🟥 Ingezonden door: Chenello de Seil
⚜️IK LEERDE MIJN LESJE WEL HOOR⚜️
—————————
Hi Yvanna en geachte OST familie, ik wil graag weer een ervaring van me zelf delen.
Vroeger, toen ik nog 17 jaar oud was, was ik ontzettend ondeugend, een playboy en dacht alleen aan kattenkwaad uithalen. Ik hield die dames echt voor de gek, daarmee bedoel ik dat ik seks had met elke dame die mij haar poes maar aanbood. Ik had relaties met zoveel verschillende dames, zonder dat ze van elkaar afwisten. Ik weigerde eigenlijk nooit seks, want mijn hormonen draaiden overuren en ik was altijd krasie.
Op den duur kreeg ik een vriendinnetje (Abygail) met wie ik vaak stout deed. Zij een jaar jonger dan ik, en ze was even geil als ik en ze deinsde nooit terug voor mijn geile fantasieën.
Abygail en ik sprongen dan heel vaak over de schutting van een Hindoestaanse Mulo school op Zorg en Hoop. Daar was altijd lekker donker en dat was precies wat wij nodig hadden om stiekem te genieten van elkaar. Gewoon daar onder die boom kregen we seks op allerlei manieren. Niks was te vies voor ons en Abygail genoot er evenveel van als ik. Integendeel kwam zij steeds met andere ideetjes als we weer eens stiekem daarheen gingen.
Op een mooie avond kregen wij weer de kans om over de schutting te springen, maar ik moest dringend plassen. Ik ging onder de boom plassen zonder te spugen, want ik had andere dingen in mijn hoofd op dat moment. Ik zag dat er rondom die boomstam een zwarte vuilnis zak gebonden was. Ik had die zwarte zak voorheen nooit gezien als we daar gingen seksen. Maar ik moest plassen alvorens ik verder kon gaan om lekkere sex te hebben, dus had geen tijd om iets vreemds op te merken.
Wel mensen, deze nacht heb ik helemaal niet kunnen spieren, ondanks Abygail alle kunstjes met haar mond en tong deed. Hoe zij me ook bevredigde, en aanraakte … mijn banaan bleef maar slap en kon helemaal niet spieren.
Toen pas drong het tot mij door:
“je bent onder die boom gaan plassen. Je bent op die geesten hun terrein gaan plassen en je bent ze gaan storen!”.
Alsof mijn bescherm engelen tegen me zeiden ‘je moet weg van deze plek, ga naar je huis!’, dus we sprongen terug en gingen richting onze huis. Tijdens het lopen voelden wij duidelijk dat wij achtervolgd werden. We keken achterom, maar zagen steeds niemand. Wat wij wel zagen, was alsof we steeds schaduwen zagen die wegdoken als we ons omkeerden.
Die honden van de buurt huilden aan een stuk door. Abygail was een Christelijk opgevoed meisje en was gewend met haar moeder naar de kerk te gaan, dus begon ze te bidden tijdens het lopen. Natuurlijk met bevende stem, want we waren beiden behoorlijk bang.
Het gebed heeft geholpen, want op den duur voelden wij niet meer alsof we achtervolgd werden. Ook schaduwen zagen wij niet meer. Zo konden we in vrede naar ons huis.
Ik heb door deze ervaring geleerd nooit meer zomaar te gaan plassen op een terrein waarvan je de trefu’s niet kent en vooral niet onder een boom.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton geschreven
Reactie plaatsen
Reacties