🟥 Ingezonden door: Mamicha A
⚜️IK BLEEF VOOR MIJN MOEDER⚜️
————————
Goedemorgen beste OST leden, ik wil graag met ervaring met jullie delen. Het is wel van enkele jaren geleden toen ik wat jonger was.
Ik woonde met mijn moeder, stiefvader en zusje. Inmiddels was is er ook een broertje bij gekomen.
Mijn stiefpa was heel erg dominant en mijn ma moest alles doen wat hij zei. Zij had op den duur geen oog meer voor haar 2 voor-kinderen, mijn zusje en ik, want ze zag alleen mijn stiefpa staan. Ze was verblind door de liefde. Dat ging jaren zo door dat wij niet telden voor haar. Nadat ik zoveel had meegemaakt, waarover ik niet graag praat, en ik ouder werd begon ik op te komen voor mezelf. Mijn ma en stiefpa zijn hindoestanen en ik ben hindoestaan /creool.
Ik pikte bepaalde dingen niet meer van mijn stiefpa. Ik kan mij nog heugen toen, badkamer en wc waren buiten op het erf, ...en ik moest dringend plassen.
Ik maakte mijn moeder wakker om met mij mee te gaan en ze zei dat ik alvast kon gaan, ze kwam zometeen. Ik weet wel dat ipv mijn moeder mijn stiefpa achter me liep, dat is wat ik me nog kan heugen. Nadat ik had geplast en weer binnen kwam, zag ik een hele lange man met zwart gezicht in het wit gekleed in het donker naar mij staren. Ik viel meteen flauw.
Nadat ik bijkwam, had ik hoge koorts en mocht ik bij mijn mams op de kamer slapen. Niemand geloofde wat ik gezien had.
Ik was ergens in mijn 15e jaar toen “iets” heel vaak tegen me fluisterde dat ik op een bepaalde momenten niet moest slapen. Ik weet niet als het mijn bescherm engel was die wilde dat ik wakker bleef, maar ik deed gewoon wat er gevraagd werd van me en ik bleef dan wakker. Ik heb mijn stiefpa toen verscheidene malen betrapt hoe hij bepaalde “geheimzinnige“ attributen boven de voordeur zette. Dit deed hij altijd stiekem in de nacht als een ieder sliep.
Wanneer hij naar bed was, haalde ik die attributen weg en gooide ze ergens ver van het huis. Hij probeerde ook “wisie”, vaak met stinkende vloeistoffen die hij voor de deur strooide en als hij weg ging, liep ik als eerst erover.
Ik wist dat het geen goeie “voodoo” dingen waren en bedoeld waren om mijn moeder onder zijn controle te houden. Ze moest onderdanig zijn en nooit tegenstribbelen als hij iets wilde van haar. Ik was inmiddels al 17 en zat op de middelbare school. Die bewuste ochtend betrapte ik m’n stiefpa wederom, toen hij iets aan het plaatsen was onder een steen voor de stoep. Nadat hij vertrok ben ik gewoon gaan kijken wat het was. Ik trof er een lemmetje aan met daarop een opschrift in het hindi.
Ik kon niet verstaan wat erop stond. Ik pakte een mes, liep de straat op en sneed het lemmetje door midden, perste het uit waarna ik het weg gooide.
Een avond nadat ik dit gedaan had, kon ik geen rijst en dierlijk voedsel meer eten noch ruiken. Ik voelde me ineens heel erg ziek, Ik braakte alles eruit. Middernacht leek het erop alsof iets mijn nek kapot wilde draaien. Ik had een heleboel lichaams pijnen en huilde alleen ervan. S’morgens was ik weer normaal. Op school werd het na een week zo erg ziek dat ik er bang van werd.
Ik had vaker braak neigingen, koorts en op zulke momenten werd ik naar huis gestuurd. De juf zei dat ik waarschijnlijk gebrek had aan vitaminen, want ik was zo bleek als een lijk. Ik ging braaf naar huis elke keer.
Bij mij in de straat woonde toen een man die mensen culturele wasie’s gaf, hij was een doe mang van beroep. Ik noemde hem oom Harry. Hij was de eigenaar van een klein winkeltje. Hij zag mij een dag voorbij lopen toen ik weer eens ziek was en naar huis gestuurd was. Ik groette hem altijd als ik langs liep. Hij zag mij in de verte aankomen en hij riep mij: 'meisje kon dja, san doe joe?
(*meisje kom eens hier, wat is er met je aan de hand?).
Ik was zijn winkeltje nog niet binnen gestapt, maar toen ik het probeerde lukte dit mij gewoon niet. Het was alsof iets onzichtbaar mij tegen hield om de winkel te betreden.
Hij zei toen: “kom naar binnen, niets kan jou tegen houden, joe jeje tranga”. Ik stapte toen zijn winkeltje binnen en het lukte mij ineens wel.
Hij zei: “ga naar jouw huis en kom gelijk terug met je moeder!”. Ik knikte en ging naar huis. Thuis aangekomen riep ik mijn ma, die was binnen en vertelde ik haar wat oom Harry gezegd had. Ik maakte mijn eerste stap in huis en viel net daar op de vloer. Dat is het enige wat ik mij nog kan heugen. Toen ik weer bij kwam was ik in een pangie gewikkeld bij oom Harry. Hij had mij gebaad.
Hij zei:' meisje, joe jeje tranga, deng san die e tja joe e luku fu joe. Jij had nu dood moeten zijn met datgene dat er op je was”.
(*je hebt een sterke geest, er zijn goede geesten die over je waken en jou beschermen. Als die er niet waren was je al dood)
Een week lang heb ik met ‘iets’ (demonische entiteit) op me geleefd, die met mij mee liep. Later bleek dat het een bakroe was, die vanuit de begraafplaats meegenomen was door de wisie-man die mijn stiefvader bezocht voor alle duivelse praktijken die hij uitoefende op mijn moeder. Alleen om haar onder controle te houden had hij die bakroe gekocht. Als het ware was het gewoon een “kroi”
(*zwarte magie die men gebruikt om iemand in zijn/ haar macht te krijgen ).
Het was een hele zware periode geweest voor mij, na alles dat mijn stiefpa deed, hoe hij ons thuis zo slecht behandelde en daarna dit alles mee te moeten maken dat die bakroe op mij was.
Ik heb mijn mams altijd beschermd van alle kwaad dat hij haar aan had willen doen. Ik had daarna nog 6 jaren last van die enge kijkende ogen van die zwarte man in de kamer, dit gebeurde tot mijn eerste zwangerschap. Dat “enge ding” had geprobeerd om mij te verkrachten en toen was voor mij de maat vol, dit ging mij te ver en ik was zo angstig.
Ik ben daarna uit dat huis gegaan en heb nooit meer last van gehad. Ik wenste dat ik dit eerder gedaan had, dan had ik blijkbaar minder verdriet en pijn gehad. Anderzijds wilde ik mijn moeder ook beschermen van alles wat mijn stiefvader met haar deed.
Mijn moeder is uiteindelijk met veel moeite weggegaan bij mijn stiefvader, omdat ze 'wakker' werd uit die demonische bubbel (kroi) waarin hij haar hield met zijn wisie gedoe. Hij moest blijkbaar die wisie om de zoveel tijd gaan versterken maar dat heeft ie verzuimd te doen, denkende dat mijn moeder hem toch nooit zou verlaten omdat hij gewend was dat ze zo afhankelijk van hem was.
Maar mijn moeder heeft hulp gezocht, en is hem ontvlucht en heeft daarna culturele hulp gehad, zodat ze bescherming had, voor geval hij haar weer wilde kroi'en. Het gaat nu veel beter met haar en ze is verlost van het juk waaronder ze leefde.
ik begreep dat mijn stiefvader nu langzaam gek aan het worden is. Tja, als je met wisie bezig bent, op den duur komt je pai wel.
🌺 Dit was mijn ervaring, bedankt voor het willen lezen.
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties