🟥 Ingezonden door: S.H
⚜️S'LANDS ZIEKENHUIS: De hindoestaanse meneer⚜️
------------------
Geachte OST leden, mijn naam is bekend bij de beheerders; hier volgt mijn ervaring!
Ik werd in 1996 of 1997 opgenomen in het 's Land Hospitaal te Paramaribo vanwege n kleine ingreep. We lagen met 6 dames op de kamer. Na de operatie, terug op de afdeling, begon de verdoving uit te werken, het gevolg was dus scherpe stekende pijn die steeds heviger werd.
De zuster kwam wel langs met pijnstillers, maar op een bepaald moment had ik mijn limiet bereikt, dus kreeg ik niets meer; ik voelde me koortsig en lag te kermen van de pijn, terwijl de overige dames al sliepen...Daarvoor waren de ramen en deur naar het vóórbalkon reeds door de zuster gesloten, ook het licht ging uit en slechts de deur naar het achter balkon was open en het licht op de gangen bleef wel aan.
Het moet kort na middernacht zijn geweest, want ik keek nog op mijn horloge, omdat de dag niet gauw genoeg voorbij kon gaan, opdat ik weer een shot pijnstillers kon innemen! Onze kamer grensde aan de mannenafdeling en terwijl ik nog niet kon slapen van de heftige pijn, hoorde ik vanuit de mannenafdeling iemand slepend aankomen lopen.
Naar mijn gevoel leek het alsof iemand die "chinese plastieken badslippers" zoals wij die kennen in Suriname, aanhad en met slepende tred aankwam; ik was koortsig en beefde van de pijn, met mijn deken tot aan mijn neus opgetrokken, keek in naar mijn kamergenoten die in diepe rust waren ...
Plotseling stopte het gesleep bij onze deur en ik gluurde met half dichtgeknepen ogen naar die Hindostaanse meneer die daar stond, gekleed in een korte broek en shirt, op badslippers, zijn haar viel steeds voor één oog, blijkbaar omdat t te lang was en zijn lippen waren enigszins open, waardoor ik die grote voortanden ( "Lantiskopu" zoals wij het zouden zeggen in het Sranang) goed kon waarnemen.
Wat deed die meneer toen; hij kwam de kamer in en ging bij het eerste bed aan 't voeteneind staan en kruislings vervolgde hij zijn weg en keek elk van ons één voor één aan...ik observeerde hem, en toen hij bij mij bed kwam, had ik mijn ogen toen wel helemaal gesloten. Uiteindelijk liep hij de voordeur uit en de gang op.
De volgende dag heb ik mijn kamergenoten gevraagd of zij die meneer ook hadden gezien de avond tevoren en natuurlijk had geen van hun wat opgemerkt! Ik vertelde later aan de verpleegsters dat er een meneer op de kamer was geweest na 12u, hij kwam van de herenafdeling zei ik nog...ze zeiden doodleuk tegen mij dat er geen enkele heer hier was geweest en zij hebben ook niemand zien komen!
Hoewel ik hun probeerde te overtuigen, hielden zij voet bij stuk! Helaas had ik geen getuige en liet het maar daarbij! Ik ben maar zelf op onderzoek uit gegaan..
Ik mocht uit bed en ben toen elke kamer van de mannenafdeling ingelopen, om die mysterieuze meneer te zoeken; ik had die beschrijving helder voor de geest, maar helaas heb ik hem niet kunnen vinden...tot de dag van vandaag weet ik niet of het om een entiteit gaat of om een mens van vlees en bloed!
Zijn er mensen die hetzelfde hebben ervaren in dit bekend ziekenhuis?
Liefs: Mevrouw S.H.
⭐️= het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties