🟩 Ingezonden door: K.B
⚜️MOEDERLIEFDE LIEFDE OVERWINT ALLES⚜️
——————————————
Lieve OST leden, enkele jaren geleden hadden wij behoorlijk veel last van ‘iets’ hier in onze woning.
Ik weet eerlijk gezegd niet wat er precies gaande was, maar het voelde gewoon verkeerd en zwaar aan in onze woning. Het begon zomaar ineens.
Dit zorgde voor onnodige ruzies en ook voelde ik me extra moe na het werk, ik had geen tijd voor mijn man en het leven was echt letterlijk alleen werken, baden en slapen. Daarna opnieuw alles in Repeat elke dag. En mijn zoontje was destijds anderhalf jaar oud, hij had er behoorlijk last van. Nadat hij een opgezette arm had zonder dat hij gevallen was of zich bezeerd had, ook na de dokter te hebben bezocht, ging het maar niet over. Zo hebben wij eigenlijk zelf bepaalde dingen op een rijtje gezet..
Als m’n zoontje gebaad was tilde hem altijd op, en liep dan langs een opbergkamer (die zelden open gaat) om naar onze slaapkamer te gaan. Het viel mij op dat hij altijd "kijk daar" of "bye bye" zei. Alsof hij tegen iemand sprak die hij alleen kon zien. Ik zag nooit iemand, dus dachten wij dat hij probeerde te praten. Hij was hoogstwaarschijnlijk deze woordjes aan het herhalen om ze te onthouden, maakten wij ons zelf wijs.
Tot wij een paar avonden daarna lagen te slapen en m’n zoontje plotseling hard begon te huilen, te trappen en te schoppen met zijn voetjes alsof iets hem aan het vervelen was. Ik tilde hem op en probeerde hem gerust te stellen, door zachtjes over zijn rug te strelen en liedjes te zingen voor hem. Maar hij bleef huilen en hij kwam erg paniekerig bij me over.
Hij klom letterlijk over mijn schouder heen, alsof iets hem meetrok aan zn benen en hij hiervoor probeerde te vluchten. …dit gebeurde tot 3 keren toe. Ook als hij alleen aan het spelen was en hij deed iets wat niet mocht, keek hij over mijn schouder heen, dus niet naar mij, maar over me schouders heen alsof hij luisterde naar ‘dat ding’ die hem slechte dingen liet doen. Hij zag echt iets, want ik zag hem regelmatig geconcentreerd naar bepaalde richtingen kijken en praten met iets. Terwijl er daar helemaal niemand te zien was.
Soms leek het alsof hij in een soort van trans toestand ging, om vervolgens plotseling bij zinnen te komen en was er toen pas weer van bewust van wat hij deed. Ik had het in het begin niet door wat er speelde en gaf hem dan een mep, als hij ondeugende dingen deed. Maar later ontdekte ik pas dat ‘iets’ duister hem die verkeerde dingen toefluisterde om te doen.
Wij waren radeloos natuurlijk, toen we erachter kwamen dat er iets mis was in ons huis.
Wij gingen in de ochtend naar mijn schoonouders toe, hier leek mijn zoon zich helemaal op zijn gemak te voelen. Hij keek niet steeds angstig meer om zich heen zoals hij thuis wel deed. Bij mijn schoonouders zag ik weer hoe hij opfleurde, hij kon waarschijnlijk ook aanvoelen dat de energie daar weer anders en positiever was. Niks viel hem meer lastig. Wij bleven vanwege deze reden een hele poos logeren bij mijn schoonouders.
Wij gingen een tijdje van daaruit naar het werk. Het moment dat we even thuis waren om spullen /kleren te halen, kreeg ik meteen weer een vervelend gevoel, een enorme vrees overspoelde mij. Let wel, in mijn eigen huis nog erbij. Iets wat ik nooit eerder gehad heb sinds ik hier woon, en ik woon er al meer dan 30 jaren.
Wat wij naderhand vernomen hebben toen we op verschillende plekken hulp zijn gaan zoeken, is dat één of ander entiteit een lichaam zocht om in te ‘wonen’ en hij had daarvoor mijn zoon uitgekozen. Daarom raakte mijn zoon tij en ontij in trans en sprak met iets dat ik niet zag. Het ‘ding’ liet hem met opzet vervelende dingen doen, hopende dat ik van mijn zoon zou beginnen te balen en afstand van hem zou doen en hem zou gaan verwaarlozen. Ik zou mijn jongen dan slaan en schreeuwen, maar dit zou zijn onhebbelijke gedrag niet veranderen en daar zou deze demoon voor zorgen.
En mijn pakslaag en irritatie zou mijn zoon emotioneel helemaal kapot maken. Dit was wat die duivelse entiteit wilde, het had geen goede bedoelingen met mijn zoon. Maar jammer genoeg voor ‘hem’, want ik hou teveel van mijn zoon en zou nooit opgeven ook al hoe onhebbelijk hij zich zou gedragen. Ik zou tot het eind vechten om mijn zoon te redden. De liefde die ik voor mijn kind voel overwint gewoon alles en geen enkele stront demoon gaat mijn kind van me afpakken.
Ik weet dat die demoon ervoor zorgde dat mijn zoon tegen die periode verschrikkelijk "onhandelbaar" en erg vervelend was, maar wij hebben hulp gevonden bij een cultureel iemand. Wij hebben daarna de woning laten inzegenen en hebben gelukkig helemaal geen last meer. Met mijn zoon gaat het nu weer prima en ik mag niet klagen, hij is een top ventje nu!
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties