met mijn gezin. Ik moet dan geen last meer van jou hebben. Je hebt al voldoende schade veroorzaakt in mijn gezin, ik ben mijn zoon kwijt en mijn vrouw is doodziek. Straks verlies ik haar ook nog, dat verdient zij niet. Ons dochter heeft haar moeder nodig. Financieel heb je ons al totaal geruïneerd, laat ons dan eindelijk met rust als ik dit spel van jou win!!!”.

Marinus lachte “klinkt als een slechte deal!! Ik wil meer hebben, als ik mocht winnen, wil ik ook jouw vrouw en dochter hebben. Ik zal ze net als jouw zoon aan hun einde laten komen. Ik wil dat jij gaat lijden, je zal je gezin kwijt zijn, voor de schande die je mij aangedaan hebt. Als je geen gezin meer hebt zal je weg kwijnen als een plantje zonder water, maar dat is precies waar ik je wil hebben. Jij zal mijn slaaf zijn, want je gaat alles doen wat ik wil. Je krijgt er uiteraard niet voor betaald, je zal onderdanig zijn aan mijn bevelen en wensen. Jouw mening zal niet meer tellen. Heb je mij begrepen?!! Ga je nog steeds ermee akkoord weer te gokken tegen mij?”.

Yang had geen keus, hij wilde van deze akelige man af zijn. Dus hij stemde ermee in tegen hem te spelen.

Marinus zei “herinner jij je nog, toen je pas hier kwam wonen, de allereerste dag dat je het terrein opliep, zag je enkele verdrietige Chinese mannen weg lopen van dit perceel? Nou, die dachten mij ook te slim af te zijn, maar ik heb ze ook allemaal in mijn macht nu. Hun zijn ook mijn ‘slaafjes’ en bedienen mij op mijn wenken. Dus alvorens nog een deal met mij te maken, weet je zeker dat je dit echt wil?! Want je zal heel veel verliezen hoor, ik weet niet als je dit allemaal wel aan zal kunnen. Ik denk dat je nu wel heel goed weet dat je mij niet moet onderschatten!”.

Yang zei “goed, laat mij hier rustig over nadenken. Ik moet dit alles even verwerken en dan kom ik erop terug. Ik heb wel één voorwaarde alvorens ik akkoord ga met jouw voorstel”.

Marinus wilde niet eens horen wat de voorwaarde precies was die Yang had, hij lachte uitbundig en zei “het maakt niet uit wat je wil, doe maar wat je kan, ……. zolang je maar akkoord gaat dat je mijn slaaf wordt als je verliest. En dat ik jouw vrouw en kind mag hebben als offer! Ik weet dat jij allerlei streken uit wil halen en zeker vals wil gaan spelen, jij vieze kleine chinees. Maar van mij zal je niet winnen, dat verzeker ik je nu al. Zet die gedachten maar uit je hoofd!”.

“Je gaat dus akkoord met mijn voorwaarde zonder deze eerst te horen?” Vroeg Yang. Hij rekende erop dat Marinus hem zou onderschatten, en precies dat deed hij. Uit hoogmoed en arrogantie zei Marinus “jouw voorwaarde boeit me niks, ik hoef het niet eens te horen. Ik ga er akkoord mee, ik zal toch winnen….. jij en jouw gezin zullen mij toebehoren!!”.

Er kwam een brede grijns op Marinus zijn gezicht nadat hij dit gezegd had. Zijn vieze bruine tanden kwamen te zien. Hij keek Yang onderzoekend van kop tot teen aan, en geamuseerd zei hij “je wilde geen wedstrijdje Mahjong met me spelen he? Je wilde eigenlijk een gevecht aangaan met me, dat is jouw voorwaarde he?”.

Yang keek geschrokken “hoe weet je dat?”. Marinus begon weer luid te lachen en zei “ahhhh, ik heb mijn manieren om dit soort dingen te weten te komen. Ik wist dat je zoiets zou plannen, maar ik ben slimmer dan jou. We zullen vechten, allemaal prima hoor! Maar ik ben geen gevecht professional, dat weet een ieder. Het zou dus een oneerlijk gevecht zijn. Ik wil een wapen gebruiken. Ik zag bij jouw eigendommen een mooi zwaard liggen waar ik al lang mijn ogen op heb, die wil ik dan gebruiken tijdens ons gevecht. En jij mag met je Kung-Fu gedoe op mij afkomen en we zullen dan zien wie wint. Je mag dan bewijzen als je zo geweldig bent als je denkt dat je bent!”.

“Prima, je mag het zwaard gebruiken! Ik heb daar geen problemen mee. Ik ga bij deze dan akkoord met het gevecht” zei Yang.

“Morgen laat ik een contract in orde maken, zodat alles zwart op wit op papier staat. En maak je niet druk over de politie want de belangrijkste schakels zijn vrienden van me, ze zijn door mij afbetaald. Suriname is een corrupt land, voor geval je dit nog niet weet. Dus van hun zullen we geen last hebben. Ik kan in dit land doen en laten wat ik maar wil, zolang het geld blijft rollen ben ik vogelvrij. Mocht er één van ons doodgaan tijdens dit gevecht, zorgen ze ervoor dat dit geval in de doofpot verdwijnt en het lijk van de verliezer zullen ze laten vermissen” zei Marinus.

Yang keek Marinus vies aan, vol walging van deze wrede arrogante man.

“Ik kan je verzekeren dat ga ik niet de verliezer zal zijn, want ik zal je morgen in stukken hakken met je eigen zwaard. Mocht je überhaupt nog in leven zijn, maar dan met missende delen … dan zal je alsnog mijn slaaf zijn, dat weet je! En die mooie vrouw van je, misschien maak ik haar niet dood en zal ik elke avond lekker van haar genieten. Als je dochter tiener geworden is dan maak ik haar ook tot één van mijn vrouwtjes, dat lijkt me een beter idee. Als ik jou was zou ik niet verliezen. Ga je maar voorbereiden voor morgen” zei Marinus terwijl hij lachend naar zijn auto liep.

Toen Marinus weg was schreeuwde Yang heel luid uit frustratie, de woede die hij in zich voelde borrelen moest gewoon eruit. Hij zag enkele buren die langs liepen naar hem kijken, maar op dat moment kon het hem niks schelen. Hij zwoor op al zijn voorouders en goden dat hij er de volgende dag voor eens en altijd een eind aan deze ellende zou maken.

Eigenlijk wilde hij zich voorbereiden op het gevecht, dus hij wilde wat meer tijd hebben daarvoor. Maar Marinus had zonder te overleggen besloten dat het gevecht al morgen plaats zou vinden. “Liever vandaag dan morgen, dan is deze hele shit van Marinus meteen ook voorbij” dacht Yang.

De nacht vloog voorbij en Yang had nauwelijks geslapen. Hij was enorm gespannen en zat aldoor met het gevecht in zijn gedachten. Hij had trouwens veel te verliezen, het dierbaarste wat hij bezat kon zomaar ineens weg zijn. Dat was zijn gezin, hij had liever hun bij zich dan rijkdommen op aarde. Hij was zijn zoon al kwijt en hij wilde de rest van zijn gezin niet verliezen aan deze duivelse man. Hij moest dus zijn uiterste best doen om dit gevecht te winnen. Anna kalmeerde haar man en beloofde hem dat alles goed zou komen, maar ook zij leek zeer bezorgd over dit gebeuren.

In de ochtend uren kwam Marinus al tegen 8:00AM aanrijden met twee politieagenten. ‘Wat moeten hun hier? Is hij soms bang en zoekt hij iemand om hem te beschermen?’ Dacht Yang. Marinus zag de uitdrukking op zijn gezicht en zei lachend “ze komen niet om jou te arresteren hoor, dus kijk maar niet zo bedrukt, chineesje! Ze zijn hier slechts als getuige, het zijn mijn mannetjes!”. Yang begreep meteen dat dit gewoon agenten waren die corrupt waren en geld onder de tafel ontvingen van Marinus om zijn vuile zaakjes te klaren als dit nodig mocht zijn.

De afspraak was trouwens, als er iemand dood zou gaan gedurende het gevecht, zouden deze agenten ervoor zorgen dat het lijk van de verliezer zou ‘verdwijnen’. Niemand kreeg dan de schuld en zou de zaak in de doofpot verdwijnen vanwege het tekort aan bewijs. Hoe kan iemand trouwens als overleden beschouwd worden als er geen lichaam gevonden is? Wel dan, … dit was zo afgesproken tussen Yang en Marinus, en zo zou het ook gebeuren.

Alvorens het gevecht van start ging, haalde Marinus een uitgebreid contract uit zijn auto die Yang moest nalezen. Het contract was zodanig opgesteld dat alles mooi en netjes leek op papier. Met behulp van Yang zijn vrienden/ arbeiders, die gewoon aanwezig waren voor hun werk op het land, kon het contract vertaald worden. Alles leek prima in orde.

Goed, het gevecht begon. “geef hier dat mooie zwaard van je. ik heb het altijd willen hebben sinds ik het voor het eerst zag. Pracht van een ding is het. Ik herken meteen als iets waardevol is, ik heb er een neus en oog voor. Ik ben niet zomaar een zakenman, heb verstand van dit soort dingen, het is heel oud. Ik zie de details van het zwaard dat dit niet van deze tijd is, je hebt het vast van je voorouders geërfd he? Geeft me nog meer plezier het van je af te pakken” zei hij treiterend.

“Hou je kop en pak vast” zei Yang, terwijl hij het zwaard naar Marinus smeet. Verrassend genoeg ving hij het zwaard makkelijk, met veel behendigheid alsof hij gewend was met zwaarden om te gaan.

Yang keek verbaasd. “Wat kijk je nou zo verbaasd?! Dacht je dat ik voor niks zoveel gereisd had in Azië en niks geleerd had? Onderschat mij niet, klein mannetje. Ik heb ook Kung Fu geleerd maar in China, niet Singapore. De vorige keer heb je mij gewoon verrast en daarom kon je van mij winnen, ik was niet voorbereid. Deze keer zal het je niet nog eens lukken. Bovendien is mijn specialiteit zwaardvechten, in die categorie shine ik pas echt en daar zal je gauw genoeg achter komen. Eigenlijk mag je nu al weten dat je verloren hebt!” Zei Marinus zelfverzekerd en ingenomen met zichzelf.

De politie agenten keken elkaar aan en begonnen ook te lachen. “a tjieng snesie dis ow dede, Marinus ow kir’ ing mars … dis na snel snel monie oe mek’ tide. Ey Marinus, klaar a torie snel jongoe, dit zal niet lang duren. We hebben trouwens nog voldoende andere zaken te doen vandaag” zeiden de twee agenten. Marinus keek ze lachend aan en zei “ja mang, dies na kinderspel, ik ga hem even snel uitschakelen”.

“Je praat gewoon teveel, bek dicht en laten we nu eindelijk beginnen!” Zei Yang.

🌺VOOR VERVOLG:
               (LEES DEEL 5)

⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.