STORY 576: DAT LELIJK DING

🟥 Ingezonden door: Naina

                            ⚜️DAT LELIJK DING⚜️
—————————---------

Beste OST fans, ik had een hele goede vriend sinds mijn kinderjaren. Wij kenden elkaar al heel erg lang via mijn tante.

Hij woonde in haar buurt en was letterlijk kind aan huis bij hun en altijd wanneer wij bij mijn tante gingen kon je hem daar vinden. Wij konden het heel goed met elkaar vinden en waren hele goede vrienden. De jaren verstreken en wij maakten de lagere school af, daarna mulo en daarna ging ik naar het VWO en hij ging de politie opleiding doen. Al heel gauw was mijn mattie Shef al een agent.

Wij gingen heel vaak bij mijn tante en zoals altijd was Shef er altijd na zijn werktijd. De meeste tories gingen dus nu over wat hij allemaal meemaakte enzo. Hij was echt een torie mang en kon honderduit vertellen. Wij baalden nooit als hij er was. Shef kon over alles en nog wat praten, behalve over zichzelf. Hij was erg op zijn privacy gesteld en had het nooit over zichzelf of zijn vriendin. Wel wisten we dat er meiden waren, want mijn oom plaagde hem vaak met 1 of ander naam, maar of hij serieuze relaties had wisten wij niet.

Zo diep ging de vriendschap ook alweer niet. Hij kreeg het druk met ’t werk en wij zagen hem veel minder dan voorheen. Op een dag kregen wij een bericht van iets vreselijks. Shef had iemand met zijn dienstwapen doodgeschoten. Wij snelden ons naar ons tante. Er heerste grote chaos daar want Shef z’n ouders waren daar, helemaal radeloos. De moeder huilde alleen. Natuurlijk was hij in verzekering gesteld. Zij wisten niet wat zij moesten doen. Omstaanders hadden verklaard dat hij met opzet geschoten had, hij zelf verklaarde dat het per ongeluk gebeurd was.

Er brak een vreselijke tijd aan. Zijn ouders kregen heel veel verwijten naar zich toegeslingerd. Zijn moeder werd bijna half gek. Shef werd schuldig bevonden en veroordeeld tot een aantal jaren gevangenis straf. Zijn ouders deden alles op alles, maar niets mocht baten. Hij werd niet vrij gelaten.
De jaren gingen voorbij en hij zat zijn straf uit. Ik had geen contact meer met hem. Via mijn tante hoorden wij nu af en toe wat over Shef, als zijn moeder op bezoek was geweest bij hem en kwam vertellen hoe het met hem ging.

Zijn moeder was helemaal kapot gegaan door verdriet. Aan haar kon ik echt zien wat verdriet met een mens kon doen. Nadat Shef zijn straf had uitgezeten en hij weer terug was ontmoette ik hem toen. Hij was eerder vrijgelaten wegens goed gedrag. Hij was zijn baan wel kwijt. Toen ik hoorde dat hij al terug was, ging ik hem ontmoeten. Nu maakte ik ook van dichtbij mee wat gevangenis met een persoon kon doen. Zijn hele gezicht was veranderd. Hij was gewoon van een knappe jongen veranderd in een verbitterde heer.

Zijn haar was helemaal grijs. Eerlijk gezegd wilde ik hem bijna niet meer aankijken. Hij leek gewoon een ander persoon te zijn. Iemand die ik niet kende.
Ik deed wel normaal tegen hem. Ik wilde hem niet veroordelen als heel veel mensen. Hij had een fout gemaakt, hij had z’n straf uitgezeten en daarmee sloot ik het af. Ik deed gewoon normaal tegen hem. Hij was niet meer de vrolijke persoon die hij altijd was, dus onze vriendschap veranderde hierdoor ook. Het was nu alleen elkaar groeten en vragen hoe het ging. Verder niets meer.

Ik weet niet of hij me kwalijk genomen had dat ik hem nooit een bezoekje gebracht had of niet. Ik voelde mij wel schuldig dat ik het nooit gedaan had. Hij sprak nooit over het incident en ik respecteerde dat, en begon er ook nooit over. Hij kwam niet meer zo vaak bij mijn tante, dus we zagen hem ook heel weinig. Na een tijdje hoorde ik dat hij in het binnenland werkte. Dat was dus ook de reden dat wij hem nog minder zagen. In de tussentijd had mijn gave zich helemaal ontwikkeld. Ik had een goede spirituele begeleider die mij hielp met mijn problemen en ook met mijn gave ontwikkelen.

Wij hadden zo een goede band met hem dat ik hem Pa noemde. ( in mijn andere verhalen leest u meer over hem). Op een avond was ik weer bij mijn tante en wij zaten in het huis te praten. Ineens hoorden we de poort opengaan en iemand liep naar de voordeur toe. Mijn oom stond op om open te doen en te kijken wie het was. Wij keken allemaal naar de deuropening wie er zo onaangekondigd gekomen was. Daar stond Shef in de deuropening. Toen ik hem zag kreeg ik kippenvel over mijn hele lichaam.

Ik kon hem niet aankijken, hij zag er afgrijnselijk uit. Ik voelde gewoon hoe er iets via m’n nek naar m’n hoofd kroop en ik begon alles rood te zien. Ik kon mij niet meer inhouden en sprong op gilde zo hard:” haal dat lelijk ding weg van hier”. Omdat iedereen naar Shef zat te kijken hadden zij de verandering in mij niet opgemerkt en nu schrok iedereen van mij, Shef ook.

Iedereen stond naar mij te kijken en ik leek op een stier die een rode doek gezien had. Ik gilde tegen mijn oom( wat ik nog nooit in mijn leven gedaan had): “ hoor je me niet?!!? Haal dat lelijk ding weg van hier”. Ik wees met mijn vinger naar Shef. Iedereen stond nog steeds stokstijf naar mij te kijken. Ik ademde zwaar en keek vol met haat naar Shef. Hij zakte z’n hoofd omlaag en begon weg te lopen. Mijn oom ging hem achterna en zei tegen hem om voor het huis op de bank te zitten. Hij zou even terug naar binnen komen en bij mij kijken wat er aan de hand was.

Mijn oom had al door dat er iets niet in orde was met Shef, anders zou ik nooit zo reageren. Shef was zo teleurgesteld door al die haat die hij in mijn ogen zag, dat hij meteen weer naar huis wilde gaan. Maar mijn oom wist hem toch te overtuigen om even te wachten tot hij terug was. In de tussentijd binnen, kwam iedereen om mij staan en hebben ze mij weer op de bank laten zitten. Ze probeerden mij te kalmeren en vroegen waarom ik zo woedend was.

Ik zat even stil en was mezelf weer. Ik probeerde even zelf te begrijpen wat er met mij gebeurd was. Waarom had ik zo tegen Shef gesproken. Ik had even rust nodig om na te gaan wat er aan de hand was. Toen kwam mijn oom naar binnen. Hij vroeg mij ook wat er ineens met mij gebeurd was, ene moment zat ik gezellig te praten en ’t ander moment te razen en te tieren. Ik zei:” het gebeurde toen u de deur opendeed en ik Shef zag. Mijn oom vroeg of wij ruzie hadden ofzo. Ik zei van niet. Ik heb hem zo lang niet gezien, verder hebben wij geen contact dus ik kan onmogelijk ruzie met hem hebben.

Ik vroeg mijn oom of hij Shef weer naar binnen wilde roepen. Mijn tante vroeg mij of het wel een goed idee was. Ik zei dat ik mij deze keer niet liet gaan. Het was dus okee. Toen Shef naar binnen kwam kon ik hem niet aankijken. Hij zag er vreselijk lelijk uit. Hij leek gewoon op een monster. Voor het oog van de anderen zag hij er normaal uit, alleen ik zag dat lelijk ding op hem, wat hem ook lelijk maakte. Ik kon hem weer niet aankijken en ik kneep mijn ogen dicht. Shef zei gewoon niets en bleef naar mij kijken. Iedereen was stil en keek naar mij.

Mijn oom vroeg uiteindelijk wat er aan de hand was. Ik zei: ‘’ dat lelijk ding moet weg! Ik kan je niet aankijken. Shef keek nu met grote ogen. Hij dacht dat ik het weer tegen hem had. Mijn oom legde hem uit dat ik waarschijnlijk niet hem bedoelde, maar dat er iets mis was met hem. Shef was nu wel nieuwsgierig geworden. Hij begon vragen te stellen wat ik zag en ik zei tegen hem dat hij niet wilde weten hoe afschuwelijk hij eruit zag. Hij vroeg van waar het “ding” dan met hem meegekomen was.

Ik keek nu naar hem. Nu terwijl ik dit lelijk ding zag, zag ik ook de ware aard van Shef. Shef was altijd al een player geweest, voor de tijd dat hij opgesloten was. Hij was thuis de lieve jongen, maar op straat was hij gewoon weer een ander persoon. Hij hield ervan om stoer te doen, en door dit gedrag had hij heel wat vriendinnen. Hij was natuurlijk niet ’t type die zich wilde binden en hij speelde met al die meiden. Terwijl hij opgesloten was kreeg hij ook vaak bezoek van deze meiden.

Zijn gedrag was dus helemaal niet veranderd in dat opzicht. Toen hij weer op vrije voeten was, had hij dus weer de vrijheid om zijn spelletjes voort te zetten. Nadat hij in het binnenland was begonnen met werken had hij daar ook al gauw heel wat vriendinnetjes. Deze meiden waren wat serieuzer dan die van de stad, en dachten dat het ware liefde was, wat ze van Shef kregen. Echter was dit niet het geval, waardoor hij hier en daar ook harten brak. Tussen al deze gebroken harten was er 1 die niet tegen haar verlies kon. Zij was uit op wraak en stuurde iets voor Shef wat hem zo lelijk maakte in de ogen van andere dames.

Hierdoor zou niemand ooit meer naar hem kijken en zou hij nooit meer een andere relatie kunnen beginnen. In de tussentijd had hij wel een Javaanse vriendin, maar ik zag ook hoe zij al afstand van hem begon te nemen. “ Arme” Shef wist natuurlijk helemaal niet wat er aan de hand was, daarom vroeg hij mij ook ronduit van waar het ding met hem meekwam.

Ik wilde hem niet in verlegenheid brengen voor een ieder en zei:” Shef, ik kan je nu niets zeggen. Laten we voor morgen een afspraak maken, dan gaan wij naar mijn begeleider dan gaat hij jou helpen en dan hoor je ook wat er aan de hand is. En nu moet je weer naar huis, want dat lelijk ding werkt op mijn zenuwen. Het ding was nu vijandiger, omdat het gesnapt was. Het keek mij erg kwaad aan vandaar dat ik Shef zo snel mogelijk van daar weg stuurde.

Toen ik die avond naar bed ging kwam ‘het’’ in mijn dromen samen met degene die het gestuurd had. Ze kwamen mij bedreigen dat ik Shef niet moest helpen, want ze zou hem nooit met rust laten. Hij heeft haar hart gebroken en daarvoor gaat hij boeten. Ik negeerde allebei. Niemand zou mij tegenhouden om iemand te helpen als ik kon. De volgende dag gingen wij samen naar mijn begeleider. Hij kende Shef niet, maar toen hij hem zag zei hij meteen: “ Ju na wang playboy” (jij bent een player). Ik zei: : ja Pa, en dat heeft hem vandaag in grote problemen gezet”.

Shef zei niets en keek neer. Hij vond het vreselijk dat ik alles wist over hem. En hij schaamde zich duidelijk. Nadat mijn begeleider hem geholpen had kreeg hij nog “de wind van voren”. Hij moest zich gaan verontschuldigen bij de dame en ’t liefst bij al de dames die hij voor de gek gehouden had, anders kon er weer zoiets met hem gebeuren. Shef beloofde het te doen. Pa had hem ook gezegd wie de dame in kwestie was die dit met hem aangedaan had. Hierna was Shef beetjes bij beetjes weer de jongen geworden die hij was voordat hij opgesloten was.

Wij konden weer met elkaar praten en lachen als tevoren. Ik heb hem daarna wel nog geplaagd over het feit dat ik hoopte dat hij geen meiden meer voor de gek hield want ik zou hem deze keer precies zo laten als hij er weer lelijk uitzag.
Wij zijn inmiddels al heel veel jaren verder, en Shef is nog steeds single. Hij is nooit getrouwd geweest.

Ik vraag mij af of het gewoon in zijn aard ligt om alleen te zijn, of er toch iets anders speelt dat hij niet gelukkig kan zijn met 1 persoon.

Maar ik heb inmiddels wel geleerd om niet meer zo heftig te reageren wanneer ik zoiets zie bij anderen want niet een ieder staat open voor hulp. ( zie mijn volgende verhaal voor meer hierover)

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.