🟨 Ingezonden door: C.D
⚜️SOPHIA’S LUST: OMA VAN DE STRAAT⚜️
——————————
Beste OST leden, wat ik hier zal vertellen heb ik zelf meegemaakt samen met een maatje van me..
Vroeger had ik altijd samen met een vaste groep vrienden sleepover avonden. Op zulke avonden kwamen we met zijn allen bij elkaar en hadden enorm veel gezelligheid. We waren toen nog tieners, we hadden geen zorgen en genoten volop van het leven. We gingen dan veel uit, kwamen in de vroege ochtend thuis aan. Kookten samen, dronken ons kapot, gewoon alles wat verboden was deden we.
Een avond hadden we honger, dus besloten we om eten ergens te gaan kopen bij een Chinees restaurant..
Ik was niet zo bekend met de buurt waar wij die sleepover die keer hadden, dus bracht 1 van mijn vrienden mij naar een restaurant die hem bekend was. Hij en ik waren samen op de brom om het eten te gaan kopen. Toen we het eten gekocht hadden en richting huis reden, zei mijn maatje ineens “eyy a pasie dja fuckup" en ik vroeg hem "fa je bedoel?”. Voordat hij antwoord kon geven kreeg ik ineens kippenvel over mijn geheel lichaam. Alsof iets me zei om omhoog te kijken dus automatisch keek ik omhoog.
Ik kreeg de schrik van mijn leven, boven mijn hoofd zweefde er iets dat leek op een hele grote witte vogel. Het was ongeveer 10 meter boven mijn hoofd. Ik kon niet uitmaken wat het ding precies was, maar wist wel dat het niet normaal was.
Ik probeerde me niet erop te focussen want wilde geen aanrijding maken, dus bleef ik mij op de weg concentreren. Mijn matie echter, was helemaal in paniek geraakt bij het zien van dat zwevende ding. Hij spoorde me aldoor aan om harder te rijden en te proberen dat ding te ontlopen. Ik twijfelde als het ding wel achter ons aankwam of als het toevallig zo leek. Dus stopte ik bij een zijweg om te kijken als het ding werkelijk achter ons aan zou komen.
En ja hoor, het achtervolgde ons overal waar we heen reden. Ik kon nu ook een beter beeld ervan scheppen, want toen ik even stil stond kon ik het uitgebreid bekijken. Het leek op een soort van menselijk figuur met hele grote vleugels, maar een mens was het echt niet. Ik denk ook niet dat het een engel geweest kan zijn, want dan zou ik geen kippenvel gehad hebben als het een goed iets was.
Bij het zien van deze gedaante, gaf ik direct gas en reed meteen weg. Ik wilde zo snel mogelijk richting die woning rijden waar we logeerden. We hebben echt vreselijk zitten racen en op den duur zagen we het figuur niet meer.
Toen we de woning van mijn matie bereikt hadden. Zei hij “vertel niks tegen de anderen, want ze gaan anders bang worden en dat verpest dan de hele sfeer. Wat je gezien hebt is een oude vrouw die verder in de straat woonde en al een tijdje overleden is. Maar mensen zien haar nog vaak in de omgeving in de nachtelijke uurtjes”.
Ik beloofde hem niks tegen de anderen te zeggen. Maar eigenlijk geloofde ik er niks van, want het figuur wat ik zag leek helemaal niet op een oude vrouw. Het leek gewoon iets onmenselijk. Sinds wanneer hebben geesten ook zulke grote witte vleugels? En hebben ze überhaupt wel vleugels?
🌺 Dit gebeurde te Sophia’s lust. Sinds ik dit meegemaakt heb ben ik daar nooit meer laat over straat geweest.
⭐️⭐️= Het verhaal is 85% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties