🟩 Ingezonden door: R.F
⚜️MIJN TWEE ERVARINGEN IN NEDERLAND⚜️
—————————
Hallo beste OST vrienden, ik volg jullie verhalen al enkele weken en vindt jullie pagina gewoon prachtig. Ik moet even kwijt dat ik een ware liefhebber ben van Chinese paranormale films, dus was altijd al zeer geïnteresseerd in het bovennatuurlijke.
Ik heb twee korte verhalen, van gebeurtenissen die ik zelf meegemaakt heb in Nederland. Ik was toen nog een tiener en genoot echt van het leven. Destijds woonde ik in Nederland en studeerde er.
ERVARING 1:
Op de leeftijd van 16/17 jaar ging ik niet achter de dames aan zoals je zou denken. Ik was best verlegen aangelegd, dus durfde niet echt veel in vergelijking met mijn zeven neven die altijd flink kwamen vertellen over de meiden, al hun avonturen maakten mij wel nieuwsgierig over al die lekkere meiden. Mijn neven stonden erom bekend echte feestbeesten te zijn & ik begon op den duur ook met ze mee te lopen. Als we hoorden dat er een feest ergens was, waren wij er ook altijd.... of we nu uitgenodigd waren of niet, dan kon ons niet eens schelen.
Degenen die al eens op vakantie naar Nederland geweest zijn, weten dat de parken altijd netjes verzorgd, mooi en schoon zijn. Je kunt je daar echt los gaan en een leuke tijd hebben en zeker als je er bent met een gezellige groep.
Nou, op een zekere avond gingen wij in Den Haag naar een feest, in een zaal in het Zuiderpark te Den Haag, ..... het was er behoorlijk gezellig, grapjes maken, lachen, luidruchtig zijn. Na een poos hoorden we in de bosjes (geen groot bos want dat hebben ze daar niet) een gekraak van bomen en takken. Het kraken was heel luid, het klonk alsof er bomen omvielen, en ineens waren we muisstil, dus we arkie sang e psa (*we luisterden wat er aan het gebeuren was).
Het geluid kwam steeds dichterbij, maar we zagen helemaal niets, het was behoorlijk donker op de plek waar wij stonden, de lantaarn palen waren ver van elkaar. Mijn hart bonkte letterlijk in mijn keel, en je voelde ook dat het op die plek zwaar aan begon te voelen, alsof de omgeving ineens veranderde.... op een gegeven moment, leek het alsof we bevroren waren, geen van ons kon zich meer verroeren.
Wij voelden duidelijk een aanwezigheid van heel veel onzichtbare ‘dingen’ om ons heen. Maar wij zagen gewoon niks, en toch voelden wij ons bekeken. Wij keken allemaal angstig rondom ons ….niet begrijpend wat er aan het gebeuren was. Nadat wij na enkele minuten weer konden bewegen, begonnen wij zenuwachtig te lopen in een rij naast elkaar. Wij probeerden bij elkaar te blijven en renden zo hard we konden weg van de plek. Het was echt een paniek situatie...
Achteraf hoorden wij van ouderen, dat vele mensen zich in dat zelfde park verhangen hebben. Die nacht blijft vers in mijn geheugen, want ik ben nog nooit zo bang geweest. Ook het volgende verhaal wat ik nu ga vertellen ben ik niet vergeten, het is gewoon in me hoofd blijven hangen.
ERVARING 2:
Ook deze keer waren we gezellig aan het chillen maar deze keer bij een brede sloot, daar op de plek stonden er eet standjes, met houten tafels en stoelen daar omheen. We zijn daar wat te eten gaan kopen, lekkere kip shoarma en zijn daarna gaan zitten.
We waren lekker bezig te smullen en kletsen, maar in de verte hoorden we het geroei van een boot. Het was net voorbij middernacht, dat we daar zaten, ...en het geroei kwam maar dichterbij en er hing ook nog wat dauw op het water, dus de kringen van de roeispanen die in het water gingen zagen we niet. Wij dachten, komt door alle dauw wat boven het water hing, dat we niks konden zien van de kringen in het water.
Maar het geluid van de boot die geroeid werd, hield maar niet op en die was meer dan duidelijk te horen. Wij dachten er niks verkeerd over en besloten te gaan kijken waar die boot was. Hoe we ook keken, wij zagen helemaal niks. Op een gegeven moment klonk het geluid alsof het ongeveer op twee meter afstand van ons af was. En het kwam langzamerhand steeds dichterbij, maar zelf toen het dichtbij klonk zagen we de boot niet.
Toen pas hadden wij door dat het hoogstwaarschijnlijk niet iets normaal was. Onze haren op ons lijf stonden recht overeind.
We lieten er geen gras over groeien, we hebben ons eten in laten pakken in bakjes en zijn meteen weggegaan van die plek. Het was duidelijk voelbaar dat er daar ‘dingen’ aanwezig waren, die niet menselijk waren en wij allemaal voelden dat. Achteraf hebben we er nog over gesproken en een ieder was het erover eens dat iets niet pluis was. Sindsdien zijn we daar nooit later dan 6:00 pm gaan eten.
Deze zijn mijn 2 ervaringen die ik meegemaakt heb....ik ben nu niet meer bang voor paranormale entiteiten, maar in die tijd was ik echt een bange schijterd als het om deze dingen ging. Maar ja op die leeftijd wist ik natuurlijk nog van niets, had nog veel te leren.
🌺 Bye bye ...zwaai zwaai en tot de volgende keer.
⭐️⭐️= Het verhaal is 70% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton
Reactie plaatsen
Reacties