🟦 Ingezonden door: Naina
⚜️NIET EEN IEDER WIL HULP⚜️ DEEL 1
———————
Beste lezers, zoals ik in mijn vorig verhaal (STORY 576: DAT LELIJK DING) aangaf zou ik jullie vertellen over “mezelf inhouden” en niet gewoon tegen een ieder zeggen dat zij problemen hebben. Want niet een ieder staat ervoor open en al helemaal niet als het problemen zijn uit de spirituele/ geesten wereld.
Hier volgen 2 korte verhalen hierover.
Nadat Shef geholpen was, ging hij gewoon door in het binnenland werken. Wij zagen hem dus nog steeds heel weinig. Niet kort nadat ik Shef geholpen had, was ik weer eens op bezoek bij mijn tante (ja, ik ging heel vaak daar hoor, omdat ik een goede band had met haar en mijn nicht). Deze keer was er een heer op bezoek bij mijn tante. Toen ik naar binnen ging stelde mijn oom hem voor als een oudere neef van Shef. Ik zette grote ogen op. Deze neef leek niets op Shef, hij zag er helemaal anders uit. Leek echt een mix type te zijn en hij leek echt op een oud mannetje en in eerste instantie dacht ik dat hij dat ook was.
Toen ik de keuken inliep zag ik daar een jonge vrouw zitten. Mijn tante zei:” dit is de vrouw van Jim, Shef’s neef”. Ik zei: “ja ik heb hem daarnet ontmoet en ik dacht dat hij een oud mannetje was, maar als ik naar jou kijk lijkt dat niet zo te zijn”. Jim’s vrouw lachte keihard. Ze zei: “meisje hij moest je eens horen, ik zeg zo vaak tegen hem dat hij als een opa doet terwijl wij gewoon even oud zijn”. Ik lachte mee met haar en vond haar meteen zo spontaan.
Wij zaten verder te praten en te lachen, maar dat gezicht van Jim bleef mij echt bij. Ik zag duidelijk een oude man met hem, deze man was al zijn hele leven lang met hem, en Jim begon zich ook zo als de oude man te gedragen. Ik probeerde wat achtergrond informatie over Jim’s familie te krijgen, maar zijn vrouw kon mij niet erg veel vertellen, aangezien zij pas getrouwd waren, en zijn moeder en zussen in Nederland woonden. Ze had hun zelf nooit ontmoet. Ik vroeg: “what about zijn vader?” Toen zei ze dat ze hem nog minder zou zien omdat Jim zijn vader weg was na zijn geboorte. Hij heeft zijn eigen vader nooit gekend. Zijn zussen waren ouder dan hem en hadden een andere vader, en Jim de jongste had weer een andere vader. Een vader die hij zelf nooit gezien had. Ik had zo een idee dat de oude man van die kant van de familie kwam.
Mijn tante vroeg toen waarom ik zo geinteresseerd was in Jim z’n familie en ik zei dat ik een oud mannetje met hem zie lopen, en ik ben gewoon nieuwsgierig om te weten wie het is. Jim zijn vrouw keek mij raar aan en mijn tante vertelde haar gauw over mijn gave. Ze zei: “mijn God!! Wie is die ouwe man dan??” Ik zei dat ik dat niet wist omdat die man weigerde contact met mij te maken. Ze begon bang te worden en vroeg wat ze kon doen. Ze wilde niet haar man delen met 1 of andere wildvreemde ouwe man.
Ik zei dat het niet echt een wildvreemde was. Hij was vanaf de geboorte met Jim en Jim maakte nu deel uit van hem en hij maakte deel uit van Jim. Hij beinvloedde wel Jim’s leven erg. Vanuit de keuken probeerde ik te kijken en zag heel veel keren hoe Jim bepaalde dingen deed gewoon omdat de oude man dat wilde. Zo ook deed hij bepaalde dingen niet, omdat de man dat niet wilde. Jim had geen eigen wil meer. Hij had wel een goed leven, maar uiteindelijk bepaalde de oude man alles voor hem. Ik zei ook tegen zijn vrouw, hij vindt je een goede vrouw, daarom ben je nog met hem, want anders was je al lang eruit geschopt zoals de anderen.
Ze was wel een wijze vrouw, want ze vroeg me: “wat als ik een dag iets doe wat die ouwe man niet leuk vind? Wordt ik dan ook eruit geschopt?” Ik zei waarschijnlijk wel, want Jim is erg zwak voor hem. Misschien wilt Jim het niet, maar het lijkt erop alsof hij niet tegen de man kan vechten. Terwijl wij zo over Jim zaten te praten kwam hij in de keuken aanstormen. Hij leek boos te zijn. Ik zei tegen zijn vrouw dat de oude man wist dat we het over hem hadden.
Boos zei Jim tegen zijn vrouw dat ze naar huis gingen. Zijn vrouw weigerde en zei:” nee ik ben nog niet klaar met praten. We blijven nog even”. Mijn oom kwam ook erbij staan. Hij vroeg wat er aan de hand was, en waarom Jim ineens zo kwaad was. Ik zei tegen mijn oom dat Jim hulp nodig had. Jim werd razend. Hij gilde: “wat voor hulp?” Ik zei:” Jim je bent jezelf niet, je moet gauw geholpen worden. Die man heeft je hele leven over genomen”. Jim werd kwader nu. Hij begon te gillen:” wie ben jij om te zeggen dat ik hulp nodig heb. Wie geeft jou het recht om dat te bepalen”.
Ik schrok van zijn toon, maar was voor geen moment bang. Ik wist dat hij het niet was die zo tekeer ging. Zijn vrouw begon te huilen en zei:” help hem a.u.b.” Jim gilde weer:” Wat voor hulp!! Ik ga naar geen enkele bonu mang of bonu vrouw”. Hij zei tegen zijn vrouw: “als jij nu niet meekomt mag je hier blijven, maar ik ga weg”. Boos liep hij weg. Zijn vrouw keek huilend en hulpeloos een voor een naar ons allemaal, ze zei:” helpen jullie ons a.u.b.” Inmiddels hoorde ze dat Jim de auto al gestart had. Nu kwam ze wel in aktie. Ze rende gauw naar de auto toe en stapte in. Jim reed zo hard weg alsof de duivel hem op de hielen zat.
Wij gingen allemaal zitten. Ik was zo teleurgesteld. Ik vond het zo vreselijk voor Jim hoe hij zo gedrukt ging door het leven, ook zielig voor zijn vrouw, die duidelijk ook te zwak was voor de oude man. De oude man had niets over zichzelf bloot gegeven. Ik wist alleen dat hij er sinds de geboorte was en dat hij alles te zeggen had. Jim was gewoon het lichaam, en hij bepaalde de rest. Ik belde mijn begeleider op en vertelde hem alles en hij zei om even langs te gaan bij hem.
Bij Pa aangekomen zei ik meteen laten we Jim a.u.b. helpen. Pa vroeg mij of Jim zelf bij mij was gekomen voor hulp? Ik zei:” nee, ik had hem voor het eerst ontmoet, ik zag het en vertelde het tegen zijn vrouw en alles escaleerde toen”. Pa zei:” laat dit een wijze les voor je zijn”. Hij zei:” niet een ieder wilt geholpen worden”. Hij vroeg of ik geprobeerd had om met Jim te praten en ik zei van wel. Hij vroeg of ik daarmee iets bereikt had. Ik zei:” nee, ik heb niets bereikt, ik heb niets voor hem kunnen doen en ik voel me vreselijk teleurgesteld”.
Pa zei dat ik dit nooit moest vergeten. Ik heb uit mijn goedheid iemand willen helpen, maar de persoon zelf wilde geen hulp hebben. Het heeft geen zin om hem te helpen. Hij gaat er geen geloof aan hechten en gaat ons bespotten. Hij zei ik moet leren om mezelf in te houden. Ik moet niet lopen mensen ronduit te vertellen dat er iets mis is met hun. Sommigen geloven niet in zulke dingen, weer anderen zijn er die denken dat zoiets hun nooit kan overkomen, of zij staan niet open om geholpen te worden. Het is erg hard om je ogen voor zulke mensen te sluiten, maar je gaat het toch moeten doen.
Ik huilde nu, ik zei Pa ik heb een gave gehad om mensen te helpen, als ik ze dan niet kan helpen wat voor zin heeft het dan? Pa zei dat het hun tijd nog niet is voor hulp. Niet een ieder kan een ieder helpen, en wanneer het de tijd niet is voor hulp gaat de persoon het ook niet krijgen. Zo wilt God het, en wij kunnen niet ertegen gaan.
Hij zei ik kan wel mensen voorzichtig hints geven, maar als ik zie dat de persoon er niet open voor staat, dan moet ik stoppen. Dit was een wijze les die ik op een harde manier geleerd had.
Inmiddels ben ik Jim al heel veel keren weer tegengekomen. Hij heeft nooit met 1 woord over het voorval gesproken. Hij deed gewoon normaal tegen mij en ik besloot dat dan ook te doen alhoewel ik wel elke keer de oude man spottend tegen mij zag lachen. Ik heb telepatisch contact met “hem” gemaakt en tegen hem gezegd dat ik mij terug trok.
Hij zou verder geen last ondervinden van mij. Jim zijn vrouw heeft ook niets meer gezegd. Ik hoorde wel van mijn tante dat zij graag een kindje wilt, maar het lukt niet. Ze hebben allerlei testen gedaan en alles blijkt goed te zijn bij allebei. Ik heb zo mijn idee waaraan het ligt, maar zoals beloofd heb ik mijzelf terug getrokken en heb probleem Jim helemaal afgesloten.
🔆 VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 )
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties