STORY 546: IK GA JE MEENEMEN - DEEL 2

🟦 Ingezonden door: L.L

                   ⚜️IK GA JE MEENEMEN⚜️ DEEL 2
————————

Dezelfde avond zaten we als gezin bij elkaar, .....mijn ouders, zus, broer, zusjes en broertjes naar een film te kijken. Ineens gingen de lichten van de woonkamer uit. Vrijwel meteen daarna hoorden wij allemaal dat er iemand bezig was te rommelen in de keuken. Alsof iemand met heel veel geluid bezig was vaat te wassen. Potten, pannen, drinkglazen en kennetjes hoorden we tegen elkaar slaan, de kraan open en dicht draaien, gewoon heel eng.

Wij schrokken behoorlijk en iedereen was stil. Later hoorde je een soort vreemd geluid, alsof er met een bezem geveegd werd vlak in de woonkamer waar we zaten. We hielden elkaar stevig vast en durfden niet te bewegen.

Precies hoe het allemaal begon, precies zo stopte het ineens. Mijn ouders wisten geen raad met de situatie en we moesten onze handen vouwen en zijn met zijn allen in gebed gegaan. Trillend en bevend hebben we het ene na het ander gebed opgezegd. Sindsdien gebeurden dit soort dingen vaker ..... heel onverwacht begon het, daarna stopte het weer een tijdje en daarna ineens weer. Je wist nooit wanneer het kwam en wanneer het stopte. Zenuwslopend was het, ik kan jullie zeggen.

De jaren vlogen voorbij.
Ik was toen ongeveer 10 jaar oud, als ik me correct herinner.

Vanwege de vreemde activiteit in onze woning, was ik gewend eraan te bidden met mijn ouders. Kort voor het slapen gaan, ging ik altijd netjes in gebed. Daarna las ik een stukje uit de bijbel. Op een avond besloten mijn broers en zussen in de woonkamer te slapen. Ik zou natuurlijk voor de gezelligheid ook met ze blijven slapen daar. Ik was gewend om altijd als laatst het bed in te kruipen, omdat ik best wel huiselijk aangelegd ben als een klein moedertje. Ik ruimde altijd het huis op als het rustig was. Want met een groot gezin als die van ons was het huis soms behoorlijk rommelig.

Ik was dus alles aan het opruimen, één en ander wegzetten en tussendoor sprak ik nog met mijn vader die in de woonkamer televisie aan het kijken was. De rest was al aan het slapen. Nadat ik opgeruimd had ging ik alvast liggen op het matras naast de anderen. Mijn vader bleef wel babbelen met me af en toe als er even niks te zien was op tv. Op een gegeven moment werd ik slaperig en viel in slaap. Ik was deze avond vergeten te bidden.

Ik werd ineens met een ruk wakker, met een soort vrees in mij. Want ik duidelijk een enge stem gehoord die me riep. Het was de stem van mijn tante, die mijn naam bleef roepen. Toen ik wakker geschrokken was hoorde ik haar heel hard lachen, maar het was geen vrolijke lach hoor …. Het was eerder als van een heks, heel erg gemeen en treiterend. Ze herhaalde weer dat ze mij zou komen halen binnenkort. Het viel me toen op dat er iets vanuit het donker naar me toe kroop. Naderhand bleek het een verrotte zwarte hand te zijn die op de vingers naar mij toe liep.

Wederom kon ik me niet bewegen, de paniek sloeg alweer toe. Die hand ging naar mijn nek en begon mijn keel dicht te knijpen. “Mijn hemel, moet dit me alweer gebeuren?!!” Was mijn eerste gedachte. Ik begon in me zelf te bidden en herhaalde aldoor mijn gebeden. Ik kon trouwens niks anders want mijn lichaam reageerde helemaal niet. Die hand kneep me zo strak dat ik voelde alsof mijn ogen uit mijn schedel zouden springen. Ik snakte ook naar adem en dacht dat mijn laatste uurtje geslagen was.

Ik zag rondom mij nog meer van die zwarte verotte handen lopen. Het was dus niet maar eentje, er waren meerdere … maar alleen die eerste was me aan het wurgen.

Ik begon alleen nog meer te bidden en herhaalde god zijn naam en vroeg hem zijn engelen te sturen en mij te beschermen met zijn heilig bloed. Dit heeft gemaakt dat ze op den duur ineens verdwenen, wat erop wees dat gebed wel degelijk helpt in dit soort situaties. Ik was zo bang, dat ik me niet durfde te bewegen daarna ondanks het wel weer kon. Ik bleef precies zo liggen onder mijn dekens, met open ogen en was alert, want was bang dat die dingen mij dalijk weer aan zouden vallen. Tot zonsopkomst heb ik wakker gelegen.

De daaropvolgende dagen sliep ik standaard in de slaapkamer van mijn ouders.

Naarmate ik ouder werd, zag ik dat akelig figuur steeds vaker. Die ene die ergens op een mens leek, met lange haren en mager lichaam, die kruipend naar binnen gekomen was via de shutters de eerste keer. Hij kwam dus vaker, ik weet niet hoe … maar hij kwam wel steeds in het huis. Het maakte dan niet uit in welke van de kamers ik mij op dat moment bevond, of waar ik sliep, het kwam gewoon altijd om mij lastig te vallen. Ik zag altijd eerst die akelige zwarte handen ..... en soms alleen zijn hoofd met z’n brede mond en oude enge ogen.

De gedachte alleen aan ‘hem’, geeft me weer rillingen. Ik moet er echt niet meer aan denken. Ik krijg gewoon kippenvel, nu ik jullie dit aan het vertellen ben. Echt traumatisch!

Een andere keer, lag ik in bed en kon niet in slaap vallen, het werd laat en iedereen was al in netjes in bed ..... ik heb gebeden en ik las een beetje uit mijn bijbel. Maat ik had een ongemakkelijk gevoel, het gevoel was niet goed, alsof er iets mis was, ....ik kon niet ontdekken waarom ik me zo voelde. Op dat moment lag met mijn broertjes en zusjes in een kamer. Alle lichten in de slaapkamer gingen ineens uit, maar de lichten in de gang bleven wel aan, waardoor een beetje licht van de gang scheen in de kamers.

Ik zag mijn door de open slaapkamer deur, dat mijn moeder haastig rende naar de WC om te gaan plassen.

Achter haar aan zag een hele lange creoolse man rennen..... en toen hij langs onze slaapkamerdeur kwam, stopte precies bij de deuropening om naar mij te kijken. Op dat moment was m’n hele lichaam slap, ik kon niet schreeuwen of bewegen en hij keek strak naar me. Ik keek ook naar hem, ik had geen keus want kon niks anders. Het moment dat mijn moeder weer naar haar kamer liep met slaperig gezicht, zag ik die man ook weer weg rennen.

Ik hoorde hoe de tussendeur van de gang op en neer ging, dat wil dus zeggen.... hij rende naar de voorzaal toe.

Vanaf die man niet meer bij de deur was, kon ik ineens weer bewegen. Ik beefde helemaal, met trillende vingers trok ik de dekens over me heen. De rest van de nacht bleef ik wakker. En in de ochtend vertelde ik mijn moeder wat ik gezien had en ze zei dat ze niemand gezien had. In haar beleving was ze gewoon helemaal alleen en had niemand anders gezien in onze woning.

Ik nam haar niet kwalijk, want ze bezit de gave niet om paranormale dingen te zien. Maar ze geloofde me wel want ze had zelf ook de geluiden gehoord in de keuken, van de bezem die zelf veegde, lichten die uit en aan gingen uit zichzelf. Ze wist ook dat er iets niet goed zat, maar we konden niet zomaar verhuizen. Want betaalbare huurwoningen in Suriname zijn niet makkelijk te vinden.

Naarmate ik ouder werd, 14 -15jaar, kreeg ik ook steeds vaker dromen over mijn tante, naast het feit dat ik haar stem steeds hoorde in het werkelijk leven.

Waarover die dromen met mijn tante gingen, weet ik niet zo zeer meer... want het moment dat ik wakker werd, wist ik eingelijk niet meer waarover het ging. Ik wist alleen dat ik met haar gesproken had, maar niet waarover?!! Zo droomde ik een keer, waarbij ze weer herhaalde dat ze me mee wilde nemen. Dat is het enige wat ik me herinner, omdat ze het maar blijft herhalen als een kapotte plaat dat ze me mee gaat nemen. Het blijft gewoon heel erg eng.

Een ander keer lag ik in de kamer.....ik was helemaal alleen, met de lichten aan en zag ik weer dat zelfde magere akelig ding.

Zoals ik al zei, hij kwam vaker om me bang te maken en lastig te vallen. Het was ook standaard zo dat ik dan niet meer kon bewegen zodra deze duivelse wezens zich aan mij lieten zien. Ze willen hoogstwaarschijnlijk niet dat ik ga gillen en roepen voor hulp, want ze genieten ervan mijn angst, zo lijkt het tenminste. Waarom zou je me anders in een staat brengen dat ik helemaal niet meer kan bewegen? Niet kan praten en niet eens mijn ogen meer kan knipperen?

Maar goed, dat ding kwam en wederom kon ik dan niets meer doen, niet praten en ook niet meer bewegen. Pas als ik Jezus christus zijn naam riep in me zelf, kwam ik weer los van die duivelse greep.

En na een paar maanden last van dat akelig ding gehad te hebben, want ik werd non-stop bezocht door hem, ik werd gewoon niet met rust gelaten. Ik kon er gewoon niet meer tegen en begreep niet wat dit ding van me wilde. Ik besloot nu echt met uitvoerig met mijn ouders erover te praten. Gelukkig namen ze mijn angst en probleem wel serieus. Mijn vader vertelde me toen voor het eerst hij ook last had van die dingen, maar dat hij altijd in gebed ging op zulke momenten.

Ik vertelde hem ook over die verschillende entiteiten die ik in mijn slaapkamer zag komen. Ook over mijn tante dat ze me mee wilde nemen en wurgde elke keer. Mijn ouders adviseerden mij haar gewoon duidelijk te zeggen dat ze mij met rust moest laten, dat ze geen kracht had over de levenden en dat ik er nu wel genoeg van had. “Stuur haar gewoon weg, zeg haar dat ze geen macht over je heeft!” Zeiden ze.

Ik mag niet klagen hoor, want ik deed zoals mijn ouders me opgedragen hebben, ik heb haar weggestuurd in de naam van Jezus Christus en zei dat ik niet bang voor haar was en dat ze geen macht over me had en weg moest blijven. Ze is tot nu toe weggebleven uit mijn dromen en ze is me ook niet meer komen lastig vallen in de nachtelijke uurtjes. Geen onverwachte enge bezoekjes meer.

Ik heb nooit begrepen waarom mijn lieve tante in haar leven zo lief was, maar na haar dood ineens zo gemeen was tegen me.
Dat is iets waarmee ik nog steeds zit. 

🌺 Beste leden, dit was mijn ervaring voor deze keer, maar ik heb meer meegemaakt. Mochten jullie meer willen weten, als jullie tenminste interesse hebben, laat het me weten in de commentjes.....

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton.