🟩 Ingezonden door: Debby N
⚜️LELYDORP: DAAR BIJ DIE KRAAN⚜️
———————————
Beste OST fans, mensen dies na a tori foe Lelydorp. Ik vertelde al eerder over dat huis te Flora A (STORY: 477) die ik huurde en nu ga ik vertellen over de woning te Lelydorp.
Het was een hoogbouw en er was een kantoor beneden. Er stonden staatsbussen op het erf. Ik hield van planten en ik kweekte ook dieren. Zoals ik ook deed bij dat vorig huis op Flora A, maakte ik het huis en het erf schoon toen ik er mijn intrek nam. Het was een donderdag toen wij in de avond uren vanuit het huis op Flora verhuisden naar de woning op Lelydorp.
Mijn man en mijn zoon keerden terug naar het huis op Flora om nog enkele spullen te halen. Ik bleef dus geheel alleen in ons nieuw achter. Niks mis mee, dacht ik. Om me zelf een beetje bezig te houden, draaide ik wat rustige Soul liedjes, Suripop en andere surinaamse hitsongs af terwijl ik bezig was een beetje orde op zaken te stellen in het huis. Dit deed ik de hele nacht tot de volgende dag, om dingen op te ruimen en uit te pakken.
Mijn man en zoon kwamen pas de volgende dag in de middag uren, ik ging daarna slapen en mijn man nam het werk van me over. Eigenlijk wilde ik alles zelf doen, want naar mijn mening kunnen vrouwen beter bepaalde huishoudelijke werkjes doen, maar mijn man stond erop dat ik ook uit moest rusten dus stuurde hij me om te gaan slapen. Hij beloofde het werk af te maken. Ik mag niet klagen, hij heeft zijn best gedaan.
Ik ging slapen en kreeg een vreemde droom:
Ik zag een man met 3 kleine jongens. Ze waren heel kort en klein van bouw. Ook die man was kort van bouw, het leek alsof ze op een soort van wolk stonden. Ik kon ze niet zo goed zien, omdat er een vel licht achter ze was. Één van de jongens durfde dichterbij van me te komen, hij vertelde dat ze beneden woonden. Precies naast die buitenkraan was hun woonplek, en hij vroeg me als ik daar voor ze mooi kon maken, aangezien het daar altijd onder water liep. Hij leek er verdrietig over ‘t feit dat hun huis steeds onder water liep. Ik vroeg toen waar ze precies woonden, omdat ik het niet goed begreep. “Waar precies naast die buitenkraan wonen jullie? Want ik zag niemand daar wonen” zei ik. Toen trok die man hem kwaad aan zijn arm terug en zei “Jij komt nooit meer met me mee”.
Ik schrok ineens wakker.
Ik riep mijn man, hij rende meteen naar mijn kamer om te kijken als er wat mis was. Omdat ik zo paniekerig klonk. Hij vroeg me “sang psa, waarom ben je zo nat? Is alles goed met je?”. Ik zei “ ik heb een vreemde droom gehad”. Ik vertelde hem de hele droom. Hij zei “vrouw sta op, ga een fris bad nemen, kies joe srefie.. en dan kom je een beetje eten”.
Zoals hij mij opdroeg, heb ik gedaan. Het was ongeveer 5:15PM toen we naar beneden gingen met gereedschappen om het erf verder schoon te maken.
We begonnen het erf schoon te maken en ineens zag ik die kleine jongen van die droom richting die buitenkraan lopen. Hij groette mij, ik groette ook beleefd terug. Ik weet niet waarom, maar ik heb gedroeg mij normaal naar hem toe. Ik wist dat het die jongen van die droom was en op dat moment was ik vreemd genoeg niet overstuur of paniekerig. Ik hoorde mijn man ineens schreeuwen op afstand “Debby, nanga soema joe e tak’ drape”
(* Debby, met wie zit je daar te praten? ).
Ik zei “met die een jongen daar..” en ik wees met mijn vinger in de richting waar ik die jongen gezien had, maar toen ik weer keek, was hij nergens te zien. Mijn man heeft er verder geen aandacht aan besteed want hij wilde de tuin zoveel mogelijk af hebben, dus hij werkte vlot door.
Mijn zoon vertelde me later dat hij met een jongen die hij ontmoet had op ons erf, naar de winkel geweest was. Maar bij terugkeer, kwam een iets oudere man die jongen flink aftakelen en nam die jongen mee. Mijn zoon kwam dus alleen terug naar huis. Ik vroeg hem welke richting ze opgelopen zijn. “bij aankomst, toen ik de trap opging, zag ik die jongen en die man weer lopen op ons erf, ze liepen richting het achtererf” zei hij.
Enorm vreemd, want toen ik achter het huis keek zag ik niemand.
Nadat we klaar waren met het erf, en wij weer allemaal boven waren. Hebben we alle ramen gesloten, het huis was letterlijk potdicht. Dat deden we omdat er daar echt een plaag was van licht kevers, grote zwarte torren, allerlei vliegende insecten en zwarte katten. Ik probeerde wat vaat te wassen, maar er kwam helemaal geen water uit de kraan. Ik ging de trap af en zag die jongen bij de kraan staan, die wijd open ...... hij water spoot letterlijk uit die kraan.
Die jongen speelde met het water. Ik vroeg toen geirriteerd aan hem “kan je die kraan dichtdraaien aub?”. Die jongen keek me toen ineens zeer verdrietig aan en begon te huilen. Ik liep naar hem toe en vroeg hem wat er aan de hand was. Hij zei “tante, mi pa fong’ mie en a no giem njang tidé “ (*Tante, mijn vader heeft me afgetakeld en hij heeft mij daarna ook niks te eten gegeven ).
Ik vroeg hem “waar is je vader dan? Waar woon jij?”. Hij wees naar de grond. Ik vroeg “even serieus, waar woon je precies?”. Hij wees weer naar de grond en zei “ja tante, daar woon ik!!”. Ik zei “okay, maar kan je die kraan aub voor me dicht draaien, ik heb het water nodig”. Hij zei “Ja, zal ik doen tante”. Ik liep toen de trap op, maar voelde dat hij achter me liep. Ik draaide me om en zei “waar ga ja?! Ga terug... ga naar je huis, dalijk gaat je vader zoeken waar je bent. Je wil toch niet dat hij kwaad op je zal worden?!”. Hij gehoorzaamde en liep terug richting de kraan.
Ik ging gauw het huis in, niet begrijpend wat ik precies meegemaakt had. Maar ik sprak er verder niet meer over.
De volgende ochtend brak aan, mijn zoon en man gingen weg. Hij moest naar school, mijn man moest gaan werken en ik bleef thuis. Ik had verlof van het werk, dus ik was weer alleen thuis. Ik stopte de vuile kleren in de was en begon daarna te koken. Ik was nog maar net begonnen toen ik beneden ineens een angstaanjagend geschreeuw hoorde. Het klonk precies lek’ wang sma e kier te wang trawang (*het klonk net alsof iemand een ander aan het vermoorden was ).
Ik rende op het geluid af, zo snel als mij benen dat konden zakte ik de trap af. Beneden aangekomen zag ik die man met die 2 kleintjes aan zijn zijde en de 3e was hij beestachtig aan het aftakelen. Die jongen gilde zo luid en smeekte mij om hem te helpen “tante ... tanteeee, help me tante”.
Ik trok die jongen naar me toe, met de woeste woorden tegen die man “ik bel de politie, want dit is toch belachelijk, dit kan echt niet zo doorgaan! Zo ga je toch niet om met kinderen, wat voor vader ben je?!”. Die man ging dood van het lachen en zei tegen me “bel maar, doe maar waar je zin in hebt, ik ben heus niet bang als je dat denkt!”. Ik keek even richting die jongen die ik vasthield, en daarna keek ik weer op naar die man. Hij was ineens nergens te zien, in een flits van Een seconden waren de man en de twee andere jongens spoorloos, gewoon opgelost in de lucht.
Die jongen die ik tegen me aan hield was er nog, hij was niet verdwenen. Die jongen smeekte me “Tante, aub tante.... kun je aub mijn huis voor me in orde maken en daar een beetje vochtig houden”. Ik vroeg hem voor de zoveelste keer “maar jongen, waar is jouw huis dan precies?”. Wederom wees hij me naar de grond waar die kraan stond. Ik zei hem dat ik mijn best voor hem zou doen. Daarna verdween hij ineens net als de anderen.
Ik kon niet geloven wat ik meegemaakt had, maar raar genoeg was ik niet bang. Maar het voorval hield mij behoorlijk bezig.
Mensen, mi no kong nanga no wang weri (* ik deed er niet moeilijk over ), ik ging naar een bouwmaterialen winkel en ik kocht gaas en houten palen. Ik timmerde een soort van hekwerk rondom die kraan voor die jongen. Ik nam het werk voor mijn rekening om daar elke dag langs te gaan bij die buitenkraan en eromheen vochtig te maken zoals hij me gevraagd had.
Dus mensennnnn.... je gelooft het of niet, een dag toen ik daar weer vochtig wilde maken..... zag ik daar ineens een enorme kantasi die uit de grond stak. Gewoon van de ene op de andere dag was het daar, believe me.. het was geen kleine. Hoe het daar ineens was, weet ik echt niet.
Ik schrok me kapot natuurlijk, want een kantasi kan behoorlijk gevaarlijk zijn en dat weet een ieder met verstand van het culturele. Ik zei meteen tegen mijn zoon dat hij daar nooit en te nimmer in de buurt moest gaan.
Diezelfde nacht toen ik ging slapen, kreeg ik ineens een droom. Een volwassen man kwam me bedanken en zei in het surinaams “bedankt dat je naar mij uitgekeken hebt en mij een woonplek gegeven hebt, ik ben je echt dankbaar”. Ik zei tegen hem “maar wie ben je? Ik ken je helemaal niet”. Hij zei “ik was die kleine jongen die elke keer bij u kwam, maar vanaf nu zal u me niet meer zien en nog eens bedankt”.
En mensen werkelijk hoor...
na deze droom, toen hij mij kwam bedanken, heb ik hem nooit meer gezien op het erf. Enige wat hij van mij wilde was dat ik zijn huis in orde maakte. Hij heeft mij nooit kwaad aangedaan.
🌺 Dit was mijn ervaring op Lelydorp...
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
———————
🔆 LEES OOK:
(Een ander verhaal van dezelfde verteller)
🌺 DAT HUIS OP FLORA A
https://www.facebook.com/groups/2108348632725373/permalink/3861658944060991/
🌼Thanks for reading.
Reactie plaatsen
Reacties