⬛️ Ingezonden door: Amrita D
⚜️MAMA, KIJK HEM DAAR⚜️
————————
Dag leden van OST, ik ben leerkracht van beroep en was enkele jaren geleden werkzaam op een school. En voor het gemak heb ik dan mijn kinderen ingeschreven op dezelfde school.
Mijn dochter zat destijds in de 6e klas en mijn zoon in de 4e. Ik ben COPD lijdende en was toen opgenomen in het ziekenhuis. Na mijn ontslag uit ‘t ziekenhuis kreeg ik nog wat tijd vrij van de specialist voor wat rust. Het was in de toets periode dus mijn kids gingen normaal naar school want die waren niet ziek. Ik werd een ochtend gebeld door de schoolleiding dat ik naar school moet komen want mijn dochter is ziek.
Ik vond ‘t al vreemd want mijn dochter was zo goed als gezond uit huis vertrokken. Ik dacht ‘ja ‘t gaat om je kind dus dan maar ff daarheen rijden, alhoewel ik niet helemaal hersteld was!’. Mijn moeder vond het lastig dat ik het huis moest verlaten, waardoor ik besloot mijn man maar te sturen naar school. Ik bleef uiteindelijk toch thuis. Daar aangekomen wist mijn man mij te vertellen dat hij mijn dochter buiten op de bank is gaan aantreffen en de leiding hem gezegd heeft dat mijn dochter vreemd gedrag vertoonde.
Oke, mijn man heeft toen mijn dochter meegenomen naar huis. Thuis aangekomen begon mijn dochter te huilen en wist te vertellen dat ze last had van ‘iets’ in de klas, maar toen ze dit duidelijk maakte aan de leerkrachten geloofden deze haar niet …. en toen ze weer bijkwam zat ze buiten op de bank buiten. Ik vroeg wat precies gebeurd was. Ze vertelde dat een meisje, haar klasgenoot, die naast haar zat constant naar 1 plek keek in de klas. Het was alsof dat meisje daar iets zag wat niemand anders kon zien en zij sprak tegen dat onzichtbare iets. Ik vroeg “wat zei ze dan?”.
Mijn dochter vertelde toen dat het meisje in haar eigen taal sprak. Blijkbaar saramaccaans of auccaans, maar mijn dochter heeft het wel kunnen verstaan. Mama, ze zei “ik heb je toch gezegd dat je niet achter me aan moet komen. Je moest gewoon thuis blijven!”. Verder wist mijn dochter niet wat er gebeurde, want ze ging ineens in trans. Toen ze weer bij zinnen kwam, zat ze buiten op de bank en ze kon zich niet veel herinneren van de tussenliggende tijd.
“Mama dat meisje sprak tot iets die in een hoek, iets dat in die hoek bij dat bord stond” benadrukte zij. Vanaf toen vertoonde mijn dochter een vreemd gedrag de hele tijd..
Vanaf dit gebeuren, kreeg mijn dochter elke ochtend wanneer ze naar school moest problemen. En het werd ook steeds erger. Het begon zo:
Een ochtend toen ze opstond om zich klaar te maken voor school klopte ze op mijn deur. Ik was al wakker, maar lig altijd nog even te wachten totdat de badkamer vrij is. Ik daarna op en mijn dochter zei“ Mama, weet je wie hier was?”.
Ik zei “nee, wie? wanneer?”.
“ Hhhhhmmm....Heeft oma je niet gezegd?” Vroeg ze.
Ik zei weer “nee. Maar zeg wie dan? En wanneer?”.
Ze zei “Ma, doe niet alsof je niet weet hoor want zo luid spraken ze”.
Ik begon toen te beven, want als je naar haar keek zag je gelijk “nee ... wan san no boeng dja” (* er is hier iets niet in orde ). “Laat maar hoor” zei ze.
Ik zei toen “nee, als er wat is moet je me zeggen, want oma slaapt nog”.
Ze zei toen “OOOh, laat ze maar doen alsof ze slaapt”.
Ik werd wrevelig en maakte mijn moeder wakker en vroeg “ma wie was hier?”. En me moeder begreep er helemaal niks van, “hoe bedoel je?” Vroeg ze. Mijn moeder is niet uit de kamer gekomen en na veel praten begon mijn dochter te vertellen “Ma ik stond mijn haar te kammen en hoorde mensen praten op balkon en ik ben gaan kijken. Oma zat op balkon met opa te praten en toen ze me zagen is opa weg gevlogen”.
Ik zei “michelle dat kan niet, opa is al jaren overleden en kan niet met oma komen praten”. Ze werd boos en begon te zeggen “daarom wil ik niets zeggen, want altijd kom ik bij jou over als de leugenaar”. Ik zei toen “nee michelle, dan speelt er iets anders, want opa hield zielsveel van jullie en zal jullie in geen enkel geval komen lastig vallen”.
Mensen kot mi joe no fen broedoe. Ze gilde plotseling hard “ Maaaaaa .....zie je toch !!!!! kijk hem, kijk hem... kijk hem daar!!!”. Ik keerde me om en keek naar de richting waar ze naartoe wees. Niets zag ik. “Ma je denkt dat ik gek ben noh ?!” Vroeg ze zenuwachtig. Ik zag me dochter haar gezicht gewoon veranderen. Frede sa mi frede!!!! Maar als moeder hield ik me sterk, ik zocht naar een manier om mijn kind gerust te stellen.
Mijn dochter beweerde dat mijn vader in de deur opening stond en dat hij haar riep dat ze mee moest. Volgens hem zou ze het daar beter hebben bij hem. Ik werd gefrustreerd van de situatie op dat moment en rende richting de deuropening en zei kijk ik ga voorbij en niets is hier. Ze lachte me uit en zei “volgens jou is hij gek, hij schuift gewoon voor je op mama, jij kan hem gewoon niet zien”. Pppppfffffff ik wist geen raad meer en begon alleen maar te huilen, want als klap op de vuurpijl raakte mijn dochter opnieuw in trans.
Niemand kon haar aanraken want ze ging behoorlijk tekeer. Het leek alsof ze met een ieder wilde vechten en ook vechten met zichzelf, het was gewoon een vreemde gewaarwording.
We hadden witte vitrage gordijnen voor het raam hangen en ze liep ernaartoe en scheurde een reepje uit dat gordijn en bond het aan haar arm vast. Ik probeerde met haar te praten, maar niks …. Geen reactie! Ik belde aldoor naar familie om te vragen wat te doen. Toen zei mijn schoonmoeder om camfer met palm en knoflook samen te mengen en voor haar wrijven.
We hebben dat gedaan en toen was het rustig.
Tegen 2:00 s’ochtends begon het weer tot 4:00AM, ze wilde met iedereen vechten. Mijn man belde toen een vriend om ons op te halen en ergens te brengen op Para aan de Bijlhoutweg. Toen die mevrouw mijn dochter zag wilde ze ons meteen niet meer helpen. Wij begrepen er niks van, want toen we haar vooraf gebeld hadden, zei ze “ja, kom breng haar maar gauw naar hier”. Maar toen ze haar zag zei ze “mijn hulp is niet sterk genoeg hiervoor en ik ga niets voor haar kunnen doen helaas, want a san’ dies tranga toemsie!”.
Ai baja mensen, daar begon ik weer te huilen want ik dacht ‘dit is het einde, ik raak mijn kind kwijt!’. In de auto moesten we haar met zijn allen vasthouden hoe erg ze tekeer ging..
Ze kwam later weer bij zinnen, maar dat was voor korte tijd want elke keer kwamen die vreemde dingen terug. Ze ging in een trans en ze kwam eruit .... aldoor erin en eruit. Het was toen ineens een hele poos rustig, enkele weken.
Maar het begon weer, toen een neefje van mij kwam te overlijden en wij als familie bij mijn tante thuis samen zaten, werd er gebeld dat we gelijk naar huis moeten want me dochter was weer behoorlijk aan. Mijn man dacht toen “nee hoor misschien is het dat huis die een verkeerde invloed op onze dochter heeft“ en hij ging met de kids naar zijn moeder.
Wij woonden toen op Pont buiten en mijn schoonmoeder op Rangoe. Dus korte afstand. Maar nee hoor zelfs daar ging ze tekeer, het werd zelf erger werd want ze begon mijn zoon te wurgen. En ze vocht met een ieder die in haar buurt kwam.
Mijn schoonmoeder die heeft ook wat sabie van culturu sanies, maar ook zij kon haar niet helpen. Ik vertelde toen op de dede oso dat we dringend weg moesten. Een nicht die het hele gesprek gevolgd had, zei tegen me “ik kom met je mee dan breng ik je naar een man, een oom van me”. Oke die nicht kwam mee naar huis.
Mijn dochter vond dat ze mijn moeder wilde zien, want mijn moeder is haar dochter. Erg Vreemd ...nou, toen ze me moeder zag was ze rustig, waardoor we de kans hebben gehad haar makkelijk naar die oom te brengen. Daar aangekomen horen we van die meneer “a latie kba, maar dies na spoed. Mevrouw als u uw kind nog even thuis had gehouden ing neki bing broko. Want wang sani miet ing, maar joe pa bescherm ing. Maar fa a jongoe joe pa e waka toemsi krosbe nanga ing en yorka nooit e waka ding wang. Dus wang trawang bing wan broko ing neki”.
(*Het is eigenlijk al laat om nog te werken, maar dit is een spoedgeval dus ik zal jullie helpen. Gelukkig dat u het kind nu gebracht hebt, want als u langer gewacht zou hebben, zou ze niet meer leven, haar nek zou gebroken zijn. Want er was een slechte entiteit op haar pad gekomen, die haar iets aan wilde doen.... maar de geest van jou vader is haar komen beschermen. Alleen is het vervelende dat geesten nooit alleen zijn, er lopen vaak meerdere geesten mee & in dit geval waren er slechte geesten meegekomen die jou dochter haar nek wilden breken).
Mensen ik heb gehuild en gehuild, maar die meneer heeft mijn dochter geholpen en ben hem tot de dag van heden dankbaar. Gewoon in haar onderbroek midden op straat heeft hij haar gebaad en ze viel daarna neer ...BAM!! Op de grond lag ze en alles was weer goed.
Mijn dochter is nu 21 jaar en studeert Rechten op de hogeschool. Lobi voor me kids en familie en vrienden. Wanneer ik aan deze momenten denk moet ik steeds weer huilen. Maar alles is oke.
Gado bigi en hij heeft de gave gegeven aan mensen om andere te kunnen helpen. Veel lees plezier verder en tot een volgende keer.
🌺 P.S: Indien er fouten zijn, beheerder canmoufleer het ff voor mij aub, want na beef befi mi e type. (* ik zit bevend te typen ).
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton
Reactie plaatsen
Reacties