🟨 Ingezonden door: L.L
⚜️IK HAD GEEN EIGEN MENING MEER⚜️ DEEL 2
————————
Ik ben altijd iemand geweest die mijn ouders nooit brutaliseerde en altijd naar ze luisterde, ik was een brave meid, maar sinds ik met Roël begon was het alsof mijn oren niet meer werkten. Hun advies boeide me niet, het ging de ene oor in en de andere weer uit. Vaak keken mijn ouders me huilend aan wanneer ik weer eens bont en blauw, met een kapot geslagen gezicht en lichaam bij hun in de auto stapte.
Ondertussen werd ik naar hartelust geslagen en mishandeld door Roël, dit was zo bij elk klein ding dat in zijn ogen fout was. Hij zocht aldoor punten op mij om mij aan te pakken, hij scheen er plezier in te hebben om mij te pijnigen. Hij schaamde zich er op den duur niet eens meer voor want hij wist toch dat ik hem niet in de steek liet.
Ik wist dat Roël allerlei wasie’s (cultureel bad) nam en ik deed die wasie’s niet, want het werd mij nooit aangeboden of gevraagd door hem. Ik wist nooit waarvoor hij die ‘wasie’s’ nam.
Af en toe was hij even lief, hij was dan ontzettend romantisch, nam mij uiteten en hij kocht kado'tjes voor me. Wij overnachten dan in Hotel Torarica of ander duur hotel, hij deed echt zijn best. Maar dit was echt sporadisch en altijd van korte duur. Hij werkte met maan standen, je wist nooit hoe je het met hem had.
Gedurende onze hele relatie bleef Roel zonder einde vreemdgaan. Ik bleef daar met hem tot het op een dag echt mis ging, mijn zoontje was tegen die tijd al 2 jaar oud. Roël begon weer ruzie met mij te maken en zijn moeder begon me ook uit te schelden met alle vieze woorden die ze kende. Natuurlijk kreeg ik ook deze keer een behoorlijk pakslaag van hem. Hij sloeg me met de ijzeren kop van zijn riem aan mijn oog, hoofd en lichaam. Dit maakte dat ik scheurtjes kreeg aan mijn benen en armen.
Één van mijn ogen zat toen weer vol met bloed. Mijn zoontje zag wat er gebeurde en wilde mij beschermen en probeerde Roël tegen te houden. Tja, een kind van 2 kan dat natuurlijk geen agressieve volwassen man tegen te houden, en die Riem sloeg mijn zoontje keihard.
Toen ik deze slag van die riem gezien had, ontwaakte er in mij een woeste tijgerin. Er borrelde ineens een onbekende kracht naar boven, eentje van een moeder en met alle kracht sprong ik op Roël. Mijn moeder instincten zouden dit niet toelaten dat iemand aan mijn kind kwam, en dat zal elke moeder ook begrijpen. Nu was deze strontzak echt te ver gegaan, ik was niet meer bang, alle vrees was weg en ik begon met alles in mij te slaan en schoppen. Ik vocht voor mijn leven en die van mijn zoontje. Ik balde mijn vuisten sloeg na elkaar op Roël in.
Die vuisten kwamen zo hard aan, dat hij zelf schrok ervan. Alle kracht die ineens in mij boven kwam, heb ik gebruikt om hem terug te slaan. Ik sloeg maar door ..... een woede-uitbarsting, ik stopte niet en bleef maar slaan. Roël bleef daar in een shock achter, hij deed niks en stond maar als een bobo alle slagen te incasseren. Ik nam na mijn woede aanval mijn huilende zoon in de armen en vluchtte uit de woning.
Ik ben Roël aan gaan klagen bij de politie.
Veel hoefde ik daar niet uit te leggen want ik was weer tot bloedens toe mishandeld. Hij is nog die zelfde dag opgesloten....
Omdat ik Roël op had laten sluiten, hoorde ik van Rita, de moeder van Roël dat ik diende te verhuizen uit de woning waar ik met haar zoon woonde. Mijn kleren en spullen werden uit de woning gesmeten, alles moest ik op gaan rapen in het zand van de tuin. Terwijl ik bezig was mijn spullen te nemen kreeg ik allerlei bedreigingen en verwensingen gesmeten naar mijn kop. Ja, die moeder van Roël was echt een ordinair wijf, ze bleef maar tekeer gaan en uitschelden.
Ze zei tegen me “ik ben van loge, onthou dat! Met mij wil je geen problemen hebben, ik zal speciaal voor jou zwarte kaarsen branden op je naam en zal ervoor zorgen dat jij op een wrede manier dood zal gaan, vergeet dat niet!!!! Dankzij jou zit mijn zoon nu in de gevangenis”. Rita weigerde in te zien wat haar zoon al die jaren met mij gedaan had. Naar haar inzien, was haar lieve zoon niet fout. Ondanks ze van alles op de hoogte was, hoe hij me mishandelde was ze toch deze mening toegedaan.
Ze heeft nooit ingegrepen, nooit met haar zoon gesproken dat je een vrouw niet zo dient te behandelen … helemaal niks. Ze heeft me geen dag geholpen of gered uit de handen van haar zoon. Integendeel kreeg ik na die mishandelingen ook nog een scheldkanonnade van haar, als extra kersje op de taart.
Toen Roël een tijdje vast zat, begon ik mij pas te realiseren, dat hij mij met zwarte machten bewerkt had. Beetje bij beetje begon die ‘kroi’ van hem uit te werken, omdat hij nu de mogelijkheid niet had om het van tijd tot tijd ‘bij te werken’. Als je iemand gaat ‘kroi’en’, moet je steeds gaan bij de wisie man om deze te versterken en bij te werken. Maar vanuit de gevangenis kon Roël dit onmogelijk doen en daarom begon mijn hoofd weer normaal te werken. Ik had weer een eigen mening en begreep nu waarom ik nooit weg kon uit deze vervloekte relatie.
Rita maakte ook duidelijk dat ze zich bezig hield met zwarte magie, dus er was geen twijfel meer. Alles was me in 1 klap duidelijk. Zij was zeker ook degene die haar zoon geholpen heeft mij te kroi’en. Nu begreep ik waarom al die flessen verborgen in Roël zijn klerenkast lagen. Daarom was ik altijd ook zo misselijkmakend onderdanig, ik walgde altijd van me zelf hoe ik alles deed wat hij me opdroeg. Ik kon destijds niet begrijpen waarom ik dat deed. Roël kon zo alles met me doen wat hij maar wilde en het leek alsof ik gewoon geen eigen wil meer had.
Maar nu was alles voorbij …….
Ik was klaar met deze mensen en klaar met die mishandelingen. Ik trok na deze moeilijk tijd weer bij mijn ouders in......
Ik had het best wel moeilijk, want ik zat zonder werk en het waren mijn ouders die mij toen verzorgden. Op een dag, fluisterde iets mij in de oren “neem jouw zoontje en spring voor een auto”, ik wist niet eens wat me toen scheelde, maar het leek alsof ik onder hypnose was. Ik pakte mijn zoontje op en liep al richting de hoofdweg om voor een auto te gaan springen, zodat ik samen met mijn zoon zelfmoord kon plegen.
Ik vertrouwde die stem die me altijd goed advies gegeven had, het had me nooit voorgelogen. Die stem zou het natuurlijk beter weten, en nu daar ik in trans was, volgde mij lichaam de opdracht trouw. Ik probeerde wel te vechten ertegen, maar het lukte me helemaal niet te weigeren. Ik liet mij toen maar gaan en dacht, die stem zal wel beter weten. Ik liep en liep, richting de drukke weg ...zonder te weten dat m’n moeder me constant aan het roepen was, ik hoorde haar helemaal niet.
Als een zombie liep ik maar verder weg. Ik was al met een voet op de hoofdweg, toen m’n moeder mij met een ruk trok aan mijn blouse.
Ik kwam ineens weer bij zinnen en wist niet waar ik was en hoe ik daar gekomen was. Verward vroeg ik haar “wat is er ma? Wat doe ik hier?”. Ik zag mijn moeder huilend naar me kijken en ze vertelde me dat ze me aldoor had geroepen, maar ik hoorde haar gewoon niet en ze was paniekerig geworden. Ik vertelde haar wat mij overkomen was, over die stem die me zei wat ik doen moest en daarna wist ik niks meer. Iets had me overgenomen tegen mijn wil.
Ik had al een vermoeden wie hierachter zat maar zei niks.
Mijn moeder bracht ons naar huis.
Kort daarna werd ik ziek, .... dat ging een hele tijd zo door, ik werd steeds zieker en ik vermagerde vreselijk. Ook mijn zoontje had moeite om voedsel binnen te houden, hij braakte alles weer meteen eruit. En hem grootste probleem was om hem te laten eten, hij weigerde dat gewoon. We moesten hem echt dwingen te eten en toch lukte dat sporadisch, want hij drukte zijn kaken op elkaar. Het was geen makkelijke periode voor mij.
Op een dag belde een neef mijn moeder, ze vertelde hem wat er aan de hand was. Ik werd gebracht naar mijn opa die nu niet meer in leven is. Dit alles gebeurde nog in de jaren 90, dus nog geen 2000.
Aangekomen bij mijn opa zaten we en hij keek gewoon naar me. Hij zag wat er iets goed mis was met me. Hij stond op en begon de nodige voorbereidingen te treffen, om mij middels de culturele weg te helpen met mijn probleem. Mijn vader kwam niet meegekomen naar dit bezoek aan mijn opa, omdat hij ertegen was dat ik op de culturele manier geholpen zou worden. Mijn opa zat tegenover mij aan de tafel, er waren nog meer familieleden aanwezig, ongeveer 6 familieleden zaten aan de tafel.
🌺 VOOR VERVOLG:
(LEES DEEL 3)
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties