STORY 501: HAAR HEBZUCHTIGE DOCHTER - DEEL 2

🟪 Ingezonden door: Wensley J

           ⚜️HAAR HEBZUCHTIGE DOCHTER⚜️ DEEL 2
———————————

Deze hele situatie zat mij dwars en het laatste dat ik wilde was om betrokken te raken bij een familieruzie. ‘Als ik u op die manier blij kan maken, tante, dan geef ik die sieraden aan u.' Mijn tante toverde een grote glimlach op haar gezicht, keek goedkeurend en zei 'Maar je hoeft niets te vertellen aan niemand hoor'. Dit leek mij inderdaad het beste want mijn moeder kennende zou ze dit niet accepteren.

De komende dagen sliep ik erg slecht. Ik kreeg vreemde dromen, vaak levensecht. In deze dromen stond mijn oma aan de rand van mijn bed en was heel kwaad op mij. Zij liet mij de juwelen zien en vroeg 'sang ede yu prati mi gowtu?!' Wat dit nog vreemder maakte, was dat tijdens het praten alleen haar rechteroog bewoog, net zoals ik in de kist had zien gebeuren. Ook had oma een papiertje in haar handen, maar ik kon niet zien wat erop stond.

Dit scenario herhaalde zich meerdere keren en op een gegeven moment was ik ervan overtuigd dat het geen droom meer was. Ik besloot mijn moeder in te lichten hierover, en nadat ze eerst erg boos op mij was geworden hebben we besloten om die sieraden terug te nemen. 'Als je oma had gewild dat je tante ze zou krijgen, dan had ze ze wel aan haar nagelaten.' Het plan was dat mijn moeder met mijn tante ergens wat zou gaan eten op kosten van mijn moeder (tante was nou eenmaal vrij gierig) en ik dan thuis zou passen op de dochter van mijn tante. Terwijl mijn moeder haar bezighield, moest ik de sieraden terug nemen.

Bij het huis van mijn tante aangekomen zag mijn moeder direct dat zij de betreffende sieraden aan had. Hier hadden we niet op gerekend. 'Mi schat, foermang lai na a presi pe un go. Leg die sieraden weg hoor.' Grappig vond ik het stiekem wel, aangezien de enige foermang ik zou zijn.
Tante was het eens met mijn moeder, vertelde een verhaal over hoe een oude schoolvriendin beroofd is geworden onlangs van haar gouden oorbellen en riep haar dochter. ‘Leg mama's ketting en ring op mijn nachtkastje. Ga niet lopen rondsnuffelen en doe die deur daarna direct weer dicht!'

Toen ik binnen in het huis van mijn tante was zette ik de TV aan en keek naar een tekenfilm met mijn nichtje. Ze was een lief verlegen meisje, sprak niet veel. Op een gegeven moment zei ze dat ze naar de WC moest en ik begreep dat dit mijn kans was om die sieraden te nemen. Ik liep snel naar de slaapkamer van mijn tante, deed de deur open en stapte binnen. Haar slaapkamer had een hele aparte geur die ik niet kon plaatsen. De sieraden lagen inderdaad op het nachtkastje. Ik aarzelde heel even, maar pakte ze toch snel.

Onder de sieraden lagen een paar papieren. Het waren meerdere pandbewijzen. Opeens liep er een rilling door mijn hele lichaam. Een kinderlijke stem hoorde ik zeggen 'Ik kan je zien hoor.' Ik draaide me om maar zag niemand staan. 'Vast mijn nichtje', maakte ik mezelf wijs. Ik besloot geen seconde langer door te brengen in deze ruimte en liep snel weer naar de woonkamer waar ik mijn nichtje op de bank zag zitten. ‘Zo, jij kan grappige stemmetjes nadoen', zei ik. Ze keek me verbaasd aan en gaf aan de hele tijd op de bank gezeten te hebben.

Toen het eenmaal bedtijd was voor mijn nichtje wilde ik haar naar haar slaapkamer brengen. De hele tijd probeerde ze dat uit te stellen.
'Ik wil nog een film kijken'
'Ik ben nog niet moe'
'Ik heb honger'
'Ik moet plassen'
Kortom alle trucs werden uit de grote hoed getoverd om maar niet te hoeven slapen.
'Waarom wil je niet gaan slapen', vroeg ik haar.
'Ik ben bang voor die dwerg'. Ze had zojuist Sneeuwwitje voor de zoveelste keer gekeken op TV dus ik zocht er niets achter. Gelukkig kwamen mijn moeder en tante toen terug, dus ik kon meteen met mijn moeder weggaan.

Op weg naar het huis waar wij verbleven vertelde ik mijn moeder dat ik de sieraden had genomen en dat ik een aantal pandbrieven had gezien.’ Dat was dan waarschijnlijk dat briefje dat je had gezien in je droom. Toen je tante en ik jonger waren heeft ze ooit een ring van je oma genomen en naar pandhuis gebracht. Oma was vreselijk boos op haar geworden toen en heeft gezworen haar nooit een sieraad te geven.' Nu snapte ik waarom mijn oma niets had gelaten voor mijn tante. Ik dronk nog wat wijn voordat ik ging slapen en wenste mijn ouders welterusten. Die avond heb ik uitstekend geslapen.

Er gingen een paar dagen voorbij en ik was verbaasd dat mijn tante nog niets van zich had laten horen. Miste ze de sieraden niet? ‘Misschien beseft ze dat ze inderdaad niet bij haar horen.'

Een paar dagen voor mijn vertrek naar Nederland werd ik op een nacht ineens wakker, ik weet nog goed dat het klokslag 03:00 uur was. Mijn neusgaten werden geprikkeld door een geur die ik eerder geroken had in de slaapkamer van mijn tante. Een naar gevoel bekroop mij en terwijl ik dit typ krijg ik spontaan weer 'gro skin'. Ik hoorde dezelfde kinderlijke stem zeggen 'ik heb je gezien hoor...'

Ik probeerde te kijken waar het geluid vandaan kwam maar kon mij met alle macht in de wereld niet bewegen. Ik prevelde een gebed toen ineens een kleine hand mij bij mijn arm greep. Het opvallende was dat de hand het formaat had van een kinderhand, maar de vingers waren als van een volwassen persoon. Het voelde niet aan als een mensenhand maar eerder als ruw hout. 'Tjar a gotu baka!'. Nu begon ik nog harder te bidden en probeerde me te bewegen.

Ook al was ik niet erg religieus en twijfelde ik regelmatig aan het bestaan van een hogere macht, ik riep de Heer aan en verzocht Hem om mij te helpen uit mijn benarde situatie. Na wat een eeuwigheid scheen te duren kon ik mij plots bewegen en er was niemand meer in de kamer. Ik deed gauw het licht aan en zag dat het pas 03:02 was. Mijn arm jeukte ontzettend en ik zag een blauwrode vlek op de plaats waar ik gegrepen was.

Ik besloot te gaan slapen, wat natuurlijk niet lukte en vertelde mijn moeder de volgende ochtend wat ik had meegemaakt. Zij wist mij direct te vertellen dat het om een bakru ging. Het werd mij duidelijk dat de dwerg waar mijn nichtje het over had dus die bakru moest zijn geweest. ‘A k*olo takru beest disi!' brieste ze uit.

We gingen naar de buurman van mijn oma, die toen mijn grootmoeder nog leefde af en toe hielp met boodschappen doen. Deze buurman stond bekend als iemand die veel kennis van kulturu had, hij was een 'lukumang'. Aan hem legden we de hele situatie uit en deze buurman wist ons te vertellen dat het inderdaad om een bakru ging.

Voor de zekerheid vroeg hij mij om deze gedaante te omschrijven, aangezien er schijnbaar verschillende soorten bakru's zijn. In mijn situatie ging het om een slechte bakru die ingeschakeld is voor persoonlijk gewin.

De buurman stelde ons zo goed als kon gerust en ging direct aan de slag om een brouwsel voor me te maken. Dit moest ik op mijn arm smeren (die nog steeds niet hersteld was). Het precieze gesprek dat volgde tussen mijn moeder en de lukumang heb ik niet goed gevolgd, maar op een gegeven moment werd voorgelegd of wij gebruik wensten te maken van een 'draai bakru'.

Mijn moeder gaf aan dat de Heer wel zou afrekenen met haar zus. We kregen een fles met vloeistof mee dat wij overal in het huis moesten sprenkelen; daarna zou ik geen last meer hebben van de bakru.

Wij bedankten de lukumang en nog voordat we weg wilden gaan vertelde hij ons dat hij en mijn oma goed bevriend waren en zij regelmatig hem in vertrouwen nam. Zo heeft zij verteld dat mijn tante meerdere malen erop aandrong dat mijn oma haar bezittingen zou achterlaten aan haar en regelmatig grote ruzies hierom kregen. Na de laatste en tevens grootste ruzie had zij aan hem verteld bang te zijn geworden voor haar dochter.

Kort daarna kwam zij dus te overlijden terwijl zij fysiek niets mankeerde. Nu we wisten dat mijn tante zich bezig hield met wisie-praktijken om anderen kwaad te doen vroegen wij ons af of zij iets te maken had met het plotselinge overlijden van mijn oma. Zoiets is natuurlijk moeilijk te bewijzen omdat mijn oma al op leeftijd was en, grof gezegd, oude mensen nou eenmaal dood gaan.

Enfin, we volgden de instructies van de lukumang op en sprenkelden de vloeistof in en rondom het huis. Mijn moeder las luidop bijbelse teksten op terwijl we hiermee bezig waren.

Die avond ging ik met een goed gevoel naar bed. Ik viel naar mijn gevoel snel in slaap totdat ik opeens wakker schrok van een geluid buiten. Het klonk alsof er gekrabd werd aan het huis. Op de een of andere manier bleef ik erg rustig en uiteindelijk was het weer muisstil. Tot op de dag van vandaag weet ik niet met zekerheid wat dat geluid was.

Misschien was het gewoon een beest.

Misschien was het de bakru die niet binnen kon komen.

De dagen die ik daarna nog door heb gebracht in Suriname heb ik in elk geval nergens meer last van gehad.

Voordat ik dit allemaal mee maakte was ik altijd een klein beetje sceptisch over dit soort zaken. Het was niet zo dat ik niet geloofde dat er meer is tussen hemel en aarde (of hel en aarde), maar ik had er simpelweg nooit mee te maken gehad. Nu weet ik beter.

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is