⬛️ Ingezonden door: G.R
⚜️KOM OP, RIJ WAT SNELLER⚜️
—————————
Beste OST leden, vroeger had je van die tijden waarbij de meeste jongens heel erg actief bezig waren met hun brom.
Wel, ik was ook één van die jongens en zo waren al mijn vrienden ook. Wij hadden allemaal een bromfiets en we waren de hele dag bezig eraan te sleutelen, racen, naar allerlei Orga’s gaan en touren door de stad om indruk te maken op de meiden. Tenminste onder de Javaanse jongens was dit het geval dat onze Yamaha centraal stond in ons dagelijks leven.
Dit waren enorm leuke tijden en ik denk vaak terug aan deze memories met een smile op mijn gezicht.
Zo was er na een wilde maar gezellige nacht (na een grote Orga in de stad bezocht te hebben) besloten om richting huis te rijden. Sommige van ons woonden te Domburg en weer een deel van de groep woonde te Paranam. Wij waren ongeveer met tien tot twaalf bromfietsen. De route die we zouden rijden was via de Meursweg, om zodoende Domburg en Paranam makkelijk te bereiken.
Een ieder die de weg daar kent, weet dat er echt een donker gedeelte is waar er compleet geen straatverlichting is. Wij allemaal vonden dit gedeelte enorm eng om alleen te rijden, daarom voelden we ons veiliger als we met een hele groep waren.
In dit geval was er op elke brom een koppel en aan het eind was er één matie (Armando) van ons die alleen reed. Hij had geen vriendin destijds, vandaar dat hij alleen reed deze betreffende nacht. Wij reden de lange weg en bij het donker gedeelte hoorde Armando ineens een vrouwen stem die tegen hem zei “kom op schat, rij een beetje sneller dan …. Je kan het hoor!”. Ondanks het geluid van de andere bromfietsen en ook zijn eigen bromfiets, was het geluid van die stem heel duidelijk te horen alsof die dame vlakbij zijn oor fluisterde.
Hierdoor schrok hij zodanig dat hij begon te zwerven op de weg met zijn brom, bijna verloor hij controle over zijn bromfiets. Want hij keek in een reflex paniekerig om zich heen, hopende te zien van wie die stem precies kwam.
En ja hoor, hij zag daadwerkelijk’iets’ wat hij niet verwacht had. Achter hem, zag hij het gezicht van een bleke dame, die haar kin legde op zijn schouder. Ze was vlakbij zijn gezicht met die van haar, geen wonder dat de stem zo duidelijk klonk. Hij probeerde zich zoveel mogelijk om te keren om te zien wie ze was en hoe dit in hemelsnaam kon dat er ineens een dame daar zat. Hij zag in zijn vlugge observatie dat zij geheel in het zwart gekleed was met een donkere integraal helm op.
Hij keek haar angstig aan en ze begon te glimlachen alsof ze genoot van die angst, meteen sloeg ze haar armen strak om hem heen en ze vroeg hem steeds harder te rijden. Waarom ze dit deed weet hij zelf ook niet. Armando zei dat haar armen, lichaam en handen ijskoud aan voelden, want ze drukte haar lijf tegen die van hem ..... wel mensen, a race sang a mang rij psa unu, a snelheid bing moro erg’ lek’ wang drag race die we vaker gehouden hebben met de brom. Onze vrienden dachten van fu peh a flash dja kmopo. (* hoe komt het dat hij ineens zo snel begint te racen?)
De gehele weg naar huis zagen wij hem racen als een bezetene, niet wetende dat hij dit mee maakte op dat moment, dus wij achtervolgden hem omdat de groep bij elkaar wilde blijven. Wij zagen natuurlijk niet dat er ‘iemand’ achter hem zat en we begrepen zijn haast ook niet. Sommige van ons grapten dat hij misschien wilde gaan poepen thuis en daarom ineens begon te racen. Maar goed, wij vervolgden onze weg. Tussendoor sloegen sommigen van ons af bij Domburg en sommige reden door naar Paranam.
Eenmaal thuis aangekomen, vertelde Armando nog niemand wat hem overkomen was. Hij zag er wel stil en zenuwachtig uit, maar verder dachten wij dat hij een beetje moe was. Want die dag hadden we veel gefeest en een ieder was uitgeput.
Pas de volgende dag vertelde hij ons wat hij meegemaakt had, maar ondanks hij niet meteen erover gesproken had na het gebeuren, lag hij toch met hoge koorts in bed een week lang. Maar zijn familie wist wel welke culturele handelingen ze dienden te plegen voor hem, dus werd hij gauw weer beter nadat ze hem een wasie gegeven hadden.
🌺 Dit was mijn ervaring, graag alleen de initialen van mijn naam vermelden, G.R dank u.
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton
Reactie plaatsen
Reacties