STORY 531: IK GING TERUG VOOR SAM - DEEL 3

🟪 Ingezonden door: Seyi Maru

             ⚜️IK GING TERUG VOOR SAM⚜️ DEEL 3
————————————

Het zwarte ding dat voorbij ons gevlogen was, bleek een hoofd te zijn van één of ander de demonisch wezen. Het hoofd viel keihard op de grond vlakbij de drie demonische wezens en rolde als een bal …. tot het stil stond. Het hoofd had lang vies haar, het stonk verschrikkelijk, de ogen waren geheel wit en het geheel zag er verdomd walgelijk en angstwekkend uit. Ik wist op dat moment niet wat dit hoofd (eigenlijk was het een kop) te betekenen had. Maar achteraf hoorde ik pas dat dit de kop was van het demonische wezen waarmee meester Lai de onzichtbare strijd aangegaan was in de woning. Hij had dus de kop er vanaf gehakt.

De 3 vrouwelijke entiteiten die zo gilden voor hulp, schreeuwden alleen maar luider toen ze de grote zwarte kop neer zagen vallen op de grond vlakbij hun. “Papaaaaaa, neeeeeee!!!!!” Jammerden ze. Dit was hoogstwaarschijnlijk de naam die ze noemden toen ze riepen voor hulp. Maar als dit hun vader was dan zou hij niet veel meer kunnen doen want meester Lai had afgerekend met hem. Hij zou niks meer voor deze 3 kunnen doen.

Wij hoorden ineens een geklater van meester Lai zijn harnas onze kant op komen. Meneer Yang zei haastig tegen mij “jongen, sluit je ogen en kijk niet wat er nu gebeuren zal. Meester Lai gaat afmaken wat hij begonnen is!”. Ik deed mijn ogen dicht en deed het zowat in m’n broek want ik voelde de ontzettend hete wind langs mij gaan. Het ging zo snel, maar toch voelde ik de hitte overduidelijk. Meteen daarna hoorde ik een afgrijselijk gegil van de 3 demonische wezens.

Aan de geluiden van het gehak was te horen hoe meester Lai ze aan het kappen was met zijn zwaard. Het was hoogstwaarschijnlijk het zelfde zwaard die ik gezien had die ene keer toen meester Lai zich aan me had laten zien. Maar ik durfde deze keer niet te kijken, want dit was me afgeraden door meester Yang. Ik hield dus mijn ogen stijf dicht.

Nadat ik enkele minuutjes (die eindeloos leken door te gaan) het gekap aangehoord had, hoorde ik meester Yang roepen “het is voorbij jongen, doe je ogen maar weer open. Meester Lai is klaar met zijn werk”.

Ik zat helemaal onder zwarte slijm, ingewanden en zwarte vloeistof. Ik denk dat dit het bloed moest voorstellen van die demonische wezens. Ik ga niet voor jullie liegen, ik was bang als een kleine jongen. Want ik had kort ervoor letterlijk aangehoord hoe die wezens gekapt werden en dit was me niet in de kouwe kleren gaan zitten. Ik trilde en beefde helemaal, kon van de angst bijna plassen in mijn broek. Het leek alsof al de stress en zenuwen nu ineens allemaal in één keer eruit kwamen, ik was in shock en ik wilde bijna in huilen uitbarsten. Dit was niet normaal wat ik meegemaakt had en ik hield me dan wel stoer maar ik was ook bang en had doodsangsten uitgestaan. Maar nu was het voorbij …..

Er lag overal op het erf zwarte slijm en smerige zwarte vloeistof maar nergens waren er lichamen te bekennen. Meneer Yang zag mij rondkijken en zoeken naar de lichamen en hij zei “je hoeft niet te zoeken mijn jongen. Je gaat geen lichamen zien want meester Lai heeft ze meegenomen. Demonen kunnen niet doodgaan, je kunt ze slechts verdrijven naar een plek waar ze geen last meer kunnen zijn. En meester Lai heeft ze naar zo een plek gebracht! Laten we deze drie dames uit het berghok halen en kijken als ze in orde zijn, daarna moeten wij wel richting huis. Want meester Lai heeft zijn gebruikelijke nacht taak later te verrichten op mijn terrein”.

Ik begreep meteen wat hij bedoelde. Wij hielpen de drie zussen uit het berghok, ze waren zwak en uitgehongerd. Wij hadden geen idee hoe lang ze daar opgesloten zaten. Nadat wij de meiden binnen gebracht hadden en meneer Yang voor ze gebeden had, besloot hij ze naar het ziekenhuis te brengen. Want ze zagen er heel slecht uit en hun gezondheid zag er zorgwekkend uit. Ook Sam zag er niet gezond uit en diende naar het ziekenhuis te gaan.

Meneer Yang bestelde een taxi en we brachten Sam en ook de meiden naar het ziekenhuis. De zussen hebben daar ongeveer een maandje gelegen, nadat ze met spoed opgenomen waren, want er was van alles mis betreffende hun gezondheid. Sam werd ook opgenomen ter observatie en hij mocht al na drie dagen naar huis omdat hij alleen ondervoed en uitgedroogd was. Nadat Sam uit het ziekenhuis was en weer een beetje opgeknapt was, kwam hij naar me toe.

Hij kon zich niet veel herinneren van het gebeuren, hij wist alleen dat er een feest was. Hij zou een trio doen met de meiden, hij was daar heel erg enthousiast over maar de details hoe dit precies verlopen was wist hij niet meer. Hij kon zich bepaalde fragmenten van die nacht voor de geest halen, maar niet erg veel.

“Ik weet alleen nog dat Abigail een oogje had laten vallen op Barry en ze trok hem de laatste slaapkamer in. Ik zag hem een beetje zenuwachtig doen, maar ging ervan uit dat hij gewoon een beetje bang was dat hij niet goed genoeg voor haar was. Ik herinner me dat ik een beetje moest lachen in me zelf toen ik die bange look op zijn gezicht zag. Want meneertje was zo krasie en had daarvoor nog zo een grote mond, hoe hij haar pussy zou murderen als hij haar zou vinden en toen het moment eenmaal aangebroken was moest je zijn gezicht eens zien. Hij was echt angstig, maar ik begreep het toen niet … ik wist niet, dat … ” zei Sam met aarzeling in zijn stem.

Ineens begonnen er tranen te bungelen over Sam’s gezicht, hij voelde zich schuldig. Hij barstte in tranen uit.

Hij zei “ik herinner mij niet veel meer van die nachten daar bij de meiden. Hele stukken van mijn herinneringen zijn kwijt. Seysi, wat heb ik toch gedaan? Waar ben ik aan begonnen? Ik dacht dat dit allemaal onschuldig was om mij bezig te houden met seances, geesten oproepen, met ze communiceren en de duivel aan te bidden. Wij hoopten extra krachten te krijgen, maar niks gebeurde en we zagen nooit iets vreemd gebeuren, het was voor ons gewoon stoer doenerij en je weet wij wilden allemaal erbij horen in onze groep. Niemand durfde te stoppen want dat was dan niet stoer tegenover de rest. En omdat er niks gebeurde …. Gingen we ermee door om te offeren en geesten op te roepen”.

“Jullie dachten dat er niks gebeurde, maar dat was dus niet het geval. Er gebeurde wel degelijk iets …. jullie raakten bezeten door demonen en daarna wisten jullie niks meer wat zich voorgedaan had. Logisch dat je niks zal herinneren, want die dingen namen bezit van jullie lichaam zonder dat jullie hier controle over hadden” zei ik.

Sam knikte, hij wist dat ik de waarheid sprak want daar was hij inmiddels ook achter gekomen dat hij zich niks kon herinneren omdat die entiteiten steeds bezit van zijn lijf namen. Meneer Yang had dit ook tegen hem gezegd, hij wist dat die nooit zomaar iets zou zeggen. Soms was Sam gewoon zichzelf en ineens minuutjes later kon hij spontaan in een trans gaan. Dit had ik zelf ook gezien die nacht toen ik hem de woning uit probeerde te krijgen en hij agressief werd.

“Destijds toen ik bij die meiden was, besefte ik het nog niet waarom ik sommige delen van de dag niks meer kon herinneren. Ik dacht dat het kwam door alle drugs en weed die wij gebruikten” zei Sam. Hij liet mij weten dankbaar te zijn dat speciaal terug gegaan was voor hem. “Ik waardeer het echt man, want anders was ik in deze shit gebleven. Die dingen die bezit van mij namen zouden me helemaal kapot maken, dus ik thanks man … als je eens wist hoe dankbaar ik je ben!!”. Ik zei dat ik het deed omdat ik hem als vriend echt mocht en het meende met hem.

“hoe kan ik het weer goed maken met Barry? Hij zal me niet vergeven dat ik hem in deze rotzooi gebracht heb. Hij keek altijd tegen me op en ik wist dat, ik had echt beter moeten weten” zei Sam vol spijt. “Hij is je neef, ga gewoon open en eerlijk met hem praten en kijk wat er uit de bus komt. Wees eerlijk, geef je fouten toe en probeer zijn vertrouwen weer te winnen, maar je moet het natuurlijk wel echt menen dat je oprecht spijt hebt” adviseerde ik.

Sam heeft wel zijn best gedaan de vriendschap met zijn neef Barry te herstellen maar die wilde niks meer van hem weten. Hij was veel te getraumatiseerd door het gebeuren en ze praten tot de dag van vandaag niet met elkaar. Ik had natuurlijk gehoopt dat het weer goed zou worden tussen deze twee neven, maar helaas …. Niet elk verhaal heeft een happy ending. Stiekem hoop ik wel, nu daar wij allemaal volwassen zijn, dat Barry over zijn hart strijkt en weer met Sam zal praten en dat ze alles achter zich kunnen laten.

Ik kwam achteraf te weten dat die 3 Braziliaanse meiden hun ouders hun ziel verkocht hadden in Brasil aan een voodoo priester. Dit hadden ze gedaan voor eigen gewin en rijkdom. Dit is ook de reden waarom die meiden bezeten raakten, zich ook zo bezig hielden met demonische rommel. Daarom voelde het huis ook zo zwaar, vervelend en rook het naar rottend vlees …. Gewoon misselijkmakend.

Nu daar ik alles hoorde, begreep ik waarom die meiden zo bezeten waren door allerlei entiteiten.

Maar dankzij meester Yang zijn de meiden bevrijd, ze zijn toen vertrokken naar Brasil en gingen daar wonen. Sam vertrok ook naar brasil, en hij zette zijn relatie voort met één van de zussen, ze zijn uiteindelijk getrouwd en ze kregen door de jaren heen kinderen. De andere zussen hebben zich na dit gebeuren gestort op hun geloof in de volle evangelische kerk.

In de kerk hebben ze hun Christelijke partners leren kennen, waarmee ze ook getrouwd zijn. Alle zussen hebben een groot aantal kinderen gehad met hun echtgenoten. Dus voor hun kwam er wel een happy ending. 

Sam is nog steeds een fan van Rock muziek, maar hij beweert er niet meer zo geobsedeerd van te zijn.

Ik blijf het jammer vinden dat de vriendschap tussen ons drie 'stuk' is gegaan door dit incident. Het is nooit meer geworden wat het eerst was. Want wij waren echt heel close voorheen. 

Ik heb hier en daar nog wat dingen beleefd met meester Yang, dat vertel ik een ander keer als jullie interesse daarin hebben. 

⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.